Alle inzendingen

Kinderen trekken mij aan ik wil geraakt worden hun energie voelen botsen op mij en ik wil terugkaatsen mijn ziel tegen hen aan duwen als een streling De bejaarden op de soos raken mij hun aanwezigheid en hun lach verwarmen mij, de verstandhouding de knipoog van een raak woord de wijsh...

iemand gooit stenen naar de leegte tussen de sterren omsingelt stille woorden verscholen onder een stolp van glas iemand blaft met schorre keel naar geesten achter koude muren botst in schommelend licht tegen het verlies van wie hij was iemand dicht met haperende pen op de me...

Oh psychiatrie Hemels instrument voor pacifistische despoten Als ik je aankijk, kijk je glazig terug Als jij, oh psychiatrie, een samenleving was, was je streven dan een democratie te zijn? Of zou je je innerlijk tegenstrijdig weten? Jij psychiatrie, jij weet het, jij alleskunner, doorgronder v...

ik draalde voelde hoe de wereld opschaalde naar een ander energieniveau er was geen loslaten meer de eigen keuze was omwikkeld met pijn en zeer in het eindeloos verbinden kon ik mezelf niet meer vinden nog slaat mijn hart vrij op impulsen van een batterij weer schuiven de pa...

in februari 1861 Dankt allen God en weest verblijd, Omdat gij Nederlanders zijt! Die naam, die Eer, die Zegen Hebt gij van Hem verkregen. Die Naam, bekend van Noord tot Zuid, Schiet als een star zijn stralen uit, En licht, wat wende of kere, U voor op 't pad der ere. Die Eer,...

Welke weg gaan wij samen tegemoet, wordt de wereld een chaos door zinloos geweld? Respect, waarden verdwijnen zomaar in het niets. We worden bang van elkaar, dit kan en mag toch niet gebeuren. Het is toch niet zo dat de zon en het licht zomaar verdwijnen. In deze moeilij...

Ik doe niet mee met illegale feesten, ik ga niet bij familie op bezoek, ik dood mijn tijd met krant, tv en boek en mijd de boze viruswaarheidgeesten. Zodat die vraag mij later niet benauwt: 'Pap, was jij in de covidoorlog fout?'

sinds tijden kijk ik weer van dichtbij naar die zonderlinge maaksels: de schorshuid diep gegroefd ruwe gravure van droog-ritsen wirwar-stroompjes doorsnijden winden zich waarin kermesrood een rondhangen traag trekken van vuurwantsengewemel stamopwaarts voortschuift tastend voelhoorns vol...

‘k Lachte dansend, ‘k danste lachend, midden door m’n bitterste verdriet, zodat niemand niet het ooit ziet. ‘k Danste lachend, ‘k lachte dansend, midden in het grijnzend gelaat, de honende lach, die niemand niet ooit zag. ‘k Zei: 'Ben je vrij, dans je met me vandaag? Ik dans ...

Je vroeg misschien het tegenovergestelde van wat aan jou gegeven begreep waarschijnlijk niets van hoe te voelen door mij ging weg zonder iets te zeggen voegde slechts vragen aan de ik voorbij.

Grijze liefdes spieken soms waar niemand komt dan ik. Grijze liefdes geven graag waar gulle gedachten gedijen. Grijze liefdes kleuren wit, dan zwart. In vijftig tinten speculeer ik, hoe en wat, waar en wanneer, waarom en hoewel. Grijze liefdes zijn grenzeloze liefdes. Voor geen hu...

hoera op en ijsbestendig schip toekomst IJsland varen straks de scheppingsredders zo charmant 6 jaren lang te gaan voor onderzoeksmethodes aangaande de geliefde ijswalvis Wij willen alle hen niet kwijt gigantisch dier dat dit is het wordt een gebiedsverkenning zeer nutti...

nog ieder jaar krijt ik jullie namen in de straten op 27 januari opdat ik jullie niet vergeten zal opdat men jullie nimmer vergeten zal

De jaren gaan en komen als getijden, Terwijl de wind de wolken in de lucht ontvoert, Altijd herhaald en toch weer nieuw. Het laat een mens die nader kijkt niet onberoerd. Maar Janne toont ons waar het echt om gaat: We leven nú. Ze blijft niet binnen, Ze kijkt niet om en ziet het allemaal. ...

