3975 resultaten.
Bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 het droge
De woeste zee
Mag dan wel mijn haven zijn
Het is nu tijd
Iets in mij verlangt naar iets anders
Bevrijd me
Al doet het pijn
Al betekent het mijn eind
Niet langer observeer ik slechts
Het op en neer gaan van golven
Het leven is verandering voor alle dingen
Ook voor mij
Laat me niet achter
Het is nu tijd
Ik wil de zon zien branden op mijn huid…
Het zware wonder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 zacht, er steekt een storm op
Hulpeloos dein ik in de vloed
over de nog lege aarde
Ik ben bang gewond te raken
van binnen te gaan bloeden
Misschien ga ik wel dood
maar ik voel juist vrede
Diep in mij, dieper en dieper
stijgen en rollen de golven
Ze verrukken me, masseren me
en leggen mijn binnenste bloot
Ze onthullen ze steeds meer
huid…
Het mannenrecht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
364 het
geroezemoes van
de bazaar niet meer
te horen is en
alleen de scherpste
melanges uit de
kruidentuinen nog
net te ruiken zijn
in deze bijzondere
mêlee heeft
het mannenrecht
zijn lichtgekleurde
tint gekregen door
het bloed van
generaties leven
in nemen en geven
waar karakteristiek
perspectieven plooit
looit zon een
tanige huid…
ALTIJD WEER DIE GROTE BEK
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
663 Ze had absoluut een enorm grote bek
en ze zette deze zelfs regelmatig open
Als ze dat deed dacht je direct, verrek
en zette je ’t maar acuut op een lopen
Haar blikken kon je beter ook vrezen
zij zag er dus niet al te vriendelijk uit
Zij zou nooit moeders mooiste wezen
met al die vieze plekken op haar huid
Haar benen, als je die zo noemen…
Teder vertier
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
420 zeldzame schoonheid
tot zulke tedere eenvoudige dingen in staat is
hoe iemand zo teder kan zijn
dat kan alleen in liefde blijven
waar ook ter wereld
het droombestaan leeft voort
in ogenblikken van vertier
om droom te worden ben ik alles
waar ik nooit aan heb gedacht
speel ik de hoofdrol in het zwijgen
kruipt er stilte onder jouw huid…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 eerste jaarring mij
bij de hand nam, tussen
netels en zwammen door,
het labyrint van de
realiteit te ijken, angsten
te foppen door bij de oude
stam weer aan te kloppen,
me te verstoppen in mijn
bevrijde en zwijgend deel
die leek onder die druk
te bezwijken, verlos me
dan laat ik het los, keer terug
naar het vertrouwde mos, een
huid…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 O lief mijn lief, het was een mooie zomer
de bonte kleuren doven langzaam uit
De wereld wordt voor mij steeds monotoner
en nog wat witter wordt mijn witte huid
En ook al kunnen wij nu nog maar even
elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
in wie jij zelf geworden bent met mij
Ik hoor jou zacht in huis…
#Vrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 De fijnste streling die jij kent
is mijn straling op jouw huid
Mooier dan dat gevoel kun jij niet zijn
Ik ben jouw liefste minnares
Je neemt mij met de naam
die je me geeft: Meesteres
der Stralen, zon
van jouw leven
Jouw hoogmoed maakt mij
mens, wetend
dat ik te licht, te heet ben
om met jou intiem te zijn
Daar kun jij slechts van…
Venus was bang
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
409 Je hebt niets te verliezen en toch
kocht je de prins om met beloften
en waarschuw je de mensen
om schoonheid te mijden
die te verbergen onder kleren
en achter gesloten deuren
waar de tijd in hun huid kruipt
hun vlees verslapt en het aanvreet…
Stukjes winterwit
netgedicht
5.0 met 439 stemmen
493 je weerkaatste
glinsterde en dook
warm op mijn huid
waar kleine stukjes
winterwit er wel
heel snel uit
sprongen in de vol
roodbruine glans
van het zonlicht
voorhanden
zonder mijn vel
ernstig te verbranden
eindeloos goddelijk
was het zonnebad
