5616 resultaten.
Queeste
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
701 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen
vogels met een scalpel de nacht opereren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren…
ik heb kleuren nodig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
711 ze brandt niet;
noch het blauwe
speelgoedjurkje,
noch de vlam.
die toch oranje is.
rood ligt op tafel
klaar om in te knijpen,
de vorm is een warm hart.
geestdrift wipt
op zijn springbal
in fleur en stijl.
fraai en hups
komt hij naar mij toe.
heel gezwind.…
geweven in de aard van een depressie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
537 de geur van zweet sterker
dan de gang van de laatste ronde
in mijn goede jaren wanneer ik gewonnen
mijn hoek opzocht en het geronnen bloed
met de handschoen van de bovenlip schraapte
de pijn was niets bij het nu beleden leed
wanneer ik gestrekt op het canvas de hemel
in mij probeer te dromen en de laatste blauwe
lucht tracht te drinken al…
Schaatsenrijden
gedicht
3.1 met 20 stemmen
7.461 Glad en wijd ligt het ijs
in een veeg wit en grijs
en de lucht, tastbre kou,
is gestolpt onder blauw.
En mijn schaats met een kras
als een schot onder glas
trekt een veervormig spoor
van mijn voet uit te loor.
Ik scheer scheef op het vlak
langs een donkerblauw wak.…
Arti-flex
netgedicht
2.3 met 26 stemmen
3.161 (voor Artifex)
aardetinten leven waar haar pen de ruimte geeft
er kleven nieuwe woorden aan deze dag
geweven langs de weg die alle kanten uitgaat
zij vindt ze, neemt ze, schikt ze
tot
weefsels als tapijten, kleurrijk, rood is roder
blauw diept zeeën uit en geel schijnt met de zon
op levendige akkers
binnen, in haar woordenboek
ligt…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 ik heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde…
Het gaat zoals het gaat
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
619 ik speel geen spel
onder gespan van duim en wijsvingers
wanneer ik zucht naar de lente
heb ik de winter begraven
voor een lange tijd
zoals altijd, klinkt er een nieuw ritme
er rankt een warm requiem
dat door elk leven vleit
het oerwater ritselt aan ‘t kozijn
het gaat zoals het gaat
onder blauwe lucht
stijgt er een zuivere echo
over de…
de sluis van Noordpolderzijl
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
783 ik zag je glans
wegdrijven op het
zanderig water, ook je
trots want je hemelde
het blauw naar grijs
aan jouw voeten
schuifelt nog wat hoop
in de gedaante van
rot hout, maar je poort
blijft voor eeuwig gesloten
onklaar gemaakt en
ingehaald door de tijd
jouw kleur zonder vernis
maakt je elk seizoen doffer
het lijkt of onze sporen…
Als de pijn voorbij is uit "hoelang duurt geduld?"
hartenkreet
5.0 met 11 stemmen
702 we het laten
was het iemands schuld
Als de pijn voorbij is
kan ik de gedachte dan laten
dat wij elkaar bezaten en
hoe lang duurt geduld
Als de pijn voorbij is
weet jij dan de weg
of enig uitleg
als het zeer is gevlucht
Als de pijn voorbij is
wil je me dan weer zien
en even samen , heel misschien
Als de pijn voorbij is
overal blauwe…
Op Schouwen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
517 Pasgewassen stevenen de wolken door het kraakheldere blauw.
Wind morrelt zachtjes aan de hemelrand, waar kerktorentjes
hun piek boven de bomen uitsteken, gezien zullen ze worden.
Men zou zijn God vergeten als er niet voortdurend aan werd
herinnerd.…
Balgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Terreinknechten
met kapsels van graniet
rollen lange slanke benen
van hun haspel
blazen strandballen
vol dobbelstenen
op het blauwe gras
en langs de kant
verkoopt een winkeltje
in konijnenpak verse penen en nu
de schapen met herdershondoren zijn
verkast en ook de rij
ziekenhuisbedden zijn verdwenen
stappen de spelers uit de tunnel
als…
Observatie - in de Klap
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 puzzelende man met grijzend haar
op het puntje van zijn neus de bril
blauwe trui streepjesboord
zo zit hij daar
in gedachten verzonken
omvouwt de linkerhand 'n zilveren pen
glimlachend drinkt hij kopjes thee
niet dat ik hem ken
op rechts twee Amerikanen
zij spreken veel te hard, zij
overstemt hem overduidelijk
wit topje haar rokje pikzwart…
geen titel
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
461 jij en ik zitten tegenover elkaar
kijken samen in onze ogen
en daarmee in onze ziel
je blauw groen
herinnert mij aan de zee, de zee
ik verdrink er in
de aanspoelende golven strelen
jij bent zacht, een zucht
die mij leven schenkt
op de duinen van jouw lippen
geen helmgras
maar teder mos,
dat wij kussen met open ogen
een overweldigende sensatie…
Maannacht
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.189 Twijgen trillen in 't blauw-wit licht,
Hoge kruinen verdringen zich dicht
Achter 't lange vergezicht
Van der lane pracht.
