4016 resultaten.
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
nader
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
27 hoor hoe de kamer ademt
alsof zij iets wil zeggen
dat zij al jaren spaart
achter de dunne stof van avond
ik leun dichter bij je schouder
en zeg het bijna zonder stem
nader
het raam houdt de regen zacht
als een hand die niets neemt
alleen de druppels telt
die niemand anders hoort
jouw adem raakt de mijne
kort en warm en bijna stil…
Thierry Baudet, de lente naakt!
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
972 ’t Is nacht, de opperste beschaving spreekt
Hij blikt omhoog en ziet Olympus’ goden
Hij boreaalt zichzelf, poneert een ode
aan Ego die zijn warme passie preekt
Een Leider die voor ons Zijn Licht ontsteekt!
Ja opgestaan is hij, de Lentebode
De duistre’ machten zijn fluks heengevloden
want elke tegenstand kwijnt weg, verbleekt
Narcistisch…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Kom, blijf nog even aan het water,
waar het licht de bomen raakt.
Ik schuif wat dichter naar je toe,
je hand ligt open in de mijne.
De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt…
Stel je dit gevoel eens voor (2)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.489 Een onverwachte warme speciale blik
middenin een extreem koud seizoen
een fantastische avond met jouw vrienden
en zo hard lachen dat jouw spieren pijn doen
Wakker worden en minuten nagenieten
van een prachtige droom die nog dagen duurt
slagen voor een belangrijk proefwerk
terwijl jij bij jouw buurman hebt gegluurd
In een drukke stad ineens…
Moeder
poëzie
3.9 met 22 stemmen
2.754 Ik weet een avond, 't is al menig jaar
geleden, zoete rook van meidoornheggen,
die bloeiend bogen langs de smalle weggen,
maakte mijn moede leden loom en zwaar.
Gij zat voor 't open raam en uwe handen
gleden mijn ogen over, o zo zacht.
Mijn hoofd lag rustig in uw milde schoot.
Uw mond sprak mij van Jezus' lichte landen.…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 Die trein heeft mij wel heel ver weggebracht,
een reis die maar geen einde wilde nemen;
de avond ging ongemerkt over in de nacht
en heel mijn reis is het nacht gebleven.
Nu ziet hetzelfde station ons hier weer staan:
de reis voorbij, het leven - gedaan.…
Elke week
hartenkreet
1.9 met 18 stemmen
3.658 Elke week gaan we een avond langs,
voor wiens gemoedsrust, blijft in het midden.
Niet altijd hebben we zin...maar als ik ná op
de deur geklopt te hebben, m'n hoofd om de
deur steek, je héle lijf zie lachen...
weet ik weer, waarom we het doen...
Je zegt, wat is 't lang geleden, en ik zeg
ja hé?
Waarop je me vraagt...is 't lang geleden?…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 De avond verkwikt ons.
Wild snoof ik de kilte van haar wangen.…
Naar huis
hartenkreet
3.8 met 23 stemmen
2.506 hij al lang op je wacht
Je sleutel in het sleutelgat
je draait tot je niet meer draaien kan
Je loopt door je gang
Hij lijkt verschrikkelijk lang
Ben ik hier wel thuis
Maar de waarheid die komt morgen
Als je wakker van de kater wordt
Ja de waarheid
de waarheid die komt morgen
In de ochtendstond
Daar ga je dan naar huis
Na een avond…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 De ochtend komt: de klare stralen
Leevren mij het ware beeld,
Eindlijk kan ik ademhalen
Heel de dag tot d'avond geelt."…
Het was het mooiste vlees
gedicht
2.5 met 23 stemmen
9.929 Je hebt de melkbus geopend en in de bron gestaard
van je dorst; het deksel paste precies op je hoofd;
zo zwom je met je tong in het witste dat je waste;
je dronk het mooiste vlies, doordrenkt van lucht,
opgespaard uit de bus, deed je het wonder dicht; je
hoorde hoe de melk getild werd naar de avond toe;
op het schelpenpad stond je, zonder handen…
het strand
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.887 hetzelfde strand
Ik heb er veel meegemaakt
Op elke plek heb ik wel herinneringen
Mijn eerste zoen, eerste keer dat ik zwom
Het is er altijd mooi weer
Geen dag zonder zon
Geen dag met regen
Elke dag is een dag om je uit te leven
’s ochtends uitslapen, gewekt worden door de zonnestralen
’s middags zwemmen en zonnen op het strand
en ’s avonds…
deze aardse reis
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
8.287 Ik heb het zomersgrijs aanbeden
door bladeren de lucht gezien
zoals alleen maar kan in zomerse taferelen
en zowaar jij mijn pracht die schittert
als de avond die op ons wacht
en wijl wij in de schemer de zachtheid
van het leven vlinderen ruist het bos
onze muziek toen wij voor het eerst
in het gele stro in naaktheid elkander hebben gekust…
verjaardag
netgedicht
4.1 met 77 stemmen
6.269 had je nog visite deze keer
of koos je zoals gewoon
de drukte buiten de deur
je gaat het liefst aan die dag voorbij
en na zoveel jaren
wordt het toch een sleur
met mij gaat het goed
zo zijn eigen gangetje
soms nog bij de kinderen
wat stoeien met een behangetje
en het roken wil ik nog
altijd minderen
nou broer, nog een fijne avond…
De grootvader
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.323 Zijn lachen werd alwetend, en zijn blik
Omving ons met een zuiverend liefkozen,
Zoals men ’s avonds kinderen en rozen
Kan naderen met een verheugde schrik.
