3457 resultaten.
Spookhuis.
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.663 in dit grote verlaten huis
voelt het niet zo pluis
krakende planken en deuren
ondefinieerbare geuren
flikkerende lichten
dreigende gezichten
ik loop op een houten trap
bevende benen bij elke stap
er klinken fluisterende stemmen
ik moet aan het duister wennen
op zolder hoor ik zacht koorgezang
schaduwen op de muur van de gang…
Zelfmedelijden
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.295 Zoals zo even
Moet ik me begeven op
De weg weer terug
Het zijn de woorden
De herinneringen die laten
Vergeten wat we weten
En ik sta stil
Maar vergeven doe ik niet
Niets anders dan verzinnen
De werkelijkheid en de leugen
Het beteugelen van minnen
Keren terug in denkbeelden
Niets anders dan angsten
Over dromen en realiteit
Over muren…
Farao Kavafis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Zijn atletische lichaam bloeide op binnen de muren
van een broeierig jongensbordeel waar de drift
hem aanspoorde tot een zuiver beminnen,
al zocht hij meer de droom na de daad
en vond hij stellig daarin de wortels van zijn aard,
zoals zijn voorvaderen de liefde ook bedreven,
zonder angst voor vervolging of moord,als naakte
nimfen, daarbij vulgair…
Klaus Mann ( 1948 )
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
570 Nergens en
zeker niet in de Paulus Potterstraat
nummer zestien ( wie snoept er nu van
zijn geest, die door de muren en de
balken is ingeslikt? ) alwaar de eenzame
schrijver zijn vader vervloekte, luisterde
naar de stilte van de onmacht, vergat
vergif in te nemen om daar zijn vader zijn
kooi te vergeven.…
Verzet
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.086 Herinnering aan zoenen
En krassen in de muren.
Stop.
Draai om.
Verzet je tegen het vervagen.
Broertje, zusje. Vader, moeder?
Voetstappen; ze leiden weg.
Dan een staf of stok
Van de heilige herder
Die ooit verzekerde:
“Alles komt goed.”
Zo heilig ook zijn leugens.
Haal je neus niet op voor deze dish.…
Leiden ontzet, ontzettend Leiden
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
682 later begreep je
waarom niet
je droeg een lange broek
met een rok er overheen
zonder was onzedig
in de kerk of in de kapel
het hoofd en de armen bedekt
ach je wist niet beter
er was een lach
er waren tranen in het donker
je was kind en je was het niet
in de kelder
hingen grote katoenen onderbroeken
ze gaven enge schaduwen
op de kale muren…
Veergeld 1
gedicht
2.1 met 237 stemmen
28.196 waar is je kussen, hoe laten ze anders los -
De ochtend wekt ons met geluid van vracht
wagens door de straat, de muren trillen
en we kijken naar buiten, het raam hangt scheef, in de verte
zien we de bergen, maar op de manier van de vlieg.
-----------------------------------------------------------
uit: onderdeel van een reeks die te lezen…
De wekroep
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.149 Een bij bezoekt de muren om te nippen
aan de eerste bloemen die de tijd nog sluit.
Een raaf roept met een kras geluid 'vaarwel'.
Naar 't Baltisch laagland wiegt hij, vleugelduister.
En 't Vlaandren, brandend, tot het landwerk fel,
zaait weer veelhandig onder de hemelluister.…
Herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.174 De muur van de Cerf werd aangekleed
met een schuchter gemaakt sjaaltje,
en 2 schilderijen, ook van mijn hand.
Aan de wand begon mijn bestaan.
Mijn ogen waren door die ervaring
belicht met waterdruppels
en doordrenkt met zonneschijn.
De Cerf is de maan, ik hun schaduw.
Zij zijn de zee, die mij op het droge hielpen.…
Sigaar
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
594 Geblakerd zijn deuren en muren.
Met meubels is 't droevig gesteld.
Ze grijnsde en heeft aan de buren
een roetmop en asbak verteld.