Stil verdroom 'k de milde tijd,
Nu de maan haar zegen spreidt,
Nu het land, door hààr gewijd,
Rustig slaapt en wacht.…
Een net zonder mazen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
534 in mijn strijd, gaandeweg een bedeling
heb ik geen spektakel ontmoet
in jouw blauwe ogen, het was mat
en zelfs de horizon kiemde naar het verticale
het was vreemd, jouw naakte silhouet
te mogen aanschouwen in het
afgebrokkeld maanlicht, ik streelde
de wind en dacht mij rijk aan jouw blanke huid
we stierven in het kielzog waar de herfst…
Wintercharme
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Hoe stil ligt nu wateroppervlak
verstijfd als dood geboren
geen rimpeling maar vlak en strak
spiegelend kou bij zonnegloren
langs oevers het geknakte riet
als met een poederlaag bestoven
wat decoratieve schoonheid biedt
in natuurlijk gebonden schoven
daarboven door azuren blauwe lucht
een enkele wolk als donzen vlek
afgewisseld met een vogelvlucht…
Friesland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
677 Dampende friezen dravend
de arrenslee over het ijs
een watervlakte zwartbevroren
omzoomd met witgekante bomen
als ijsprinsessen op een rij
gekletter van klapperende schaatsen
over ribbels opgeblazen
door een speelse koude wind
de winterzon aan blauwe hemel
knisperend koud een nieuwe dag
rode koppen brede slagen
leerstoel voor een beginnend…
Achter de wolken
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
738 de handen reiken niet verder
dan het kloppen van mijn hart
de armen nog verder strekken
verlicht ook niet beklemmende smart;
ooit kon fluisteren warmte opwekken
je aangezicht verstart
verwachting vordert verwarring,
denken raakt overdadig gehard
en wordt hoop
een aftreksel van bedeling
terwijl de lente toch
blauw de aarde bedekt
vogels…
Kip, kip, ik hou van jou.
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.106 Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje in het zand
dan pak ik het in mijn hand
Kip, kip, leg gauw een ei
kip, kip, kom maak me blij
leg een eitje in het gras
ik wou dat het zo ver al was
Kip, kip, ik hou van jou
kip, kip, waar blijf je nou
leg een eitje, leg het gauw
zijn je kuikens geel of blauw?…
Kastanjes
poëzie
3.1 met 10 stemmen
3.343 En zie hoe blauw de hemel blauwt
Boven de weiden geel als goud,
De zonnige, bloeiende landen,
En zie de kastanjebomen daar staan!
Daar groeien witte kaarsjes aan,
Wat zullen die kaarsjes aardig staan
Wanneer ze van avond branden!…
Een rijke oogst
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
503 als wolken langs de wind
gaan buitelen met een vlakke onderkant
zullen bloemen snel hun harten sluiten
dan strakt de nachtelijke kou
en houdt de ochtendmist
het veelbelovend blauw langdurig tegen
vogels groepen samen in grote getalen
bevolken bomen langs landelijke wegen
zwermen ter voorbereiding op de trek
nog kleurt een warme zon…
De heide
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
591 kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
kermis
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.015 val binnen in dit
spel der eerbiedt
ze zien het zwijgen
donder en bliksen is
schijn der taal
de wijze leren
om gek te zijn
golven in het blauw
wind van west
zo komt ons grauw
dichter bij lucht…
voor haar van wie ik hou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 voor haar
door de hemel vol blauwe plekken
razen flarden van witte wolken voorbij
een zucht
die jij slaakte
in een woord
dat mij raakte
zijn gedachten zo blij
gelijk one hundred and eighty
vier keer raak in één
ja ieder woord was raak
en de zon?…
parelende lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
939 Dit geluid hield ons gevangen
Wij werden bedeesd en stil
Zij was met vreugde behangen
Wij vonden haar zowel rijp als pril
De blauwe lucht was haar achtergrond
Wat contrasteerde met haar kiezen
Zo te lachen met die gulle mond
Deed ons de tijd verliezen.…
De eerste lentezon
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.078 Want o, die strakke blauwe lucht!
Die zucht naar avontuur die tintelt
in mijn bloed, die maakt
dat ik wel kijken moét
naar elke mooie knaap of heer,
die maakt dat ik ze stuk voor stuk begeer.
Maar als een jongen mij passeert,
wat spottend en geamuseerd,
sla ik betrapt mijn ogen neer.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Sindsdien zit ik me af te vragen
waarom ik niet de gezichten
van mijn klasgenoten zag,
maar alleen
die verre hemel uit dat raam
die altijd was zo zomers blauw,
en de meeuwen wit.
Ze losten elkaar af
op de vlaggestok.…
Evenwicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
650 In een penthouse in Manhattan
vermaken zij elkaar glimlachend
De lucht is blauw, balkondeuren open
beiden in ontklede staat
Tere schaamstreek bedekt zit zij
het oude wicht in balans met blote dij
de armen wijd uitgespreid
Zijn haar krult roodblond uit zijn slip
Zou hij zich omdraaien en haar
naar beneden smijten vanwege
levensverzekering…
Leeghoofdig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 merkwaardig, niets ontwaakt
per dozijn, ongestreken, onbevlekt
vormeloos tot zinnenbeeldend
als bescheiden naakt
blauwe regen, fontanellen, ondenken
weggaan, zonder voorbijgaan
door vrieskou in lopend vuur
van, opnieuw, regenachtige aard
nachtwilgen hangen, bedekken
het hart van het ijskonijn
tot weer een ochtend zal rekken
overspoeld…
Sonnet
gedicht
4.2 met 4 stemmen
5.953 goeden nacht mandarijn
uw gouden mantel werd vandaag gebracht
en ook de blauwe van uw schoonzoon
en de witte van uw jongste dochter
het papaverveld is voor de helft omgeploegd
de witte hond heeft eindelijk wat gegeten
rijst en pindaboter, maar hij wacht nog
op de naam die hij zal dragen
in kwangsi heeft het zwaar geregend
er was een hevig…