En als hij kalmpjes treuzlend ’t zonnig pad
Afwandelde, kwam ons een groot ontroeren.
Waren Gods englen bezig hem te ontvoeren?:
Wij zagen dat hij haast geen schaduw had.…
help! model zoek!
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
764 de schilder moe bij de vrouw
aan de koffie saampies knus
biechtte ’s avonds laat
de schoenen vol lood
het model was plots zomaar zoek
hij stond droog achter het doek
uiteraard zwoel in zijn gevoel
kunst een stuk dat inspiratie bood
knielde en bad tot Sint Antonius
geef mij die schoonheid vlug terug
hij sprak mijn bede werd stante pede…
Schelpen zoeken.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.128 Ogen op glurende spleetjes proberen we ze,
tegen beter weten in, toch te volgen,
we willen niets missen,
daar is deze avond immers te kostbaar voor.
De horizon verscholen onder een lucht in violet,
erboven ligt de duisternis in dunne reepjes.…
Eens...
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.531 blozend
al haar stralen rond en rond
tot zij – ver boven het bos verheven-
in duisternis haar liefste vond
de bomen bogen zich vol zorgen
over de blinde kleintjes heen
maar die stegen naar het zicht
dat helder licht door wazen scheen
het woud verzonk in zwijgend peinzen
schudde alle kruinen om wat was geschied
en buigt eerbiedig – elke avond…
Post
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.244 '
'Een broer… die heb ik wel gehad
Maar nooit meer iets van hem vernomen
En mijn zussen, ik had er twee
- Zo’n jaar of wat geleden -
Die zijn na een avond uit
Door een auto platgereden
Mijn opa en mijn oma zijn
Sinds vorig jaar morsdood
Maar dat was eerder een bevrijding
Na al die jaren in de goot
Ik had nog wel wat ooms en tantes…
Geboeid
hartenkreet
3.7 met 32 stemmen
2.838 handen geboeid op mijn rug
met in het touw een knoop
ik kan nu niet meer terug
wat mij rest is enkel hoop
ik fietste door de stad
het was al ´s avonds laat
het onverlichte pad
me niet bewust van kwaad
opeens heb jij getrokken
heel hard aan mijn tas
ben vreselijk geschrokken
wist niet wie jij dan was
je bleek een onbekende
ik slaakte…
Met een glimlach om mijn mond
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.556 Je gaf me nog een laatste keer
Om afscheid van je te nemen
Daar had ik je ook om gevraagd
Maar ik kon toen niet weten
Hoe verliefd ik was op jou
Je huis had je met kaarsjes verlicht
Matras op de grond
Je kuste me zo overtuigd
En ik verlangde zo naar meer
Een avond lang was ik bij jou
Mijn handen streelden
Elke centimeter van je lijf…
Beaujolais primeur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
967 toen jij vaker glimlachte
‘overwerk schatje’
en ik alsmaar alleen
‘nog een glaasje dan’
rook ik na avonden
Beaujolais toch een gedachte
in de opgewarmde spruiten lucht
een inval als een duivel uit de haard;
zou er toch een ander zijn?…
De tuin
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.324 Waar elke avond weer,
Men zich verwondert,
Zich verwondert over de Grote Beer.…
Herfstafwikkeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 De avond
valt als een slapend blok sneller
en te snel op mijn hoofd. Nu
is het laatste woord gevallen en
trekt de nacht één voor
één de warme blaadjes van het licht
uit. ‘Waarom houden ze dan toch
niet van het donker?’ Wegvliegende
plukjes wol plakken nu
in de bomen en zijn het web
waar de lentezon rustig aan
haar winterslaap begint.…
De brief
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
659 onbekende
ik ken je wel, maar ook weer niet
je bent zo vaak in mijn gedachten
de laatste tijd
al heb ik je nooit ontmoet
wat wellicht nooit zal gaan gebeuren
omdat ik me niet openstel
’s nachts mis ik je naast me
al is het alleen maar om te zeggen
dat ik niet kan slapen
of dat het zo koud voelt
zo alleen in dat grote bed
op de lange avonden…
DE KRUIDENIERSTER
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
2.638 In 't oude blok met blinkende gewichten,
de stille glorie van de blanke schaal,
heeft 's avonds in de aarzelend-verlichte
winkel, de zon haar kleinste filiaal.
Onder de toonbank houdt de la verborgen
een dorps-historie, die geen derde ziet:
de trots, de deugd, de neergang en de zorgen,
in briefjes-van-de-week, betaald of niet.…
telescoop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
549 vlinders en bijen die in de
ruimte boven je met hun vleu-
gels klapten, je keek om
je heen met koeienogen
(die had je geleend) en zag
de wind en het zonlicht
trillen, je kon kijken 's avonds
tot in de kraters van de maan,
en als je vooroverboog zag
je tussen het zand steeds verder
naar beneden een brandende
kern, tot je het er…
Het nieuwe adresboekje
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
550 in de stad zag ik het liggen
een mooie blauw adresboek
tere veldbloemen
sierden de kaft
in een opwelling
schafte ik het aan
eenmaal thuis bleef het
op tafel liggen
als ik tijd heb
klonk mijn belofte
zo lag het blauwe boekje daar
ter vervanging van dat andere
dus op een avond
de pen ter hand genomen
maar ik kon er niet toe komen
schreef…
mijn liefde met jou
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
777 Een streelse wind verbindt richting avondse zwoelheid.
Handen weten waar wensen willen zijn
Hoe liefde voelt,
Als harten smelten,
Samen adem zijn.
Hoe water juicht,
Als regen valt,
Meer van overvloed.…