Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Fossiel uit 1952

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
de dromen hebben zich aaneengeregen tot een weergaloos harnas, in mijn verslapte spieren woont de koning van de stilte, de drum wordt aangeslagen door een vermoorde sjamaan, de zandkorrels op de paardevel aan de rand van de Seine schieten dwars door mijn ogen, de kassen, de hersens en dan door de schedel het luchtruim in, van een god uit steen…

- Duizenden levens lang -

netgedicht
4.5 met 41 stemmen aantal keer bekeken 560
enkele keer, daalde dapper machtige marmeren trappen af en toonde onbeantwoorde vragen verrukking op zoek, beefde van angst zelfs een gelukzalige dauwdruppel groot voelde het onbehagen als aanvaarding, zonder dat het geklopt had duizend levens lang zo lijkt het wel voedt ellende het teruggegeven ego, het bloemenzaadje is zo hard als steen…

En meer...

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.218
Mijn woning Slechts stenen met prachtige bomen eromheen De villa Ook leeg op zondag in oktober In jouw stad Leef je je eigen leven Normandie Op weg naar Bretagne zonder mij New York Slechts een dynamische stad Jij en ik Niet meer...…
VIP20 februari 2010Lees meer >

Mager paardje

poëzie
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.130
Mager paardje, jaag maar: De steppe is eindeloos breed, De vliegen steken in je flanken, De stenen je zere hoeven, Je mag nooit stilstaan en drinken En de zon is zo hard en zo heet.…

Gruis

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 919
In kloppende vingertoppen, in winnende vrieskou Waar vorst in jonge spruiten huist die verdriet vergruizen As verstuiven over een veld vergeet-mij-nietjes Niet hier zijn in een zwart vlak zonder vrienden… Stenen en gruis en het verlangen naar een warme hand aan mijn wang… Stil ben ik ervan, en dan wat anders kan ik zijn dan stil?…

Halverwege Homo Sapiens (prozagedicht)

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 491
Als de mens in wording denkt over een stenen pijlpunt kan hij ook over zichzelf nadenken, over zijn omgeving, over de tijd; het bewuste denken is geboren en daarmee het zelfbewustzijn dat ons tot mens maakt.…

zoals het is

netgedicht
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 674
er komt een dag waarop de seringenboom zich zal afvragen waar de wereld is, de halfgewiste paden met geestverwanten en gewonde stenen voor wie hij zijn geur nog zal verspreiden misschien door een enkel beefgebaar dat zich naar buiten buigt ik kijk naar hem en naar de klaarte, rondom verlangen blijf met mijn hart in zijn oude takken…

Duivel noch God

netgedicht
4.2 met 48 stemmen aantal keer bekeken 1.270
zo zwaar en donker als ik kan zijn hoeveel groter moet het licht de ruimte die ik ben, zijn om 't te dragen de stroom vliedt in en uit mijn hart klamp ik mij vast aan hetgeen gegeven hard als steen zal ik zijn, zwaar wandelen ploeteren in het zweet des aanschijns om het verschil te ervaren dagelijks nog eten wij zelf van de appel maar…
pelgrim14 juli 2010Lees meer >

Altijd weer die relatiegerelateerde dingen.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.112
Al die opgepoetste blokken zwart en wit met al die mooie schuivende stenen als spekkoeken schuiven ze naar alle hoeken. En ze springen als vlooien op de rug van een kat heen en terug. Maar die relatiegerelateerde dingen daar moeten we veel over zingen. Zingen over de relatiegerelateerde dingen!…
cornil19 juli 2010Lees meer >

Woordkeuzes?

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 566
Woorden wonen niet in boeken ze leven in het hoofd, onder stenen, tussen rottend blad en struiken, witte sporen van paddestoelen wel gesponnen, niet klaar om te gebruiken, vloeken over herkomst en afkomst in regenplassen te voorspellen of om in schaduwen van het schemer hun gelijkenis met de maat der dingen, een ongelijkheid als onvoltooide…
pama28 augustus 2010Lees meer >

opgesloten

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
List en bedrog, gaat het door je heen, list en bedrog en je loert met grote ogen om je heen en je bent overtuigd: alles is van steen en je bent hier niet, een stem roept van veraf en steeds dichterbij, het is je vrouw die op de bank zit, heel vlakbij-…
c. paris7 november 2010Lees meer >

JEANNE & AMEDEO

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen Soepele lijnen, poëtische kleuren Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren En Montparnasse in zijn doeken te vangen Filosofie en gedichten aanhangen Verzen vergarend om zich op te beuren Tedere zuilen uit steen los te scheuren Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen Zwijn zijnd plus parel…

ZO EEUWIG ALLEEN

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 938
Bomen fluisteren uren aan elkaar ik hoor het ruisen in de stille bries Hun heimwee is welhaast tastbaar als ze praten over het stilteverlies Bomen praten zachtjes met elkaar rondom zerken uit ’t hardste steen ‘t Lover ruist zachtjes, jaar na jaar bomen staan als ik ..eeuwig alleen…
Ton Rijkers6 februari 2011Lees meer >

Mijn buurmeisje

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 724
Schildert een liefelijke waarheid in de schijn van haar penselen tot heldere stenen die ze uit de sterren steelt, een energiebron die zij met haar vlinders deelt, verovert de stralende zon, de weg van het hart naar het hoofd, van de groene weide naar de gene zijde betovert zij het paradijs,handleiding van haar levensreis, tegen welke…
pama24 februari 2011Lees meer >

