3445 resultaten.
De mens die weigert
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
369 In die ruimte
tussen angst en aanvaarding
ademt een deur.
Authentiek zijn
is geen zuiver begin
geen leven zonder twijfel.
Het is het stille ja
tegen de stem
die al in ons spreekt.
Misschien zijn wij daarom
zo rusteloos
zo zoekend.
Wij kunnen onszelf verliezen
maar ook terugvinden.…
Waardering
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
389 Een bijzondere rijkdom die niet telt in
bezit, maar in de ruimte die ik voel wanneer ik mijzelf eindelijk herken.…
Heerlijk relaxen aan het water
netgedicht
2.6 met 22 stemmen
464 Mijn adem die ruimte maakt, ik los op in de kalmte van het water.
Wind en golven nemen
de laatste spanning mee, als handen
die zacht langs mijn schouders strijken. Ik leg mijn
zorgen neer tussen stenen en zand, en voel hoe ze lichter worden.…
De mist die mij draagt
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
423 En ik voel hoe deze ademende
ruimte mij draagt, alsof ik er even opga in haar kalme beweging.…
Oranjetipje in stilte
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
500 De wereld beweegt verder
en geluiden blijven zich aandienen, terwijl
hier iets kleiner wordt en zich terugtrekt, tot alleen nectar,
licht en rust overblijven in een open ruimte die niets meer verlangt.…
Rode paardenkastanje in lentebloei
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
945 Lentebloesems licht
een trage wind tilt ze op
stil valt de dag neer
In het zachte trillen van
je jonge blad voel ik hoe het voorjaar
opnieuw begint, hoe elke aar van roze bloei een
stille ruimte opent waarin mijn aandacht zonder haast mag landen.…
De koers van morgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
157 Zo smeden we de goede nieuwe tijd,
waarin de dag van morgen ons weer ruimte geeft.…
Troosttuin
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
140 Daar, tussen licht en
schaduw, merk je telkens weer hoe je adem vanzelf ruimte krijgt.…
De aarde spreekt
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
123 Kom thuis in de wijde
natuur die in jou woont, waar je eigen
ritme weer ruimte krijgt. Tussen ademhaling en
aanwezigheid ontvouwt zich de herinnering aan wie je altijd al was.
Zoals de aarde alles draagt
zonder oordeel, mogen ook jouw kwets-
baarheid en stille wijsheid thuiskomen.…
Wolkentapijt
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
125 Tussen de vele vlokjes
glanst een helderheid die ruimte laat.
De hemel vertraagt tot een kalme ademhaling
waarin elke gedachte milder wordt en zonder haast voorbijdrijft.
Verderop verschuift het licht
naar een zachtere toon.…
Waar stilte kleur krijgt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
519 En als ze verdwijnt tussen
blad en zon, blijft er geen leegte achter
maar een stille ruimte waarin verwondering zich nestelt,
alsof één ontmoeting genoeg is om de dag van binnenuit te verlichten.…
Tussen de regels van het lichaam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
126 Ik leef de ruimte ertussen.…
Zeilen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
379 In deze weidse ruimte wordt
varen een lichte kracht die meebeweegt
zonder iets te verlangen, een openheid die elke indruk
in stilte laat ontstaan, alsof beweging haar zachte oorsprong onthult.…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 van haar geest
met wie ik drie dagen en nachten
samen haar reis had geboekt
uit het Tibetaanse dodenboek
zelfs in deze stilte droeg ik zacht
met sluipende lippen een mantra
op, die ik zo dikwijls met haar had
gepreveld “ Ra Ma Da Sa Sa Say So - Hung “
er lag op deze toonladder niets
van een tegenstrijdigheid, alles
was eender in de ruimte…
Bouwen op een krijtrots
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.307 Onze tuin lijkt over te vloeien naar het dorp
Speekselvlokjes op zijn onderlip
De schapen schuiven weg
En hij telt af tot twee en zinkt
In een ooghoek ontglipt hem
Het groen dat in gelaagde tinten dichtkantelt
Zo vergaten wij te vroeg hoe hij groeit
De romp in de breedte
De wortel in de diepte
De dij in de lengte
Zijn taal in de ruimte…
Afscheid
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
2.695 Ze wilde tijd en ruimte
voor haarzelf en die wil
ik haar graag geven,
maar dat betekend dat ik
haar op moet geven?…
Doordringend bemind
netgedicht
3.1 met 17 stemmen
1.742 Ik voel kracht door de omhelzing van je armen
die me zo vertrouwd verwarmen tijdens strenge vorst
als een huis dat me beschermt tegen striemende regen
met heerlijk de ruimte en prachtig omgeven gelegen
als een stukje Eden verlegen op mij gemorst
