14988 resultaten.
Toennudan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Een beeld voor mijn verleden
Aanschouw ik door een waterval
Wetend dat niets blijven zal
Behalve in mijn hoofd
Totdat ik vrij kom en slijtage
Ook mijn laatste zin verdoofd...
Bewust daarom dat deze vent
Geen waarde hecht aan ene cent
Maar toch heel graag zichzelf verwent
Geniet toch van 't moment!…
vage angst
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
534 in deze schemerige bossen
waar de geest van ‘t verleden
zelfs huist in de ruwe schors
van eeuwenoude statige eiken
wind raast in de toppen
verschuilt zich ruisend
in ‘t eeuwige groen van
statige bemoste sparren
zwijnen spoken hier rond
zwart smakkend knorrend
elke geest vlucht jammerend
tijdens hun nachtelijk maal
in de morgen resten…
Kampioenen altijd gevraagd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
783 Wim van der Voort die Knut versloeg
Hilbert die op een poepje zomaar uitgleed
Atje die ze er op de korte baan al af reed
Jan Bols die een wissel over sloeg
Kampioenen gehaald en gebracht
boeren nog goed met hun verleden
geen Kees Broekman en Jaap Eden
Zij worden in stilte herdacht
Op karakter wordt alweer gemist
Rudie Liebrechts de gaafste…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 De tijd is gekomen
de tijd om te gaan
mijn jeugd deels ontnomen
dat heeft heel veel pijn gedaan
Het woordje "vader" dat ben je niet waard
het verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de…
Verfrissend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
441 de stroom en de wind zaten tegen
ik was koud en zout
kleine witte zeilen in de verte
benadrukten de zee van verlatenheid
de aarde sliep nog
mijn gedachten waren mistig
de ochtend bleek en aarzelend
mijn verleden zat in mijn huid gegroeft
mijn herinneringen stroomden in mijn bloedsomloop
de zeewind blies over onzekerheden
toch was er iets…
9/11
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
1.579 geblakerd is de ineengestorte moed
Als de werkelijkheid onwerkelijk geworden is
En grijze muizen weggejaagd door het stof
alleen herkend als mens door traansporen
Inelkaar stortend onteerd met luid protest
Met gebonden blikken naar grote hoogte gegaan
en leeg en verloren teruggekeerd naar het hier
zien we voetstappen in het stof van een helder verleden…
Achter bloemen van ijs
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
804 December strooit wensen
als sterren op steen
een sneeuwwit tapijt
bedekt grijs verlaten
waar warmte verdween
achter bloemen van ijs
scheurt soms het gordijn
kleuren dagen kouder
dan ze werkelijk zijn
tussen vroeger en nu
wordt elk jaar ouder
mijn rug naar 't verleden
draagt een verhaal
van eens...lang geleden
bevroren in tijd, sneeuwt…
Verveling?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 De hoogste piek van berusting
zal ik niet bestijgen, ik blijf
steken onder de toppen van
herinneringen, doemen de
schimmen op van het verleden,
peinzend tuur ik naar boven,
om te ontwaken - op de door
de tijd - versleten treden en op
een mistige winterdag, verlaat
ik mij op de dromenmaker die
ik op de helling zag, ‘zeil ik ab ‘
langs…
Appeltje schillen ?
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
575 filterend licht breekt door om de
geluiden te verstommen, met een
helder doel de eerste dag te verslaan,
gister bleek de toekomst zich achter
voornemens te vermommen, vandaag
komt het erop aan, vallen maskers,
zoals het is geworden, nu wordt het
anders en valt de puzzel op z’n plaats,
zal gebeuren zoals we voorspelden
en willen, met het verleden…
Kerkhof
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
795 Wat ik hier zie is alles verleden tijd,
Hier ligt de geschiedenis van heel veel mensen,
Heel veel vreugde en heel veel spijt.
En bergen van onvervulde wensen.…
Gedachten.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
931 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in het leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook zelfs al wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in het leven wel een flater.…
Gedachten.
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
963 Vele vragen uit een heel ver verleden
het leven wordt dag na dag ingevuld,
vaak vind ik de antwoorden in 't heden
het leven vraagt een leven lang geduld.
Geduld in 't leven, geduld in de liefde
antwoorden geloof me, die komen later,
ook als wij elkaar wel eens griefden
iedereen slaat in 't leven zijn flater.…
Heb je
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
518 Heb je soms het verleden voorgoed
losgelaten en kom ik nooit meer in
je edele gedachten voor, zelfs niet
als ik je naam ijdel gebruik?
Heb je een man en een gezin en denk
je dat ik daarom niet meer in je leven
pas of ben je zo gedeprimeerd over de
mannen in je leven, dat je afhaakt?
Heb je nog steeds die lieve glimlach?…
Als ik het boek niet had
gedicht
2.5 met 33 stemmen
7.312 In de spiegels van het
blad zie ik mijn gisteren. de nacht,
het zeldzaam tedere van elk verleden
dat niet vervaagt
nu ik nog alles weet.
