7863 resultaten.
puinkegels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
559 puinkegels van ontgoocheling
etsen lijnen in de wanhoop
van het desolate braakland
tussen de oevers van de horizon
merktekens
op de weg
van nergens naar nergens
in elk brandpunt
doen bundels divergente banen
een poging parallel te blijven
en zelfs te snijden
maar elk kruispunt vormt
een nieuwe puinhoop
alleen het nulpunt op oneindig…
Glijdende schaal
gedicht
5.0 met 3 stemmen
17.252 Misschien
blijft hij, blijven wij, voor altijd hier.
Is hij er nog? Hij ademt uit, is stil
en ademt dan weer in. Hij is er nog.
Ik houd even mijn mond, zegt hij.
--------------------------------------------
uit: Meander Magazine, maart 2014.…
Mysterieus leeft poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Temidden van pijn en onbegrip,
blijven zoeken naar gedichten.
Mysterieus leeft poëzie.
Gevoelig.…
Slaap zacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
706 Wat zou je doen
als de dagen nachten werden
maar de nachten niet doorbloedden
tot dag
Als een eeuwig firmament
van verduisterde sterren
verdwijnt in het neplicht
van gevallen dromen
Als de angst voor het donker
gegrond blijkt
omdat in het donker
jij jezelf tegenkomt
Kanten die je dacht
te hebben verloren
blijven je volgen
voelen…
Tranen in de stem
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 Het regent, we blijven staan in de bui
we huilen
dat beetje water kan er ook nog bij.
Wat moet ik nu, wat kan ik nog,
een antwoord heb ik niet
da's veel te lastig toch!
Mijn arm sla ik om haar heen, kom kind,
je bent niet alleen!
Het regent pijpenstelen
maar wat kan dat ons schelen?…
Dicht bij mezelf
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
479 ik heb
in mijn leven nooit
echte vleugels gekregen
wilde het aardse
ontstijgen om elders
dicht bij mezelf te blijven
ver weg van de
heersende meerderheid
met hun democratisch gelijk
gelukkig kan ik ontkomen
aan hun dwingende macht
met mijn geesteskracht
waarin ik leef en lach
in de vrijheid van mijn
zelfgekozen dromen
geketend…
Zelfkennis
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
562 Heel het geheime en verdrongen verlangen,
al de zorgen, het zoeken, de hoop
of wanhoop, de duisternis en het licht,
ze blijven een raadsel, een labyrint
dat we telkens weer doorlopen maar de
uitweg blijft verborgen tot we het opgeven
te zoeken naar de diepe zin. Die ademt zichzelf
uit en in. Die overvalt ons, soms even.…
Levensreizigers
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 Steeds vaker besef ik,
dat mensen reizigers zijn,
ook al blijven ze thuis.
Steeds vaker droom ik,
dat we water zijn dat stroomt.
Opgehouden door een stuw,
of kolkend door een sluis.
Steeds vaker stel ik me voor,
dat ik een golf ben die doelloos deint.
Dat we wolken zijn die komen en weer gaan.…
Elegie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 De snottebel die tijdens een wandeling
soms aan je neus kon blijven hangen,
ergerde je, want 'van oude mensen'.
En nu is het drie jaar geleden
dat je ontleefde lichaam
onder een zwart granieten plaat verdween.
Agnus Dei, dona nobis pacem.
Er is geen wijken aan het verdriet.
En dat is mooi. Ik wil het ook niet.…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 Ik woon hier
op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me…
Overweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
841 Doch deze woorden zouden blijven
en mij op paper deels doen voortbestaan.
levend in de wijze wetenschap
van mijn eigen eindigheid,
is het dat ik telkens woorden schrap
en niet lukraak maar wat inkt neer smijt.…
Zolder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
587 bovenkamer liggen
tijdschriften in dozen van karton
bolle koffers vol vergeelde prenten
groeten van de costa, lekker eten, veel zon
een buizenradio, lange golf, hilversum, stavanger
mijn geheugen is nog zielsbekwaam
het gefilterde licht is de buitenwereld
door het bescheten kantelraam
hoezeer ik ook mijn kasten heb doorzocht
er blijven…
Valse praatjesmakers
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
474 uithollen van mijn bestaan
Of ik nou naar het vooronder
of naar het kraaienest glip,
ze worden nergens door gestoord,
als aasgieren pikken ze toe,
tot mijn laatste stukje verzet
Ze sollen met me, al ben ik hondsmoe,
hun kwaadaardig sadisme gaat door,
zelfs als ik de rum laat vloeien,
rest kakofonie in een ruimteraket,
waardoor ze me blijven…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je niet voor later
ze mist je voor vroeger
dat zal altijd zo blijven…
hoeveel jaarringen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 nietig mensenkruin
hoog boven
woedt de ieder voor
zich stammenstrijd
een geluidloos reiken
naar het hemelse
lichtste licht
stam na stam
verheft zich tot
een onaardse
afstandelijkheid
op deze onbereikbare
hoogte is geen plaats
om te schuilen
in dit bos van
schrale bomen
hoeveel jaarringen
heb ik nodig om
hier te blijven…
Een NET, een kreet, een zieleroer?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
746 Aan Poezie, waag ik me niet, een kreet
soms hard, vaak licht aangebrand,
hoeft niet net- netjes te zijn, want:
zolang mijn kreten zowel als mijn
