5020 resultaten.
Een Lange Reis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
850 Ik slaap onder de blote hemel
in de ijskoude lucht.
Ik steek kolkende watervallen over
en trotseer harde stormen.
Ik vecht met leeuwen en panters,
gewond ga ik verder,
door een donker bos
met spokende wezens.
En als laatst beklim ik
de hoogste berg.…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen, de net wakkeren
die de slaap…
ONTASTBARE SLAAPMUTS
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
430 Wanneer ik pas in bed lig
zendt het kamerduister dikwijls
krioelende harde haartjes
naar me toe
die mijn huid wrijven steken
de zacht voortschuivende slaap
terugdrijven naar de deur
maar mijn weerspannige geest
danst op losse spookvoeten
roept onderbewustzijn wakker
rondom het kussen
kookt een stormzee bij nacht
vol roze bliksemgloed…
Ademloos....
hartenkreet
4.4 met 44 stemmen
2.791 Ademloos kijk ik naar jouw gezicht
beschenen door het tere ochtendlicht en
zo ontspannen
van alle zorgen vrij
lig je hier te slapen naast mij.
Hoe anders dan het verwrongen en
door innerlijke strijd afgedwongen gelaat
waarop straks bij verdere dageraad
jouw ontreddering getekend staat.…
Vlinderdief
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
870 dat gevoel
Intens en zo zalig en zwoel
Jouw armen om mij heen
mijn been over jouw been
De geur in de plooi van je nek
maakt me wild helemaal gek
Jouw handen die mij strelen
tussen de lakens die wij delen
Die kriebels die ik zo goed ken
maken dat ik echt gelukkig ben
En dan de nacht ik kijk naar jou
de man waar ik zoveel van hou
Je slaap…
Vos en wolf
gedicht
3.1 met 13 stemmen
6.789 .
------------------------------------
Uit: Slapen bij een warme man, 2008.…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd
als herfstige bladeren
zich naast het mos neerleggen
zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen
zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten
op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon
in de eeuwige slaap…
zij zijn de tijd
netgedicht
3.0 met 23 stemmen
888 en zo ze zijn, zeven kinderen
uit zeven verborgen
hoeken
allen met hetzelfde raam
uit klei
niets bestaat zonder reliëf
wanneer dromen veel verder gaan
dan grenzen
geef hen een hand
veeg het snijden uit hun gezicht
en dat wat er rest tussen Oost en West
laat hen, het daglicht in, veilig
met naakte voetjes slapen
voorbij muren…
Voor de zwijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
767 Stil in het prille licht
van een spoedig afmerende herfst
lig ik verankerd
aan een bonkige kade
alleen de nachten passeren hier
als dolende regendruppels
ze baren een vage grens
tussen waken en slapen
verwarmd door een zwarte mantel
wentel ik me in het vederlichte
van de eenzaamheid
omheind door een vaag blikveld
kleuren kruipen kort…
tijd voor een verzetje
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 Hoe ga jij dat uur besteden
Puur beleven in het heden
In je slaap in dromenland
Vier je een feestje in het ladykant
Dansje in een discotheek
Rust inhalen van de week
Investeer jij in de morgen
Door voor je eigen rust te zorgen
Hoe ga jij de tijd verzetten
Doe je dat exact op het uur
Slik jij vandaag en morgen
De pil voor een biologische…
"OOGJES DICHT EN FRUSTRATIES TOE"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.001 over de zomer maar te zwijgen
en de herfst die speelt geen rol
Wie de dooi inzet van ´t lijden
voelt meer liefde van de zijnen
laat de lente lief lachend toe
in de zomer wordt het schateren
en de herfst schokt hikkend na
Maar de winter zal weer komen
ijzigkoud en tot vriezensmoe
maar je geest voelt al warmer
ga maar lekker, lekker slapen…
Haar hart in jouw hart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
671 Wrijf slaap en pak stappers
Ervaar háár hart in jouw hart
Adem in Poort
(Op de 1ste avond van het CultuurCafé in Het Hof te Zaltbommel voorgedragen)…
liedje van wanhoop en ongemak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
866 LIEDJE VAN WANHOOP EN ONGEMAK
Dan heb ik dit
dan heb ik dat
ja ik heb altijd wel wat
slaap ik slecht
of doet de rug zeer
een gaatje in de kies
of gewoon geen energie
zo gaat de dag heen
en kom ik weer tot niets
maar vandaag gaat alles lukken
want ik ik negeer het allemaal
de zon schijnt en ik ben heel normaal
een liedje in de ochtendstond…
Lange tijd
gedicht
2.0 met 3 stemmen
17.403 Lange tijd gaat het goed,
stromen de rivieren vriendelijk naar zee,
bloeien de bloemen,
dartelen de vlinders,
slapen de filosofen in de brede schaduw van het dualisme,
geven mensen elkaar gelijk,
is het leven zacht en grootmoedig,
fluisteren meisjes in een oor:
'Laten we..enzovoort,
o laten we altijd...enzovoort...'
