5774 resultaten.
voortleven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 ga niet naar mijn graf
of de urn met mijn as
ik ben er namelijk niet
want altijd springlevend
in duizend waaiende winden
in diamanten die glinsteren
in de deken van sneeuw
ik ben de stralende zon
op het nog rijpend graan
ik ben de zachte herfstregen
die je in de ochtend wakkert
ik ben de opbeurende rush
van stille vogels in de lucht…
sterrenkroos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
630 blootstelling aan
licht en lucht
was het kind
verwonderd toen het
in het water raakte en het
kroos zich eensgezind sloot
de handenwringende
tijd voordat iemand
kon bevatten wie
het kind verborgen
hield en toen de
stuurloze handen
graaiend in onwillig
sterrenkroos
de klaaglijke roep
van een onwetende
sperwer doorkliefde
de stille…
Nulsomspel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
507 Door de obstinate Amerikanen
Wier dollarhonger niet valt te stillen
En iets met de Russen hebben te schillen
In weerwil van de Europeanen
Worden we opgeschrikt uit onze sleur
En door het drogbeeld van een dictator
Hetzij nu zonder obligate snor
Staat er een wereldoorlog voor de deur
Dat is warempel niet zo mooi en
Gaan ze de toekomst…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.
Tussen droom en werkelijkheid,
alsof niets anders ertoe doet.
Het besef te leven, ondanks zorg of pijn.
De wil om echt te leven.
Dat is een zo groot verlangen,
het zal er altijd zijn.…
Waar het stil wordt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 Een grijze wasmand staat als een stille wachter.
Dit is geen thuis.
Tot het water stijgt.
Tot ik me laat zakken,
in schuim dat mijn lippen raakt.
Een zucht.
Lang, diep,
alsof mijn rug het eerst ademhaalt.
Mijn ogen sluiten zich
voor alles wat buiten blijft.
En daar, in die warme stilte,
vind ik mezelf.…
in medias res
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
1.315 in het midden van de dingen kroop een stille wanhoop binnen
hoe één hapering het hart in verstoring bracht een diepe stilte
vanaf het ei dachten wij dat wij en iedereen voor altijd zouden zijn
maar ook sliep in ons het sterke verlangen dat de oceaan
ons ooit als een regendruppel zou ontvangen
in het midden van de dingen kroop een diepe…
IERLANDS BLIJE ZUCHT
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
248 De stille meren
van het groene eiland
blinken soms op zijn dan weer dof
denken vol verborgen geestdrift
aan volksvertellingen
welke eens om hen heen klonken
in vredige heuveldalen
grazen en drinken schapen
bij een vrolijk kabbelbeekje
terwijl
de grashellingen danken
voor de jonge verhalen
over Tom Poes en heer Bommel
die zij steeds…
De stilte is van ons
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
474 zijn
stil in rouw
stil in gemis
stil om jou
ontstaat verwondering
je stem, je lach
je warmte
je eigenheid
stil aanwezig
je ziel
je troost
je liefde
je bent er
ademloos
woordeloos
eindeloos
als we samen stil zijn
in het licht van dansend vuur
zie ik je
hoor ik je
voel ik je
stil van stilte
stil van geluk
stille…
Dankbaarheid in bloei
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
303 ik buig mij voor de bomen
hun wortels diep in stille aarde
ontroerd door het groen dat ademt
voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt
de wind vertelt mij oude verhalen
de bijen brengen zon in hun vleugels
ik adem in en voel
dit alles is een geschenk
de regen kust het dorre gras
de zon streelt de waterkant
ik glimlach naar de wereld om…
Verwondering
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
190 De berg in haar
wijkt niet voor
kracht
zij wijkt voor
inzicht,
voor de heldere hand
van ratio die haar
eerste scheuren
blootlegt
haar denken alleen
verzet geen steen
enkel verwondering,
wanneer vogels
als ondergronds
water bewegen
wanneer verdriet
liefde en verlangen
hun stille druk
uitoefenen
wanneer het
massief…
Zet de tijd
gedicht
4.0 met 1 stemmen
464 de hemel staalt mijn ballonnen in de wind
als mama een emmer met water vult
en de hond te drinken geeft die wortel heet
even mager is als ik en natuurlijk oranje
als de sinaasappel die ik eet op dit uur
een stille zon bewondert het azuur
zo koortsig spreek ik met alle dieren
op het plafond bezweer de woorden
tot beter worden dan alweer het…
De tak
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
113 je eet wat rijp is
wat zich zonder verzet
in je hand legt
je kent de smaak
maar niet de tijd
die nodig was
om hier te komen
onder de schors
loopt nog altijd
het stille werk
van wortel naar blad
misschien is dat
wat dankbaarheid is:
niet teruggeven
wat je hebt genomen
maar iets heel laten
waaruit het opnieuw
kan ontstaan
je…
Wintersneeuw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
706 Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en,
sneeuw dat begint te smelten
bevroren ondergrond komt tot leven
latent verleden wordt weer heden
't strand met schelpjes en zand
springtij van nieuw vernieuwd leven
ontstaan uit winters wezen
zonlicht de nacht doet vergeten
licht dat door de duisternis sprak,
hagelstenen gezwegen
sneeuwman zicht…
Herboren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.039 warmte
Ontnomen van mijn last
Vergeten door de wereld
Rust ik en slaap dan vast
Als ik daarna ontwaak
Herboren en vitaal
Me nergens druk om maak
Mijn spieren weer van staal
Dan heb ik in mijn slaap
Weer bruggen opgebouwd
De paden weer belicht
Is alles zo vertrouwd
Staat mijn vizier gericht
Als wanhoop aan mij trekt
Gehuld in duisternis…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…
Kringlicht in de nacht
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.701 een boek een kaars een wijnglas
de duisternis slaat toe
een zuchtje oceaanwind
niet moe
ik reis door de ruimte
trotseer alle gevaar
mijn kleine zachte kustlicht
brand maar
kringlicht in de nacht
krekel zing maar voor
haal me door de nacht heen
zo verglijden uren
cirkel warme gloed
is ‘t de wind die bomen ruisen doet
kringlicht…
Het hart .....