Ik ken de plekken waar het landschap
tot aan mijn voetzool plooit in veel verborgen
geuren, de zon een feest is. Muziek een
stortbui uit wijde galmgaten. Psalmen
voor een ver verschiet.…
DROMEN
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
816 Droom ik over een betere wereld
misschien wel een ideale
wist ik het maar
droom ik over liefde van vroeger of van nu
zijn mijn dromen optimistisch of juist niet
droom ik over mijn verleden
over mijn vrouw, kinderen, kleinkinderen
wist ik het maar
toch droom ik al van kind af aan
zit er wel groei in mijn dromen
is er geen patroon in te…
Verweesd
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
665 duren
December, de maand van heel alleen
weken lijken voorbij te kruipen
donkre nachten duren dubbel lang
‘s avonds zet zij het op een zuipen
de wintertijd maakt haar stervensbang
dan is daar plots het licht van vrede
het blijft ook bij haar huisje staan
in stilte prevelt zij een bede
bij het schijnsel van de wassende maan
denkt aan verleden…
Status*
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
3.109 Een medische vierspan rukt in kwadraat
uiteen, hetgeen in een verleden tijd
voor één geheel stond. Nu staat in het krijt
wat is en chirurgisch verdwijnen gaat.
Koelbloedig kijkt men wat niet meer gedijt,
snijdt weg wat op het lijf geschreven staat.
De klok luidt voor wat zonder regelmaat
de harmonie tot op mijn bot kastijdt.…
TOEN ZAND ER NOG TOE DEED
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
714 Niet dat het wat uitmaakt
je wangen van papier maché
lachen parels tot decadente
kikkererwten
te mooi voor woorden
ik schrijf jouw boekenkast
met vragen over wijsheid
je blijkt er geen
vouw jurken uit op zoek
naar wat jouw maat
verleden heeft gedragen
een mouw spelt overdreven
zomen, maar geeft geen prijs
van lang verbleekte waarde…
afscheid zonder te kennen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
671 herroept de enkelvoudige
zich aan te sluiten bij de meute, trendvolgers vertragen
hun tred en wankelen bij een linkse tegenwind, geen kleur
want kleuren spreken zonder stem
hoezeer hoezee, wanneer o wee treft mijn blik
jouw aardse moed en verijdel jij mijn hand
om het licht dat jij mij gaf vroegtijdig te koelen
in het vuur uit het donker verleden…
Het vuurgevecht
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
522 geen schijn die niet begeeft
en al wat er in onmin leeft
verdwijnt in vuren armen
De driften worden drooggelegd
De hitte danst haar vuurgevecht
zonder zich te warmen
Het dansen om de hete brei
van zuiver as tot dood getij
komt nu met rasse schreden
Als Prometheus zijn zin verlegt,
totaal zijn strijd heeft opgezegd
wordt Tantalus verleden…
EEN WAAS VAN TRANEN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.269 zag ik weer haar schoon gezicht
Ik zag haar als in nevel gaan en
raakte totaal uit mijn evenwicht
Onder de waas van vele tranen
schoven oude beelden voor mij
Poogden mij in gister te wanen
doch die waan was rap voorbij
Onder de waas van vele tranen
probeerde ik haar te overreden
Ik zag haar de ogen opslaan en
één moment zien in ’t verleden…
Genade
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
566 Mijn zoektocht naar de bron is gesmoord
in een poging het verleden aaneen te rijgen.
Ik zie geen kans de zee des levens te bestijgen,
zolang ik jouw fluistering niet heb gehoord.
Het blakende zand doet de voeten branden,
een innerlijk vuur raast in ziedende vaart.…
Vergeten dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 En ik blijf zitten met veel vragen
waarom zoveel graven om te rouwen
waarin geen licht meer schijnt
is dit om de toekomst op te bouwen
waar verleden langzaam verdwijnt.…
Zwijgtaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 nacht
lonkte ons met het geluid van de branding
we hadden wel vaker gevreeën op het zand
maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal
geen brieven meer bij volle maan
of liefdeswoorden dwaas door waan
geen kusjes op blozende wangen
melancholie hield ons verlangen gevangen
een trui, die jij ooit droeg
op mijn naakte huid
een verleden…
Ondergroei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
476 handpalm
geborgen in de schelpenkraag
van het duin zonder strohalm
dat als zachte aarde begon
maar in schaduw vlucht
voor de adem van uw zon
vanwege ontederheid berucht
zie de wolken buiten bereik
ik adem in, ik adem uit
vraag me af waar ik naar kijk
naar windstilte zonder geluid
de randen aan herinneringspijn
rafelen van getergd verleden…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.309 Nooit komt het verleden terug, noch de pijn
noch de vreugde. Zo gaat het leven en toch
is de liefde gebleven, de liefde sterker dan
de dood, dan het afscheid. Het grote leven
gaat verder, met of zonder ons, maar glorievol
en teder. Niets is verloren wat werd gegeven.
Treur maar, maar niet zonder hoop.…
Bram
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
822 We hebben een verleden, wij
Mijn eerste liefde versierde jij
Toen mijn charmes haar niet bekoorden
leende ik schaamteloos uit jouw woorden
"Klein gedichtje, klein gedichtje, klein gedichtje voor jou
klein gedichtje,klein gedichtje, omdat ik van je hou"
en, niet veel later, weer alleen
begreep ik pas de stilte van Marleen
negen…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Voltooid verleden, nu, onvoltooide toekomst.
Zonet kwam ook het geluk binnen.
Onhoorbaar, door het openstaande raam.
Stille nacht, heilige nacht.…
verstilde beelden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
754 -woorden bij een foto-
ergens buiten de stad waar de tijd
alleen nog in het verleden huist
verhullen gehavende muren een
roerloze leegte rond ‘n verweesd
en uitgewoond bestaan
en ook de mensen die hun dagen
hier sleten zijn reeds lang naar
het stof der aarde teruggekeerd
enkel ‘n verdwaalde passant die in
deze bouwval beschutting…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 hield
om hem voorgoed
te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend
antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos
en ontoereikend
worstelde
met Brabants verleden…