27289 resultaten.
De nacht een nikab
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
492 Overdag schuilend,
verborgen, ontheemd
zijn de rijen vervreemd
van de wens die men had
om zich hier te vermeien
Marsman gaf Holland
de stem mee van water,
hoe vreemd en ontheemd
klinkt een halve eeuw later
de stem van de wind
over steppen, woestijnen
en over de bergen
steunend en zwijgend
onneembaar de rots
van 'n onwrikbaar…
Wilg
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
406 belet me niet te leven
ik heb de wraakgodinnen
uitgenodigd voor het eten
in een zelf geknoopte mand
met voorjaarsfruit van buurtbomen
laat ze maar komen
regen en striemende wind
de alles overstijgende liefde
die uit de gouden hemel valt.…
Echo van de rivier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
192 Het water stroomt traag voorbij,
net als de tijd van toen
en hier.
In de rimpeling van de IJssel
glanst een weemoedig verleden,
dromen in het gras
aan de kade beneden.
Zoete wind fluistert zacht
de illustere namen
die de stad al lang vergat,
terwijl zij stilstaand staart
naar het rimpelende wateroppervlak.…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 geen wind die de richting nog wijst.
Een geest niet meer te bedaren,
waarin de onrust steeds hoger rijst.
Langzaam water makend,
mee met de vloed.
Los van elk spoor rakend,
een vreemde wereld tegemoet.
Noem het de rede,
noem het de innerlijke stem.
Noem het herwonnen vrede,
met de storm waarin ik zwem.…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Het daglicht vluchtte op voeten van de wind.
De eerste sterren sprongen open.
Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem.
Er trilde een spanning alsof de aarde
bleef stilstaan op haar weg door het heelal.…
Windhandel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Geen schijn taalt naar wat de wind bepaalt,
opgeruimd door wijde adem verlaten schepen
vol zwier de lange vlokkige pier.
De windhandel ligt nooit stil.
Karvelen laveren de hele dag
over de kromme hemelsfeer,
onbezorgd zonder om te keren.
Ze stevenen wat en leggen
de aarde plat neer.…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Winterse wind waait
schaduw van kale bomen
ademt stille rust
Onder de lage, nuchtere
hemel zie ik de aarde ademen in ge-
dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar
schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen.
Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag.…
Mahsa
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
551 Zij is het begin
het symbool van onuitputtelijke versheid
zoals water en het water
de moeder van God.
Hier
drijft de geest van Mahsa op het water.
hoewel het water een woord is,
zoals de hand
bij de hand
huid op huid
door liefde.…
de blinde speleman
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.176 in het spattende water van de zee
het water in de roes van de zilte lucht
rest me nog een kopie te maken
van mezelf van diegene
die vanmorgen blij gezind is opgestaan…
ZANDSCHIPPERS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.166 In 't donkre schipje
wroeten de paren,
de vader en moeder
het kind met kind
de bruine wroeters
die 't zand vervaren
die drijven met water
en wind.
En waar zij komen
werpen hun armen
met klekkende schokken
het zand omhoog:
een vel om wat benen
een maag en wat darmen
een dof, gebroken en
hooploos oog.…
Weer zo’n bericht
snelsonnet
3.6 met 9 stemmen
778 Heeft men zich door de nieuwsbrij heengegeten
Dan komt luilekkerland: het weerbericht.
Luim, kijkersfoto’s, steeds een blij gezicht.
Nooit kijkt zo’n weerman strak of afgemeten.
Maar stiekem denkt hij: “Wat een hondenbaan.
Weer windkracht 4, ik snak naar een orkaan.”…
Vijfenhalf uur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
212 Op mijn horloge, verkeerd om
mijn pols, zie ik hoe laat het is
in Mumbai, vijfenhalf uur
later dan waar ik woon
Het is maar een kwart dag verschil
maar op bezoek bij mijn familie daar
met vrienden op het strand of
wandelend over de promenade
likkend aan een kulfi-ijsje
ben ik jaren moderner en vlotter
dan hier in Engeland, waar
de studenten…
elkaar
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
131 het vuur
verdampt het water
het water
dooft het vuur
zo geven zij zich
het vuur en het water
elkaar bevrijdend
keer op keer
vertederd
aan elkaar
zo zijn zij
telkens weer
elkaar…
BROEIKASPLANTJES
snelsonnet
3.5 met 24 stemmen
3.413 We vinden die berichten heel gewoon:
Een kwart van alle soorten gaat eraan.
Ons hele leefmilieu gaat naar de maan,
Als we zo doorgaan met ons leefpatroon.
