8947 resultaten.
In vrolijk bewegen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
519 ik heb ze
zien zweven
de stukjes blauw
uit je ogen
ontsnapt uit
de hemel
heel ver
daarboven
zij raken
het zwart
van de kring
die het wit
donkert in
je heldere blik
die de combi
laat spreken in
vrolijk bewegen
en de dans der
luchten volgt
zo sprankelend
in kleine letters
de sensatie van
goddelijk
contact ervaren…
Schuld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Haar drang naar harmonie
In ‘pleasen’ gehuld
Ontlokt ergernis en jaloezie
Schuld
Haar troost aan één
Die het hardste brult
De ander in de steek
Schuld
Haar eigen grenzen ver voorbij
Om iedereen te beschermen
Obsessief te ontfermen
Hun zelfredzaamheid vermoord
Subliem in de kiem gesmoord
Schuld
Al haar levenspatronen
Gehuld…
Het mag niet gebeuren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Het mag niet gebeuren,
dat – voordat mijn hand de sleutel heeft benut-
de veren slap zijn geraakt, er stilte valt, er zonder
zacht getik levenloosheid is ingetreden, van het ene
momemt op het afwezige andere.…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
907 Het leven is als korrels zand
Samen zijn ze een heel leven bestand
Tegen de woeste golven van de zee
Maar ineens neemt de zee die ene korrel mee
Als een veertje o zo licht
Naar een heel mooi helder wit licht
Daar kan die korrel stralen als een ster
En is hij voor de andere korrels zand nooit heel ver…
Dwaze bij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Mediterraans soep yoga visgerechten
vers voedsel hapsnap wandelen met honden
respectvol pittig eten city trip
wellness tv ben altijd optimistisch
pilates bioscoop en liefdevol
betrouwbaar koffie op z'n mexicaans
grieks koken avontuurlijke vakantie
jij pensionado ik een miljonair…
Nachten zonder jou
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
559 De stille nachten zonder jou
zijn toch net alsof we samen zijn
zo voelbaar in oude gewoontes
jij en ik zijn samen
in onze liefdesdromen
jeugdige energie bruist
uit eigenzinnige bronnen
de verse lakens van het nieuwe bed
dragen geen dierbare herinneringen
je bent er niet, dat is niet fijn
toch is het net alsof we samen zijn.…
EEUWIGHEIDSZONDAG EN DE KNIPOOG VAN MIJN VADER
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
429 Ik ben vandaag, vanochtend, diep gegaan tot de bodem
op Eeuwigheidszondag, zondag 23 november 2025
hier in de Westerkerk te Amsterdam, tot de bodem
tot de bodem dus en ver daar onder
naar de doden, doch vooral om de doden
te duiden, te laten lichten, op te lichten
tot opluchting van mij als levende ziel
en bijna onzichtbaar toen ik boog…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Kwantumtheorie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.139 Niets zeggend
Grensverleggend
De theorie van
De kwantum economie
Versnelt exponentieel
Zo zijn er niet veel
Momenteel zijn wij te traag
Ver van banaal
Een stomp in de maag
Gisteren nog gemeten
Dat wil je niet weten
Hebben er nog nooit
Zover naast gezeten
Tracht je te richten
Op de hogere cijfers
Die zijn te gek
Zo ben je…
Verloren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.349 Te dichtbij,
ben je gekomen,
te dichtbij en nu ver weg. Want samen
kan ik, mezelf niet zijn. In jouw leven
hoor ik niet thuis. Alleen in de stilte
kan ik nog wonen,
met mezelf onder één dak. Vergeet me
en laat me gaan. Ik verdwijn
in de angst voor samen. Zoek verder,
maar niet meer naar mij, want ik,
ben al verloren.…
Schapen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.203 één is er niet
twee wel en drie
en honderd maar
dat ene is verdwenen
ravijnen dorens duisternis
geen antwoord op haar roep
kuilen huilen droefenis
een halo in de troep
de weg gaat hoog en ver
weg van twee tot honderd
maar liefde klautert verder
de berg af tot verwonderd
voeten vallen over
waar was je…
Wonderland
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.417 O-
ver de zee, lichtend pad
zuiver zout in leven.
