Alle inzendingen over verloren

6019 resultaten.

Sorteren op:

Zelf bewust

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
Rond jezelf, in het kloppen van de strengen, in de hartslag van een ander, zo verloren, sterk verbonden, meer en meer.. - Het rafelt. De eindjes vallen, als een restje ster geflonker, dooft het zachtjes in de nacht. En toch, de wereld lacht. Ik ben gevallen, opgestaan.…

Hondentrouw

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
het was veelal een snoepje voor de kinderen in de straat wat laat ook de buurthonden/tjes zijn dolblij met een brokje liefst twee als het verdrietig sterft of een puppy wordt geadopteerd/geboren troost/deel hun verdriet/blijdschap met de verzorgers/sters hiermede nooit enig tijd verloren de knapperds herkennen jou…
Antonia27 april 2016Lees meer >

Melancholie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 493
Tevens heb ik talloze kamers in mijn hoofd geopend om reeds gestold leven opnieuw te doorproeven, en hebben mensen, dieren en dingen van toen zich opnieuw aan mij gepresenteerd opdat ik vinden zou wat ik verloor, al laat dat wat zich niet benoemen. Het zoeken is mij een pijn en lust waaraan ik mij niet kan noch wil onttrekken. Ik haat je.…

Messcherpe zinnen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 460
een koude wind schraalt woorden die hun betekenis al hebben verloren door je ijzige stem dwars door alles snijden jouw messcherpe zinnen fileren genadeloos overgebleven emoties ik ben geen partij voor jou in confrontatie gaat mijn harmoniemodel volledig ten onder kijk je dan aan laat alles gelaten over mij gaan wacht tot het…
wil melker17 oktober 2016Lees meer >

Voor al

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Zonder pen of papier zal ik blijven schrijven woordeloos verloren herboren woorden in gebaren te geven gebleven leven geeft mij nieuwe woorden nog dagen niet voorbij de bladeren van mijn herfsttooi pracht bij vlagen op de grond rondgestrooid weer al een seizoen voltooid om paden te verzachten in duistere nachten…

De boom

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
Het rafelt maar, het rafelt maar: De wol verlaat de bomen Iedere winter valt het zwaar Zo bloot erdoor te komen Hij kleumt en kleumt, zo poedelnaakt Zijn armen zijn bevroren Zijn bast doet zeer hij piept en kraakt De strijd lijkt hij verloren De draad herpakt, het lijkt een droom: Opeens staat hij te spinnen Er komt weer breisel aan de…

de zandkorrel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
een klein fijn korreltje van zand verloor zijn hechte band toen de wind hem even meenam en hij zo in woelige zee terecht kwam… verzwolgen door klotsend water, aangezogen met veel kracht, naar bodemloze diepte gebracht, waar een schelp zich wel ontfermde over het verloop van zijn verdere lot… de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
metske4 februari 2017Lees meer >

verdwaalde mensen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 620
verdwaalde mensen in de stad werpen hun schaduwen op straat geketend aan een doelloos pad bewegend in dezelfde maat diep bedolven onder vele smarten hebben zij zich in een waan gehuld die de leegte in hun dorre harten slechts met vluchtige verlangens vult ik lees de wanhoop in hun holle ogen en voel de pijn van hun verloren strijd terwijl…

fluïdum

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
de zwart-witte pentekening spat krassen en lijnen van bloed en bloedbanden die verloren zijn gegaan hoe ver loopt het poreuze ik op een nevelig pad om ooit samen te vallen met wortel en tak hoeveel stenen moeten het diepe water raken om aan de overkant het spiegelbeeld te vinden waarin je iemand anders ziet ze zegt: het geheugen…
J.Bakx21 maart 2017Lees meer >

Is er nog hoop?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
De ziel verschroeit, als verloren in de hel. Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd omdat het lichaam en de geest niet meer met elkaar kunnen opschieten. Zo vergaat het de mens, het dier, zo vergaat het de wereld………

Ver

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
kuste de wind Streelde de golven Met mijn ogen Zout water prikte In mijn open wonden Schelpjes staken In mijn blaren In de verte zag ik Een schip varen En ik voelde me Ver weg Wolken trokken weg En mijn adem steeg Er bovenuit Een zucht ontsnapte Ook vissen Bubbelen hun adem Tot boven het Oppervlakte uit Voor elke Verloren…
Mae14 juni 2017Lees meer >

Eenzaamheid

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 537
Leegte gevuld met stilte omringt door muren Geluiden ver weg, gedempt verstrijken in uren Elke band verbroken geen licht ziet de duisternis Eenzaam wachtend op eindig verdwalend in pijnlijk gemis Decennia verloren gegaan herinneringen worden vaag Ziekte sloopt meer dan zichtbaar en uit zich in geen vraag Te lastig, te moeilijk wat…
Marjan15 juli 2017Lees meer >

Wereldwijde migratie

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 547
ik heb ze gezien gezichten die alles van iedereen wisten in lijnen hun bijbel gelezen met verhalen over het leven de overtuigende handen die met spinsels van woorden verbanden leggen langzaam onze vrijheid beletten door het begrenzen van perspectieven zij zijn de dieven die in het bestaan onze toekomst verloren laten gaan…