netten, begrijpelijk te lezen zijn
blijven het momenten van mijn ziel
en van mijn eigen "zijn".…
het verschil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Aaneenrijgen van woorden
Samensmelten tot een zin
Poëzie of gewoon vertellen
Iedere klank steunt de andere
Even mooi is de verwoording
Even goed het begrip
Emotionele ontlading
Prettige herinnering
Hersenspinsels putten uit het niets
Nooit aan gedacht
Maar toch de pen gegrepen
Zo niet eeuwig verdwenen
Schrijven is blijven
Als uw eigen…
Goed volk hier
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 vroeg donker
gestommel beneden
gekraak van de trap
de deurknop bewoog
maar gaf geen entree
aan wie er ook was
verschrikt in stilte
keken zij elkaar aan
onbeweeglijk lieten zij
de minuten gaan in
hun angstig verblijven
de gast was verdwenen
op de tafel beneden
een wat krabbelig schrijven
ik ben de nieuwe hulp
maar kan niet langer blijven…
De jagers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
788 hij spant gekken
voor zijn kar
zelf is hij te laf
ik kan ze niet ontlopen
zij volgen mij overal
wanneer ik thuis vertrek
dan komen zij van stal
wie liegt vangt medestanders
wie zielig doet
krijgt krediet
het slachtoffer kan smeken
en krijgt dat vertrouwen niet
de leugen zit geworteld
in de aarde van
hun brein
zij blijven…
Hun muziek
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
657 lang verzwegen verdriet
voelde haar handen
liefdevol strelen wat
niet meer was te helen
zij spraken elkaar
in een voor anderen
niet te volgen verhaal
volstonden met
kijken door blikken
van zeldzaam begrijpen
de toon van hun
muziek bleef zingen in
de woorden van beiden
zij weten lichamelijk gaan
zijn intens verbonden in blijven…
Ouderlijk huis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Herinneringen
zonder beweging
dof en grijs
uren die blijven staan
in ritme
van seconden
dagen zonder keer.
Datum aan de muur
op een prentkaart
staat aangegeven
waar wij elkaar vonden.
Kamer hol en leeg.
Klokslag,
als een donder.…
AVOND OP HET LAND
gedicht
4.0 met 5 stemmen
5.535 Alleen de geur
van melk is blijven hangen.…
De zeis
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
746 Vaak blijven wij met het gevoel achter:
te veel tederheid gedoseerd voor later.
Antwoorden zoeken wij, bitter en wrang,
tot de tijd heelt en de pijn zachter,
maar dat duurt lang, waarom zo lang ...…
Jouw schoot
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.402 fluweelzachte schoot
zij was ‘t die mij heeft gevangen
die geen ontsnappingsmogelijkheid bood
ze omklemde mijn verlangen
met dat wat leven schenkt of dood
Toen uit elkaar gegaan
na mij nogmaals te hebben
omarmd en ontvangen
ging je weg ver bij mij vandaan
waarom waarom
wat zie ik niet
ben ik zo naïef zo dom
ik zal eeuwig naar jou
blijven…
wedervaart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
393 vandaag valt in herhaling
staat de zon in kunstlicht
doden we tijd
daartussen groeit stilte
is alleen de supermarkt nog open
en verstrijkt het ogenblik tot avonduren
in een spiegel van kalm water
waarin we de toekomst zien
die op onze verte lijkt
voorlopig blijven we afstand verlengen
in overeenkomst met ons zwijgen
-steeds afweziger…
Faalangst?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
419 De choreografie
van angst, het falen,
een trein net niet
gehaald, mand
vol eierschalen
uitgegleden op
de medeklinkers,
uiteengespat in
zinneloze verhalen
door dezelfde droom
te dwalen, voor een
spoorboom die niet
open gaat, vandalen
op hoek van elke straat,
zo talrijk als klinkers
met een hetzelfde gelaat
zo blijven ik hangen…
Twee werelden
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
447 ik weet dat
als zij lacht
iemand aan de
rand van haar
bewustzijn
op haar wacht
een vage zwaai
waar donker
even lichter kleurt
lucht bewegelijk
naar het pril
van lente geurt
ambivalentie
maakt haar
blik onzekerder
in de keuze van
de stap vooruit
of een zwaai terug
ze is blijven staan
op het randje
van twee werelden
met lichte…
Verward
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Misschien
was het een droom, sprookjesachtig
echt voor hem
toen hij binnenkwam en mij zag
liggen op het bed
zonder dat ik wakker werd
Misschien
heeft hij eerst een tijdlang gekeken
tot het ineens vanzelf ging
en gauw gebeurd was
ik schreeuwde
en hij verward vluchtte
Misschien
had hij voldaan willen blijven
genieten van mijn schone…
het nieuwe gewoon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 dat wij van morgen
kunnen blijven zingen
om toekomst te geven
aan het nieuwe leven
door wat wij nu doen
gedragen door elkaar
bronnen wij de vindtocht
naar het nieuwe gewoon
in ruil voor het ontwijken
in de omgang met elkaar
kunnen wij samen mijden
wat ons nu vermijden doet
zo rijm en ritme vindend
op de anderhalve meter
zullen…
Afschrift
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
567 stop, hier vliegen geen kraaien
de lucht lijkt helder maar
ongeklaard, zolang blijft
een woord zonder beweegreden
roerloos en in ijs gevangen
ondiep als het zicht in hoogte -onderhuids-
zonder gedicht blijven vuurstenen koud
en is nadere toelichting overbodig
een zomer is er om zich staande te houden
tussen voetnoten van voortduren…