4147 resultaten.
onze zoon ons kind
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.088 zoon
Ons kind
Elke dag zie ik jou
Wanneer ik in zijn ogen kijk
Omdat hij zoveel op jou lijkt
Onze zoon
Ons kind
Een blonde engel
Een echte bengel
Blauwe ogen
Die moet je wel mogen
Onze zoon
Ons kind
Met liefde gemaakt
Iets wat jou nu niet raakt
Op een dag ga je het inzien
Dat hij dit niet verdient
Maar dan is het te laat
Dan kent…
Mijn leven (reactie op: hopeloos verliefd)
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.381 Daar is wat het aan slecht
Je anonimiteit is onthuld
Gevoel spreekt ook niet als je het niet bezit
Dat je het ooit zult vinden
Iedereen kent nu je ware gezicht…
aan een kindeke
poëzie
3.3 met 34 stemmen
4.084 Gij in uw sneeuwen beddeken,
ge kent nog geen verdriet.
Wat zou daar om uw koppeken,
wat kàn daar anders zijn
Dan woordjes van uw moederken
En strikskens van satijn?
Maar toch, 't en zegt geen windeken,
hoe 't leven u zal gaan;
Gij zijt zo'n klein bros droppelken
Op rode roze-blaân.…
Als de luchtschipper, mee met de wolken
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.712 Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
Kinderen van Amstetten
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
839 Ze dacht het wel
zeker weten doet ze het niet …ze kent
geen zekerheid al zo lang niet meer.
Ooit had ze harder moeten schreeuwen.
Ze weet het niet, in de spiegel ziet ze
het meisje van toen. Hoewel haar mond
geen geluid maakt, krijst en schopt het
kind in haar…vanwege het onrecht.
Helaas het is allemaal te laat!…
ode aan een vrouwelijk dichter
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
892 schorriemorrie
ben je niet de schobbejak voor 't schorem
jouw helende kogels, gezocht door geweren
het trekkende mes, dat wel nimmer heeft gefaald
verrekkend midden in de pijn
loop je langzaam weer leeg
je brengt de blanke, rustige plaatsen
in mijn gedachten, ze leren me lachen
en eenzaam spelen
jouw schragen dragen zwaar gewicht
je kent…
Mijn vaders oorlogsdagboeken
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.184 Ik lees, dat je moe en hulpeloos bent
een haas door niemand gered,
Rogier, Fransoos als celgenoot kent,
wat echt converseren belet.
Op de hei werden dagen, nachten,
het gouden oog 's morgens je doel,
onbereikbaar blauw, paars groen je krachten,
is wat ik al lezend voel.…
Oogsteen
gedicht
2.3 met 22 stemmen
9.744 Zij kent
de blink van een oogsteen en de kras erin, zij vertrouwt
alsnog op haar hakken, dat die haar dragen
naar einde en aanvang van alle beweging.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Oogsteen', 2009.…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water,
En een woelen van neevlen.
Zó is dan de aarde, die al die volte
Bewaart die hem al zijn jaren
Vertrouwd en bemind was.
Zijn hart wordt stil en hij weet
Voortaan wat het is:
Eenzaam te zijn, en hoog, en in één blik
Alles te omgrijpen.…
Letters
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
794 in gelezen zinnen
vind ik geen brievenmist
of wisseling van wacht in stappen
ik kan het uur bedanken, beminnen
in de vrouw achter de vrije hand
van letters
zij geeft mij flanerende kleuren
van vriendschap, van liefde
op zachte huiden
dat zich stil kan houden
doorheen de tijd
kent de grond der dingen
die gevleugelde woordjes beschermen…
De Weg.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
754 Een soort van liefde,
die niet ieder kent, zo blijkt.
Geen liefde van: Ïk hou van jou",
of: "Ik blijf je eeuwig trouw"!
Een liefde met een doel.
Die niet aflaat en vasthoudt,
tot het eindpunt is bereikt.
Hij gaf daarvoor zijn Zoon.
