15017 resultaten.
voor jou en lenteliefde
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
674 op witte bomen
langs de dijken
en gaat de appels voor
zo uitgelaten lente fris
lachen wij golvende duinen door
met de neus in de wind
volgen we het spoor van de zee
rondom regenwolken
maar vlakbij zonnig droog
hebben wij water en aarde
van petten tot callantsoog
in zon en in regen
wind voor en wind tegen
de zinnen geblust
met het vuur…
Naar boven zien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 Donkere wolken glijden stil voorbij
eventjes na het middernachtelijk uur
Ik zie omhoog want de kust lijkt vrij
uit te gaan zien naar het hemels vuur
Wolken beloven in ’t nachtelijk ontij
dat de hemel zich binnenkort ontsluit
Ik sta even stil bij onze maatschappij
en hoor van verre ‘t troostend geluid
Donkere wolken boven dit tranendal
als…
Gij hebt uw Geest
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
712 Gij hebt uw Geest, uw vuur gegeven,
uw Adem en uw levenskracht,
maar waar is nu zijn gloed gebleven,
zijn laaien waar ons hart op wacht?
Wij zijn vermoeid door zoveel zorgen -
geblust, getemd, uiteengegaan,
wij wachten op een nieuwe morgen
waar Gij ons weer rechtop doet staan.…
Tot besluit, een opdracht
gedicht
3.3 met 9 stemmen
4.499 vanavond schrijf ik moord en brand, zal ik beschrijven
hoe de breuklijn zich in mij verdeelt, zich in mij
vermenigvuldigt in verzen van koud vuur, zich in golven
verkleedt, zich voortplant tot in de kern
van mijn aardoppervlak.…
- De levensdraad van de sterveling -
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
659 Leugen, ben jij de dronken waarheid
in tweedracht geweven..al herken ik je niet,
als klimmende ranken tegen de muur ..in het lover
in een wereld van honing, liefde en ambrozijn
lopen woorden immers van ziel over,
als een zware anker ketenend het verzengend vuur
en weet valsheid haar ware gezicht te verbergen,
teleurstelling elke poort te openen…
Huis
hartenkreet
2.0 met 61 stemmen
6.346 Dat huis waar de tuin een fresco was
van bloemen, fruit en groen
waarin we heerlijk speelden
elke warme “zondagnoen”
en ied’reen wanneer fonkelden
de pretlichtjes der nacht,
rondom een konkelfoezend vuur
tesamen werd gebracht
Dat huis waar nu geen grootmoederkloek
meer opendoet de deur
en waar geen grootvader meer leeft
als een patroon…
Zondaars op een terras
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
568 En de grijsaard spreekt,
tot de ruggen van de zondaars
van vuur,
en hoe zij die zich rijk hebben geprijsd
hun schatten tot kaf zullen zien vergaan.…
Wat U door de vingers ziet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.067 Geen morgen die zijn opkomst beter verstaat
dan de vuurvogel
die brandend van verlangen
en volkomen ongeremd
als een uitgeslapen God
van het tot dan toe ongezegde
vleugelwiekend hun geweten
overvliegt langs zijrivieren
Want met vuur zal hij er spelen
brokken stenen laten vallen
vleugels hoger laten rijzen
en uw twijfel laten gaan
Net…
Honger
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 vergeten zwachtels van oud zeer
krijg ik wintervoeten
van het waden door ijskelders van verdriet
kniehoog het wassend water van verbeten pijn
hoger nog de wanhoop van de onmacht
geen grens lag aan deze broze oevers
geen grondgebied waar ik schuilen kon
voor het vijandelijk heen en weer
En in dit geschonden vlees
brandt een heidens vuur…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 De winter telt de roest
door de ruit en in de nerven
van de transparante jaren,
waarmee het seizoen vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren…
Meesterhand
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 Ze steelt het vuur uit vruchtbare grond
voorbij de norm en middelmaat, heelt
de aarde in onbewerkt gebied, waarmee
met meesterhand de liefde is geijkt.
Ze reikt de kunst met uitgestoken hand,
oneindig verder dan men ziet, ze baart de
vrijheid uit de simpele klei, een nieuwe vorm
ontstijgt haar ziel, iets anders kent ze niet.…
DOOD
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.474 Toen het grote heilige vuur dan langzaam doofde
We meer uit noodzaak
aan elkanders
deurtje klopten
De driften langzaam nederdaalden
Keken we in elkanders oude vergane ogen
…
Een allerlaatste maal…
Wat de meeuwen van ons zagen
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.605 kijken
als los zand tussen ons tenen
elkaar houden in verlangen
om elkaar dichtbij te zijn
zo zijn wij kristal geworden
tussen afgesleten stenen
heller schijnend dan Parnassus
lichter dan de volste maan
Het duurde alles bij elkaar
zo men zou zeggen slechts seconden
niet veel langer dan een kus
die doorgegeven werd als wijn
zo is het vuur…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Op dicht gezette gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
704 Proef jouw liefde en jouw lijf
Een zwoele bries streelt jouw haren
Met een Aphroditische schoonheid
Bedwing jij jouw leven vol vuur…
Seizoenen vol hoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
470 keren
omgeven door het dor kleurloos kale hout
een hemel bewolkt grauw somber en koud
geen plek waar nog warmte is te creëren
huilen van de wind door troostloze bomen
de velden leeg en dor zelfs mistige horizon
in mijn brein slechts verlangen naar de zon
wanneer zal ooit het nieuwe leven komen
maar in mijn hart vonkt stil het hopend vuur…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
uittreden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
500 ik leef, adem, bewust
terwijl m’n lichaam slaapt
is m’n geest klaarwakker
zo vaak als m’n mond gaapt
brand ’t vuur van m’n ziel
als een kaars zonder voet
geworteld van m’n hielen
in een trance gelanceerd
klim ik geleidelijk door ’t plafond
om vanaf het dak van m’n slaapkamer
de stad te bezien
ik volg stadskanaal de vaart
langs het postkantoor…
Mijn licht, mijn fakkel, mijn toorts
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
617 Ik nam het vuur; bracht haar
van binnen naar buiten, door
donkere ruiten scheen een pril,
steeds sterker, stiller wordend ideaal licht.
