Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

voortleven

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
ga niet naar mijn graf of de urn met mijn as ik ben er namelijk niet want altijd springlevend in duizend waaiende winden in diamanten die glinsteren in de deken van sneeuw ik ben de stralende zon op het nog rijpend graan ik ben de zachte herfstregen die je in de ochtend wakkert ik ben de opbeurende rush van stille vogels in de lucht…

sterrenkroos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
blootstelling aan licht en lucht was het kind verwonderd toen het in het water raakte en het kroos zich eensgezind sloot de handenwringende tijd voordat iemand kon bevatten wie het kind verborgen hield en toen de stuurloze handen graaiend in onwillig sterrenkroos de klaaglijke roep van een onwetende sperwer doorkliefde de stille…
J.Bakx3 oktober 2020Lees meer >

Nulsomspel

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Door de obstinate Amerikanen Wier dollarhonger niet valt te stillen En iets met de Russen hebben te schillen In weerwil van de Europeanen Worden we opgeschrikt uit onze sleur En door het drogbeeld van een dictator Hetzij nu zonder obligate snor Staat er een wereldoorlog voor de deur Dat is warempel niet zo mooi en Gaan ze de toekomst…

Verlangen...

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 586
't Wordt door het hart gevoed, in stille uren van de tijd. Tussen droom en werkelijkheid, alsof niets anders ertoe doet. Het besef te leven, ondanks zorg of pijn. De wil om echt te leven. Dat is een zo groot verlangen, het zal er altijd zijn.…
Antje3 oktober 2024Lees meer >

Waar het stil wordt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Een grijze wasmand staat als een stille wachter. Dit is geen thuis. Tot het water stijgt. Tot ik me laat zakken, in schuim dat mijn lippen raakt. Een zucht. Lang, diep, alsof mijn rug het eerst ademhaalt. Mijn ogen sluiten zich voor alles wat buiten blijft. En daar, in die warme stilte, vind ik mezelf.…

in medias res

netgedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.315
in het midden van de dingen kroop een stille wanhoop binnen hoe één hapering het hart in verstoring bracht een diepe stilte vanaf het ei dachten wij dat wij en iedereen voor altijd zouden zijn maar ook sliep in ons het sterke verlangen dat de oceaan ons ooit als een regendruppel zou ontvangen in het midden van de dingen kroop een diepe…
J.Bakx19 oktober 2025Lees meer >

IERLANDS BLIJE ZUCHT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 248
De stille meren van het groene eiland blinken soms op zijn dan weer dof denken vol verborgen geestdrift aan volksvertellingen welke eens om hen heen klonken in vredige heuveldalen grazen en drinken schapen bij een vrolijk kabbelbeekje terwijl de grashellingen danken voor de jonge verhalen over Tom Poes en heer Bommel die zij steeds…
Han Messie20 oktober 2025Lees meer >

De stilte is van ons

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 474
zijn stil in rouw stil in gemis stil om jou ontstaat verwondering je stem, je lach je warmte je eigenheid stil aanwezig je ziel je troost je liefde je bent er ademloos woordeloos eindeloos als we samen stil zijn in het licht van dansend vuur zie ik je hoor ik je voel ik je stil van stilte stil van geluk stille…

Dankbaarheid in bloei

hartenkreet
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 303
ik buig mij voor de bomen hun wortels diep in stille aarde ontroerd door het groen dat ademt voor elke bloem die zacht mijn dag kleurt de wind vertelt mij oude verhalen de bijen brengen zon in hun vleugels ik adem in en voel dit alles is een geschenk de regen kust het dorre gras de zon streelt de waterkant ik glimlach naar de wereld om…

Verwondering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 190
De berg in haar wijkt niet voor kracht zij wijkt voor inzicht, voor de heldere hand van ratio die haar eerste scheuren blootlegt haar denken alleen verzet geen steen enkel verwondering, wanneer vogels als ondergronds water bewegen wanneer verdriet liefde en verlangen hun stille druk uitoefenen wanneer het massief…