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.038 Breekbaar als glas
kwetsbaar, doch fijn
een ritmisch kloppen
zo hoort een hart te zijn
Soms een ander ritme
ietwat versneld of vertraagd
dat ligt aan de situatie
wat jij van jouw hart vraagt
Een heel klein lichtje
voor anderen in duisternis
een bepaald soort warmte
bij een groot gemis
Littekens door liefde
of het verwerken van rouw…
Herfst en Hoop
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
831 Zelfs de zon vertoont
vlagen van neerslag
en weent om de duisternis
van de dag.
De herfst verliest haar
bladeren aan de winter,
vergeefs hunkeren ze nog
naar een laatste geborgenheid.
Zachtjes zucht het gras
om zoveel verloren warmte
en weent het talloze dauwdruppels
in een verkild ontwaken .…
Draai om dat bord ...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
847 In de nacht wordt alles helder
zelfs de duisternis geeft licht
mijn ogen schilderen stralend
elk lijntje in jouw gezicht
niet het roepen in de nacht
de mooie foto noch de brief
gaven toegang tot wat ik dacht
toen jij zei, ik wil jou, mijn lief
maar dat ene kleine kruimeltje
door mij ooit achteloos verspild
brak de ban van stil genieten…
Liefde en Zonde
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.429 Doch, toen ik omzag naar de verre weg
Die, achter mij, verzonk in duisternis,
Toen zag ik Schaamte en Wroeging, hand in hand.
En, droef, school Schaamte in witte sluiers weg,
En, bleek als eene die gestorven is,
Toog Wroeging mede naar 't Beloofde Land.…
lentevers
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
804 bij vertrek van de winter staan de dichter
en de lente te trappelen van ongeduld
mensen moe van koude en duisternis kijken
reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven
terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis
aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd
woorden krom als spijkers slaan een bres in het…
Roos van de geest
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
691 Het grote vergeten begint
herinneringen glijden weg in duisternis
er komen geen nieuwe
Je maakt een reis terug in de tijd
naar je jeugd, naar je geboorte
een reis alleen, zonder ons
Wat je maakt tot mens, tot wie je bent
wat je verheft boven dier zijn
schilfert af, roos van de geest
Wachten op het einde
een reuzenbaby in een luier
dat…
Ik leef in twee werelden
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.784 en waar wij allen nog op mogen wonen
toch een wereld soms vol valse schijn
waar mensen maskers dragen en ze tonen
en of het nu een muur is of een masker
verschuilen achter deze heeft geen zin
emoties mogen we best blijven tonen
ik weet het, want ik zit er middenin
ik leef nog even in twee werelden
'k zie soms het licht, maar ook de duisternis…
Kennis I
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.340 Veel van wat eenmaal wonder heette, vlood
(Als duisternis voor 't licht) voor 't Vergelijken:
"Volmaakte kennis! gij zijt meer dan groot!"…
DE GEHANGENEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.691 Daar is de bodem nu donkerzwart
Terwijl er eerst nog iets was te zien
Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat
Een donkere hand omklemt mijn ziel
Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien
De wereld lijkt inktzwart te worden
Verlicht door slechts een enkele kaars
Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt
Nu is er enkel nog de duisternis…
Kennis I
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.293 Veel van wat eenmaal wonder heette, vlood
(Als duisternis voor 't licht) voor 't Vergelijken:
Volmaakte kennis! gij zijt meer dan groot!'…
Wanneer je de pijn niet meer voelt
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
1.179 Steeds grijnst de duisternis
wreder en wreder,
wanneer een grote stilte
de enige uitweg lijkt
in een zwijgende wereld.
Koortsig zoek je naar
diepe dromen,
waarin je onsterflijk
wil geboren worden,
waarin je nieuwe letters
kunt schrijven
met een glimlach
op je mond.…
Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)
poëzie
3.3 met 26 stemmen
11.150 Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels
Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee
Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee
Hij nare angst, en slaap, en onware dromen
Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen
En steden vol mensen, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
Overgave
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.590 Ik geef me over
aan de barmhartige
engelen der duisternis
waarin ik me onder
hun vleugels geborgen weet
en wind rond hun
meedogende handen
de draad van mijn liefde
die vanaf mijn morgenstond
de leidraad in mijn leven was.…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 Over de lust voor het leven
heb ik nagedacht
hoe bedwing ik de tranen
zo dat zij in hun kommen blijven
wanneer het verdriet in aderen danst
en zelfs het hart weet niet hoe
stoppen met denken voor het moment
om mijzelf te kunnen redden wanneer
niets te redden valt en redeneren
te zwak is als het theelicht in
de duisternis van het hart…