5126 resultaten.
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Een vogel vliegt nog argeloos, op
de laatste adem van het jaar.
Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.…
Wat mij beweegt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 zodat hij geen beslag op mij kan leggen
ik nooit een eindbestemming vorm
hij zegt dat het leven van hem afhangt
in het licht van de lantaarnpaal
zie ik hoe hij zijn beeld laat verdwijnen
de nacht hervat zijn adem
boven slaapt alles wat ik liefheb
zolang ik mij maar niet verroer…
Veeg voorteken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
610 Och God, vanwaar toch deze willekeur
die mij langzaam de adem heeft benomen.
De wortels leeggezogen, de terreur
de vraatzucht. Lag dan alles in het omen?…
Schakeltjes
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
527 weet heb je het in je huis vergeten
of verloren ergens in je onderweg van daar naar hier
zal ik eens goed rondom me kijken
misschien zie ik het wel ergens liggen
kom ik je kamer binnen en zeg dan tegen jou
kijk eens wat ik voor je heb meegebracht
en draaien schakeltjes weer net zoals het vroeger was
als dat zou kunnen zucht een opgeluchte adem…
afstand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Starend in het water
zie ik jou
met mijn hoofd in de wind
voel ik je adem
kijkend naar de zonsondergang
zie ik je ogen
zo ver weg
en toch zo dichtbij.…
Vierde dag
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
509 overweldigd door het
Donker dat ik in mijn
Binnenste aantrof -
Op de vierde dag
Durfde ik voor het eerst
Naar buiten te kijken,
En ik zag de zon, die
De klaproos bescheen,
Het licht kwam langzaam
Bij me binnen, en
Schoorvoetend moest ik
Bekennen dat ik blij
Was dat ik leef -
Ik vier het licht,
Ik vier de lucht
Ik vier mijn adem…
Schoonheid
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
579 Dank U voor alle schoonheid die
ons omringt, zelfs de haartjes
op de stengels van de papavers, ze
ontroeren ons en doen ons even
de adem inhouden. Het licht
schijnt doorheen de bloemblaadjes
op deze blanke morgen, nog niet
begonnen met heel het rood in vuur
te zetten, te doen stralen tot het
pijn doet aan de ogen.…
Wijk aan Zee
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
567 vloed
tekende ik je ogen op de muur
schilderde je armen over ons bed
mijn kussen vol gedichten
en een deken van liefdesbrieven
door mijn tranen langs het raam
boetseerde je zandtorens
reeg je schelpen tot een ketting
kleurde je met je ogen touw blauw
en oranje langs mijn voetstappen
zeewier groen
ook helmgras
waaide je zand
met je adem…
OPEN STAAN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Binnen Antwerpens schatpaleis
waar Schone Kunsten bewaard worden
blaast door elke zaal en gang
een stille maar steeds wakende adem
vorst met wijze kennis alle tijden
zoent eerbiedig grote oude werken
der reeds lang geroemde meesters
waait over herschapen wanden
die een nieuw leven begonnen zijn
bemoedigt jonge Vlaamse kunstenaars
van het bruisende…
Bezoek
gedicht
2.4 met 5 stemmen
2.045 Ik adem opgelucht als hij weer gaat,
breng, lichtelijk verstoord, de kamer
weer op orde, zoals het hoort.
------------------------------------------------
uit: 'Een zekere Ernst', meandermagazine 2015.…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 In vrijheid leven
Ademen zonder de geur
van explosieven en angst
of het gruis in je keel
van ingestorte huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood…
Tot het einde van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 caleidoscoop van verklaringen
ik geraak dan dieper bewust
het leidt vaak tot plotse openbaringen
alsof ik uit een slaap ontwaak
er is dan even niets dat mijn onrust sust
het zijn vraagt om open ogen
maar het is echter niet zo
dat een voortschrijdend inzicht
eindigt bij een dragend gedogen
morgen wordt er weer iets opgelicht,
zo de adem…
improvisatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
581 een paar dagen
met mooi weer
en die dagen
gaan door je heen
hoor je
opeens een stem
in de vorm van een trompet
en een piano
schat ik hou van jou
met een hele lange adem
het park in de herfst
klinkt precies zo en
ik droom dat ik daar
met je wandel wat we
ooit hebben gedaan
in het geheim die ene keer
en nu ik de muziek…
blind en doof
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
569 weten
van sterven
van wraak
niet weten
van haat
laat mij drijven boven de einder
zonder besef
van verderf
van onrecht
zonder besef
van eindigheid
blind en doof
laat mij huizen onder de horizon
onder schotsen koel en kil
zonder wanhoop
omtrent oorlog en oorlog en oorlog
in stilte stikken in geluk
terug in de tijd
ademen…
Gestremd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
765 rond
op bloeiende berghellingen
zoek tussen 't hoge gras
de allerbeste plantjes
die weldra hun melk
des te fijnere smaak geeft
tot eer van kaasgeschiedenis
pittige GRUYERE
wentelt zich smeltend om
in de proevende mond
brengt langs tong en kiezen
een door zon gerijpte
geurende kruidentuin
zoete EMMENTALER
met holtes vol luchtige adem…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse portie licht,
waarvoor ik ben gezwicht
waaruit ik de dagelijkse adem…
Hypochonder
gedicht
2.9 met 18 stemmen
5.632 Steeds vaker daagt het luxe besef
dat een mens zijn leven voor zich heeft
om het ademen af te leren.
