Alle inzendingen

Grijs gewelf met grauwe vegen, Koepel van ons huis, Waarom stort ge uwe tranen tegen 't Venster van m'n kluis? Ziet ge niet in bei m'n ogen Tranen die ik schrei? Waarom zonder mededogen Stort ge er de uwe bij? Tranen lekken langs m'n wangen Om m'n eigen wee... Zingen dan uw weemoe...

Corona tijd Ik hoor Heel vaak Zeggen Let een beetje Op elkaar Zorg een beetje Voor elkaar Maar ik bedenk me: Zorg ik wel Goed voor Mijzelf Mag ik wel Ruimte nemen Voor mijzelf Ben ik wel lief Voor mezelf Zie ik Mezelf wel Waardeer ik Mezelf wel Troost ik Me...

We blijven onverstoorbaar naamloos omdat we zwijgen geringe afstand van de kust zee in alles wat hoorbaar is rust dichterlijk bij mijn hart gaat weer terug om aan te zwellen in mijn nachten bij haar volmaakte duinen tussen haar billen in het holst van de nacht wanneer we samen zijn m...

Hier zijn we dan in het nabije verleden dankbaar voor wat geweest is onbeschreven naïef gebleven hofnarren en dieven bij de vleet nijverige huisvrouwen met smetvrees anderhalve meter dichter of verder weg bij de waarheid zonder ommekeer met koude vingers van een zwerver en de war...

De zwarte akkers, het jonggroene koren, hoor! De veldleeuwerik!

tijd is ... wij zijn ... tijd is het eeuwig aanwezige water waarin wij een poos mogen zwemmen tot we naar de kant worden geroepen door onze ouders om naar huis te gaan en het water wacht op hen die ons opvolgen zij zullen opnieuw komen en hun dromen dromen het water spetter...

Ach weet je, zei de politicus het is niets meer dan wat Spielerei Eigenlijk slechts wat boreaal geneuzel Vandaar dat ik nu maar stop met die partij Met mijn inkomen zit het vooralsnog wel goed Beste kiezers, bedankt en iedereen gegroet!

in donkerrood warmde zich de eeuwenoude stenen muur met het vuur van de zon met kruimels cement had zich het minuscule leven al jaren verwend in krenterige symbiose zij kende de kleur van seizoenen wist dat wind met stormachtige vlagen haar bloempjes tot toekomst zouden maken ...

Ik zing Bij kleinschalig wonen Mensen Met dementie Ik ga Naast ze zitten En stem me af Wat is de stemming Welk lied Past daarbij Het voelt zo puur Zo verbonden Voor mensen Met dementie Zijn vaak de Gewone dagelijkse Dingen Vervreemd Verwarrend Verdwaald Weten veel niet me...

vooruitlopend op een zon die ook toen scheen op bladeren die zich destijds ook verloren volgens het strijdbare, het tegengas van het tegenstrijdige dankzij een verlate kennismaking, het voedzame van een maaltijd die wacht dit zich neerleggen in eerste aanleg, nog voor het voltooie...

Hij is de roek die achteloos zijn nest bouwt in de top van een hoge boom en strijdvaardig heerst over krakende populierenbossen De nacht ontbreekt aan licht omdat Hij mens en dier dwingt uit te rusten En de nachtwezens zo hun ruimte geeft Hij is de steeds veranderende schaduw voor hen di...

Omdat mijn buurvrouw spiernaakt ligt te zonnen En ik haar lichaam niet bekoorlijk vind (Want Overweg is echt niet ziende blind) Ben ik maar aan een heel hoog hek begonnen. Zo’n naakte buuf zit mij bepaald niet lekker, Ik ben wat dat betreft een ethisch hekker.

Wetenschap! licht zonder warmte! Onverkwikkend! Onverblijdend! Gloort steeds heller uwe toortse, in het hoofd werpt gij de koortse, 't harte maakt gij koud en lijdend. Ach! waarom moet elke stap die het brein vooruitholt, op 't harte botsen als een schop, koude Wetenschap? O,...

De naam van de geliefde sist van voltage; de stap wordt vlak voor het rendez-vous een fractie gewijzigd: iets ingehouden of juist extra versneld. In het oog blinkt het heldere polaar van duindorpen; een strakke snaar die om je gedachten gespannen was. knapt onverwachts. Dit is wat de geliefd...