2
Er is geen ondergaan, enkel
een warme hand over velden
van muziek. Aan de oever,
in het lied van dageraad.
3
Geluk groeit in het woord
van zwijgen, stilte in kleuren
op het doek van toekomstdromen.
Nu is het tijd om haar
te begroeten.…
Weer een stapje...
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.865 Volkomen ongeinteresseerd, legt ze haar
benen op de stoel,
té ver heen, om geïrriteerd te zijn.
't Voelt zo verschrikkelijk verkeerd
om te zeggen wat je voelt.
Elke keer als je denkt, je leert ermee
om te gaan, wordt je teruggesmeten.
Omdat in wérkelijkheid één stap vóóruit,
in 't écht je twee stappen áchteruit
laten gaan.…
Mieren
gedicht
2.9 met 71 stemmen
19.867 Leven en commune, ver onder hun stand.
Bouwen een Nieuw Jeruzalem in 't zand.
En malen niet om kunst, liefde of flauwe grapjes
Om hen te pesten, zinkt mijn schoen
diep in hun werk. Heel slecht, leuk om te doen.
--------------------------------------------
uit: 'Roze zoenen' (2002)…
Iemand
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.083 Mijn ogen houden van diepe meren
Sprekende spiegels zonder geluid
Mijn handen zoeken naar lichte veren
Dansend over mijn huid
Mijn ziel zoekt naar stille rust
Een plek om opnieuw intens te verlangen
Mijn mond wil iemand die haar kust
Iemand om haar woorden te vangen
En ik?…
Lekker leven
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.119 Kom, doe eens gek,
laat je lekker gaan,
ren over het ruwe wegdek,
hier ver vandaan!
Kom, en loop zo hard je kan,
kijk eens, je zweeft!
We maken er een wedstrijd van,
laat zien dat je leeft!…
twijfel
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.380 leven is vaak twijfelen
dood de enige zekerheid
leven is vaak vechten
in een ongelijke strijd
soms wil je hard rennen
ver weg van wie je bent
omdat je na al die jaren
niet eens jezelf echt kent
je bent thuis,
maar je voelt je vreemd
je verdwaalt,
in de leegte van jezelf
maar niemand zal je helpen
als je niet eerst jezelf helpt…
hartekreet
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.471 zoals de korrels van zand
voel ik je wegglippen
zo dichtbij
en toch zo ver weg...
de tijd tikt traag voorbij
wachten,
elke keer opnieuw
totdat tijd ons samenbrengt
schrik in mijn hart
om wat komen gaat
omdat het verlangen om bij jou te zijn
zo groot is
dat mijn hart soms,
heel even,
de tijd overslaat...
ik mis je...…
Ongeborene
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
6.691 Beschermd door een schild van leer
behoef ik geen eigen verweer,
ver weg van het grote mensenleed
van de wereld nog geen weet.