Heel lang gaat het…
Leeuwen in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.701 brul
zich van geen God of ellende bewust
ijsberend door de natte sneeuw
met twee leeuwinnen op sleeptouw
banjerend alsof de koude niet bestond
en de hele wereld zijn universum was
onverschillig naar de schrijver kijkend
en dan opnieuw op weg naar de buitenrots
met de dappere manen en innerlijke trots
omdat zijn welp en wijfje lagen te slapen…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Altijd bij mij
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.234 Er was een toenemend tikken in de slaap
het gezicht met natte kusjes bedekt
Wakker geworden dacht ik aan jou
hoe je op me klom, zorgvuldig je gewicht verdeelde
me bevrijdde van een langdurige eenzaamheid
Al geeuwend de dakramen gesloten
In een boek met Griekse mythen gelezen
hoe Zeus in de gedaante van een regenbui
een sterfelijke vrouw…
Reisgids
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.390 dan gaat het vriezen, zei hij
Hier vriest het nooit, onbekende sterren boven
zwembaden een oceaan beukt op een leeg
strand voor oude honden en bloemenmeisjes in rood
glimlachen naar een opgeplakte laag welvaart
Gesprekken blijven stil na de vlieguren
Ik denk aan mijn stad, de opgebroken straten
en hoe daartussen in de gracht zwanen slapen…
Heilige nacht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.282 Vastbesloten om in ons bed te slapen.
Hij gaat tegen me aanliggen en spint.
Zijn vachtig hoofdje naast mijn kalende kop.
Zijn spinnen stopt, hij sluimert.
Mijn nachtwereld opent zich.
Vredig als een hemel.
Alles is er, alles mag er zijn.
Voltooid verleden, nu, onvoltooide toekomst.
Zonet kwam ook het geluk binnen.…
Zuidpoolijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 hoewel niet voor het leven
de zon doolt rond in onze tuin op het zuiden
waar het niettemin een aantal graden koeler is
zo verkwikkend, dat ik in de vijver met troostvissen
bedlegerige gedachten zie zwemmen
op het liefdevol spiegelende oppervlak
breken wolken traag open tot schaduw
mijn adem dooit gretig in ontvankelijke lucht
en eindeloze slaap…
Poes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
515 Wanneer ik zo terloops de kat bekijk
terwijl zij op de sofa ligt te slapen,
voorafgegaan door levensgrote gapen,
dan denk ik vaak ~wat heeft die poes het rijk~
Zij hoeft haar kuch niet bij elkaar te schrapen.
Er staat voor haar steeds binnen pootbereik
een bak met voer, een vorstenmaal gelijk.…
Schemerhuis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Een vroege kamer in maart
aan het tapijt kleven de resten van slaap
op het kussen de laatste droomsporen
waar het duister nog in huist
van beneden geurt, niet uitgepakt,
de nieuwe morgen
naakt stappen we de nacht uit
hullen ons in de sluiers van de dageraad
we gaan op weg en met elke stap
scharniert de poort verder open
traag sijpelt…
Jouw dwaling.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
491 Er is geen plek waar ik jouw adem liever heb,
terwijl geen woord of taal wordt uitgesproken,
alleen een langzaam, langzaam weer herhalen
tot het slapen in zachte huivering
tussen omgewoeld beddenlaken... !…
Dodendans
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.436 Elke nacht opnieuw van mijn slaap beroofd,
aanschouw ik een bizar schimmenfestijn,
waar ziel na ziel zich zo vrolijk uitslooft
dat het me delirisch en wel oorlooft
te malen over 't wezen en de schijn.
"Hoe dun de scheidslijn tussen dood en leven",
denk ik als ik bij zonsopkomst ontwaak,
kortstondig in een hiernamaals verbleven.…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
467 Het is niet alleen
de stilte die nu langzaam
zijn entree heeft gemaakt en
de dag indigo kleurt in
zwoele streken gestreeld
door de nacht
Die slaap laat aantreden
en ogen doet sluiten
Het verkeersgeluid verstomd
De lichten dimmen
Zacht
Niet alleen 't
laatste rondje met
de hond langs het park
wat zo anders geurt in duister
en…
Op de rand van dromen en waken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
613 Op de rand van dromen en waken
Komen vreemde dingen voorbij -
Mijn lichaam rolt en tolt,
Op de radio het hoorbare verslag
Van AZ in de Europacup,
De vrachtwagen die staat te
Pruttelen voor het huis,
Een warme hand die de mijne omvat
Die opengevouwen op het kussen ligt -
Je bent er, ik voel het,
Ik moet me schamen dat ik slaap…
Wie zijn de dichters?
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
489 Levende gedichten ontstaan,
bij nacht en bij ontij,
wanneer dichters slapen gaan.
Gedichten spreken spontaan,
bij weer en bij wind,
wanneer hun dichters zwijgen.
Gedichten laten zich pas schrijven,
wanneer de schrijver stopt met doen,
en hart en ziel toch verder gaan.…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de vloer, gooi meubels weg, een menigte staat
klaar.…
Een verhaal dat kraait
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 draag, leeg is
het water van reflectie waar voorheen
de wolken breiden en het avontuur begon
ergens is het schattig, een verhaal dat kraait,
een kip die tokkelt op de nagels van mijn tenen
ik wacht op thuis, de roep van verlossing
die nu nog als nachtelijk ruis me verontrust
wanneer de stappen van de woning het kabaal
overstemmen dat mijn slaap…
Tot het einde van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 de tijd gaat voorbij
aan mijn binnenbeeld
zij toont de varianten
van dezelfde ervaringen
van het begin tot nu
of al dan niet daarvoor geteeld
maar duidelijk van meerdere kanten
in een caleidoscoop van verklaringen
ik geraak dan dieper bewust
het leidt vaak tot plotse openbaringen
alsof ik uit een slaap ontwaak
er is dan even niets dat…