Ik mag Er zijn Hoef daar Niks Voor te Doen Ben niemand Wat verschuldigd Ik mag Er zijn Ik ben goed Zoals ik ben Ik hoef Daar Niks voor te doen Ik mag gewoon Ik zijn Dat is genoeg Ik ben genoeg Ik ben van waarde Gewoon door Te zijn Al doe ik niks Ik ben van w...

*Multipotente bloedstamcellen Mijn lever, mijn milt Hebben zich volgezogen Met veel teveel bloed Ongeneeslijk po- sitief, waagt hij te betwij- felen of hij sterft Tijd zal mij leren Wie uiteind'lijk de tango Met mij zal dansen...

Mijn eerste liefdes, een spel: de leuke jongens in de pauzes waar school goed voor was en in de weekenden met leugens bevestigd door mijn lieve broer avonden plezier in disco en soos – het ware, mijn echte, leven Haal een bessen, we gaan niet weg niet naar bed. De fiets wacht wel we...

Wie hinder brengt op straat in park of wie weet waar krijgt dikwijls te horen doe je dit thuis ook? deze berisping treffend _ wellicht afgezaagd omvat een Bijbelse boodschap voor alle geslachten kind ouder en grijsaard Jezus' eeuwige woorden hebt u naaste lief als u zelf.

nog lang zweemde de lach rond je mond toen jij met de kleine had gedold vuistjes met vingertjes bolrond onderstreepten ook met de mond zijn plezier het ogenspel was fenomenaal snel joeg de hoogste tonen onverwacht in jullie lach om dan rustig uit te golven en te wachten op...

Die sterke rots in glans getooid weet van het hemelblauw daarboven de rollende storm en bomen gerooid takken met armen te mager om te loven Van wie het helste kwaad ontmoet die bijna zijn vergaan in het weerlicht zien we ze staan rondom schaduwen en donkere wolken ach hoe getergd zij...

Vertel me Hoe genees je zelf Slechts half een vrouw voelend Uiterlijk zelfbewust en krachtig Maar niet in staat om te voorkomen Vertel me Hoe vergeef je jezelf en die ander Zo veel jaren nadien een van de fijnste dingen van het leven Nog steeds ongrijpbaar lijken Vertel me ...

Des dichters wereld is zo groot, Zo klein, zo stil zijn werk; waar zou hijzelf wel wezen? De wereld ziet en zoekt hem niet: En kent een rijpe geest zijn lied, Nog moet hem na zijn dood zijn naaste omgeving lezen.

badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon de geuren die ...

Daar lag ze Als een plaatje Een lach op haar mond Haar hoofd in tweeën In weeën van woede En nijd verwond Ze wilde niet bloeden Niet één traan Langs rode mond De wind zal haar waaien Als ex verscheurd In papieren wond.

Angst voor: Moeten Niet doen Wel doen Gaan Niet gaan Helpen Niet helpen Thuis blijven Weg gaan Eigenlijk Veel Onzinnige angsten Maar ik heb ze Angsten Die nog steeds In mijn hoofd Spoken Mij nog steeds Lastig vallen Op mijn Eigen weg Alsof Iets mij Tegenh...

Een roodborstje zingt Zijn hoogste lied op een scheefgezakte grafsteen om zo te verfraaien wat vergeten lijkt Hij is de fragiele klaproos in de berm die geduldig wacht om geplukt te worden door een kind waarmee Hij Zijn jeugdigheid kan delen Hij is het avondrood die het hemelgewelf in he...

Het geheim van de dichter mag niemand zien. Hij schrijft met onzichtbare inkt. Maar als je goed leest dan ontdek je misschien dat er tussen de regels iets zingt. Het geheim van de dichter is niet zo groot. Hij verstopt het gewoon waar hij wil. Hij vliegt als een vogel of vaart als een boot ...

De farmacie is aan de slag gegaan, En het is veilig, hoor ik ze beweren, Dus nu moet men zich laten vaccineren, Want anders komt er nooit een einde aan. Wel vraag ik ze, voordat ik me zal schikken, Beslist niet in m’n dichtader te prikken.

Je bent bij me in de nacht waar het maanlicht dwaalt over de daken van de steden we praten over de bomen het sterrenlicht bij nacht hoe het gaat met het lopen we zoeken geen prooi meer het tongen is te intens het zoenen zo wonderbaarlijk dat het verlangen is verdwenen jij ziet so...

twee mensen wachten hoe doden zij de liefde in de tussentijd de aarde kleurt zwart het wachten van gisteren is verleden tijd een wachtend leven vervaagt de herinnering aan verloren tijd twee mensen wachten in hen zingt het verlangen ze doden de tijd