3063 resultaten.
Oktoberfeest; Rubiks Kubus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
94 hoop opgeblazen is en wraak losbrandt
als alles twaalf jaar stil zou blijven staan
elk moment dat een tafereel bevriest
hoeren door langvergane taal kruipen
één boom die nacht binnen wil staan
zonder dode wijl kortbezochte maan
haar laten we maar haar gang beschrijven
de nieuwe burcht moet niet meer zo nodig
een emmerende vogel der duistere…
Vierkoningen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
980 De ster bleef een knipperend oog in het duister
en leidde hen dwars door het mensengefluister.
Een stralende zon draaide weg in de bergen
en stilte beschermde vier mensgrote dwergen.
En Melchior wilde zo graag wat gaan slapen
doodmoe van de reis begon hij te gapen.…
De dichter en de danseres (herziene televersie)
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
2.035 over haar voeten duikelde
zij over zijn zinnen struikelde
liep de harmonie ten einde
nu danst zij paal voor lage heren
maar oogst geen schone zinnen
slechts geile blikken zijn haar deel
ach en hij haat alle mooie woorden
met liefde en schoonheid erin
tikt kleffe stukjes voor de roddelpers
veel later zag hij haar weer
in een nieuwe duistere…
Galerij der Zelfportretten
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
803 krant van gister
en schouw met leedwezen aan
dat vele gewone lieden
mijn ontdekking al eeuwen terug
als onbelangrijk hebben afgedaan
zo schep ik mijn universum
ja, u kijkt naar mijn portret
ik ben een intelligent man
in een onzichtbaar lijstje
voor u neergezet
4)
ik schets u hier
een portret
van een schaduwrijk man
mijn duistere…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wij zijn getogen uit een duister,
Dat duizend raadselen omving,
Van vroeger uitgedoofde luister
Herleefde ons geen herinnering.
Op golven worden wij gedragen,
Wij naadren geen beveiligd strand,
En nimmer wenkt op onze vragen
Een teken van 't begeerde land.…
De Nederlandse taal.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.466 Zelfs in de zwarte gruwelnacht
Van schande, en vloek, en jammerklacht,
Vlood, voor een poos, het schriklijk duister:
Ja, Helmers zong... er rees een straal,
Een volle dag van licht en luister -
Dat was de zon van Neêrlands taal!…
De kikker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
886 Wanneer de zon straks ondergaat, begint het snel te duisteren.
Zij kan dan niet meer lezen en ik hoef niet te luisteren.
En zo geschiedde, na een uur, zag je alleen nog sterren.
En een vaag schijnsel van de maan, dat scheen door onze serre.
Slaap nu eerst wat, sprak onze kikker, dan ben je morgen fit.…
MH 17
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 zeggen,dovemanszeggen een raket met bloedrode neus
Vloog met duivelse precisie tegen vensters aan,tegen vleugels,tegen de staart en de neus
Van Mh 17
Van MH 17
Alweer een jaar geleden
Boven een land waar de witte duif niet meer vloog met hen
Maar de gieren wiekten met hun vleugels
Waar broederstrijd verschrikkelijke dingen deed,waar alles in duister…
In oorlogstijd
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
686 Dat ze emotioneel verwaarloosd zijn, zal zo zijn,
maar daar kunnen ze ook mee naar de hulpverlening,
wat ze weigeren, liever kicken ze op duistere zaken.…
Aan Oscar Wilde
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.761 Maar toch door Londen dwalend
Avond van dien dag, Holborn, Oxfordstreet,
Strand, Piccadilly, waar de weelde stralend
Van heel een wereld mijn hart duister liet,
Dacht ik: dees dag, die aan den matten morgen
Een moede avond bindt, wat gaf hij meer
Dan nieuw verlangen en al nieuwe zorgen
Om rijker kans en winst uit elke keer?…
CLICHÉ KILOKNALLER
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
769 Zet een woord van waarheid, van protest
dwars op jouw persoonlijke Berlijnse muur
een dikke kras dat je er was,
schrijf je naam in vuur, en vlam
Alles heeft een reden
dit zijn de kaarten die je kreeg,
dus speel, speel het spel maar uit
iedereen is een tastende in het duister
zonder routekaart, bestemming of doel
uiteindelijk maakt het niet…
spin me weer in zonder naam
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.501 krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val van duister…
Verkracht.
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.981 in ut duister van du nacht, hele stad die rust zacht,
dat was ze zelf ook van plan ma zewerd toen grof verkracht.
begon spontaan te gille niemand weet wat ze dacht,
want na die 5minute werd ze zomaar omgebracht.
zyn sperma was ingebracht en du mes kwam toen te pas,
hy stak haar 3x in haar maag alsof ut kinderspel was.…
de dag is gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
858 het loslaten jou niet weerhouden
De weg naar de einder verder te gaan
De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn
Omdat de weg van leven een langere adem vraagt
Laat het verlies jou niet beletten
Want de vaart der volkeren kent geen einde
De dag is gekomen dat ik mijn ogen sluit
Omdat de weg van leven mij naar de sterren voert
Laat het duister…
Volste lente.
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.148 Wee, dat 't op-zich-spuitend schaat'ren
Wéet niet: ná díe Gloed.... der waat'ren
droevig neder-ruis-gerucht -
Wee, de zomer zal doen zinken
zwaar-dof 't hel-groen blader-blinken
dor en waai-heet overstuifd -
en licht-groene schemer-zalen
zullen duistere portalen
zijn, van dode wande' omhuifd -
't Helle dak-rood zal verbleken…
Predikanten-lied
poëzie
3.7 met 9 stemmen
3.230 Predikanten in misleiding
Derven niet de dichterwijding, -
Schrijven dikwijls ongestoord
In het droevigst duister voort.