Zet de tijd

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 464
de hemel staalt mijn ballonnen in de wind als mama een emmer met water vult en de hond te drinken geeft die wortel heet even mager is als ik en natuurlijk oranje als de sinaasappel die ik eet op dit uur een stille zon bewondert het azuur zo koortsig spreek ik met alle dieren op het plafond bezweer de woorden tot beter worden dan alweer het…

De tak

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 113
je eet wat rijp is wat zich zonder verzet in je hand legt je kent de smaak maar niet de tijd die nodig was om hier te komen onder de schors loopt nog altijd het stille werk van wortel naar blad misschien is dat wat dankbaarheid is: niet teruggeven wat je hebt genomen maar iets heel laten waaruit het opnieuw kan ontstaan je…
Cor Koene24 augustus 2026Lees meer >

Wintersneeuw

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 706
Paaslelies, ijspegels, narciss(t)en, sneeuw dat begint te smelten bevroren ondergrond komt tot leven latent verleden wordt weer heden 't strand met schelpjes en zand springtij van nieuw vernieuwd leven ontstaan uit winters wezen zonlicht de nacht doet vergeten licht dat door de duisternis sprak, hagelstenen gezwegen sneeuwman zicht…
arensoog21 februari 2025Lees meer >

Herboren

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.039
warmte Ontnomen van mijn last Vergeten door de wereld Rust ik en slaap dan vast Als ik daarna ontwaak Herboren en vitaal Me nergens druk om maak Mijn spieren weer van staal Dan heb ik in mijn slaap Weer bruggen opgebouwd De paden weer belicht Is alles zo vertrouwd Staat mijn vizier gericht Als wanhoop aan mij trekt Gehuld in duisternis…
Hookie30 juli 2003Lees meer >

De gele wolken

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.328
Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep Het donker stond en langzaam overliep, En golven duisternis de omgeving vulden; En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak Tegen de schuine lijn van 't verste dak, Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…

Kringlicht in de nacht

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.701
een boek een kaars een wijnglas de duisternis slaat toe een zuchtje oceaanwind niet moe ik reis door de ruimte trotseer alle gevaar mijn kleine zachte kustlicht brand maar kringlicht in de nacht krekel zing maar voor haal me door de nacht heen zo verglijden uren cirkel warme gloed is ‘t de wind die bomen ruisen doet kringlicht…
lucaz2 oktober 2003Lees meer >

Het hart .....

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.038
Breekbaar als glas kwetsbaar, doch fijn een ritmisch kloppen zo hoort een hart te zijn Soms een ander ritme ietwat versneld of vertraagd dat ligt aan de situatie wat jij van jouw hart vraagt Een heel klein lichtje voor anderen in duisternis een bepaald soort warmte bij een groot gemis Littekens door liefde of het verwerken van rouw…
metha31 oktober 2003Lees meer >

Herfst en Hoop

hartenkreet
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 831
Zelfs de zon vertoont vlagen van neerslag en weent om de duisternis van de dag. De herfst verliest haar bladeren aan de winter, vergeefs hunkeren ze nog naar een laatste geborgenheid. Zachtjes zucht het gras om zoveel verloren warmte en weent het talloze dauwdruppels in een verkild ontwaken .…

Draai om dat bord ...

