6019 resultaten.
In koelen bloede
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.992 totaal gespleten
immense pijn
ik was vergeten
wat het is
om alleen te zijn
koude nacht
van binnen leeg
niemand wacht
groot gemis
en jij die zweeg
woorden stil
mijn hart verscheurd
ijzig kil
vol droefenis
na wat is gebeurd
jij bleef maar liegen
was steeds ontrouw
opnieuw bedriegen
ontsteltenis
en geen berouw
verloren dromen…
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…
een zwarte hoed
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
695 doorheen
eenzame tralies
bewaar je stilte
krast ze in het monument
van jeugdverlangen
wanneer dromen sneeuwen
als wintervogels in
een dodendal
je ogen
kijken de wereld tegemoet
terwijl
je alle tranen weent
om het jonge hoefgetrappel
verloren in vele manen
aan de rand van zwart en
trage trouw
ik buig, vang je schaduw
aan…
wandeling
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
836 er was zon en wind en jij
zwetend van het sporten
ik zou naar jou slechts kijken
van een zekere afstand
maar toen je opkeek
geraakte ik in jouw ogen verloren
zo wandelden wij samen de nacht in
onze vingers zochten elkaar en je zei
niets, we lieten de angst achter ons
links van ons blaften de honden
we hielden in, draaiden ons om
keken…
liet mij alleen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.160 ik was bang, zonder reden
kon niet vertrouwen op het heden
hart bevroren
kracht verloren
dat jij mijn hart had gevonden
is iets dat ik niet had verwacht
dat jij mij mijn hart zou geven
had ik niet gedacht
ingepakt en met een strikje,
was jij mijn beste kado
regen doet het papier scheuren,
op de wind waait het weg
het strikje kan…
je huist in gewoonte
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
2.189 bezweert alle golven
met muren van zand
graaft geulen met voeten
schept met verliezende hand
je huist in gewoonte
draagt sociaal als pak
niet als gegoten maar
vaak veel te strak
als je dan thuis komt
wieg je je kind
geeft het de vrijheid
die je buiten niet vindt
dan stralen je ogen
in het spelen als toen
dat je als kind had verloren…
Bestaansgrond
gedicht
3.4 met 52 stemmen
15.276 het geeft me zo'n gevoel van niets te wezen
van hier verloren lopen, ik blijf staan
om in het glas mijn eigen ik te lezen
maar 'k zie mijzelf alleen beslagen aan
als er niet meer was dan dit moede denken
niets beters dan de dag van mijn bestaan
geen hand van ver mijn hoofd omhoog zou wenken
hoe kon ik verder dan... en hier vandaan.
---…
In de liefde verraden
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.342 Een liefdeloze blik
In haar roodgekleurde ogen
De trilling in haar stem
Haar hoofd verslagen gebogen
Het leven heeft zijn nut verloren
Nooit meer in haar leven
Zal zij iemand bekoren
De liefde in haar is eeuwig verdreven
Een stenen muur om haar gebroken hart
Door geen mens te doorbreken
Geen wezen op deze aarde
Zal haar hart nog doen…
Waterspiegel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
750 Verlangend naar mijzelf staar
ik naar de rimpeling
Zich herhalend als een Echo in mijn hoofd
Verliefd, verloren
Met één blik onwetend mijn noodlot achterna
tot de roerloze oppervlakte verandert
in een immense rimpeling
evenwicht wordt tegenwicht, vergeefs
op weg naar het onbereikbare
blijkt schijn mij te bedriegen
de diepte in gezogen…
Verliefd
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.957 Toen ik je zag
was ik verloren
dikke neus, grote oren
en een lieve lach
Daar stond je dan
met hele grote ogen
die nauwelijks bewogen
als een houterige man
Wat ik ernorm begeerde
was je hoofd als een ballon
roodverbrand door de zon
dat me intrigeerde
Ik ben gevallen voor je benen
lang en enigzins stijf
verbonden aan je lijf
en aan…
De optocht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
4.072 De muziek heeft de tijd verloren
en stampt met de oude vrolijkheid
die weer is begonnen.
Stemmen staan nog stil.…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.
Ik luister diep en hoor ze praten.
Zonder ogen. Zonder oren.
Zij danst roerloos door mijn leven.
In de stilte van de dagen.…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Teak is ziek
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
651 Ik verklaar bij deze onze regering voor 100% ziek
Ze hadden weer eens wat leuks verzonnen
En verloren met houthandel vele tonnen
Door te sponsoren in een malafide handel in teak
Niemand durft aan Balkenende ooit nog te vragen
Waar hij nu weer de “plank” heeft misgeslagen
--------------------------------------------------
(De ministeries van…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen
nog trager en hagelwit
ik bleef
dromen rapen
boven het blinde spiegelvlak
maar hij keek door mij heen
en ik verloor…
Een voet afgezet
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
852 Een voet afgezet, ja verloren,
en elders een kindje geboren...
zo is er licht en duisternis,
zo is er vreugde en pijn.