met de magie van verleiding als ledlampjes op de taart straal jij het geluk van leven als de altijd zingende vogel springend van tak naar twijg kwinkeleer jij jeugdig fortuin de lift van de jeugdige jaren brengt jou zo steeds hoger op de ladder van het geluk in het weten van de erv...

het gedicht heeft een plaats op de kaart met een naam om te onthouden zo zijn er altijd bermen met haakse akkers en onderhuidse sloten als traanbuizen er past een afstand in de tijd tussen vertrek en de vraag waarheen nogmaals en met nadruk, op straffe van verdwalen een smal pad te b...

het mooiste uit de lucht in alle soorten en alle kleuren zie ze loeren zie ze speuren slaan alles gade, op hun vlucht. wintertuintjes zullen bloeien van sentiment, liefde en veel emotie wat aanvoelt als verlichting, een devotie geen iemand kan zich daarmee bemoeien. Ja ,deze wonderen mak...

Het danst omdat er leven is maar nee de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet en in het duister sterft het zachtjes mee. Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied met leed dat het verweesd toen achterliet. ’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan. Het ziet zijn schaduw in de volle maan...

De wekelijkse rustdag is zo heilig saai! Ik wil gaan werken!

Vertel me: waar vind ik een muze? Het maakt me niets uit hoe ze heet, al is het Elly, Ans, Ageeth, Nadine, Jill of desnoods Suze. Vertel me: waar vind ik een muze? En ik bedoel geen lustobject; mijn vrouw is immers al perfect. en ik bemin nog continu ze. Vertel me: waar vind ik een mu...

Waarom ben ik zo begaan met de Amsterdamse Jordaan het de plek is van het al: van de klacht, de lach en de traan het is de plek van de hofjes en de straatjes van de steegjes, grachten en binnenplaatsjes de plek van het lied over liefde en leed van onrecht en oprecht, dat het me speet mee...

hoeveel God iedereen in zich heeft weet niemand misschien zijn we het wel voor de volle 100 procent wie weet een schilder legt toch ook z’n hele ziel en zaligheid in dat wat hij schildert toch bekruipt me soms het vreemde gevoel dat wij misschien nog iets beter uitgewerk...

De beoordelaar verslindt gedicht na gedicht enkel op papier. De digitale hoogbloei is hem verbijsterend vreemd.

het huis van zand spoelde weg toen handen met gieters naderden het schip bracht zichzelf tot zinken toen het voor even de wind zag liggen het schelpdier werd een kraal verloren verhaal toen zand haar bedolven had het vloeibaar goud stolde kreeg de vorm van een kroon de l...

je korrelde zandsteen in het aanschijn van de hete dag voelde koelte in de speciegroef die het zonlicht bijna nooit zag lachte in begroeten sprak met handen langs het patina van hoeken vibreerde met magische lijnen uit aarde die belangrijke energieën vergaarden unieke...

Ik vind, elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Wie zijn dag niet mint, gaat mokkend ten onder. Sta zo opgewekt mogelijk op dus, poets je tanden, omhels je vrouw, kam je haar, lach tegen de spiegel, ontbijt met thee en een eitje. Je begint vanzelf in de loop van de ochtend een beetj...

Hoe mooi je wel bent Tegelijk (on)bereikbaar Geraakt in mijn hart. Hoe jij als flitsend sieraad schittert in het oneindig uitgestrekte waar ik in de reflectie steeds rust kan terugvinden Een indrukwekkende en elegante verschijning van waar jouw silhouet als een lichtpunt dagen en nachten o...

De ganzen schreeuwen lelijk in de vert’, Zij doen mij denken aan het Capitool, Gij vreemde, zotte vogels, heel uw jool, Het stemt tot nieuw vermaak mijn luimig hert. Ik hoef u niet te jagen als het hert, Wanneer ik straks in woud en herfst weer dool, Ge zijt een winterspijs, al blijft de ...

Voor jezelf gaan staan Betekent trouw zijn Aan je eigen kern Durven zijn Wie je bent Je eigen wensen En behoeften belangrijk vinden Deze erkennen En ze durven uiten En je met respect Laten behandelen

Ik open het venster en de deuren tegenover elkaar totdat het overal tocht in huis om het denkbeeldig coronavirus te verdrijven nadat ik de verwarmingsmonteur uitgelaten heb zet ik mijn mondkapje af om de frisse lucht in te ademen zie hoe vogels als klankgazelle in de boomtakke...