7172 resultaten.
vatbommen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
385 je ziet de helikopters
boven de bloemen van Syria
en ze gooien er iets uit
met groeten van de president
zwarte objecten vallen
en dalen en dalen en komen neer
ontploffen op huizen en in straten
iedereen snelt toe om de doden weg te halen
dat zijn de mensen die er nog zijn
ze hadden ook vast weg gewild maar
nu eerst de mensen uit…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…
Grijs gebied
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 wees op de hoede
in het licht der waarheid
en niets dan de waarheid
bij elke grote stelligheid
bij het rechte eind
in het rijk der fabelen
in het zicht van een zwarte ster
de spiegeling in kronkelend water
of kromming van aarde
in niemandsland tussen uitersten
als amorfe silhouetten in het veraf:
Zwaartekracht verbuigt rechte lijnen…
vergetelheid
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
676 het is negen uur
in de ochtend
ik schrijf
over de eeuwigheid
mijn pen sleept langs woorden
verzonken in de stilte
ik wil geen eind forceren
noch een gezicht onthullen
dat ver teruggaat naar kinderjaren
en enkel op een zwarte bladzijde
wakker te krijgen is
ergens moet er een land zijn
een zacht land, een heel zacht land
wie wil…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Een klein wonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 ik ben gek
maar heb
alles in de hand
weer klant
in de snelle trein
van borderline
heb geen haast
maar ik wil
sneller dan licht
verdwijnen in
het zwarte gat
van jouw gezicht
in je lijf rondspoken
ziel en zaligheden
bij opbod verkopen
een spiegel
duikt plotseling op
wij breken ik stop
mijn ogen
schichten verschrikt…
Winterleed
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
610 Een brutale kauw
Takelt met z’n klauw
Hun bolletje op een tak
En hakt in z’n zwart pak
Het bolletje tot prak
Z’n maatjes beneden
Smikkelen tevreden
En de meesjes vol vreesjes
Lijken nu fragiele weesjes…
uit het zicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
489 zoals de taal van de
waaier het spectrum
van de liefde bestrijkt
de zwarte vogel het
onheil aankondigt
de zee telkens beetjes
zand wegspoelen zal
de in twijfels gedoopte
pen in drijfzand verdwijnt
de verbinding wordt verbroken
iemand zijn naam schrijft met
tegenstribbelende hand en we
tussen de tederheid en het
onaantastbare dobberen…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
wat er gebeurde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 het licht
en de dag
gleden traag
in een zee
zonder haast
toen kwam
de duisternis
met een zwarte
voile dekte ze
de wereld toe
in deze
nacht verhief
iemand zich
boven schuim
en as
zweefde
onzichtbaar
tussen
aarde en
hemel
vannacht
kwam iemand
met aarde
water en slijk
aan land
telde met
honderd vingers…
Vriendin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
451 stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Je levensvreugde nam de benen
Dit aan te zien doet ons verdriet
Je lijkt gehouwen uit graniet
En niemand kan je hulp verlenen
Vriendin, je ogen stralen niet
De sprankel is totaal verdwenen
Het is alsof je niets meer ziet
Je had een schrijver in je genen
Van schrik begint nu ons verstenen
Het zwart…
zuurstofarm
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
663 ik ween om het zwijgen
om de nacht die zijn zwarte slagader toont
diep in het lichaam
mij verbindt met het meest nabije
voel ik nog het kloppen
in deze stroom van stoïcijnse duisternis
die elke waarde breekt
zich wijdvertakt langs wanden van tijd
vandaag of morgen zal ik mezelf herkennen
wanneer ik midden in de nacht word wakker gemaakt…
PROEF MAAR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
422 het smaakt fris
groen zacht vredig
en toch krachtig
warm vurig rood
het heeft iets verbetens
in zich proeft zuur
ik voel eenzaamheid
verlatenheid en het zwart
dat geen uitweg bood
en toch een stille verbondenheid
een unieke textuur
god man waar heb je
het toch over
is het een kookboek
iets over een wijn?…
k versus k
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
770 de strijd begint
waar je loopt, slaapt,
eet
wat en wanneer
staat op de lijst
het agressieve blootleggen
beheerst
het lijf
omzwachteld door
zwart
MRI's in, scans uit -en
gangen door de grauwe
stilte
en wat nog rest
alles is wat rest:
het hoofd en de geur
van angst
die opnieuw scharrelen door aders
en kamers van het huis…
LAIS CCXXVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Stroeve droefenis, het buitenleven
verstoort te bruut die zwarte hemelpracht:
’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht.
Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog,
maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog.…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten,
wanen waren door de poelen van smart.…
Wolken kleuren rood en geel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
448 Alles wordt in 't zwart gehuld
en de zon wacht vol geduld.…
Bella Odonata
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
630 Je bent zo mooi Odonata
Je zwarte kaarsrechte ranke lijfje
gespikkeld en gestreept
en om het uiteinde van je staart
siert jou de blauwe band
en dan die doorzichtige vleugels
weefsel van flinterdunne kristallen draden
waar de zon doorheen schijnt
in een kader had ik je willen vangen
met maagdelijk witte bloempjes
zodat je onderdeel zou…
Vallende wind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 ze aaide
de bast die
groen zwart
afgaf aan
haar handen
geen vies gezicht
ze wist wat
er komen ging
in het eerste
contact na de storm
het was chaos
geweest toen
de aarde onder
de kracht van een
vallende wind spleet
naaldbomen
met een kort
dikke puntwortel
voor de kap in een rij
vielen in bosjes op de zij
een enkeling is…
Vuurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ze gleden van me af
toch probeerden zij
hun afgang nog
te blokkeren door
nattig mijn huid
te raken met
achterlating van
een kus door
de zwarte bruid
in de veelheid
van strelingen
maakte kleur geen
geen onderscheid
wel gaf het spel
van handen en
de intensiteit
van vingers en
duimen hun
geladenheid af aan
de polen van hun
voetzolen…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
ik bijt een dier uit de muur
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
451 ik bijt een dier uit de muur
zijn poten zijn kromme lepels
zijn bek vol knopen
hij zegt niks
maar spuugt geel
ik lik blauw van het plafond
de lucht smaakt naar ijzer
iemand heeft ogen
geschilderd op mijn knieën
ze huilen zwart
ik schreeuw een boom in rood
geen wortels, alleen
vingers die grijpen
naar mijn oor
en alles beweegt…
Licht en duisternis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
393 Het duister overwint ’t licht,
In het donker verdwijnt ’t zijn,
Opgegaan in ’t duistere niets,
Van d’eeuwige zwarte nacht.
In de stilte van het duister,
Fluistert het nu donkere licht,
D'opstanding op handen is,
Het zijn weer zijn zal in het nu.…
Gemor
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
187 De gedecoreerde theepot
Op de salontafel verwijt
De ketel, boven ’t blakrend
Haardvuur, dat ie zwart ziet.
De oude vrouw klaagt dat
De veel oudere man haar
Geen kopje thee aanreikt.
De kat verwijt de muis
Ze alleen dansen als ie
Een keertje niet thuis is.…
De zapper het raam uit !
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.248 De flitser, de zapper,
geef het beestje maar een naam
De zoever, het zwarte ding
ik gooi hem nog eens door het raam !
Waarom wordt er dagelijks zoveel gezocht
naar dat rare zwarte apparaat ?
Je kunt toch ook opstaan van de bank
zodat het zappen met de hand gaat !
Mam, waar is ie nou gebleven ?
Mam, waar heb je hem neergelegd ?…
Het meisje in de bus
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
918 Zwarte haren, blauwe ogen
Zomaar voor me op die stoel
Waarom ben je de inspiratie
Als je uitkijkt over een lege stad
En breng je zoveel bij me boven
Tot ik dat gevoel weer sus
Zomaar ineens
Het meisje in de bus
Waar denk je aan, wat voel je
Als je naar buiten uitkijkt op die stad
Lag je daar ooit in zijn armen
En kuste je zijn hart en gevoel…
Kauwtjes in Groningen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
829 paartjes blauwzwarte kauwen,
bijeengegroept, verbonden door
een verbijsterend eeuwige trouw,
ondanks kille en kale takken,
biedt hun glanzendzwart silhouet,
een rustig en vertrouwd beeld,
vol stille troost aan deze stad
met hun eigen, puntig heldere tonen,
vertellen ze elk oud verhaal,
glimmend in glanzend zwarte veren,
vanaf een nest…
De vlag
poëzie
3.6 met 14 stemmen
3.621 Onder die verschrikkelijke lucht
Vaart, als 'n aaklig makabere klucht,
De grote zwarte bruid
Van dit sombere geslacht -
Een donker-begruisde schuit
Met een zwarte kolenvracht;
Die komt tegen de dompige dag botsen
En schuift iets doods onder de plonzige schotsen. -
Het water plooit -
't Dooit!
Jongen!…
Observatie
netgedicht
4.2 met 45 stemmen
1.641 Zwarte takken ragen tegen
witte regenwolken
waaruit op koude dagen
hun witte schraapsel valt.
Die wereld aldus bestoven
te midden van de stilte
ligt daar in rust verzonken
en houdt haar winterslaap.…