5637 resultaten.
aandenkend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 ik ben omgeven door populieren
en in mij stroomt een rivier
ingetogen, door vleesgeworden
land van papier
er spiegelt een wolk in tegels aan
mijn onderhuidse muur
ook zou er een trein komen
die weer vertrekt om het halve uur
mijn hart lijkt op de brug die ooit
beide oevers verbond;
verblind door de zon
toen die nog aan de hemel…
regen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
665 wat donkere wolken drijven samen
de hemel wordt plots hel verlicht
gekraak, gedruis … een bliksemschicht
een foto waard, die luchtopname.
in mum van tijd, wat tellen later
als hemelsluizen opengaan
verlangen akkers drooggestaan...
naar bakken vol met regenwater.…
Het vlees tegen de Geest
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
419 drie in Eén het licht de wijsheid
van mijn zingen de
handen gevouwen in stil vertrouwen
geur verspreiden onder de
blauwe hemel wolken; mijn stem
is de merel in mijn mond dat
opklimt naar het huis van mijn
Vader die in de hemelen troont
het huis met de vele woningen
voor mijn ogen een blinkende
ster terwijl ik denk aan al het…
Vertroosting
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Mei en hagelstenen
in mijn hoed
verhinderd
storm hem op te tillen
de woeste wind schuift
donkere wolken open
herinneringen en intens verdriet
dat in vormen
en in linnen dringt
mijn steun
en vertroosting
tussen de muren die ik in die
jaren achterliet
de glibberige aarde voelend tot
onder mijn voetzolen
ik zet mijn…
Bioleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
554 Zoals wolken als gedachten zijn.
Gevoelens die komen en gaan.
Wolkjes die ik ontspannen adem,
terwijl ik als zogenaamde bioloog,
een fijn sigaartje rook,
terwijl ik schrijf.
Zoals ik zuivere koffie drink.
Zoals ik gedichten schrijf,
die ik niet schrijven moet.
Over-leven dat ik niet ken,
maar spontaan als bio leef.…
soms
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
508 akoestiek
de kleintjes waren
Zij staat voor me
vaker staat zij daar
misschien al ver voor deze zomer
soms
mag ik op haar handdoek passen
soms
weet zij mijn naam
ik pas op
dat is alles wat zij vraagt
Zomerdagdromen
lang ging het goed
wij leken elke dag
dezelfde
jij
mooier werd het niet
En natuurlijk zoals beloofd
kwamen de wolken…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 scheurt de zon dan toch de wolken door
het lijkt of de winter plots is geweken
de duistere dood zijn kracht verloor
kwam de zon ’t nieuwe licht opsteken!…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Lichaam V
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Vijf haiku’s n.a.v. een reis door het lijf:
(voorhoofd)
oude indiaan
rookt op de hoogste springplank
stoïcijns een pijp
(aangezicht)
regenbooggezicht
witte wolken in mijn keel
een vlieg in barnsteen
(huid)
een Bambi beeldje
dat roze of blauw verkleurt
als het weer omslaat
(hart)
in een kleine tent
doek van tabaksbladeren…
Eerste schrijven in groppo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 Wat ziet mijn oog toch graag de wolk aan gindse kimme gaan
Doorkliefd slechts door de hoge boom en torens die daar staan
Gestut door bergen staat het al op hoogtes onbekend
En blauw en eindeloos de lucht waartoe de rots zich wendt
Wat zie ik graag, wat voel ik graag de berglucht en de regen
De oude huizen roodbepand, zo kalm en welgelegen…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Stille raadsels
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
999 Hoeveel servetten gaan er in een laken
is er een code die je niet kunt kraken
waar zijn de scholeksters gebleven
en wat weten de wolken over regen?
