5597 resultaten.
Harmonie
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
226 Zoals een vader,
een moeder,
een kind—
verschillende stemmen
die één beweging vormen.
Maar jij leeft naar binnen gekeerd,
alsof afzondering
een vorm van bescherming is.
Hierdoor raakt muziek je
omdat ze even toont
hoe het had kunnen zijn:
een leven
waarin niets in jou
tegen zichzelf werkte.…
Hindert Nix
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
276 Een goedemorgen meester
Winder X
"U van hetzelfde, vader
Hindert Nix
hoe maakt u het, psychofysiekmentaal
na doorgelicht te zijn in 't hospitaal
qua pet f18 fdg lx?…
In mijn park
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
184 Al die vaders in hun Mr.…
Hulde aan Nederland!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
7 Ik juich, geen hoger heil heeft ooit mijn ziel gestreeld
dan dat ik, Nederland, op uw grond ben geteeld,
dat fijn gevoel voor kunst, dat reine hoger leven
is, Nederlanders, ons bij de geboorte reeds gegeven;
Denk enkel maar aan Vader Abraham
en diens onvolprezen smurfenlied,
en shalalie aan Sieneke,
zulke zangers vindt men elders niet;
Redenaren…
Als, bij moe-tanend avond-lichten...
poëzie
4.0 met 2 stemmen
912 Als, bij moe-tanend avond-lichten,
angst daalt in onze aanwezigheid,
zijt gij 't, die voor onze aangezichten
de vreê der avond-lampe breidt.
Wij zitten en ons leden wegen,
zwaar van stil-naedre dage-dood;
gíj hebt zacht woorden die verplegen,
en breekt het vredige avond-brood.
En wij, die uwe gaven eten,
wij rusten in uw blijde…
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
606 Na zestien jaren
Ging je daarheen waar hij was
Voor eeuwig samen…
Mijn vader
hartenkreet
4.1 met 48 stemmen
3.598 Wat zou ik doen als onze pa er niet meer was?
Ik weet dat je dat niet veranderen kan
Laatst werd je ziek
Dacht dat je ons al verliet.
Maar vandaag kijk ik naar je
Je grijze haren glinsteren als zilver
Je mooie blauwe ogen, omringd door kringen
Ik weet het, ook van verdriet.
Kruip nog even op je schoot
Kijk je wangen, je bloost
Pa-ke neem…
je had het niet eens door
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.036 dat de rimpels in gordijnen
door je spelen achter
vrouwentongen verschenen
dat je dichtgekleefde
handjesvolle snoepgeur
verspreidde in een straatvol medelijden
dat de tranen die zich stapelden
in elk oog dat jou bekeek
waren voor het veinzen
van je maagdenwitte kleed
dat de hand die je
adoreerde en je door de straten leidde…
Vaderdag
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
6.532 Ieder jaar weer die ellende
Weet ik het gewoon niet meer
In mijn hoofd een grote bende
Wat zal ik doen, wat moet ik nu weer?
Wat maakt mij een gulle gever
Waarmee was hij blij geweest
Van die sokken of jenever
Of een boek dat hij nooit leest
Weer zo'n luchtje tegen zweten
Vaderdag is echt een straf
Dit jaar zal ik het wel weten
Krijgt hij…
het verhaal van een vader
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.762 ook ik ben vroeger jong geweest, m’n zoon
en schopte tegen keurslijf, tegen wetten
die mij beklemden –bijna als sonnetten-
drang naar vrijheid voerde steeds de boventoon
gezag kon steevast rekenen op hoon
wanneer zo’n ouwe lul mij wou beletten
dan maakte ik met hem de kortste metten
en kreeg die eikel z’n verdiende loon
ik voelde mij een…
Vader
hartenkreet
3.5 met 27 stemmen
2.737 Als 't rouwrumour
rondom jou is verstomd
de stoet voorbij is
van de schuifelende voeten
dan voelen wij
dat er een diepe stilte komt
en in die stilte
zullen wij
jou dan opnieuw ontmoeten
of in gedachten tegenkomen
Het is alleen het lichaam
dat is weggenomen
niet wie je was
en ook niet wat je zei
We zullen altijd nog
in stilte met je praten…
Voor mijn vader
netgedicht
3.1 met 30 stemmen
5.115 Nog zie ik je kijken over het bollenland,
met je sigaartje en je fiets aan de hand.
In de verte hoorde je de golven van de zee,
zo stond je, in diepe gedachten verzonken.
Een man van weinig woorden maar met 'n lach,
een stille man die genoot van elke nieuwe dag.
