4052 resultaten.
Fossiel uit 1952
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 de dromen hebben zich aaneengeregen tot
een weergaloos harnas, in mijn verslapte
spieren woont de koning van de stilte,
de drum wordt aangeslagen door een
vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de
paardevel aan de rand van de Seine
schieten dwars door mijn ogen, de kassen,
de hersens en dan door de schedel het
luchtruim in, van een god uit steen…
Monte Perdido
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
637 Stenen tafelen
rollen van de Monte Perdido. Hol wordt altijd bol.…
- Duizenden levens lang -
netgedicht
4.5 met 41 stemmen
560 enkele keer,
daalde dapper machtige marmeren trappen af
en toonde onbeantwoorde vragen
verrukking op zoek, beefde van angst
zelfs een gelukzalige dauwdruppel groot
voelde het onbehagen als aanvaarding,
zonder dat het geklopt had
duizend levens lang zo lijkt het wel
voedt ellende het teruggegeven ego,
het bloemenzaadje is zo hard als steen…
En meer...
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.218 Mijn woning
Slechts stenen met prachtige bomen eromheen
De villa
Ook leeg op zondag in oktober
In jouw stad
Leef je je eigen leven
Normandie
Op weg naar Bretagne zonder mij
New York
Slechts een dynamische stad
Jij en ik
Niet meer...…
Mager paardje
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.130 Mager paardje, jaag maar:
De steppe is eindeloos breed,
De vliegen steken in je flanken,
De stenen je zere hoeven,
Je mag nooit stilstaan en drinken
En de zon is zo hard en zo heet.…
Gruis
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
919 In kloppende vingertoppen,
in winnende vrieskou
Waar vorst in jonge spruiten
huist die verdriet vergruizen
As verstuiven over een veld
vergeet-mij-nietjes
Niet hier zijn in een zwart
vlak zonder vrienden…
Stenen en gruis en het verlangen
naar een warme hand
aan mijn wang…
Stil ben ik ervan, en dan
wat anders kan ik zijn dan stil?…
Halverwege Homo Sapiens (prozagedicht)
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
491 Als de mens in wording denkt over een stenen pijlpunt
kan hij ook over zichzelf nadenken, over zijn omgeving,
over de tijd; het bewuste denken is geboren en daarmee
het zelfbewustzijn dat ons tot mens maakt.…
zoals het is
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
674 er komt een dag
waarop de seringenboom zich zal afvragen
waar de wereld is, de halfgewiste paden
met geestverwanten en gewonde stenen
voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden
misschien door een enkel beefgebaar
dat zich naar buiten buigt
ik kijk naar hem
en naar de klaarte, rondom verlangen
blijf met mijn hart in zijn oude takken…
Duivel noch God
netgedicht
4.2 met 48 stemmen
1.270 zo zwaar en donker als ik kan zijn
hoeveel groter moet het licht
de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen
de stroom vliedt in en uit mijn hart
klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven
hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen
ploeteren in het zweet des aanschijns
om het verschil te ervaren
dagelijks nog eten wij zelf van de appel
maar…
Altijd weer die relatiegerelateerde dingen.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.112 Al die opgepoetste blokken zwart en wit met al die mooie schuivende stenen als spekkoeken schuiven ze naar alle hoeken.
En ze springen als vlooien op de rug van een kat heen en terug.
Maar die relatiegerelateerde dingen daar moeten we veel over zingen.
Zingen over de relatiegerelateerde dingen!…
Woordkeuzes?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
566 Woorden wonen niet in boeken
ze leven in het hoofd, onder stenen,
tussen rottend blad en struiken,
witte sporen van paddestoelen
wel gesponnen, niet klaar om te
gebruiken, vloeken over herkomst en
afkomst in regenplassen te voorspellen
of om in schaduwen van het schemer
hun gelijkenis met de maat der dingen,
een ongelijkheid als onvoltooide…
opgesloten
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
546 List en bedrog, gaat het door
je heen, list en bedrog en je loert met grote
ogen om je heen en je bent overtuigd: alles
is van steen en je bent hier niet, een stem
roept van veraf en steeds dichterbij, het is
je vrouw die op de bank zit, heel vlakbij-…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen
Soepele lijnen, poëtische kleuren
Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel…
ZO EEUWIG ALLEEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
938 Bomen fluisteren uren aan elkaar
ik hoor het ruisen in de stille bries
Hun heimwee is welhaast tastbaar
als ze praten over het stilteverlies
Bomen praten zachtjes met elkaar
rondom zerken uit ’t hardste steen
‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar
bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
Mijn buurmeisje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
724 Schildert een liefelijke waarheid
in de schijn van haar penselen tot
heldere stenen die ze uit de sterren
steelt, een energiebron die zij met
haar vlinders deelt, verovert de
stralende zon, de weg van het hart
naar het hoofd, van de groene weide
naar de gene zijde betovert zij het
paradijs,handleiding van haar
levensreis, tegen welke…
Dode honden bijten niet (light verse)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Welk grafschrift prijkt nu op zijn steen?
