3375 resultaten.
Vonk
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
1.713 En hij, het zand nog schurend langs de tong
Kneedt en knijpt en grijpt
De vacht van het blakend beest
Vindt de malse dij
Zij klieft de stam
Met een bijl van was
Tot de vloed tintelt in de liezen.…
voor hun morbide dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 van heel dichtbij
heb ik je pijn gezien
zo gaat dat,geeft niet
zei je zachtjes tegen mij
je ogen waren jachtig
bewegingen te snel
stilte had je niet als vriend
onrustig was je wel
praten hand in hand
wij tweeën op een eenzaam strand
we wilden verder samen
uit het leven op los zand
jij was lucht voor hen
ze negeerden je volkomen…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 gespleten tong heeft me leren spreken
toch zwijg ik en pluk de ronde vrucht
mijn nagel scheurt het leer van jouw schil
de pit in de korrel drijft in gelei
speeksel borrelt op tot ik bijt en wil
dan smeert jouw stroop de kleine kegels op de tong
de vellen die wrang smaken kleven aan een hoektand
je spant in mijn vuist, het vlees druipt in het zand…
Herfst, voor Ceciel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
643 krachten in
de aarde gaan en
sluit zich alvast af
voor blaad'ren
die ze nu laat gaan
het gras wordt nog
voor `t laatst gemaaid
de tuin voor
winterslaap gedekt
een late merel snoept nog
van de laatste vrucht
twee zwarte bramen
hangen overrijp tot
kinderhand ze plukt
nog stopt een
vlugge vrouwenhand
wat bollen in de grond
dan, zand…
Lichte tred
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
776 Op de frêle schouders draagt
ze een ransel met de elementen,
de wind, de regen, en haar
fantasie, die de vragen van
dit kind laat wegen,
op het gezicht de zon, haar niet
verblind, die haar en de verlichte
paden in passtele kleuren tint,
het haar als vers geschoren hooi
doet geuren, verstuiven stappen
zich in zand, waarna seizoenen…
Prettig licht
hartenkreet
4.0 met 46 stemmen
5.527 gezien
Je ziet er nog steeds goed uit
ietsje pietsje ouder misschien
Laat me eens kijken naar je lach
en je leuke ondeugende gezicht
De mimiek is nog steeds dezelfde
je ogen geven een prettig licht
Je praatjes zijn nog niet veranderd
nog steeds grappig en zo bijdehand
Je charme ben je niet kwijtgeraakt
maar in je ogen zitten korrels zand…
Ruwe bolster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
913 Donderwolk uit de kraters van Ierland,
kameleon in het brandende zand van de pijn,
die voor een mens te zwaar was en bovendien
de trigger tot zelfdoding (ook met analyse
resteert de zelfhaat), dus zwoer hij bij
veertig procent alcohol, zolang zijn lichaam
de aanslag weerstond, en dat was langer dan
men dacht, troubadour bij straatkillers en…
Geen frambozen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
856 Jij gaf het voorbeeld
en drukte jouw horloge in het zand.
We zouden nooit verlaten leven.
Niet van diep begrip of tweemaal.
We zouden over beekjes praten
en wilde bloemen.
Geuren naar overal en herinneringen brengen
naar warme stemmen in de ochtend.
Ons schrijven zou het reizen zijn, rijzen
tussen het sandel en het frambozenhout.…
duo-gedicht:
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
871 zal zich nog verborgen wensen
zie de einder
door gedachten heen
de dag die ik in het hart laat drijven
en in niets meer dat zich nog
verloren waant
voel de duif
hoe ze broedt op het nest van een nieuwe morgen
of laat ons schuilen in de grot met tegenlicht
waar zelfs gisteren werd geborgen
zo denkt
zo vraagt
zo zwicht
het zand…
Globale lichtbundel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
685 aan de armen zonder beleg
CO2 gevend als toetje
na de koude kale maaltijd
spelen hebben ze gegeven
met veel diplomatiek plezier
beloften verbroken en ze
stilzwijgend genegeerd
met leger verdedigd
tegen anti-globalisten
geamputeerd met stokken
en water en censuur
nabij de pers als
Camera's Obscura
als struisvogels
in het korrelige zand…
Een dagje aan zee
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
828 Zittend op een zonnig terrasje aan de boulevard
genietend van een kop koffie met een froufrou
kijk ik naar het strand met al die mensen op elkaar
vechtend om een plekje, afijn een heel gedoe
spelende kinderen rennen door het rulle zand
een strandbal ploft neer op een ingesmeerd lijf
een zakje friet met mayo gaat van hand tot hand
terwijl de…
Dood In De Woestijn!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Wat kan er mooier zijn
Dan een fata morgana na te streven,
Mijn voeten te branden aan het zand,
Mij in waanzin te verliezen
Bij gebrek aan gezond verstand.
Ik voer koortsachtig met mijzelf een dorstig spel
Bij iedere zinderende kilometer die ik tel.
Mijn ogen zijn begerig
Op zoek naar het El Dorado van goud.…
Binnen Wereld
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
657 een kreeft met opgeheven scharen
Glijdt tussen de organen door een waternimf omhoog
Impressies worden beelden, kleuren voor het geestesoog
Neptunus dirigeert z'n vissenschool synchroon te zwemmen
Terwijl de sidderaal zich schoolt in tijgerhaaien temmen
Dan: duisternis, een blauwe vinvis werpt zijn schaduw neer
Enorme stormen, wolken zand…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Zittend op het Texels strand
speel ik gedachteloos met het rulle zand
terwijl de indrukken hier opgedaan
in een visioen aan mij voorbij gaan.