dit jaar waarin de
koude noorden wind
met veel misbaar zijn
plek opeiste na wat
korte…
Realiteit van toen
netgedicht
5.0 met 163 stemmen
476 toen heeft
mij nooit meer
echt verlaten
ondanks alle
techniek wijkt
het bruisende
in jouw ogen niet
klinkt je stem
als uit het begin
van de schepping
toen het paradijs
nog hemel was en
jij mij de appel gaf
ook het virtuele
heeft zijn charme
maar als ik het
kippenvel op
jouw armen voel
de lange vlagen
emoties over
je huid…
Een blanke mulat
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 hagelblank, lichtblond
en blauwe ogen
Niet wit genoeg, waardoor ze
je niet mogen
Al is 't geen zwart, 't is
koffiebruin liqueur
Van 't zogenaamde superieure ras
Moet ik de eerste man nog
op zien staan
Die zegt 'ik ben noch wit
noch blank geboren'
Wist hij van babyfoto's
niet tevoren
Hoe donker z'n getinte huid…
C-ziek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
575 religie en ratio
en concludeer, vastgesteld, dat gezondheid voor alles gaat
want C-ziek zijn zonder beterschap is nimmer leuk
nog meer doden is niemand bij gebaat
mensen zeggen dat dood Quatsch is, Quatsch met een
hoofdletter Q
maar eenmaal dood is gestorven, echt ademloos
met koude als gevolg
in elk geval, zonder enige twijfel
de huid…
Mijn tijger blijft liggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 moet naar bed
bij mijn tijger gaan liggen
en ermee opstaan
Huiselijk gebabbel in de keuken
de soep begint al te geuren en
ik weet dat er kaarsen branden
Kon ik maar slapen
Ik ril bij het terugslaan van de deken
Het bed moet weer naar de winterkant
Mijn tijger blijft liggen
en draait zich nog eens om
De droge tranen trekken
aan mijn huid…
Despoot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Schiet maar, vernietig maar
laat de bommen maar vallen
op huizen die niet van jou zijn
op al die akkers die ooit omgeploegd en
bewerkt zijn met liefdevolle handen
maar nooit zul jij de liefde leren kennen
en de koestering van warmte
steen ben je, beton, grijsgrauw graniet
een gevangene van je eigen haat
die onverteerd tot onder je huid als…
Het incomplete nog gist
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
402 Naar zichzelf
Die blijkbaar nog
Niet is afgerond
vol verbazing
Zie Ik hoe haar
Ontdekkingen
Eigenschappen die
Anders onderbelicht
Waren gebleven
Nu het beeld
Completeren uit
Het gevoel van
Gemis waar het
Incomplete nog gist
Pas in de totaal
Versie springt het
Persoonlijke er uit
met lach en ogen de
warme kleur van
haar en huid…
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 het bed
de witte verpleegsters
die mijn moeders polsen voelen
haar gezicht beweegt nog even
ik hoor de zwakke ademstootjes
alles is voorbij
mijn hand op jouw voorhoofd
moeder
jij leeft toch nog jij slaapt
de gebeden van de priester hoor ik
het snikken der zuster
het verdorde palmtakje
moeder
in mijn bevende hand
wijwater op je warme huid…
Een herschepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 ik zag je
handen en vingers
bewegen in een
bijna mystiek
schoonvegen
van je huid met
een wattenschijfje
en zoveel gevoel
dat mijn kozen daar
nog een goed
voorbeeld aan
kunnen nemen
hoe jij met liefde
en warmte konen
en wangen raakt
en daarna het zacht
gevoelig rood
de ruimte laat
om zich daar na
fantastisch gaaf
te etaleren…
Siepel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
644 Neem een uitje als remedie
tegen een grieperig gevoel neuzeniezeligheid en luchtkanaalbenauwende verkoudheidsklachten
ontdoe hem van dekmantel
verwijder schil dan glimt de huid
als een pasgeboren baby
een kind kan de was doen
lardeer de gladjanus
met in olijfolie gebakken
spekjes, in stukjes gehakte tempeh
in blokjes fijngesneden…
Boswandeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
765 Wanneer de takken kraken, maken deze een treurig geluid,
alsof ook deze bomen zich alleen voelen onder de ranke huid.