En daaglijks gebeuren die dingen,
ze laten je vloeken of zingen,
maar mensen, ze moeten erdoor...
We kunnen heel veel en heel weinig,
we zingen of zijn vaak chagrijnig,
maar leven wel ergens voor.…
Verschijnsel vrouw
hartenkreet
4.0 met 36 stemmen
3.188 Eigenlijk wil ik u alleen maar zeggen
dat er geen woord is dat u vatten kan
valt slechts in een sonnet uit te leggen
hoe u overkomt bij een verliefde man
Want echte wijsheid is hem niet beschoren
daar gebruikt hij zijn hersenen niet voor
maar voor het rekenen van een cargadoor
die zijn heil heeft gevonden en verloren
Dankzij u vond hij…
Hor en Dol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.156 De man voor mij in de file
bleef steeds hangen in zijn spoor
en liet zelfs de brandweerauto
achter hem niet even voor
Razend zwaaide ik mijn handen
maar mijn rust ging snel teloor
toen ik hangend in de bocht
mezelf en mijn stuur verloor
Twee agenten kwamen langs
en zeiden mij na lang verhoor
dat ik veel te veel gedronken had
ik moest…
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 Jij hebt mijn diepte
vaak verloren
in het zadel geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn…
Kerstkind
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.796 Een kindeke is geboren
Een sterrenkind zo mooi
Het gaf terug wat wij verloren
Door veel verdriet
van aards allooi.…
Een Leven
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.808 Haar hart, leeg,
verloor ze zonder te kiezen.
De tweede man
een voorbijganger
die beter bij haar paste.
Drie honden, twee katten.
Net na Sarah
kwam de laatste
nestelde zich in haar
en vrat
al het leven eruit.…
Gek...
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
759 ik eet chinees van gisteren
en schrijf mijn gevoelens op de verpakking
Ho Zji Wang,
(alleen de allerwijsten en de allerdwaasten
veranderen nooit van mening)*
mijn probleem is niet zo groot
als ik zweef naar de overkant
waar de hoeren dansen
op de tonen van verloren gedachten
en de nieuwe meisjes hun angst
verstoppen onder een glaasje…
Het is niet altijd Goud dat blinkt!
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.952 Moederdag hoort mooi te zijn,
echter er zijn genoeg mensen
die deze dag niet als fijn ervaren,
kregen geen kinderen, zijn ze verloren,
hebben geen contact, of hebben geen man,
en een bom- moeder is ook zo wat.…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Vree
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
472 Sterk was ze en iedere dag vierde
zij ons leven of misschien wel
onbewust haar even geleende tijd
wanhoop en verdriet werden verborgen
achter vorige eeuw rimpels en haar lach
verloren in iets wat een vakantie leek
raakte al jaren haar ogen niet meer
ze kon letters laten dansen
net buiten de lijnen van moeten
geluid zomaar laten schateren…
Sneeuwrivier
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
623 Ademvlakte van stilte
langzaam drijvende droom
langs oude bomen, vreemde steden
ochtenden met vrouwen op de stoep
droomvlakte van eenzaamheid
klaaglied van een verloren ziel
ontheemde droom van haatverwanten
er danst nog een schim op schaduw
jij bent het meisje dat kan dansen
ieder woord dat je proeft is een maanbrief
een groot verlangen…
Kiezen
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.444 Verloren in haar kamertje,
nog maar een klein dametje,
luisterend naar het treurige kabaal
van echtelijke onrust, ’t oud verhaal.
Waar eens de liefde bloeide,
zij enkel vreedzaam stoeiden,
hun liefste wens vervuld werd,
heerst nu ’t verwijt, verzet.…
tot het kind weer spreekt
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
894 Zie je hier nu staan
naar adem happen
al het argeloze vastgeroest
op een hoop wijsheden
als een blok aan je been
het zien en zwijgen
gedachteloos geworden
op te rapen als een pagode
van verloren gelegde tanden
al het snedige stukgevallen
op je voetstuk van het geijkte gelijk
dat niet verder meer draagt
dan een geringe schaduw
van wat…
Zee
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
907 die winden van verwarring waait
die wolken in je water verdrinkt
die oude wonden open spoelt
verborgen littekens blootlegt
die ankers laat roesten
maden laat vreten in scheepshout
de stille kwetsbaarheid
als zee van werkelijkheid
van de verloren dromen
is zelfs geen spoor
in het zand te vinden
de oude wrakken blijven hinderpalen…