Kan tijd rijpen, rekken of rotten
en gaat hij ons iets leren
hoeveel risico's kun je spreiden
kun je stilte fotograferen?…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 ik heb
grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum…
Geldland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 voor knuffeldieren
maar fonteinen bouwt
om de edele paarden te drenken
Ongelovigen beslissen zelf
of ze hun opbrengst verkopen
wat ze opeten en wat ze delen
Ook God en hebzuchtige mensen
kiezen zelf wie er profijt heeft
wat de handlangers krijgen
voor het nemen, en de stromannen
voor het verbergen van de overvloed
in de hemelse wolken…
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 mee
om de systemen goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf, maar
de grenzen zijn dodelijk
voor menselijkheid
Dus moet ik kleine dingen
waarderen, een oogopslag
de wolken…
wie telt
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 wie telt weet niet waar hij aan begint
duizend dingen laten geen spoor na
niemand volgt de dodentreinen
telt de uitgestrekte mijlen
niemand wil met een zwarte reis
de witte wolken bereiken
achter verre bergen de onberekenbare val
van zwermen vogels
witte brengers van engelenbrood
niemand die het verteren kan
gif laat sporen na…
simpel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
577 heel dit leven is een pogen
iets te stamelen
iets te schrijven in simpele taal
over drijvende wolken
blauwe rivieren in slapende verten
alles is te hoog gegrepen
heel dit leven is een pogen
iets te verstaan van de vrees
iets te begrijpen
van stemmen die verdwijnen
het zwartste van de nacht
alles is te hoog gegrepen
heel dit…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 De kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.
Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er.…
Maartse Sonate
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 Nu de dreinende wolken eindelijk aftaaien,
blauwe beloftes warm ontdooien,
verfrist zijn geest:
seizoenen spelen mentale spelletjes.
Lente is aan zet.
Tijd voor het tintelende...!
Ontluikende ritmiek.
De lol van het leven.
Scarlatti op z'n best!…
Morgenrood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
564 de tijd is de wind die blaast
en uitsterft in donker water
een gaan zonder terugkeer
het onoverwinnelijke valt uiteen
een gaai vliegt krassend langs de takken
uit het ijzer dwarrelen vonken neer
het geruis van koude populieren
een zwarte sluier strekt zich uit
over de aarde en bedekt haar
met bitter as uit de wolken
kruiken gevuld…
Avond aan zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 In het zicht van golvend water
gefilterd door lage wolken
zie ik de eindeloze branding
als een schuimkraag van
een groot glas goed getapt bier
Een lichte bries aait
langs mijn blozende wangen
terwijl het taaie helmgras
op de duinen achter mij
me lauw nawuift tot later
Dan sluipt langzaam de dag
de zee in met de ondergaande zon
de donkerte…
Nog voor hij viel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 zacht
vlaagde
wind in
warme
en koude
compromissen
zonder duidelijk
richting aan
te geven
hij stuurde
rafelende
wolken in
dreigende
kleuren
voor zich uit
nog voor hij
viel geurde
regen verfrissing
je zag het
landschap
opveren in
het snel tot
bloei brengen
van hun stukje
aarde na
verzenging
en droogte
de mens is die…
WATER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
574 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we ons beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is…
WATER
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
583 water valt als druppels neer
onder meer als regen
al sinds een ver verleden
verdampten zij tot een wolk
naar de toekomst en het heden
water neemt mee wat
mensen vergeten
verbergt veel meer in zich
dan we beseffen
en ooit zullen weten
het eeuwige water
de druppel die verdampt
kom je ooit weer tegen
als sneeuw hagel of regen
water is als…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
Tussen nu en nooit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 In het gras liggen de schaduwen te wachten,
een kind telt de wolken, een moeder haar zorgen.
Ergens schrijft iemand een gedicht over verdwalen
en noemt het thuiskomen.
Wij zijn de echo van wat we hopen te worden,
tussen nu en nooit,
waar het licht altijd even blijft hangen
voor het verdwijnt.…
Vlinders en bijen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
292 Donkre wolken trekken saam,
’t Is met fladderen en zoemen
Gedaan. Wij gaan met zoenen
Door, zijn nog lang niet klaar.
Dan regen klettert op ons neer,
Wij willen wel nog steeds meer,
Regen deert ons geen van beî,
’t Stoort ons niet bij ons gevrij.…
Het regent
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
142 Dan wijken wolken voor de zon,
En gaan de paraplu’s dicht.
Ik ruik dan die typerende lucht,
Na regen in de warme zon.…