4025 resultaten.
Onbevlekte onschuld
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
381 liefhebben zou de wereld kunnen
veranderen, dat denk je
brieven spreken over
jouw eigen levensverhaal
symbolen vormen twist
zinnen uiten spraak
liefhebben heeft dit werelddeel
geen oorlog gebracht achter de horizon
maar liefde heeft
geen woorden nodig
het hart dat spreekt
in lichaamstaal
over onbevlekte onschuld
en de blonde schoonheid…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.
Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld.
Oh avondlucht! waar blijf je?
Ik mis je……
Sonnet 139
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
207 mijn lief weet
Haar schoonheid was alreeds mijn vijand;
Daarom verbergt zij vijanden discreet,
Die hun wonden likken aan de zijkant:
Doe toch maar niet; ik kom snel aan mijn eind,
Vermoord door jouw ogen, bevrijd van pijn.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
96 Zij kwamen tot mij in al hun onbeholpen schoonheid,
onhandig nog in hun verlangens,
en dragend met zich mee — als een offer uit vervlogen dagen —
bloemen die de taal van de wereld nog niet kenden.…
schipbreuk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 nieuwe vlag
zij weer de zeeën zullen varen
de littekens in hart en hoofd
van fout kompas op beloofde koers
dragen blauwe butsen van verlies
in geloof hoop en vertrouwen
dwars denkend en fris kijkend
redigeren zij het besef
dat de windkraag zettend
op de gure steigers staat
dit schip en deze rederij
vreemd en niet eigen meer
als een eend…
Kritiek
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.017 Filosofie is soms kunst, kunst soms oogmerk
voor hogere gedachten, met lyriek
overladen woorden, tot een vorm, tot beeld
schoonheid is geen eis, is bron voor de kritiek
smaak maakt elke kunst en poëzie minder
We moeten prijzen wat kwetsbaar wordt gedeeld
niet neigen naar een vlotte vorm van repliek
want voor begrip is dat de grootste hinder…
Mijn Muze
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.516 Jij bent mijn droom;
Gulzig geschapen
Mijn lente ontluikend
Ontdaan van haar vacht
Jij bent mijn visie;
Gadegeslagen
Jouw schoonheid die schittert
Gelijk een robijn
Bij dag en bij nacht.…
Vannacht......
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.623 Ik voel de stilte om me heen
Een gevoel van eenzaamheid
Zoveel mensen lief voor mij
Maar ik mis jouw tederheid
Als een klimop om mijn hart
Zit jij diep in mij verweven
Ik mis je vriendschap je liefde
Gevoelens die blijven zweven
De zon streelt nu zacht de dag
Een parfum vol met rozenlucht
Geraakt door al die schoonheid
Voel ik geluk…
wees mijn bruid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.468 geschapen smart
rust je hand
op mijn schouder
en stuur mij zacht
naar beminde wouden
waar de ruis van
vele zielen
mij zullen dragen
in voorbijgaande koude
wees mijn bruid
al is het voor even,
een tel van eeuwigheid,
streef voorbij wat was
niets bleef nog heel
draag mij om te weven
door het ven van engelen
lacht mij de schoonheid…
Louter droefheid
gedicht
3.3 met 23 stemmen
11.777 'k Heb schoonheid uit mijn pijn gewrongen.
Mijn lieve pen heeft mooi gezongen.
Ik stap in bed. Ik geeuw en zucht.…
wat liefde was dacht jij verdriet
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
864 ik heb de dagen omgekeerd
weken van het stof ontdaan
maanden kenden geen beweging meer
de jaren waren al vergaan
ik zocht je buitenkant
warmte zat van binnen
met schoonheid aan de hand
kon ik opnieuw beginnen
we hebben veel gepraat
verstonden ook dezelfde woorden
beseften later waar het echt om gaat
dissonanten maakten geen akkoorden…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Ik maai je schoonheid weg en in die pijn
word jij herboren tot wat vreugde geeft.…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 28 stemmen
1.092 Zul je het bos met je schoonheid versieren?
Mag ik dan bij je lachen en huilen?
Boompje, sorry... ik moet weer gaan.
Het is al laat, ik ga maar vlug.
Blijf je daar voor altijd staan?
Zie ik je volgend seizoen weer terug?…
Bezwangerd door ....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.120 gezichtsveld
dominerend getekend tegen
een onbestendige horizon
gemarkeerd en ingesloten
door grijs-zwarte wolken
slechts gevormd door
hun overvloedige lading
bevochten door de zon
ruimte prijsgevend voor
een kortstondig samenspel
gebogen als een lans met
een overvloed aan kleuren
eeuwig verankerd lijkend
bijna wereld overspannend
vol schoonheid…
De vermoeide tot zijn bibliotheek
poëzie
4.0 met 18 stemmen
5.676 Havens van schoonheid, woonplaatsen der wijzen,
Eenzame baaien, steden dichtbevolkt,
Zonnewoestijnen, poolland zwaar onbewolkt,
Hoogvlakte en diepzee, doel van jeugd en grijzen,
Heelal door mensenhand moeizaam gemaakt,
Chaos, geordend en tezaam gebonden,
Naar wetten, overtreden en geschonden,
Geheel en deel der schepping nooit gestaakt,…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 Het vurig hart des jonglings, haast nog kind,
Gevoelt een rijke en ongekende weelde
Wanneer hij zachtheid, liefde, schoonheid vindt,
Zoals die nooit het jong gemoed nog streelde.
Hij ziet de jonkvrouw, de met schoon bedeelde...