De fakkel voerde haar doel, haar bedoeling
veel verder dan enkel haar baarmoeder:
zij bleek een al gehele, grote zorgende,
verzorgende moeder!…
Vrijheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 Het is als een vuur, laat het niet uitgaan,
stook het op, en als je denkt dat al je brandhout op is,
neem dan desnoods je eigen naam.
Wanneer de nevel van ons denken
zich oplost, zien we hoe alles met alles
verbonden is, ik, jij, een vogel, de lucht.…
Geloven
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.237 weedom, hief tot 't hoogste heil verbeiden,
Des dervend nu doolt menig hart als wees;
Dan voel ik in wie nu dichtste bij mij woont
Al schijnt ook de aard van heiligheid verlaten
En 't schoonst verjaagd door ongeloof verwaten,
Dat toch de God, die in het diepst hart woont,
Nog niet verscheidde en licht me in ziele-pracht
Een eenzaam wacht-vuur…
ALS HET LEVEN EEN PASSIE WORDT, IS ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Hoe kan passie doven
als’t vuur blijft gloeien en sissen
en asse in strijd en hitte
weer vlam kan vatten
en vingers zich verbranden
aan het willen verlammend vernietigen?…
Wanneer jij...
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
852 Wanneer jij mij aanraakt vuur onder mijn
huid.
Zengende hitte die ontspruit, tevens
bladergeritsel en wuivend riet.
Wanneer jij spreekt woorden als poëzie
vloeiend uit je mond zo sensueel en
alles verfijnd.
Wanneer jij waar dan ook verschijnt
dan vorm je één harmonieus geheel.
Maar jij bent een verhaal met een open eind.…
Jaarwisseling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 het kouder
Lente, zomer, herfst, winter steeds vertrouwder
laten lange tijden hun sporen na
van een geboorte tot volwassenheid
van warm tot frisjes, groen tot vrolijk gekleurd
Gesloten in een etmaal gaat een uur
keer 24, twaalf maanden, tweeënvijftig weken
365 dagen, drie kwartalen tot-en-met maand 12
December als baken van meeslepend vuur…
Humane act ?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 de oude eeuwen,
herken de gebreken van onwetendheid,
geschreven grond met het zwarte krijt
van hoogmoed, nooit moedwillig want
morgen valt weer malse voorjaarsregen en
worden etsen van de wonden uitgewist, zal
door een woordtapijt de bühne verder onder
sneeuwen, dagelijks sneller dan verwacht
onbevredigd in de kaalheid van dit vuur…
WILDERS EXTREMIST OF "EXTRAMIST"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Wilders is zelf de meest extreme afzeiker
waar constant een dikke mist omheen hangt
en als ie optrekt direct vervangen wordt
door zijn eigen constante sigarettenrook
Nou neem van mij aan, waar rook is, is vuur
wat wil die Wilders nu eigenlijk precies
parlement Nederland, parlement Europa
dubbele functie, dubbel verdienen
of toch intrinsiek…
gebroken liefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
650 Het vuur wakkerde steeds een hogere vlam aan
Ik kon er mij knus aan verwarmen.
Helaas het doofde uit
liet mij in kilte achter.
Had ik maar geweten wat ik nu weet
Dan was mijn hart nog ongeschonden.
Het heeft nu diepe wonden,
Nooit kunnen zij nog worden afgebonden.
Stukken zijn uit mijn ziel gerukt
zonder schroom of medelijden.…
VOORBIJ DE TIJD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 uiteindelijk aan
tot stormachtige vlagen
onder een vale maan
niet meer te dragen
wurgende benauwdheid
de donder rommelt wat aan
in de verte
dan barst het onweer los
een bliksemschicht
doorboort de donkere lucht
een laatste vogel op de vlucht
de regen laat nog even
op zich wachten
en dan volgt
het geweld
van water en lichtend vuur…
Twinkeltjes
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
598 En zitten we zo ‘s avonds wat te lezen
in alle rust heel knusjes bij het vuur
met van de buitenwereld niets te vrezen,
volop genietend van het late uur
dan word ik straalverliefd op jou; wat blijkt:
omdat je dan zo lief en olijk kijkt.…
vacuüm van kwaad
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
463 niemandsland waar
daad noch krijger bij machte is om
met liefde zijn houweel te slijpen
aan trots en het waanbeeld
dat er een god drijft op de stem
van vaderlijke uitingen
buigt mijn hoofd, zinkt mijn toebedeelde
gedaante in zwijgen, een stilte die me raakt, me
verhardt en de waarde van ieders waarheid
laat dalen, dalen totdat het innerlijk vuur…