7969 resultaten.
Le paradis du coeur
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
915 nog erger
dan het sterven
is bij leven
verlatenheid erven
en chaos
je zuigt in een kolk
waar de ziel likt
aan een scherpe dolk
*dans le paradis du coeur*
het touw naar
de hemel lijkt gebroken
de opperherder is,
onaangekondigd,
ondergedoken
ik hoef niemand
te vertellen
hoe mensen
mensen pellen
*dans le paradis du coeur…
Splijtzwam ?
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
593 Oude wilgen, met
gespleten stammen,
gesnoerd tot buigzaam
griend, verwijten taaie
takken de schemerzon,
die het heimelijk licht,
openlijk laten vloeien,
waar harten branden zullen,
groeien vermolmde zielen
de hemel in, verspreiden
sporen van narcistische
zwammen zich in de grond, die
te splijten en zich te behoeden
met het overschot…
Verstrooid
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
581 Naar dit veld leiden de wegen
die wij lijdzaam moeten gaan
aan het einde wacht de zegen
voor ons kommervol bestaan
Heel ons leven kruist de degen
met de dood als Partizaan
wil mijn as tot molshoop vegen
als ik voorgoed heb afgedaan
Blind van woede zal ik sneven
waar de liefde is vergaan
Doof mijn sintels in de regen
verstrooide ziel,…
Het is dat ...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
451 of lanterfanten
met mijn ziel op sleeptouw…
Zichtbaar, hoorbaar
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
2.485 jouw lentestem
heeft zich genesteld
als een zichtbare
druppel levenswater
ontwakend als wijsheid
in de ziel van het eeuwig
dromende vlinderkind
reizend met de wiegenwind
op de ondoorgrondelijke
zo wonderlijke weg
in een verscheidenheid
aan vragen, schemervlagen
in de stilte hoor ik
je nog zingen
door tonen van liefde
die in…
Alleen
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.104 ik word verscheurd
binnen in mijn ziel
iedereen die raar
naar mij kijkt
maar niemand die
mij begrijpt
ik kan niet slapen
mijn hart kent geen rust meer
er zit een mist in mijn hoofd
die niet meer dooft
soms kan ik niet meer
op mijn benen staan
dan tintelen ze
hyperventillatie zeggen ze dan
iedereen is boos op…
VERBODEN VRAAG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Wellicht aanvaarden mensen moeilijk
dat het hiernamaals slechts "is"
willen meer horen en weten
van dit "wachtende bestaan"
God kent Zijn voornemen
verbiedt de zielen die reeds bij Hem zijn
het de wereld bekend te maken
Hij leidt al wie de hemelse Vader
minnend zoeken of de rug toe keren
tijdens het vluchtige aardse leven
naar hun onvoorstelbaar…
les
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
774 bossen
vol bladeren
met olijfgroene ogen
kijken en zien
zeeën vol water
met blauwe tranen
van geluk
koesteren
zonnen vol warmte
omarmen
harten vol liefde
ontmoeten
een ziel alleen
omringen
met warmte
en tranen
stromen terug
op weg
naar later
later lief
later…
kom ik terug…
In Cargo
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
503 levend
tussen momenten door
van wanhoop en
hittestress
vastberaden doorklief ik
de tijd
moedig ontlopend de onwetenden
die mijn ware gezicht niet
kennen
rimpelen gedachten zonder bodem
mijn innerlijk gemoed
zweetdruppels zwaren mijn schouders angst
camoufleer ik mijn
ziel
in nevels van steenlawines
manouvrerend tussen
tranen en…
Schreeuwend
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
765 Hoor de echo van mijn
Hart
Vingervlug jouw naam
Schreeuwend de daad
Naar de
Drempel van ontzag
'k Hoor de naklank in jouw
Ziel
Ratelend mijn naam
Juichend van
Ware en
Echt diep zittende
Passie voor een lieve
Vrouw
Gehurkt aan d'vodka
Genietend
Kathedraal
Zij en 't Rode Plein
Moskou (1996, 1997 & 2001)…
pianosolo
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
763 Ademloos
luister ik naar
zijn betoverende klanken
als hij met dansende vingers
de witte en zwarte
toetsen bespeelt
m'n hart zacht streelt
vertelt hij het leven
in hemelse tonen
met z'n virtuoze spel
zo subtiel en
word ik meegenomen
naar het diepste
van m'n ziel
Ode aan Ludovico Einaudi die in Carre een soloconcert
gaf op 7 december…
Geluk
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
646 Geluk hoopte ik steeds te vinden
als ik weer zocht in mijn eigen ziel
omdat ik het steeds niet kon zien
Ging het verwoorden in Poëzie
een zoektocht naar de goede
woorden om gevoelens te tonen.
Zo het geluk te kunnen ontdekken
de warmte om me heen te voelen
het mooie van het leven te ervaren.…
Wat mij ten diepste
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
644 Wat mij ten diepste stuwt en voedt
wil ik delen met jou en met velen;
wil ik zaaien en begieten,
vruchtbaar laten worden en stralen,
zoals licht dat niet verborgen kan blijven
onder een bank of in een hoek
van de kamer, maar trilt en uitdijt
tot vreugde en verkwikking van de ziel.…
Ruud
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
632 Ik vind dat nog niet eens zo vergezocht
Hij heeft zijn ziel er immers duur verkocht.