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 847
In de nacht wordt alles helder zelfs de duisternis geeft licht mijn ogen schilderen stralend elk lijntje in jouw gezicht niet het roepen in de nacht de mooie foto noch de brief gaven toegang tot wat ik dacht toen jij zei, ik wil jou, mijn lief maar dat ene kleine kruimeltje door mij ooit achteloos verspild brak de ban van stil genieten…
metha24 augustus 2004Lees meer >

Liefde en Zonde

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.429
Doch, toen ik omzag naar de verre weg Die, achter mij, verzonk in duisternis, Toen zag ik Schaamte en Wroeging, hand in hand. En, droef, school Schaamte in witte sluiers weg, En, bleek als eene die gestorven is, Toog Wroeging mede naar 't Beloofde Land.…

lentevers

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 804
bij vertrek van de winter staan de dichter en de lente te trappelen van ongeduld mensen moe van koude en duisternis kijken reikhalzend uit naar het licht en groei van 't jonge leven terwijl ik buiten lammetjes zie dartelen blijft het gemis aan tedere woorden pijnlijk doorhameren in mijn hoofd woorden krom als spijkers slaan een bres in het…

Roos van de geest

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
Het grote vergeten begint herinneringen glijden weg in duisternis er komen geen nieuwe Je maakt een reis terug in de tijd naar je jeugd, naar je geboorte een reis alleen, zonder ons Wat je maakt tot mens, tot wie je bent wat je verheft boven dier zijn schilfert af, roos van de geest Wachten op het einde een reuzenbaby in een luier dat…

Ik leef in twee werelden

hartenkreet
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.784
en waar wij allen nog op mogen wonen toch een wereld soms vol valse schijn waar mensen maskers dragen en ze tonen en of het nu een muur is of een masker verschuilen achter deze heeft geen zin emoties mogen we best blijven tonen ik weet het, want ik zit er middenin ik leef nog even in twee werelden 'k zie soms het licht, maar ook de duisternis…
Moeke11 januari 2007Lees meer >

Kennis I

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.340
Veel van wat eenmaal wonder heette, vlood (Als duisternis voor 't licht) voor 't Vergelijken: "Volmaakte kennis! gij zijt meer dan groot!"…

DE GEHANGENEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.691
Daar is de bodem nu donkerzwart Terwijl er eerst nog iets was te zien Een kil gevoel trekt door m’n ruggengraat Een donkere hand omklemt mijn ziel Het beklemmende gevoel alsof ik dit verdien De wereld lijkt inktzwart te worden Verlicht door slechts een enkele kaars Terwijl een harde wind aan het vlammetje rukt Nu is er enkel nog de duisternis…

Kennis I

poëzie
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.293
Veel van wat eenmaal wonder heette, vlood (Als duisternis voor 't licht) voor 't Vergelijken: Volmaakte kennis! gij zijt meer dan groot!'…

Wanneer je de pijn niet meer voelt

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.179
Steeds grijnst de duisternis wreder en wreder, wanneer een grote stilte de enige uitweg lijkt in een zwijgende wereld. Koortsig zoek je naar diepe dromen, waarin je onsterflijk wil geboren worden, waarin je nieuwe letters kunt schrijven met een glimlach op je mond.…

Wanneer de vorst des lichts... (Vertaling)

poëzie
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 11.150
Als de Zonnegod slaat met zijn gulden teugels Komt zijn hand, schitterend omhoog uit de zee Zijn uitgespreide haardos van levend goud, waarmee Hij nare angst, en slaap, en onware dromen Van mensen hun lichaam wegstrijkt, en berg, en bos, en bomen En steden vol mensen, en velden met het vee In duisternis verdwaald, op hun plaats terug…
P.C. Hooft29 augustus 2021Lees meer >

Overgave

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.590
Ik geef me over aan de barmhartige engelen der duisternis waarin ik me onder hun vleugels geborgen weet en wind rond hun meedogende handen de draad van mijn liefde die vanaf mijn morgenstond de leidraad in mijn leven was.…

Lust voor het leven

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.250
Over de lust voor het leven heb ik nagedacht hoe bedwing ik de tranen zo dat zij in hun kommen blijven wanneer het verdriet in aderen danst en zelfs het hart weet niet hoe stoppen met denken voor het moment om mijzelf te kunnen redden wanneer niets te redden valt en redeneren te zwak is als het theelicht in de duisternis van het hart…