15538 resultaten.
nog niet jarig
hartenkreet
2.7 met 35 stemmen
6.076 het is voorbarig
pas morgen
word ik jarig
destijds vandaag
zat ik vast
kwam gewoon niet los
twee geneesheren
kwamen tegen vijven
in de ochtend
met de tang
om mij te halen
voor mijn moeder
was het balen
met twee lepels
aan mijn schedel
er uit gepeuterd
er komen blauwe plekken
alles zal goed gaan
geen letsel
dat komt wel
maar…
droomkasteeltjes
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.181 de avond tuimelt
roze flamingos
kleuren de lagune
aan de hemel
palmen wiegen
op de wind
blauw wordt groen
groen stil zilvergrijs
witte huisjes
knielen deemoedig
als devote nonnetjes
op de bidbank van het strand
stilte kruipt genadig
tussen hopeloos gestrande schelpen
de zee knabbelt aan
de droomkasteeltjes van nat zand…
Toch hangt al iets van lente
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
580 De sneeuw is nog voorhanden en de
lucht is soms heel even blauw.
Maar geuren zijn er eerst, nog voor de vogels
fluiten en vertellen dat de winter wijkt.
Mijn hart kan juichen en de takken
zien herleven, wortels drinken van plezier
dat overal in straten al ontkiemt
en leven doet, heel hevig nu en hier.…
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
dat het klopt en oké is
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
819 dat natuur zo mooi is -
sneeuwklokjes brekend
door half bevroren aarde,
blauwe eitjes glanzend
in het nestje
dat vlindertjes zo
kleurig fladderen,
lammetjes zo teer
op poten staan
dat het klopt en oké is –
praat ons er niet van
mama kraai voert
pas uitgevlogen meesjes
aan haar kroost, cheeta
vilt antiloopje tergend
traag om zijn…
handtekening vergeten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
703 ik zat vandaag met Magritte in bad
we rookten een kromme pijp
en hij zei: ceci n’ est pas un bain
hij had gelijk we rookten enkel een pijp
en de hemel was blauw vannacht
de rotsen zweefden als kometen
bomen herschikten hun nerven
en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…
zonnewijzers
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
824 om me heen
liggen regels te baden
in het licht
geen schaduw of boodschap
verstoort hun vreugde van bevestiging
ik beloof
ze nog meer blauw en vraag
of ze mijn gedicht willen binnentreden
zodat ik het schateren kan horen
als kinderen onstuimig op het zandstrand
fladderend in wind en rode
zomerwolkjes
op blosjes van scheppend…
Zielzwerver
netgedicht
4.2 met 24 stemmen
1.657 Hij sprak over vroeger
en verborgen blauw
over versnipperde gedachten
weggeworpen in de mist.
Over dwalende geesten
in vluchtige straten
spottende ogen
hiaten in de nacht
waarbij een rimpeling streek
over zijn oude gezicht.
In het meer van zijn verlangen
zag ik een diepte
dat zich spiegelde aan tranend licht.…
rozentuin
hartenkreet
4.6 met 19 stemmen
1.199 De oh zo kleine rupsen worden alsmaar mooier
Door een fel gekleurde zon
Die de ware schoonheid laat zien
Met donker rode rozen
En blauwe,gele en rode vlinders
Vliegend om ons heen…
de bloem
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
518 een bloem
in het veld
ze lacht naar me
jij bent die bloem
een bloem met
gesloten bladeren
aantrekkelijk kroonblad
ga open
een bloem van
blauwe ogen en
de sproeten op je huid,
mooie borsten
de bloem opent
toont zichzelf
ik denk er aan als
ik naar je kijk
de gesloten bloem
jij bent die bloem
aantrekkelijk kroonblad
ga open…
Morgen wintertuin
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
545 sneeuwende meeuwen
tuimelen dalen
in de prille morgen wintertuin
schetterend op wittigheid
weergalmt ieder keeltje
in het januari licht
met brede zwier
klapperen zij wijd in ’t rond
met jolig gekletter
strijkt het zonnelicht
hun verenkleed droog
adem zacht
tot één glans
zuiver en volkomen
op wiekjes blauwe lucht…
Weet je hoeveel ?
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.529 Zo liefdevol en zo vol van
Glinsterend geluk
Als een heldere zon aan de blauwe lucht
Als ik je ogen lees,
zie ik de liefde voor mij
In je ogen zie ook de reflectie
van mijn ziel
Mijn hart behoort aan jou…
ja
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
623 alsof we druppels zijn
jij en ik
uit de ochtend geboren
in wit en blauw
zei ik
we kunnen
door de velden waaien
en weer huiswaarts keren
ons uitstrekken tot zee
en strand
‘of tot twee vogels
in volkomen stilte’
zei jij
‘ik zal de zon
op jouw lichaam zien en alle
dagen je ziel’
en ik glimlachte
om wat jij zag
daarna…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Tegen de helling op baan twee
verblind door blauw en rood
uit Worpswedes schildersschool
sloeg ik die morgen af naar zee.
De grenzen waren weggedaan.