Uit liefde met een doel.…
De Noordenwind
poëzie
1.5 met 79 stemmen
4.470 De wind waait hoog en kent de mensen niet.
Hoog wil ik stijgen met de Noordenwind,
boven 't gerucht der stemmen - boven 't licht
der volle straten. Weg! het warm gewoel,
de weke druk van mensen om mij heen!…
Zij is het mysterie van de nacht
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
671 “ De liefde is als een speelbal van het verlangen “
In de ogen van een woeste vulkaan waar het hart dartelt,
spartelen emoties intens tot ontembare lava
De totale overgave schuilt in de holte van de maan
die in doodse stilte weet heeft van man versus vrouw
Hij kent haar verschijning als magnetisch volmaakt
en waar hij haar aanraakt verdwijnt…
Herfst
hartenkreet
5.0 met 6 stemmen
749 van zich horen
het regent dat het giet
de herfstzon verwarmt nog
totdat je wolken ziet
de elementen tonen zich
in alle kleur en pracht
de zon reist genadeloos heen
en koning winter wacht
straks is die witte deken er
die zaden toe zal dekken
bomen besuikerd met kristal
vogels die verder trekken
moeder natuur weet wat ze doet
zij kent…
Raadsels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
643 stilte
verlangen verdoezelt mijn denken
gelijk aan de schijnbeweging van de wind
de hoge bomen doet buigen
maar amper met de grond gelijk
en dan de stenen
welke ik voorheen over het zachte water
deed ketsen
scherpen nu de messen
en verroesten mijn scharnieren
ik ben verloren in een verloren land
waar niets van de stilte een waarheid kent…
Terminaal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.208 strijd verliest
word je gevierendeeld
je wil nog wat
je wil nog veel
maar de onmacht
heerst, lamlendig
alles wordt haaks,
gespleten tussen willen
en niet kunnen
elke hoop is slechts illusie
ballast
je koestert
bergen tederheid en liefde
die je aan de straatstenen
niet kwijt kan
die je in de strot blijven steken
want in de nood kent…
De hondenlul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 van Hie-Há-Hondenlul
Men spuugt en trapt en bijt en schopt, verkoopt elkaar een lel
En ’t vuurwerk doet sterk denken aan een losgebroken hel
In één ding blijft men echter eensgezind, er klinkt weer gul
Van Hie van Há, van Hie van Há, van Hie-Há-Hondenlul
En is de wedstrijd uitgespeeld tot op de laatste tel
Dan gaan echt alle remmen los, u kent…
Voor de nacht uit
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
469 Ze dommelt weg en denkt, ach laat ook maar,
het doet haar eigenlijk geen ene fluit,
ze kent nog slechts haar kamer, in close-up,
nu niet direct een aangename scene.
Haar levensvreugde staat nog slechts op ~spaar~
Ze schuifelt wat en maakt haast geen geluid.…
Voor even zorgeloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
756 jungle
van Drenthe om ons in de stromende regen
te laven aan de schoonheden, die hun dierbaar waren
je kwetsbaar opstellen in alle veiligheid
waardoor diep zielenleed ter tafel mocht komen
omlijstte deze dag met een gouden griffel
dankbaar voor alle wijsheid die ons ten deel viel
leverde deze dag een schoonheid op
die zijn weerga niet kent…
Onbekend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
763 Maar wie, o wie,
kent mij nu echt..
-…
Texel als schakel van het Wad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Hier is ie in zijn element
hij die de Wadden op zijn duimpje kent
die de stromingen bekijkt
en zich op het strand verrijkt.
Als dan de avond dringt
de zon goud geel in de Noordzee zinkt
zee en land verkleuren in een gouden gloed
besef ik, hier te vertoeven dat is goed.…
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder, bij een vrouw
zij kent…
Vervlogen ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 En als je dan op een dag
heel jouw verleden bent vergeten,
jouw familie en jouw vrienden
helemaal niet meer kent.
Niet meer weet dat je kinderen hebt
en hoe ze allemaal heten,
en mij nog alleen maar ziet,
als een of andere vreemde vent.…
Beste vrienden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
931 Ikzelf heb een vriendin die me langer kent dan iedereen
die als ik iets vraag, die helpt me meteen
Die weet wanneer ik iets serieus meen
die veel meer waard is dan een dure edelsteen…
Een vriendschap uit nood geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Bernardino, een vriend die een mens soms
kent in de engte van zijn kwetsbare bestaan.
Een engte die zich dan kan verwarmen aan een
grote lobbeskop op vier poten die met niemand
anders op de wereld kan bestaan…
Poel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Ze kent Houellebecq. Wat een vreugd'!
Dichterschap aanleren is leven afleren.
Je doet je kunstje, springt door een hoepeltje
en plop, er ligt weer een gedicht dat smacht
gepubliceerd te worden. Gisteren overdacht je dat
als een serieuze optie. Maar eer ik mezelf serieus neem,
is de klimaatcrisis opgelost, en ach, we gaan er toch aan.…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 Ontken het maar, geen zee gaat ons te hoog
Wie kent hem niet,
de topklimaatontkenner
in peiling stijgt de forumsocioloog
de eloquente valse pianostemmer
thierry twitter windbuilfilosoof
Ontkent de spiegelstijging van de zee
in alle toonaarden van n.a.p....…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 vanuit het
inzicht laat herbeleven, geschreven in een
menselijke code waarvan iedereen een
sleutel heeft, onmerkbaar kwetsbaar
vanuit de huidige geschiedenis, en staat
het verleden nog glashelder voor de geest,
een hard bewijs wat eerder is geweest,
de wind legt vast wat in hoofden leeft,
verspreid in mobiliteit van tijd te verkeren
kent…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 Jij die mij kent
begrijpt in extase je haren.
Je ligt als LAIS
met waaier en kroon jezelf te verlaten:
ik geef je de parel, je hebt
het bereikt.…
2020
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
535 Een jaar van afscheid en van rouw
Een jaar van hitte en van kou
Van afstand en van eenzaamheid
De mensen raakten zoveel kwijt
Een baan, bedrijf of gezondheid
Het virus kent geen barmhartigheid
Te lang geen knuffels en geen zoen
Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen
De intensive care ligt alweer vol
Een zwart scenario protocol…