Dit eiland in de schoot van de Noordzee
dient als buffer voor Neerlands ree
is een schakel in een keten
die te samen Wadden heten..…
hollands glorie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 het zuiden van frankrijk
wordt zonniger dan zonnig
wanneer in moulin saint-martial
greet als hollands glorie
haar arena neemt
des arcades kraai
zingt voor volk en vaderland
in het geheugen wakker
van en uit de hemel
de sterren van weleer
johnny's jordaan
als brandend zand
hartstochtelijk bezongen
vindt gevleugeld een vervolg
in de…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Een slinger van zand, een heen en weer,
een regelmaat en één regel in de maat.
Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen,
elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen.
De val van korrels zet amper aan tot geritsel.…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Elke soort, in ieder oord, is in zijn eigenheid uniek
zoals de moerascypres, naakt nu, pronkt in water en zand.
Stronkwortels steken als keien omhoog, als onderpand
voor lucht. Deze naaldboom in knop oogt al kwiek.
Kijk, die berk daar steekt zijn liefdessterke arm
in de takjesharen van een beuk, zonder te blozen.…
Dadaab
gedicht
1.2 met 24 stemmen
8.673 We zeggen achter de tenten is een zandweg en de weg is lang
en het zand leidt terug naar de oorlog, waarom zou je gaan.
We zeggen het schieten klinkt in de slaap zo luid als in het
geheugen maar we zijn doof van honger zeggen we en
het tobben zat.…
Knip-oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 De woorden ebben weg als zand in een zandloper.
Ik had Eckhart Tolle eerst moeten lezen,
voordat ik aan die bestofte boeken
in de spelonken van het collectieve ego begon.
Voordat ik al die poëziebundels doorworstelde
en al die zogenaamd noodzakelijke wereldliteratuur.…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Gevangen uit de wieren en de
blauwe algen, bollen tranen op
het zand van beide wangen, ze
verbleken in de zon die als wachter
verrijst uit een leeg geviste schoot.…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Het oude kerkhof
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
550 Die hier eens woonden in het nabije kasteel
waarvan ik de resten van dikke muren
nog zag liggen in het zand.
De adel en zijn roem zijn verdwenen,
alleen de namen staan er nog
en wat schedels en beenderen in de grond.…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Het woeden barst en parelt, woelt in zand.
In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 een pen
hij schreef van Oorlogswinter, koud en zwaar
of een briefgeheim, verborgen en klaar
zijn Pjotr vond zijn weg in Siberisch land,
de kunstrijder gleed elegant over het ijs
Oosterschelde windkracht 10, een stormachtig verhaal
de kloof tussen mensen vormde zijn morele kompas
voor het gas van hebzucht waarschuwde hij ons
“kop uit ’t zand…
Verlangens versus tevredenheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
420 Terwijl ‘k met ogen dicht
een plan bedenk:
me lopen zie in ‘t zachte zand,
me vluchten zie in wolkenluchten
mijn oren branding, meeuwen horen
En dan met ogen open
kijk op ‘t hoog vergeelde gras
waarachter heg groene coniferen
erboven ‘t lichte groen van wilgekruin
dat vredig wuift
Op de familie app foto's
uit Italy, Jura, Texel,…
Van boulevard naar boulevard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Nog iets van het oneindige
is op strand te vinden
als je door blijft lopen maar
tot je alleen
bent met de duinen,
zand, water, schittering,
de blauwe lucht
Of een vreemde
die je ontmoet en groet,
je daar zo blij mee
En dat liggen bij de vloedlijn,
alle spanning uit lijf en benen,
gedachten voelt verdwijnen
daarna verder kunt,…
Tegen en mee
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
1.130 Ze ploften in het losse zand.
Langzaam zakten ze weg
en terwijl hij ernaar keek
gleden ze in een scheve houding.
Door al deze ophef dwarrelde
een hoop stof voor zijn ogen,
ergens in een vreemde diepte.
Voorzichtig volgde hij de ruwe touwen,
met zijn handen, vingers, zenuwtoppen
en hij keek naar boven.…
In de blanke lonken*
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.305 ongehoord
‘t zingen van de heemlen
altijd voort
dat ik hoorde weemlen
‘t luide akkoord
‘t zinggeluid des heemlen
ongehoord
(‘t spreken aan malkanderen
hemelzoet
dat de een de andere
engel doet)
spreken hoorde ik engelen
tot malkaar
en hun stemmen mengelen
altegaar
‘k zag de hemelbollen
op en neer
voor de voeten rollen
van de Heer
‘t zand…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Brekend als kristal en krijsend
week je voor het duistere eiland
waar de rouw sluimerde
in een herberg van verlangen
in het snijpunt van strelingen
Woelig gretig vond ik de hitte
in versmolten lijven
de rare paring van mogen en opgetogen
happen naar tederheid
Vluchtig als zand in een vuist.
Jij bent bestemming en reis.…
Dorst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
914 Wijn en brood vegen we van tafel,
ik hap naar jou:
de geur van nat zand en een zucht bereikt me.
Dorst in de woestijn en dan in een luchtspiegel:
de waterval en een tongkus als beloning voor het toeval.…