Ze rookte alweer in d'r sponde
en sliep. Ze is niet meer ontloken.
Slechts as van de vrouw werd gevonden,
die toch nog gestopt is met roken.…
Heilige raadgever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
690 kleven
Die ik toch zo graag vermijd
Rijzend uit het zand der dagen
Tot op het kunstgras van mijn lot
Blijft hij aan mijn poten knagen,
Zodat m’n vrijheid wordt beknot;
Gister mijn wijze uit het oosten,
Mijn raadgever; in alles heilig
Die me kon redden en kon troosten
En in zijn advies leek ik zo veilig
Hij legde dammen, metselde muren…
Zomerverlangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 een hoofd vol kleurrijke bloemen
je hoofd als vaas voor natuurlijke schoonheid
terwijl je mond de Mona Lisa glimlach overtreft
en je tot je sierlijke schouders
in het helderblauwe water staat
je bent een eilandstrand
waar vele mensen de zomer vieren
spelend zwemmend varend zonnebadend
voor vierenendertighonderd euro
zou het bij mij aan de muur…
altijd alles
netgedicht
4.4 met 41 stemmen
2.166 waarin jij weet - elk duister tart
terwijl de dood al spreekt
zo luid dat je mijn hand - mijn hoofd - mijn hart
die hele lange nacht
wiegen wij elkaar tot nooit meer pijn - nabij
beloven wij weer jij en ik
tot ons - in eeuwig samen
Jij bent altijd alles - zei je
zoals toen bij 't bruisend opgaan
in gedeeld verlangen
en langs de muren…
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 M’n hoofd achterover neerleggend
tegen de koude witte muur
alsof die me beschermen zou
tegen de gevoelens in me
groeiend als een tere bloem.
Geef terug mijn hart! Geef hier,niet doen!!…
Deze wereld, dit kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
749 voor een of andere duistere Demon
waar kinderen (om)gedoopt worden tot kanonnenvlees
De Aarde is als een litteken aan een geschonden wand
De hemel lijkt aan de kant geveegd
En ik,
ik schrijf deze woorden met een distillaat van bloed en tranen
sijpelend door de trechters van de tijd
Meer gaten kan een dichter niet maken
in de blinde muur…
Gezichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
552 't Is nu een foto aan de harde muur,
waar 'k verder naar zijn lach nog tuur,
doch transparant, zonder gewicht, in volle waarde
is opgenomen zijn gezicht door hemel en de aarde.
Als bloemen zijn gezichten,
die doemen op uit niets, die lachen en die stralen,
huilen of die balen om iets.…
Scheuren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.123 Je staat om me heen
als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver,
zeg je, loop je niet dood
in de steile scheur in je hoofd.
Ik blijf, ik maak me niet los
van wat me draagt en gaande houdt
en tot stikkens toe omvat, ik blijf
bij je,neem je mee naar streken
waar niemand toegang had, loods je
door doolhoven, trek je vlot.…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 'k Hoor in de nacht in deze stenen muren
de wind, en 't eeuwig ruisen op de kust.
Die brengen de vertroosting en de rust
om de onzekerheden te verduren...
De eeuwigheid heeft mij in slaap gesust,
en 'k ben met U, o Heer, in al mijn uren.…
Haagse bluf
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
812 was niet genoeg voor mij
er is nooit iets mislukt
of ooit iets fout gegaan
ik kwam en ik zag
en ik kon alles aan
nee er was geen probleem
of ik loste het op
was al geniaal
en bereikte dus de top
nu ben ik multimiljonair
bij alle vrouwen razend populair
ik heb een huis aan de cote d´azur
daar hangt een van Gogh
aan ie-de-re muur…
Vaderprojectie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
517 Alhoewel, vandaag vielen er vlak achter elkaar
twee schilderijen van de muur. Heel apart.