Ik hoor de vogels niet zingen, geen kabbelende beek komt in mij voorbij,
slechts fluisterende herinneringen heb ik aan mijn zij.…
Pa
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 Ik kus je koele bleke huid.
Beklemde keel maakt dat ik fluister.
Jij was, jij bent, jij blijft mijn vader.
Een prachtig mens en een warme man.
Ik lijk op jou zoveel als kan.
hetzelfde bloed in elke ader.
Stoer en sterk, mijn slimme Pa.
Als zoon was mijn vertrouwen groot.
Mij veel geleerd, nu ben je dood.…
Asbak vol herinnering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
367 Je huid brandt bijna
net zo warm als de gloeiende sigaret.
De kamer vult zich.
Met rook. Met damp.
Met wolken die blijven hangen
zoals de gloed die je nog net voelde.
Zwevend. Vrij. Klaar om neer te dalen.
Je dooft de sigaret
bij de rest van de herinnering van vanavond.
En je denkt bij jezelf:
Deze asbak zal vannacht vol zijn.…
Leben nach der Flucht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
364 Vanmorgen zag hij nog
grond onder de riemen
van zijn nagels, terwijl
haar welving vergleed
onder zijn eeltige handen;
als bevroren beekjes
in het dal, de krassen
van de ruwe randjes
in haar ijskoude huid.
Maar spijt kent hij niet,
-denkend aan de zeeën,
buitelend als een storm-
vogel op de bevrijdende
wind uit tientallen kelen.…
Chiromantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
297 Ik blijf
Ze nam mijn andere hand mijn mond mijn lijf
Schrijf maar raadseltekens op mijn huid
Voeg kleuren toe ossenbloed zeegroen aquamarijn
Ik teken met mijn hand mijn mond dit monogram
A V O Amor Vincit Omnia Liefde Wint Al
En later bij de gunst van Gods genade op de palm
Amor Docet Amorem Liefde leert Liefdesles A D A Ada…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Jou huid zachtjes strelen en met jou praten en samen lachen en lieve woorden naar u toe werpen en ook naar jou aandachtig luisteren. Meer wil ik niet juist jou aanwezigheid stelt me gerust en voel ik me zeker en dat voelt als thuis komen in alle rust.…
Zonnebril
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
337 Ze denken dat ik afstand zoek,
maar de wereld kruipt te dicht op mijn huid,
raakt aan wat ik niet prijs,
eist wat ik niet geven kan.
Dus demp ik haar:
ogen, stemmen, verwachtingen—
met een dunne laag schaduw,
een grens die alleen ik herken.
Mensen lopen voorbij,
achteloos, luid.…
Erfgrond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.310 Onder de huid van een volk
ligt soms een schaduw te slapen
een fluistering die zegt
dat men kleiner is
dan de ruimte die men inneemt.
Maar aarde vergeet niet.
In elke voetstap trilt een herinnering
aan wie men ooit was,
aan kracht die generaties lang
door aderen stroomde
als een ondergrondse rivier.…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 De huid verandert.
De geur verandert.
De vorm houdt nog even stand.
Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke samenhang,
een vorm die zich
een tijdlang verzamelt
en daarna weer uiteenvalt.
De peer weet dit niet.
Ik weet het evenmin.
Toch zijn wij beiden onderweg
naar dezelfde onzichtbare
bestemming.…
Aangemeten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
167 Ze draagt haar zijde als een tweede huid
een fluistering nog vóór een woord ontspruit
De plooi verbergt wat aarzelend in haar leeft
alsof de vorm betekenis vergeeft
De snit belooft wat nergens wordt behaald
een zekerheid die zwijgend wordt vertaald
Want wie zich tooit met glans en met vertoon
verwisselt soms het lijken met de persoon
Bestaan…
Go with the flow
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
185 Het profootvolk weet al niet meer
waar melk vandaan komt of het leer
boots on the grond, met rubber zool
verdwenen zonder wederkeer
ook metamorfoseerden hosen
tot made in china namaakleer
Bestaat het koebeest bij de gratie
van haar uier slechts voor kaas
gezuurde melk, kefir en vla
of wordt de huid te duur verkocht
en is profootvolk reeds…