Zelfs Van VLOTEN en HUET
Bleven schrijven onverlet -
Doch natuurlijk misten beî
't Heilig vuur der Poëzij.
Maar, Goddank! zing nu cantaten...
Daar komt J.J.L. ten KATE!…
Ik vloog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik vloog voor de eerste keer in de lucht
Met bestemming de grote duistere stad van de eindtijd,Kali.
Het was een vliegtocht in mijn droom
In de droom en in de lucht hebben de voeten geen contact meer met de aarde.
De koepel van het surrealisme sluit zich.
Op bed wordt men met wielen onder de beddenpoten vervoerd naar mysterieuze ruimtes.…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Wij voelden als die ouden,
die uit hun hoop en vrees
zoo in hun duister bouwden
het beeld dat ons verrees;
in wisselender schijnen
ontbloeien en verkwijnen
het stoeien en verdwijnen
zagen van god of geest.…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Bebaarde bard vat vlam, verteert, brandend op de duistere golven.
Vuur, water, diep, donker, dood.
Maar plotse plotwending:
Ahoi,
zie ginds komt de stomende boot.
Vlammen op zee, vlammen in het zand.
De Zon is het enige baken: laat ons nu het stenigen staken,
de bron van het leven niet laken.…
de soldaat lacht in juni
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
568 van verlossing de aarde zou bevrijden
(de aard van de kleine blauwe kikker daargelaten)
in ’t vooruitzicht gestelde hulp
als de bewaker van haar grote verwachtingen
tussen afhankelijke hoeveelheden
niet te zien, van aangezicht tot aangezicht
met tot gevolg ‘the neverending story’
VIII
nog steeds onzeker over te maken keuzes
in de duistere…
Depressietrein
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.256 Terneergeslagen, moe, somber, lusteloos, uitgeput, opgebrand, ontstemd, ontregeld, futloos, neerslachtig, zwaarmoedig, ontdaan, klein, iel, vervlakt, afgemat, dood, duister, zwart, down, op, armzalig, vervreemd, ontmand, ontkracht, levensmoe, zat, verveeld, flauw, slap, hangerig, verzadigd, slecht, min, negatief, pessimistisch, zwaartillend, ingevallen…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 .’ -
En dit, wat duister in mij leeft,
mij zelve vreemd en toch mijn eigen,
wel zal uw mond het niet verzwijgen,
nu eenmaal zij gesproken heeft.…
Je spint je weer in
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
886 Verkleumd vallend, spiralend naar hulp, schreeuwend om licht in de val van duister, onverricht zaken achter je latend, wetend dat dood je inhalend zal kussen, je zacht zal doen rusten, in het hard van de grond.
We vlogen, later met velen. Ik hoorde geluiden van stilte verdwijnen,
gekraak en geruis, het wieken van vleugels.…
Mijn paletten staan klaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
650 krachten trotserend
het wenden en keren
glijvlucht in rust
van de stilte
kilte van hogere sferen
kou die snijdend
je terughaalt als
lucht weer te ijl wordt
en je alleen bent
gestegen naar
oorden te hoog
voor de draagkracht
van zilveren vleugels
verkleumd vallend
spiralend naar hulp
schreeuwend om licht
in de val van duister…
tot snel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.437 uit
marco
af
klaar om te doden
doden met een lach
marco is klaar
marco is
af
gestraft
en
al lang
de boetedoening gezien
ik maak jullie af
een stuk
of tien
bang
een paar dagen nog
niet lang
kruisen onze paden
en dit verhaal
vertelt men nog vele malen
het is gedaan
en de maan
is de getuige van al dit duister…
Onweder
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.389 Helios’ heldere glans werd allengs door een schemerend duister,
’t Vrolijke vooglengezang door ene aaklige stilte, vervangen.
Slechts verhief nog soms, in de tuin, op een bloeiende boomtak,
Dicht bij het opene raam der zaal, Filomele haar klaaglied,
En de gehele natuur lag in plechtige, bange verwachting.…
schepping van de liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
564 Toen riep Hij luid: sterrenbeelden, vlam,
zon schitter fel en maan verlicht het duister.
En uit de as ontstonden vogels, vlinders,
de adelaar zwierf door het hemelse blauw,
leeuwen rekten zich uit op de vlakten,
spinnen sponnen hun ijle web,
de ruimte keerde zich om in het purper
en de zwaluw snelde de wolken tegemoet.…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Alles wat wij willen, jij en ik en wij,
kan zo eenvoudig zijn
als wij er teder naar verlangen
de verloren tijd in te halen
en niet te dulden
dat het leven
slechts een duister pad is
van het ene naar het andere punt.…
Brief aan jou...
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.755 Is kijken over
schouders, weer zien die vreemde blik, die handen van
het duister, het graaien en het hijgen. De hete lijven in een
chaos van kapot. Je wilt niet stil staan bij dat troosteloos
gevoel. Tranen lopen over wangen, sporen glinsterend
verdriet. Je laat in moedeloos gebaar je schouders hangen.
Je lichaam zegt, ik wil dit niet.…
Orion.
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.275 uw volmaakte glans
Voert mij omhoog van trans in trans,
Ontrukt mij' geest aan 't aardse duister!
Mijn oog beschouwt u uren lang,
En telkens vindt het nieuwe luister,
En nieuwe wondren voor mijn zang!
Is 't waar? of faalt mijn zwak gezicht,
Dat ginds een kring van bleker licht
Meent in uw prachtig zwaard te ontdekken?…