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2003.…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
469 Huizen staan om diep ademen,
een zwaar ruisen op lichte grond,
dromen haperen dan weer overgaand
in het vast ritme van onaantastbaar
slapen onder stille daken.
Langzaam wordt het weer licht op de weg,
de hand heeft de koppeling verzet.
Tussen waken en dromen ligt de horizon,
de motor gonst een mededeling om.…
Slapende kamer.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
862 Citroen-aroom van gele zuidervrucht,
Adem van perzik purperdons-bedekt
En ziel van lelie tragisch bloedbevlekt
Smelten bedwelmend tot één geurenzucht.…
Zwaar verwond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Hijgend naar adem dook ik onder
mijn anders zo trouwe automobiel,
maar een krokodil beet in mijn
opgezette wangen, die als drab
ten prooi viel aan een doolziel,
met rode oogjes giftig en klein.…
Mijn lieve nimf
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
638 vlucht
de thermiek te voelen
van jouw passie die ons
op aangename wijze tot
grote hoogte doet stijgen
om dan licht
af te glijden zonder
in een duikvlucht te raken
die ons zeker zal kraken
ik volg je mijn
lieve nimf in volle
overgave omdat vleugels
onze zielen zullen dragen
in een paradijselijke
atmosfeer die enkel
liefde kan ademen…
het einde nadert
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 en weer staat de regen aan de drup, te liggen
op het strakke nat dat reeds het lichaam
heeft verlaten, het goud in de morgen ligt
nu als oud koper dof in de vitrine van je ogen
de klok, een langzaam begrip ijlt als een verstekeling
aan de muur, geborgen in de handen van de kwaal
mocht morgen in jouw adem komen dan nestel
ik de nacht in de…
Veranderingen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
982 op de ezel gezet
Tussen het gras de boterbloemen en de
Koeien is de tijd stilgezet onderhevig
Aan veranderingen met ogen van de tijd
Kijk ik met een zucht en snuif de
Onzuivere lucht de geur
Van rook in mijn longen en
Als ik naar de oren kijk dan denk
Ik aan 't doolhof van de tijd waarin
Zoveel oren stokdoof zijn geworden voor
Adem…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
Europa is een woord
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.130 Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen
Met slechte adem, achterna gezeten
Door charlatans, bemind met bullepezen.
Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette.
In het lawaai verdween je. Onbetreurd.
Achter de bergen, ver weg, waar ik woon,
Heeft niemand je zelfs maar gekend.…
zomerstorm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 De wind blaast uit volle borst,
zijn adem in de bladeren
van struiken en bomen.
Het wordt onheilspellend donker
ik tuur naar die botsende wolken.
Plots een harde klap,
had het licht voordien niet gezien,
dus kwam het onverwacht.…
regenpoeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 ,
omarming zonder lichaam, dit is een blad-
verliezend bos, geen tuin van eeuwigdurende
lente, het glas dat mij doorziet is hard
en doorzichtig, als een kort moment tussen
gesloten wolken die altijd onderweg zijn
het is nog te helder voor schemer, deze
plek heet afstand, onthou de geur van zee
en versgemaaid gras, drink de nevel,
adem…
De Octoberwind
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
821 Meedogenloos en laf
sleurt hij alles mee in zijn graf
hij voelt zich machtig en groot
en kent geen genade
als de adem van de dood.…
entiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 een getal, een daad, een liefde
iets dat zichzelf kent zonder noodzaak tot notie
iets dat een buitenwacht uitzondert en
lichtjaren overbrugt zonder benul
mijn steen ontbeert een stem
gelijkend op tederheid, trilling
eerder nog dan adem bevat stilte afwezigheid
is afbraak ook niet meer wat het geweest is
een breukvlak, een zeurende pijn…
aan de voet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
404 door een zeef zonder mazen
zodat de staken als dwazen door
mijn voeten priemden
ik zwaaide met een ruige lach, behaard
en ingetekend met inkt dat ver in mijn
spieren was binnendrongen ontheemde
ik mezelf van liefde en zelfrespect
nu de nacht als zand mijn huid bekrast
het bloed uit de wonde rijkelijk vloeit, pijn
onbeheersbaar mijn adem…