Herinneringen en gevoelens nam je met je mee,
van stil geluk en innige blijdschap…
Voor vader
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.979 Jouw stoïcijns zelfvertrouwen
Verscheurde mijn spiegel
Verstrooide mijn zelfbeeld
Over de bodem van mijn ziel
Letterlijk onder de voet gelopen
Je hebt mijn naam geroepen
Getracht de snippers te vormen
Naar jouw evenbeeld
Maar het bleef bedrieglijk
Anders
Genen in je eigen kind
Bleken gemuteerd
Tot daadkrachtig wezen
Ben je bang dat…
Anti-vaderfiguur
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.433 je bent vele dingen geweest
de keren dat je mijn ogen passeerde
maar een vaderfiguur zat daar niet bij
eigenlijk was je meer het omgekeerde
zoveel heb ik van jou geleerd
hoe ik mijn bloedeigen gezin
harteloos in de steek kan laten
wat was jij daar goed in
hoe ik mijn eigen kinderen
de grond in kan slaan
van zo’n soort monster
daar kom…
rustpunt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.344 ik zie je daar nog zitten
alleen, aan de keukentafel
in een fluitende dialoog
met de merel op het dak
een magisch moment van rust
in de chaos van een kroostrijk gezin
iedereen werd stil en luisterde mee
hoe jij dat deed pa
is me nog steeds een raadsel…
vader
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.385 vergeten bladzij
uit een boek
vergeeld na
zoveel jaren
droog de hand
die mee de
woorden leest
dode ogen
gevangen in
voorbije verten
mijn hand voorzichtig
aan de schouder
'dag pap,hier ben ik weer'
'dag kind'
het is mijn stem die
antwoord geeft.…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 Ik droomde van u vannacht dat
toen u er nog was, het kind
zo klein, dat naar u keek uw
bescherming en vertrouwen zocht.
Het was helaas het tegendeel...
Geen arm of hand die mij beschutte
geen schouder om te rusten maar wel
de slaande deur, uw scherpe stem.
Wat bleef is het verdriet om 't gemis
van uw genegenheid , de kille sfeer.
De ontkenning…
Mijmeren
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.398 Vandaag was je weer jarig
Je zou pas 69 zijn
En nog steeds niet grijs
We zouden samen buffelen
In regen, zon of ijs
Samen lekker kankeren
Op alles wat ons stoort
Voor alles wel een oplossing
Zoals het eigenlijk hoort
Samen onderuit gezakt
Te staren naar de buis
Stilletjes genietend
Van je zoontjes mooie huis
Je leven had nog steeds veel…
Vader
netgedicht
2.6 met 10 stemmen
1.292 Met ons gezicht werd altijd gesproken.
Een rillende trek, van opa ingepikt.
Door wangen werden woorden gebroken,
en als platte, vlakke propjes ingeslikt.
De hoeken die zich strak vormden lieten merken,
dat we één waren en daarom afgekeurd.
De zelfspot, die het geschil had laten werken,
ontbrak en was daarmee doofstom ingescheurd.
Jouw…
ouwe
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
944 wij
weten even goed
hoe alles vroeg of laat in elkaar zakt
een lichaam is niet van steen
en je been
ouwe
je been
fiets door de eeuwen heen
ouwe jij ligt daar
het doet pijn ouwe
wij hebben niet de eeuwigheid
blijf nog even ouwe
het leven is nog niet klaar
het klinkt mischien raar ouwe
pa…
Vader.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
829 Lang is al je gemis,
hoe nu verder is de vraag
-jij wist altijd hoe en wat-
Nu moet ik zelf beslissen,
steeds maar weer
naar het goede antwoord gissen
Het lijdt geen twijfel,
het lukt gewoon niet zonder jou:
wanneer kom je terug?
Wat mij betreft
het liefst nog vandaag.…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de onderarmen;
het deel dat altijd in de zon
kwam en weer en wind, bruin en verweerd,
rozig haar er op, rimpels ruwheid
misschien, de stevige handen er aan
stugge handen
die niet meer plat op tafel kunnen liggen
de eeuwige bereidheid zich om gereedschap en
de koeienuiers te bekommeren
de stevige handen waarin je…
Mijn vader
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 Jij hebt over mijn wang gestreken
En mij daarbij aangekeken
Alsof ik zonder jou niet zou bestaan
Jij hebt op mijn wang geklopt
Een lichte vorm van slaan
Om te laten weten
Dat ik zonder jou niet zou bestaan…
1,2,3,4,5,6,7
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 Soms is het
1 over twaalf in mijn leven
Maar dan zet ik de klok
3 minuten terug
Dan is het weer
2 voor twaalf
De hoogste tijd dus, dus
4,5,6 er tegenaan
Veelal lukt het dan omdat
7 mijn geheimcijfer is!…
mijn meisje mijn lief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
803 mijn meisje mijn lief
vandaag vier ik jou
jou en jouw jaren
vijfenzestig in getal
mijn meisje mijn lief
nog kende ik jou niet
toen jij geboren werd
in van watersnood het jaar
jouw oudere vader
toen jij nog niet was
zat om een staking
voor gewone gerechtigheid
in driebergens dreven
uit ouderlijke liefde
werd jij geboren
om groter…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.
De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden,
en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 I. WAT NIET MEER IS
Ze zijn weg.
Dat is alles.
Twee kamers.
Twee stemmen.
Twee lichamen die ik droeg —
en nu niet meer mag vasthouden.
Ik loop door het huis.
Hun geur zit in de muren,
hun namen — in mijn keel.
Maar ik zeg ze niet meer hardop.
Te veel lucht.
En alles breekt.
Ze zeggen:
je moet sterk zijn.
Je bent een man.
Je moet…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.
Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Wij zullen blijde zijn
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.026 Wij zullen blíjde zijn... De bomen blozen
van vruchten. En ons hoofd is schoon als duizend rozen,
nu we overvloedig zijn van zwenkend zomer-bloed...
o God, God, ik en kende U niet, en was verlóren;
maar nu ge Uw adem door mijn adem deinen doet,
is Uw gedaante menig-voud in mijn herboren,
'lijk, beken-veel door 't barstend lente-land, een vloed…