Compassie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Tranen niet verloren gaan, worden opgevangen, en weer toegevoegd. Vierentwintig jaar pijn gebruiken om liefde te herontluiken. In een ander verweven. Uit elkaar gewreven. Op de huid gezeten. Het brein werd verweten: Dat liefde niet bloeide. Ons hart niet samen groeide. De wig was de tong, die ver vooruit sprong.…

kennisgeving

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
tot ons aller besef is uit zicht verdwenen het strand in gedachte emmer en schep in de hand jeugd die prilheid verloor tot wasdom gekomen met twijfel als enige en algemene zekerheid we leefden als langeafstandszwemmers landloos gebleven en naar open water verwezen we hoefden geen bloemen of bezoek aan huis deuren en ramen…
Iniduo7 januari 2018Lees meer >

Uit toch al lege handen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Veel dichterbij gewild geworden, ernstiger nabij dan niet zo, nooit zo, niets van dat zo ver van mij vandaan gereisd nog voor je besloot aan te komen uit toch al lege handen verloren in te veel woorden gestorven…
Sbrina11 maart 2018Lees meer >

hoe anders

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 441
in het licht van het keukenpeertje beoefenden we de kunst van het bijna verdwalen in het donker verloren in de chaos van mooie dingen zagen we de lente in de ongewisheid van de nacht de oude boomgaard de takkenhoop erachter waar de kleine winterkoning zich veilig waande in het sjofele schuilpaleis thuisgekomen voor het donker…
J.Bakx23 maart 2018Lees meer >

gisteren

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 581
Nacht, zorg dat ik rusten mag in fluwelen dromen geurende bloesem van rozenbomen, dat ik niet ongeduldig wacht op volgende ochtend, dan is de dag zonder afscheid, niet afgemaakt: verloren tussen zovelen, ontwricht en gekraakt. Uitgebloeide rozen, verdwenen glimlach.…

Waarlijk léven

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Wanneer een mens faalt, of hopeloos verloren raakt, tussen angst en moed. Wanneer hij denkt dat hij sterven zal, maar toch niet dood gaat, te midden van hetgeen hij vreest. Ja dan ervaart een mens pas goed, dat waarheid liefde is, en dat hij waarlijk lééft!…

Dood gewoon

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 542
langzaam sijpelt dagelijkse sleur uit zinnen zonder punt oren in het boek kleuren dieper ondanks zonlicht dat door vale gordijnen naar binnen wil gluren ongeopende vraagstukken liggen her en der in vergeten stapels zij verbloemen inzicht, dat ooit daar was, maar nu verloren is gewaaid vertwijfeling kreeg ruim baan zo koos je…

canapé

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
amper stoor het is dommelen op donzige veren die je dromen in liefde verheffen en almaar in tederheid aanlengen ik zal over je wangen zachtjes zuchten als een zomerwind aan zee en optillen naar wolkenluchten; hemelsblauw draagt je mee ik zal je laten gaan doch niet vroeger dan de ochtend; even zie ik de glinstering van een verloren…

Sonderkommando

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 523
Mijn ziel, al wezenlijk bevroren Werd ook verast, ik was verloren…

Intimiteit

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.061
want onze intimiteit behield haar losse greep, verloor het zichtbaar verlangen om boven de bomen uit te groeien.…

Reis naar het donkerblauw van de nacht

netgedicht
4.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 649
Jouw ziel zit in een versteende stoel de wereld angstig aan jouw voeten reusachtig als een woest gebergte jouw innerlijk ligt vredig verloren samengekomen in tijd herinneringen deels onzichtbaar voor de mensheid in een oeverloos bed zonder gedachten of dromen witte rozen vergezellen jouw laatste wens om stilte reis naar het donkerblauw…
mobar22 juni 2020Lees meer >

Wynedaham

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Wynedaham woord van oeroude stam weggesleten in de Dollard maalstroom van eb en vloed vergeten door de wind de wiede leegte maar waarachtig op Hoofdweg 89 Nieuw Beerta 1830 ongeveer toch weer een wierde opgegraven stenen fundamenten beenderen staven dat er een kerkhof was een sarcofaag het blijft vaag dorp is verloren ergens hier…

Mededragen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
Wie het leven mededragen wil, kan nooit verloren gaan, wordt niet vergeten.…

Wondertjes

netgedicht
5.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 470
ik heb je zien kijken met een mengeling van verbazing en ontzag in je verraste ogen jij kent de onwaarschijnlijke wondertjes die samenhangen met een warme ontvangst van jouw blik waar actie en reactie voorspelbaar is gaat veel van het mirakel verloren in de altijd aanwezige sceptische mist…
wil melker19 oktober 2020Lees meer >

Als we wortels hebben, verkopen we ze

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Wat bijzonder is, nemen we onderweg mee, in lange karavanen Langs de markten langs kusten en ravijnen door steppen, door stormen en rovers Wat goed is voor de buren is nog beter voor ons Het is welvaart Vrije doorgang, vrije handel zijn ons oorlogen waard We lachen om macht en land, die duur zijn om te verdedigen en toch verloren…
Zywa24 oktober 2020Lees meer >

Zonnestraal

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
er voor haar vermoeide voeten onverwachts een zonnestraal Op een wonder had zij al jaren niet meer gehoopt Kleine stofdeeltjes stegen op gevangen in de lichtstraal Verwonderd als een kind grepen haar verkleumde vingers naar het sprankelende licht Plots voelde zij een warme hand die haar koude wegnam Het was de hand van haar jong verloren…
M. Bos26 oktober 2020Lees meer >