En die geen zege wil, zij overwint.…
WIT EN ZWART
poëzie
4.5 met 14 stemmen
3.245 Daar staat ze mij nu, mooi en mals,
te grondewaard de schone hals
gebogen... en, verdwenen,
zo drage ik, verre weg, eensgangs,
heur' witte en zwarte schoonheid, langs
de ratelende schenen.…
Waar het Friese land .....
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
808 worden mijn grenzen omzoomd
pure kleurenpracht heeft mij totaal verblind
blote voeten in het gras voelen leven
de natuur omarmt mij als haar kind, even
word ik door hartstochtelijke stilte bemind
in dit stukje land wortelt verlangen
naar het een zijn met de vochtige grond
zij heeft mij in hart en geest gevangen
slaat met zuivere schoonheid…
De schittering van de hemel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
793 elke klinker op elkaar afgericht
dat resulteert in een uniek meesterstuk
het tafereel laten omspannen door sterren
die schittering naar de aarde stralen
niemand die hun weg kan versperren
waardoor ze met veel liefde worden onthalen
met gedachten in het geheel blijven hangen
mij naar boven laten blazen door wind
in een web met alle schoonheid…
Ik zal mooi dood-gaan
poëzie
3.3 met 31 stemmen
4.887 Want als enig goed,
Rest mij de schoonheid nog, een korte duur.
Hoe zalig is dat nu, wanneer ik tuur
Naar mijn gedachten in hun brede stoet,
Die álle schoon zijn, en niet één die doet,
Of zij wou vlieden uit Mijn hoog Bestuur.…
Jouw heerlijke lichaam
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.158 O, wanneer ik naar jouw lichaam zie
dan kunnen slechts mijn ogen glijden
vanaf je kruintje tot ver voorbij je knie
en laat ik mij door schoonheid leiden
O, wanneer ik al je heerlijkheden zie
dan kan ik daarna uren zitten dromen
over geleidelijk weggegleden lingerie
welke bij je enkeltjes is neergekomen
O, wanneer ik jou dan nogmaals zie…
Oleanders of zo
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.144 zo kun je verdwalen met je neus in de wolken
of in geuren die een schoonheid kleuren met
honing mandarijnen fluwelen gordijnen en
ogen stralend naar een ster die er misschien
wel helemaal niet was, of gewoon in jouw lach
als je stiekem om het hoekje gluurt of met
je neus plat tegen het raam en een blos die
smaakt naar meer kan ik nog dromen…
Kreta...
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.582 sirtaki te dansen
Kreta, mijn lieve Kreta ik kus en omhels je
Je laat mij je geheimen van de bergen zien
De rustieke dorpjes waar de tijd stil staat
Je muziek klinkt bijna melancholisch
Kreta, mijn lieve Kreta neem mij met je mee
Je eeuwige zon kust mijn huid telkens weer
Het zilte zout van je bruisende zee sprankelt
Je laat mij de schoonheid…
mijn tuinman
netgedicht
3.5 met 28 stemmen
1.171 z’n werk goed:
dekt het onkruid naar de aarde toe
met versgeurende, bruine
laagjes zand
graaft waar nodig
dode vogels omhoog en legt ze
zorgvuldig tussen de stilte
hij laat zelfs regen dansen
op onwillig, gesnoeide
struiken
en zwiepende bloemen
dwingt hij tot vroege slaap
zonder woorden en met regelmaat
bouwt hij schoonheid…
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst vervuld van beloften
hij was een groot schrijver, alhoewel hij
tot nu toe nog niets geschreven had
noemt zichzelf een artiest van het woord
op zoek naar een uitgever en zij wil wel
alle schoonheid…
Kom dan, schrijf taal
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.028 woorden in
onwetendheid versluierde
blikken giftig vertroebelen
geopende armen die schrijnend
leeg deze dag niet meer vast
kunnen noch willen houden laten
ongevulde handen levenloos gaan
langs gestolen zinnen schrijven
onduidelijke lijnen hun eigen
wanhopige nachten, levensdraden
laten gebroken letters ademloos
haar eigen schoonheid…
vier quotes
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
886 om opnieuw
het verlangen te bekoren
2
ook al sterven wij iedere dag
en is pijn en verdriet een hard gelag
je kunt niet ontkennen
dat je dan ook waarlijk leeft
en gedwongen wordt
nieuwe wegen te verkennen
3
ook een treurwilg wordt heel oud
hij laat takken zien in veelvoud,
groeit tegen de verdrukking in
en toont zijn grote schoonheid…
ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
727 De ochtendmist
versluierend als een burka
de benevelde schoonheid buiten
en de wind licht
de sluimer- sluier op
om de zon
het land te laten kussen.
De vogels zetten zacht
hun aubades aan de morgen in
als antwoord op het ritenuto
van de nachtegaal
die fluit- fluisterend de vogels
het oud verhaal
heeft voorgezongen.…
ik vrat de sleutel
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.867 In de veilige kooi van verdriet lig ik stil
de sleutel zojuist opgevreten
Hij brand en prikt en maakt me misselijk maar
ik kan bij niemand, niemand kan bij mij,
dus eindelijk rust
Vanachter de tralies straalt de grote wereld me toe
Haar schoonheid lokt me met een lieve lach verleidelijk
Zodat je de dauw in het gras bijna voelen kan
Hierbinnen…
Aurora
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 Ik schenk kleur aan de druppel van dauw
die hangt in ’t ontluikende land
en schoonheid en kracht aan de vrouw
wier licht in de avond gestrand.
Waar mijn stralen de ochtendstad strelen
waart mijn zachtste licht over pleinen
en het wekt de torens, kantelen
van ‘t kasteel wiens jaren al schrijnen.…