Pa?...…
Te vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 laat maar wat je wilt
Van mij geen raad meer, ook geen tipjes
Die zijn toch aan jou verspild
Doe je ding maar, voel je happy
Het is jouw leven, geniet ervan
Geef je over aan gevoelens
Neem ook kansen, als het kan
Niets zo heerlijk als jouw vrijheid
Jij bent eindelijk aan het stuur
Jij bepaalt dus waar je heen gaat
Je rijdt dwars door elke muur…
Als mijn wereld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 De mensen
op mijn aardbol zich verbergen
achter hun muur van steen.
Als mijn wereld uit het zicht is.
De ogen luiken in mijn gezicht.
De duisternis mijn doel is, het licht
bezweken is onder zijn gewicht.
als mijn wereld hunkert naar wat
nog te ontdekken valt. De weemoed
naar wat toekomt door het verleden
wordt vergald.…
Oost - West. en het nu, 4 en 5 mei.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Er waren ook nog die andere klaagzangen bij een muur
naast de kampen in Azië onder de Japanners de rouw,
strijd met en om neven , ouders en schoonouders
de geuren van kruidnagel en sawa's en Ambon.
Erbarmelijke omstandigheden in de Oost,
op Java , de kampen, de vlucht voor dwangarbeid
het beulen aan de spoorwegen in de verzengende hitte.…
Ongeschonden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Let op, mijn kameraad, want de felle zon beschijnt jouw
gevangenis en de muren smelten weg. Het vrije volk brengt
rumvaten en internet, dampende gerechten en een limousine
met op de achterbank jouw stralende vrouw in luxe lingerie
uit New York.…
Kind in niemansland
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 een
twijfelachtige zekerheid, het blijft
een zware strijd, door ethiek geslecht
kern van niet te stuiten herinneringen
van onbevangenheid, verlies betekent
angst wat doorsijpelt uit alle denkbare
symbolen, onze kinderen vertolken hun
oneindige dromen gericht op dat
ene stipje op de horizon, een weg
waar alles eindigt en ooit begon
muren…
Rituele dans
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 Geloof niet de leider die censurerend bezweert
dat die tank niet bestaat op dat hemelse plein
de weg slechts versperd door een moedig mens
wantrouw de president die twitterend sneert
die berichten in kranten zijn slechts schone schijn
daarom versterkt hij met malle muren zijn grens
bestrijd die laaghartige loochende lieden
over kampen…
Gemorrel in de marge?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
410 alle
metaforen als rode draad van
moraal, religie en ideologische
overdaad, afhankelijk aan
welke kant je staat, ook als
onbevangen kind die haar eigen
fantasie beheren wil, daarin
bestaat geen goed of kwaad
het goede blijkt in overlevering
uiteindelijk als mechanisme niet
te stuiten, verhalen niet bedreigd
ook voor fysieke muren…
Sentimental journey
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 We waren jong en bliezen
dikke zeepbellen in de lucht
we zaaiden vlinders en vogels
en de hemel bracht ze weer terug
We klommen over blinde muren
en lonkten naar avonturen
we sprongen over boerensloten
en dansten op hete zolen
We speelden verstoppertje
en sliepen onder een raam
we waren wild en hadden dromen
en de straat kende onze naam…
De bodem daalt?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
414 En oude muren laat herrijzen als eigen identiteit
om die te verpakken in hun nieuw uitgevonden
genialiteit z’n grenzen sluit, wordt alles onbereikbaar
door de intolerante van toegankelijkheid,
want als je niet binnenkomen mag, kunnen we er ook niet uit,
het enige wat overblijft, een cultuur die sterk verschraald.…
SCHADUWEN VAN DE DOOD
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
566 blikken op kale huizen
op zoek naar wie hem moet vergezellen
Hij die hij najaagt blijkt ver van huis en
de dood is te afgemat hem na te snellen
De dood voelt ‘t bot van koude kraken
met die najaarswind huilt hij luid mede
Dan ziet hij een man bij een bed waken
die fluistert stil: Rust nu maar in vrede
Traag glipt de dood door koude muren…