----
..BELEK - Ruud Gullit heeft zijn eerste aankoop gedaan bij Terek Grozny. Musawengosi Mguni (27) uit Zimbabwe wordt overgenomen van Metallurg Donetsk…
amuse
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
520 'een teder woord is als
een amuse voor de ziel'
de dichter Riekus Waskowsky
schreef het destijds al in
zijn gedicht'AARS POETICA'
'dichten is net als koken'
dus is de dichter de 'chef'
die met culinaire zinnen
de hoofdschotel bereidt
met een handvol ingrediënten
geeft hij gestalte aan dat
wat zijn hart hem ingeeft
als bewijs van…
Zeventien
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
735 Als ik aan je denk
dan is er bovenal het strand
Het meisje van zo zeventien
Een rode zakdoek en een wenk
Haar voeten in de branding
Die komt en
gaat en drijft
Het natte zand
is alles wat er over blijft
Je blonde haar
weerspiegelt in
het water
Tot het later
voorgoed
in mijn ziel
boven drijft
Het is of mijn gedachten
voor altijd…
Ik huisde in de nacht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
639 ik was even weg
van de straat
het buurten
van jou
jullie
de ziel kleefde
aan blinde gedachten
in mijn lijf
aan het niets in de leegte
men vertelde van de zon
een tropische dag
maar de slaap
suste mij, onophoudelijk,
drie etmalen lang
tot stijve spieren toe
de aarde was ik
niet verder dan de zetel
waarin ik huisde
en hij, er op…
Met stenen voeten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
546 je armen reikten
naar hemel
handen een vragend gebaar
gezicht opgeheven
ogen vol adoratie
lichaam ontmoeting klaar
met stenen voeten
vertrapte je mijn ziel
alleen omdat ik op je viel
in eeuwige golving
stroomde mijn liefde
langs jouw slanke benen
maar jij koos de hoogte
rees op uit de zee
ik wilde zo graag met je mee…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
vroeger en later
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
564 toen…. liet ik eindelijk los
al wat ik verloren wist
al wat diep verborgen was
alles wat ik had gemist
toen…. liet ik eindelijk toe
alles wat ik niet zal zijn
alles wat voor altijd is
de wortel van de pijn
terwijl dit woeden wat bedaarde
groeiden hart en ziel en geest
tot een warmer wijzer wezen
door het leven enigszins verweesd…
In delen van wat er was
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
670 alles
met het hart
van generaties lang geleden
ook links en
rechts apart vol
retoriek en kerkse gebeden
heb alles opgeschreven
ben met ze gaan leven
in delen van wat er was
ben nu terug
geschrokken van de hardheid en
het egoïsme hier wat viel dat tegen
als je met andere ogen kijkt
dan geef ik eigenlijk hun
jong bestuur mijn ziel…
donker en licht
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
867 mijn hart, mijn ziel, dat ben jij,
je bind mij vast én maakt mij vrij.
naast jou wil ik oneindig leven
mijn liefde voor altijd aan jou geven
In jouw armen wil ik gaan slapen,
in jouw armen weer ontwaken.
mijn liefste, mijn liefde van mijn dromen,
in jouw armen ben ik thuisgekomen.…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
de wader
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 als het stille zand strandt in de golfslag
en enkel water ooglicht vult
-een behoedzame wader zoekend naar
wat laatste wulkenresten niet te na gesproken -
mengt zich zilte ziel met zee
rouwt ze om haar diep geheim verborgen
waar het wrak dat ooit haar leven was
in de onderstroom tot de bodem is gezakt
zwanger van de heimwee
en zie
de zee…
Dmitri Shostakovich
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
658 ik hoor hem
ontbloot aan
zijn stem raakt
verjaarde plooien
van mijn huid
lijken zich
te berusten
in klanken
van snaren
gespannen op
nobele pilaren
dan wel gedragen
door levende liefde
hij kijkt mij diep aan
door zijn verre kijkers;
de wijsgeer voor
ongrijpbare zielen
schenkt mij
noten in kracht
en melancholie
op weg naar…
Woorden om nooit te vergeten
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
905 Woorden spreek je tot me,
die zich nestelen in mijn ziel.
Eén gedachte in een woord,
één woord in een oogopslag.
Wat zend ik jou
en wat zend jij tot me ?
Blikken, woorden en brieven
zijn gedachten en gevoelens.
Blikken, woorden en ideeën,
slechts voor dat ene woord: liefde.…
Mooie vrouw
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
800 Zonder twijfel is er geen onrust
geen dapper moment om de droom te verkennen
jouw avonturen woekeren als onkruid
ze vergaan niet, blijven dapper
zonder kerk, of economie, bestaan
daarom plak ik je vast
aan de nagelmaan, mooie vrouw
in schemerjurk van ochtenddauw
ik vertaal het fladderen van jouw ziel
met mijn eenvoudige lichaamsbeweging…
Sloper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 De televisie was erbij gehaald:
“Kijk hoe vakkundig wij de boel vernielen”,
Maar het kantoor ging voor de helft ter ziele,
In zijn beroep heeft hij dit keer gefaald.
Men spreekt nu van – en dat zal niet verbazen –
Een sloper die zichzelf liep op te blazen.…
In uitstervend rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
514 ik heb
de bladeren geraapt
vruchten terug gehangen
met muziek
van wolken gespeeld
de wind uitgefloten
maar jij
ging niet open
in zomerse bloei
ruiste kou
dwarrelde dood
in uitstervend rood
je ziel lachte zachtjes
want in de grond
stroomde jouw leven
niet jij maar ik
viel aan afscheid ten prooi
bij lentes eerste dooi…
Niet te nivelleren dromen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
505 In schaduw van de herfst
ademt vrijheid met weemoed
het onvergankelijke verlangen
je tot me te nemen
hier in jouw droomschaduw
toon ik mezelf als wereldvrouw
met alle inzichten om mensheid
te bekoren
maar jij in jouw illusie
blijft mijn belevenis niet trouw
door alle berichten heb jij
jouw ziel verloren
het schimmenspel
waarmee je…