Twee wezens in perfecte harmonie
- een negenmaandse euforie -
als een slapende dolfijn
zou ik altijd willen zijn.…
voor stad
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.046 jazzybomen kuieren door het park
en eenden fluisteren hun veren
langs de waterspiegel heen
een borst vergaapt zich aan een kleintje
een bank dommelt onder 't oudje
terwijl grasveld geurt naar fris
en frisser tuimelt een wolkje
boven die stad
mijn woorden…
een fragment van aanwezigheid
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
740 mijn lelijkheid
breekt de grond
open
door een bevrijdend
oordeel van de dood
vlinders
in donkere tijd
leggen wanhopig
hun gewicht
op mijn trommelvlies
wanneer een maskerade
verzandt in late zonde
van leegte
ik leg me
naakt in de aarde
en vraag gratie
in dat ene moment van
waarheid
mijn ogen ver weg
als vogels…
Woorden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.950 Zij hebben zich stil volgezogen
Met geur en kleur, contour en klank
En zijn als vogels opgevlogen
En rusten op het vers als bank
En heffen zich ten langen leste
Met licht geworden vleugelslag
En vliegen naar harts verre nesten
En slapen tot een nieuwe dag.…
gaan en komen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.136 ver weg
maar toch helder
hoor ik engelen zingen
over het lied van Licht
zij hebben weet
van aardse tranen
telkens als iemand
naar het ongrijpbare
wordt toegedicht
met een tedere lach
heffen zij haar op
ervaren de pijn
van een onuitgesproken
gedag
toch klinken er
zachte geluiden
van duizenden harpen,
ontelbare…
Doodsnadering II
poëzie
3.9 met 14 stemmen
4.800 Ik weet niet of zij bitter zijn of zoet,
Ik weet niet, of het zachtkens in mij schreit,
Of in mij lacht - het zingen van mijn bloed,
Het klinkt zo stil, en 't ver geruis zo zoet
Heer, van Uw eeuwigheid.…
de dood draagt geen schoeisel
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
832 de dood draagt geen schoeisel
het bekokstooft haar tijd
in nieuwbakken manoeuvres
een overkoken van het bestaan
het waken van leven afgelast
anoniem in een zoete val
je blik verloren in het laatste licht
in een omhullende eindeloosheid
ver ginder in de schoot van stilte
bewaar jij je herinneringen
in een hemelsdiep verlangen
gapende in…
onderweg
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.145 ik ben niets meer
dan twee schaduwen uit
dag en nacht
soms als bomen, vermoeid
door wolken die uit
kruinen klimmen
om de eerste en laatste
vogels te wekken
waar het licht de veren snijdt
met telkens een nieuw verleden
van eenzaamheid
in het land vol stilte dat woorden
leest van de langzame reiziger
die verlaten kouder wordt…
Vriendschap
netgedicht
3.8 met 28 stemmen
5.130 Geduld mijn goede vriend
Laat mij u ter zijde staan
Uw geliefde die u verdiend
Zal ik beminnen voortaan
Zo u mij blind vertrouwde
Naïef het konkelen liet begaan
Leidde ik haar naar het altaar
Troonde haar ver bij u vandaan
Maar nu ik haar mag bestijgen
Frigide lui fatterig als zij is
Had ik beter kunnen zwijgen
U kunt haar met alle…
Eva
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.660 Ik kan het niet laten
Ik ga steeds vreemd
Ik kan Eva niet ontlopen
Met haar zwoele stem
Leidend en bevelend
Kwam ze m’n leven ingekropen
Je gaat te ver
Een tikkie terug
En hier, hier naar beneden
Iets meer naar links
Iets meer naar rechts
Ja, zo ben ik tevreden
Thuis zeg ik niets
Want ik bent bang
Dat ik het uit moet maken
Want…
HERINNERINGEN
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
789 Stapels foto's uit een ver verleden
Iets tastbaars in het heden
Een foto van een prachtig strand
De kinderen spelend in het zand
Aan de achterkant, de inkt verbleekt,
in zijn vrouw haar prachtige hand,
een beschrijving van het land
Dan een foto van haar graf
Van de vrouw die hem
haar beste krachten gaf
Zacht streelde hij met handen
bedekt…
Vergaan
hartenkreet
4.4 met 27 stemmen
1.681 Donder nu maar op
ik voel teveel pijn
Hoe lief ik ook ben
jouw hart is te klein
Wees maar heel stil
je woorden stinken
Slim en doordacht
kwetsen verminken
Voel wat ik nu voel
of lieg je hart vrij
Ontken je hardheid
je speelde met mij
Laat me nu met rust
ver van mij vandaan
Liefde eens zo mooi
voorgoed vergaan....…