'Wees nooit te happig op een scheen!'…
Bruidsbed,
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
578 Het stenen bruidsbed
in haar erker werd
overwoekerd door de
wildste verwachtingen,
de heemtuin aan haar
voeten spint de draden
van emoties in verlies
van het frêle wezen, ze
zag hoe het kroos de vijver
sloot in de kleine ruimte die
haar groene kerker bood,hoe
het water de toekomst ving,het
niet ververste, erin bevroor.…
Mijn wil tegen de jouwe
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.323 Zo klein als je bent
Toch ga je het winnen
Ik ben reeds nerveus
En het moet nog beginnen
Dit bordje met pap
Scheidt mij van de vrede
Wanhopig ga ik voort
Met mijn dwang en smeekbede
Met rammelaars en spelletjes
Met liedjes en een fluit
Enkele happen gaan naar binnen
Tot ik op de muur stuit
Van jouw stenen niet willen
Van je tanden-op-elkaar…
de sterkte van palestina
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
959 natuurlijke bronnen
eeuwige pijn
zal ieder kind zijn kinderen tekenen
de wereld stap voor stap
aan het verenigen
tegen de gruweldaden
die een volk verjaagd heeft in 1 klap
een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen
zonder hun waardigheid achter te laten
met opgeheven hoofd
en een kracht sterker dan de oorlog
en als wapen het steen…
Herdenken zonder oordelen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 De geschiedenis in een gezicht van steen
of een naam die hetzelfde verhaal vertelt.
Verlaten door het leven dat
spreekt, vraagt
en zoekt
waar de stilte momenten weeft die
herinneringen mogen blijven.…
OCKERSDOCHTER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
419 Beul, leg de tang weer op de hete kolen
Vrouw, waar heb je dat stenen dier verscholen
Beul, trek wat strakker om haar hals de keten
Mens, wil je dan uiteen worden gereten?…
Stille lenteavond
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
537 gedragen
zachte bries die ’t water licht doet rimpelen
strijkt over de wuivende halmen van ’t riet
en wiegt zacht het nestje van een karekiet
aan overzij zie ik lammeren dartelen
uren zit ik op deze plek en geniet
van landschap en de natuur hier om mij heen
kijk naar zwaluw die dicht over water schiet
verwijderd van verkeer en huizen van steen…
meestal op donderdag
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
631 Dan ga ik op een steen liggen en wacht.
Volgens Goethe kan je in en met iemand leven.
Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder
zijn eigen lijden, zijn eigen bast.
Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar,
te ver om elkaar te herkennen.…
Nieuwe Meer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.852 Geef mij hun ongekoelde woede,
hun zwijgen en hun stenen ogen,
schoenpunten, spuug fietsketting, priem,
terwijl de asfaltwegen zoemen
en charters prikken in de maan.
* charter: akte, overeenkomst
-------------------------------
uit: 'Jonge Meesters', 1998.…
Stuifzand
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 ik ben neergedaald op een open plek
te midden van zwijgende stenen zuilen
het gewone lijkt daarmee bijzonder gek
en het lachen staat mij nader dan huilen
ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht
om te rijpen in een kluis van jaargangen
totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht
zonder weet van gemis of verlangen
ik ben omwonden met verstikkende…
Dode knuffels,
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
614 Kinderen wachten eenzaam tussen wier en stenen
door ziedende hemelvrachten puin en water
rusten dode knuffels aan hun schenen waar de
levenden halsstarrig beschutting zoeken en moeders
radeloos naar geliefden die zijn verdwenen en geteld
het naakte licht slaat dreunend om zich heen.…
Te lezen bij sneeuw
gedicht
3.5 met 6 stemmen
7.068 Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes -
rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij
eeuwen geleden deden tussen de stenen
het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof
waar als je goed luistert ijle stemmen misschien
de flarden van iets mateloos naar het heden zingen.
Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
euridice
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 Alleen
sta ik aan de grijze steen
die mijn liefde heeft begraven.
- ze is niet meer -
De zee heeft haar genomen en
een etmaal later
teruggeworpen op het strand.
Als ik langs het water dool
bij valavond
hoor ik fluisterflarden door de branding
ruisend als een korenveld
van grauwe troost
en zwarte marmervlekken.…
Maankompas
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
407 Aan het einde van mijn langste schaduw
absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil
die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken
dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken
ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon
over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
oma
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 winkelstraat
denkend aan de karbonaadjes
die al in de boodschappentas
haar het water in de mond doen lopen
niet het water dat na een hardroze regenbui
spettert in paarse plassen op de begraafplaats
waar ze al weer maanden wacht
op de zo dikwijls beloofde hemel
onder anjers en gerbera's
omdat ze daar zoveel van hield
en de kleine steen…