Dode honden bijten niet (light verse)

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Welk grafschrift prijkt nu op zijn steen? 'Wees nooit te happig op een scheen!'…

Bruidsbed,

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
Het stenen bruidsbed in haar erker werd overwoekerd door de wildste verwachtingen, de heemtuin aan haar voeten spint de draden van emoties in verlies van het frêle wezen, ze zag hoe het kroos de vijver sloot in de kleine ruimte die haar groene kerker bood,hoe het water de toekomst ving,het niet ververste, erin bevroor.…
pama23 juni 2011Lees meer >

Mijn wil tegen de jouwe

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.323
Zo klein als je bent Toch ga je het winnen Ik ben reeds nerveus En het moet nog beginnen Dit bordje met pap Scheidt mij van de vrede Wanhopig ga ik voort Met mijn dwang en smeekbede Met rammelaars en spelletjes Met liedjes en een fluit Enkele happen gaan naar binnen Tot ik op de muur stuit Van jouw stenen niet willen Van je tanden-op-elkaar…
Dark horse8 augustus 2011Lees meer >

de sterkte van palestina

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
natuurlijke bronnen eeuwige pijn zal ieder kind zijn kinderen tekenen de wereld stap voor stap aan het verenigen tegen de gruweldaden die een volk verjaagd heeft in 1 klap een volk dat zich in de geschiedenis zal vereeuwigen zonder hun waardigheid achter te laten met opgeheven hoofd en een kracht sterker dan de oorlog en als wapen het steen…
ouchan jawad18 december 2011Lees meer >

Herdenken zonder oordelen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 781
De geschiedenis in een gezicht van steen of een naam die hetzelfde verhaal vertelt. Verlaten door het leven dat spreekt, vraagt en zoekt waar de stilte momenten weeft die herinneringen mogen blijven.…

OCKERSDOCHTER

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Beul, leg de tang weer op de hete kolen Vrouw, waar heb je dat stenen dier verscholen Beul, trek wat strakker om haar hals de keten Mens, wil je dan uiteen worden gereten?…

Stille lenteavond

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 537
gedragen zachte bries die ’t water licht doet rimpelen strijkt over de wuivende halmen van ’t riet en wiegt zacht het nestje van een karekiet aan overzij zie ik lammeren dartelen uren zit ik op deze plek en geniet van landschap en de natuur hier om mij heen kijk naar zwaluw die dicht over water schiet verwijderd van verkeer en huizen van steen…

meestal op donderdag

netgedicht
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Dan ga ik op een steen liggen en wacht. Volgens Goethe kan je in en met iemand leven. Maar vaak gaat dat niet samen en baart ieder zijn eigen lijden, zijn eigen bast. Zo drijven Harry en ik heen en weer, soms onbereikbaar, te ver om elkaar te herkennen.…

Nieuwe Meer

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.852
Geef mij hun ongekoelde woede, hun zwijgen en hun stenen ogen, schoenpunten, spuug fietsketting, priem, terwijl de asfaltwegen zoemen en charters prikken in de maan. * charter: akte, overeenkomst ------------------------------- uit: 'Jonge Meesters', 1998.…

Stuifzand

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
ik ben neergedaald op een open plek te midden van zwijgende stenen zuilen het gewone lijkt daarmee bijzonder gek en het lachen staat mij nader dan huilen ik ben opgesloten in een bakstenen gedicht om te rijpen in een kluis van jaargangen totdat ik mij weer zelfverzekerd opricht zonder weet van gemis of verlangen ik ben omwonden met verstikkende…
Iniduo18 april 2013Lees meer >

Dode knuffels,

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 614
Kinderen wachten eenzaam tussen wier en stenen door ziedende hemelvrachten puin en water rusten dode knuffels aan hun schenen waar de levenden halsstarrig beschutting zoeken en moeders radeloos naar geliefden die zijn verdwenen en geteld het naakte licht slaat dreunend om zich heen.…
Pama16 november 2013Lees meer >

Te lezen bij sneeuw

gedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 7.068
Kinderen - theemutsjes op lompe beentjes - rapen takken en sneeuw van de grond net zoals zij eeuwen geleden deden tussen de stenen het gemetselde lapwerk in het zwijgen van het hof waar als je goed luistert ijle stemmen misschien de flarden van iets mateloos naar het heden zingen. Dat is nu, vandaag. Het schemert al.…
Esther Jansma27 november 2013Lees meer >

euridice

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
Alleen sta ik aan de grijze steen die mijn liefde heeft begraven. - ze is niet meer - De zee heeft haar genomen en een etmaal later teruggeworpen op het strand. Als ik langs het water dool bij valavond hoor ik fluisterflarden door de branding ruisend als een korenveld van grauwe troost en zwarte marmervlekken.…

Maankompas

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 407
Aan het einde van mijn langste schaduw absorbeert het diepste zwart, onverlichte zuil die de kristallen nacht van stilte zal doorbreken dat het in de gelaagde stenen de wil tot spreken ijler dan nog in de ongeboren dood, gaat de horizon over in een andere horizon, gedragen op een roerloze schaal.…
Pama25 februari 2014Lees meer >

oma

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 745
winkelstraat denkend aan de karbonaadjes die al in de boodschappentas haar het water in de mond doen lopen niet het water dat na een hardroze regenbui spettert in paarse plassen op de begraafplaats waar ze al weer maanden wacht op de zo dikwijls beloofde hemel onder anjers en gerbera's omdat ze daar zoveel van hield en de kleine steen…