Ik voel verlangen door het stralen van je ogen
waarmee je me glimmend de liefde toevertrouwt…
Zand
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
904 Het zand waait over de vlakte
Verstopt zich onder een struik
Nestelt zich alsof het daar kan blijven
Droog en dor is de struik
Hij kan het niet vasthouden
Daar vliegt het zand weer door de ruimte
Ik wil hier blijven roept het zand
Niemand hoort het in de eenzaamheid
Plotseling verdwijnt de zon achter donkere wolken
Het begint te waaien en…
BonobOrang-OeTango
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
745 Met de ruimte die hij om zich schiep
was het of hij voor haar verdween.…
Ouwe Hippies
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
2.104 'Nu onze ouders het huis uit zijn',
zullen onze kinderen zeggen,
'krijgen we ruimte voor onszelf'
'Geen gezeur meer over:
zou je dat nou wel doen
eet je wel gezond, kind
zijn jullie thuis vanavond
werken jullie niet te hard
zit die dakkapel er al in
waarom altijd die speen
neem die kleine dan gewoon in bed
dat komt vanzelf wel goed
-ja…
vrijheid voor liefde
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.478 geef me tijd en ruimte
te ontdekken wat er nog niet is
en ik leer je over vrijheid van gemis
geef me je beste discussie
laat me vechten voor de woorden
in de strijd om dominantie
ik geef je daarvoor tolerantie
geef me inspiratie voor de langere termijn
laat mijn vrijheid passie zijn
ik zal je steunen, nooit beperken
dat zul je snel genoeg…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Samen lopen wij hand in hand
Op zoek naar een land van rust,
Naar ons gezamenlijk diepere zijn,
Naar een open ruimte in het bos,
De zwoele geur van jasmijn.
Geen gewoon dagelijks ritueel,
Maar sprookjesachtig grillige vormen:
Bladeren zacht als fluweel,
Warme diepgroene kleur,
Bloemen te kust en te keur.…
Tijd heelt alle wonden
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.279 hier met een buik vol stenen
Te vechten tegen al mijn verdriet
Er is iemand in jou dromen verschenen
En helaas, ik ben het niet
Had graag als eerste willen zeggen
Laten we een einde maken aan ons spel
Jij was niet verliefd, had je erbij neer kunnen leggen
Dus jij redde het dan wel
Ik wil heel graag kwaad op je blijven
Zodat er geen ruimte…
Tango, dans van licht en eenheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.282 in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op
dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht
liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen
zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst
we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu
wanneer de doorschijnende ruimte
ons confronteert met de verbonden…
LIED VAN GROOT-NEDERLAND
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.829 Boven 't vlak des oceaans,
boven ruimte, boven tijd,
staan wij in der geesten strijd,
in weelde, in nood,
trots krijg en dood,
Drieénig groot,
Groot-Nederlanders.…
De Kust
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.159 Eens, op hun tocht vanuit het Oosten,
kwamen de mensen bij de kust
en dronken, als om zich te troosten,
de ogen zich vol aan ruimte en rust.https://www.nederlands.nl/
Over het golvende gewemel
ontwaarden zij de einder, strak
en vast onder de klare hemel
als onder een metalen dak.…
Op weg naar nu...
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
763 In het huis is niks dan leegte
ik zet één stap en dan nog één
en nog één, stap voor stap
ga ik door de ruimte heen
de bodem kraakt, boven mij
hangt een gouden lamp....
Ik herken het hier, maar ben
er niet thuis, ik zit nog in de
toekomst rond te dwalen.…
Niemandsland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
569 degenen die op mij letten
mij volplakten
met negatieve etiketten
waardoor ik zelf
maar amper zichtbaar bleef,
gerechtigheid verdween,
mijn naam veranderde in
Just, slechts, alleen
totdat ik hoorde
dat het níet mijn schuld was
en ik vertellen durfde
van mijn dodelijke angst
en eindelijk
mijn opgekropte
tranen uit kon huilen
waardoor ik ruimte…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Hoe beeft, nu hij weerkeert, zijn hart nog sterker,
Omdat voortaan
Zijn lieven wonen
In die grote ruimte die zij niet weten.…
De kast
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
617 in de luwte
ver van potloden en pennen
verf ik de ouderwetse kast
van groen naar wit
naar iets van wit af
lees het verhaal in de deuren
als levend hout dat vertelt over
wat is geweest
en in nerven en kieren
soms doorgezakt
de ruimte kleurt in dagen,
zelfs jaren
planken zijn gestapeld
naar de laatste behoeften
zichtbaar aangedaan…