In Wismar bladderde het
binnenskamers nog. De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.…
Het milieu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
537 O zoele zoete zomeravond
in juli, geurt weelderig de
rozenstruik zoet
sensueel
Toen wij in het gras,
tussen
klavers en bloemen,verkoeling zochten
In
de rivieren, olieachtige drijflagen
van blauwwieren
Na de brug een gistend krot, schimmelt
blauw de paddestoel grauw,
een nijpend moment
waarin we alleen maar
konden hopen.…
Uit zilveren schalen geschonken
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 Zou je mij willen bewaren
in het licht
van ontluikende ogen
in herinneringen aan
verstilde schoonheid
van een verlate schemer
als het avondrood
overgaat in nachtelijk blauw
en ik je mijn lang vergeten
brieven ongelezen laat
onder het bladerdak waar ik je
mijn hartenklop ontvouw
zullen we dan onze zielen
verstrengeld laten opgaan…
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 heb bloemen
gebracht op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een…
Die lentedag
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
715 toen ik jou zag, op die voorjaarsdag
in het blauw en o zo fijntjes
was ik gelijk geheel van slag
ook al was je maar zo kleintjes
je was een pracht, aan die waterkant
je leek wel een prinsesje
daar langs die plas in dat groene land
in je hemelsblauwe hesje
gaf jij mij kleur, meer dan iemand ooit
meteen floot ik een liedje
die dag vergeet…
onder de oppervlakte
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
540 zo mistig
en rooskleurig schoon
adem ik tot het laatste seizoensbeeld
je dromen in
soms weet ik het niet
hoe ik je lief of wegvegen moet
langzaam verslijt mijn stem
achter gevallen doeken
en is dit gevecht
voor jou voor mij
geen kunst
echter zucht me een helder landschap
en ik kus de poëzie onder het blauwe licht
welterusten slaap…
voor moederdag 2011
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
830 ik heb dezelfde tere trekken van mijn moeder,
die zij van haar moeder had geërfd :
dezelfde blonde noorse haren,
dezelfde vergeet-mij-nietjes blauwe ogen
waarin ik de fjorden weerspiegeld zie
dezelfde speelse glimlach
om mijn schalkse mond.…
het laatste kwartier
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
689 uit koele zilverrand
kruipt traag omhoog
de bleke morgenzon
zij zendt haar stralen
glanzend koud
naar de maan die
afneemt tot een
tere sikkel
nog staat zij, in
schijngestalte, tegen
de dun blauwe lucht
even ontmoeten zij elkaar
maar de maan kan niet blijven
het is haar laatste kwartier
zij verdwijnt bij het licht
van de opkomende…
daarna zweeg zij
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
671 er is geen wind
er is geen verhaal
zo warm als jij
zeg je
ik woon te ver van zee af
om op de golven te drijven
de meeuwen te dragen
die in je hand wonen
en waaraan jij
je leven hangt
als oude jaren
op jonge bloesem
ik woon te ver van zee af
om me nog langer te laten wiegen
door een handvol blauwe dichtregels
zo warm als jij…
Naast jouw schaduw staan
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
681 ik probeer in de schaduw
jouw donker te kruipen
uit het licht van de sterren
om iets te kunnen ontrafelen
van de woorden, dat te voelen
waarin jij gevangen zit
*
ik wil in jouw wereld wonen
de plekjes leren kennen
waar de zon de diepte raakt
samen ademhalen in het blauw
vechten tegen het zwart
zuchten onder de maan
naast jouw…
Mijn streepjescode
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 heb mijn streepjescode
gekregen van hogerhand
lichtjes veranderd
het leven in zwart-witte
blokjes en lijntjes
is heel fijntjes opgepimpt
met roze en rood
geef ik mijn warme liefde
aan iedereen bloot
in blauw en groen
draait de wereld
ieder seizoen vol hoop
heb de houdbaarheid
flink opgerekt en neergezet
in alle kleuren van de…
Brug te Arles
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 Hortend
gaan paard en wagen
over de ophaalbrug
onder een blauw geverfde hemel
Op de oever
zingen de wasvrouwen een lied -
van zon en geluk
van het hart dat bevrijd is van smart
Kringen
verschijnen in het water
en verdwijnen
De man op de bok
schouwt
in de werveldans der kleuren
droomloos in de verte
als een wijze
die de Diepte…
Alleen zeker weten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
617 Kan er meer zijn dan ik zie,
bomen, planten, bloemen,
rivieren, meren of de zee,
iets hoger dan de blauwe lucht?
Ja!
Bestaat er meer dan ik hoor,
ruisen van de wind,
zang van vogels in de bomen,
regelmaat van de golven?
Ja!…
Lente op komst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
721 De lente spant haar wolkenkleed
Blauw-witte tinten hemelsbreed
Het groene tapijt ligt uitgerold klaar
voorzien van krokussen hier en daar
Lammetjes dansen in de wei
Veulens dartelen zij aan zij
Vrolijk zingen wij ons lied....
Zon, blote benen, kom! Geniet......…
Zal ik nu blij zijn
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.230 Zal ik nu zingen, om blauwe seringen,
Enkel om bloemen en anders niet?
Zal ik nu zingen, wijl meerlen zingen,
Zal ik nu zingen een meielied?…
Landschapspapier van de nacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
531 Iedere schemering in jouw gedachten
brengt lichte verkleuring tot stand
op het landschapspapier van blauwe nachten
ben ik als tekenaar jouw oude klant
ik beschrijf dromen
waar niemand kan komen
beleef nieuwe kansen
door met jou te sjansen
ik dans tot een nieuwe dageraad
mijn trouwe potlood verstilt
niet de tekening of ik zelf
maar jij…
deken van violen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
912 met een deken van violen
kleine teer-blauwe
maagdelijke witte
zijdezachte
heb ik jouw broze botten
je doorschijnende huid
je wil om te leven
en je wens om te sterven
de pijn van je ziel
dat rauwe en ruwe
het machteloze verlangen
ons naadloos samenvallen
eerbiedig toegedekt
in het besef
van een eeuwig verbond
heb ik je toegedekt…