De soort die van die ramp de oorzaak is
Loopt ook uiteindelijk die ramp niet mis.…
Rio
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
427 Voor sporters wordt het Braziliaans Rio-ol
Vol virussen, kadavers, dode vissen
Een poel van enge ziektes, kan niet missen
Maar neus dicht adem in, is het parool
Want ook al is het water reuze vies
Je zwemt en zeilt en roeit wél Olym pies…
Rivierenland (Naar Mijn vlakke land .. van Jacques Brel)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.917 Wanneer Maas en Waal door mijn gedachten dwalen
en ik de boten zie die koers moeten bepalen
wanneer ik me angstig voel door het zo snel bereik
van het wassend water dat klotst tegen de dijk
wanneer ik denk dat vriendje water vijand ook kan zijn
en woest de dijken breken wil van puur venijn
Dan vecht mijn land
mijn rivierenland
Wanneer…
Kronkels
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
915 Schaduwen trillen door stervende bladeren,
ritselend door een vage wind,
De stilte waait over natte wegen,
ik voel de kilte naar me schreeuwen.
Ik loop langs geplette tranen,
op een elfenbank,
verstild op een vermoeide bloemenwang,
ik voel de aarde wenen.…
Verlichting
netgedicht
2.5 met 47 stemmen
8.776 Wanneer licht je tuin verlaat
schaduw je huis omsingelt
wind tegen je voordeur slaat
waar lang niet werd geklingeld
Wanneer mist je raam beslaat
je aarde is bevroren
hagelsteen je pad bestraat
waar lang geen weg van sporen
Wanneer vorst je gang opgaat
je kamers doet bekoelen
neerslag bij je binnenslaat…
over het graf
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.563 ligt er geen sneeuw op de stoep
dan slechts wat donkere aarde op
sommige pasgedolven graven
wachtend op het eerste bezoek
hier en daar ook het laatste
van het jaar…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 dat ik jou
met sterren omring
ik ben niet meer
dan de late avondzon
nog minder dan
het schetsboek
van de wandelaar
die voorbij
de zwarte nacht
wind fluistert
naar zijn stervend hart…
Verloren dagen
netgedicht
4.3 met 30 stemmen
1.593 koele wind verwaait haar zilver
en bolt het blawgeruite schort
ze veegt met blote handen
zwarte aarde in de hoop dat
groen opnieuw geboren wordt
ze kromt haar rug en graaft dieper
trekt brede vorens in het land
plant haar voeten tussen de regels
en poot kleuren in het rulle zand
kijk, ik heb ze allemaal op een rijtje
het is de wereld,…
De lente komt
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.057 Het was er zo maar op een morgen
Iets nieuws, iets nieuws iets anders in de lucht
Een zoele wind joeg vele zorgen
En muizenissen op de vlucht
Het eerste vleugje lente
Streek als een weldaad over'd aard
De mensen keken blij verwonderd
Was zo iets mogelijk in Maart?…
die andere?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
803 een grond vol vermoeden vormen
over de ware aard van het wezen
met zijn gesteven kraag omhoog
onder een stel ogen zoals
van jou en ook van mij
en heeft ieder voor zich
het gelijk aan eigen kant
over die rare ander…
Een dagje wad,
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
582 die wij
beleven, tot onze spijt niet
van de dood ontheven, was het
om het tij te zien keren in
het aards gewoel, zo nu en
dan een gedicht is ver genoeg.…
Akkerman
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Tegen de wind monkelt hij:
Bedankt voor de praat.…
REEK'NING MAKEN.
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.089 Daarom is: een cent, bespaard,
't Winnen van een gulden waard'
Wie zijn reek'ning goed kan sluiten
Baat het binnenshuis en buiten —
In de Hemel als op Aard'!…
gras
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 het gras kent geen geheimen dan
waarmee de wind het toerust
een lichte stroom brengt het tot
sussen en zwijgen verstrooid in
rust aan niets hoeven te wennen
het gras glijdt mee met gedachten
het ademt diep wat te binnen schiet
dicht bij de aarde reiken halmen
naar de hemel zonder te bewegen
liggen tussen de stand van het gras
zo…
Storm
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 Gaia is onrustig
De wind raast over 't land
120 km per uur
Blad verwordt tot zand
Elementen laten zich horen
Regen hagelt neer
Wortels uit aarde getrokken
Weergoden gaan tekeer
'De Goede Week' voor Pasen
'Witte Donderdag' 't laatste maal
'Goede Vrijdag' lijdensweg
We kennen het verhaal
Storm voor de stilte
Lijden voor verrijzenis…
in het gras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 het gras kent geen geheimen
dan waarmee wind het toerust
een lichte stroom brengt sussen
tot zwijgen verstrooid in rust
nergens aan hoeven te wennen
het glijdt mee op gedachten
en ademt diep wat van binnen
opschiet
dicht bij de aarde reiken
halmen naar de hemel
zonder te bewegen liggen
tussen de stand van het gras
zo vast dat…
Het bos silhouette
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
433 ik zag de
eerste herfst
al oplichten
in je ogen waar
het donker loof
in veel kleuren
hing te drogen
in het ruizelen
gaf de wind meer
contrast tussen aarde
en wat je nog verder
aan de hemel zag
het bos silhouette
al zijn winterpracht
je stem zong
in warme tonen
de wegen naar
de overvloed van
afgelopen zomer
die door lange dagen…