4934 resultaten.
Overstuur
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Wie kan dit echt verstaan tenzij wie zelf die
duisternis ooit heeft doorwoond, het niet
meer kunnen ordenen van heel die wereld die
chaotisch en onheilspellend op je afkomt,
met dromen die heel angstig zijn en beelden
die je hart verpletteren met kilheid en
alsof er nooit nog andere dingen zijn die
vreugde kunnen geven.…
Ajuinvingers*)
gedicht
3.3 met 3 stemmen
4.243 Je sneed ze zacht alsof ze leefden,
eerst dwars en dan de ringen,
maar het deed pijn daar
waar de schil je huid kon raken.
We moeten nu niet praten
had je nog gezegd.
Je ogen prikken maar het stelpt
de woorden niet.
Zelf rook ik rode snippers,
hun sap nog in de vingers
die ik op je handen had gelegd.…
Te licht bevonden.. ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
499 Alsof we reeds lang gewogen
zijn en te licht bevonden voor
de begane grond die zich opende
door ongelijkheid, begaanbaar
gemaakt zonder hierin te verzanden,
het licht maakt geen onderscheid.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.
Een bel ontploft zacht aan het oppervlak;
heeft ook het ongeborene al ontzetting?
Wat heb je toch met de stilte,
steeds minder beangste, verouderde man?…
Andere wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 neurotransmitters hun werk doen -
Beelden vervagen en verschijnen
In seconden hooguit, ik val, ik val
Tot in de diepste kloof
Van deze anderhalve kilo eiwit,
Kabels die de bedrading vormen
Van alles dat er in mij omgaat,
En zie beelden voor me die
Al veertig jaar geleden opgenomen
Zijn in mijn ingebouwde recorder
En neem ze in me op alsof…
er zij schaduw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 wil of niet
vaak blaast wind
stof door het hart
het bevuilt verlangen
houdt het licht apart
en maakt ogen dof,
gevoelens blind
soms ben ik stuurloos
en weet niet waarom
dan kiest de dag
zijn eigen plan
dat het verstand
verre van volgen kan
en mij verstookt
van een enige lach
of kieren dicht naar buiten
met een duister gezag
alsof…
Soulmate
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
757 Vanuit letters voor elkaar, zo ooit ontstaan,
laten zij zich vanuit hun dromen gaan
even geen afstand meer
vleiend legt zij zich bij hem neer
levend in het nu
houdt zij hem vast
alsof het is, de eerste en de laatste keer.…
Clemence
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
436 Ik wil je alles graag vergeven,
ook alles na vandaag,
het dorp is afgebrand,
de stad brandt als een balk
in mijn dichte oog,
alsof ik op dit heb gewacht.
Waarom vergeef je mij?
Omdat je weet hoe ik vergiftigd ben?…
Wanneer de man een griepje heeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
729 ach mijn man heeft griep en ligt op bed
voel de moed in mijn schoenen zinken
heb alvast mijn zusterkapje opgezet
ren heen en weer met eten en drinken
steunen puffen en maar klagen
hoor aan hoe koortsig hij is en ziek
alsof zijn laatste uur is geslagen
de kamer gevuld met dramatiek
ik word zo moe van al dat zelfbeklag
wil hem slaan maar…
Karper
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.388 Dat zekere raakpunt met
mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door
de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek
Alsof al het bloed uit zijn wezen week,
Staat te dromen in 't licht van de maan
En Colombine triest, ontdaan,
Zit te schreien.…
ANTWERPEN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
2.087 is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite
waard;
langs de kaaien is het echt,
de schepen als hoofdzaak
met water en lucht,
een fijn grijs,
en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt,
dat de vrouwen er mooi zijn:
lichtere tonen in het vlees,
lila tonen in de kleren –
alsof ik tien jaar…
Tattoo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
758 Als ik me al solidair verklaar
met een club die vroeger simpelweg voor anker ging,
maar nu op armen en benen,
indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt
en daar waar plek is onder de oksels
nog wat linten in knoeierige bomen hangt,
verloren liefdes alsof het niets is wissend
en die met heel die beeldenstormneurose
zelden getuigt van authenticiteit…
Oud zijn en genieten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
517 afhankelijk van een ander
doet je vaak beven
Maar kijk eens terug op een mooi leven
breng de mooiste herinneringen naar voren
koester ze, bewaar ze, geniet er van
laat het je bekoren
Muziek dat doet een mens goed
klanken, woorden, gebaren met een lied
alleen of met meerderen
dat je het positieve weer ziet
Leef of het je laatste dag is
leef alsof…
Najaarsvensterke
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.467 Een verneuteld vrouwke schikte
't Wit-en-rood geblokt gordijn;
't Was..., alsof heur rimpels zegden
‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Hoe te poseren
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.315 Moet iemand even doen alsof een hoed,
laat maar begaan.
Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten
vooraan neergelegd, daarachter door de knieën,
daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet,
kijk niemand aan.…
Paarden ver weg
gedicht
3.4 met 14 stemmen
6.271 Als het mist, zie ik haar kop boven de mist,
als het regent, glimt ze alsof haar hele
lichaam huilt, als de zon schijnt,
schommelt ze met haar kont. Allemaal
voor mij, dat zie ik wel.
--------------------------
uit: 'Tirade', nr. 200.…
Superieur intellect
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
795 Neerkijkend op opkijkend oog,
wachtend op het klimmend oor,
dat niet weet door te breken,
alsof zijn kunnen is bezweken.
Zwemmend in de simpelheid der dingen,
lijkt het te verdrinken in zijn gaan.
Het brein staat erboven en ziet het zingen,
van hen die zich verliezen in hun bestaan.…
Mars
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
656 alles voortgesproten uit
sponzige hersens en mensenhand
ach voorlopig hebben
we er nog niets aan
want de doorsnee mensen
interesseert het niet of
je hieruit kunt herleiden hoe
de aarde is ontstaan
nee die heeft hele andere wensen
nee echt het interesseert hem
helemaal geen snars
maar één Nederlander
het is niet verzonnen
was zo blij alsof…
De echte rijkdom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
398 Hoe zalig toch wie in de taal mag leven –
hij zwemt als naar de poorten van het licht
en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven
maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht
is als een dag-blij kind vol vreugdezangen
dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn;
het is alsof een oud en diep verlangen
toch nooit voorgoed verdwenen maar…
We schoven in rangorde op
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is.
Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen
ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…
De schapen ( voor E.M. uit S.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Het leek wel alsof je mijn oma was,
zo strompelde jij door het poldergras.
Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust,
Je bent werkelijk aas voor de gieren.
toen je later door magere Hein werd gekust
wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…
Te koud om weg te gaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
772 Golven bedekken koude taal
Dacht zij er is hier niemand nog
We wandelen alleen
Langs rechte lijnen
Hij dacht wat als we nog een keer
De kronkelpaden nemen
Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht
Hij dacht nooit meer aan die dag
Toen ze binnenkwamen een puinhoop maakten
Van wat ze hadden opgebouwd
Dacht hij laten we teruggaan alsof…
Wat je gaf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Tussen wiegen en graven,
leven mensen,
alsof ze concurrenten zijn.
Winnaars en verliezers.
Wanneer we overlijden,
sterven ook vragen,
over het hoe en het waarom.
Hoogstpersoonlijke vragen,
over onze bron van lijden,
over onze missie in dit leven,
sterven niet.…
Krachten van gespuis rondom Bansky
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
499 Alsof zat in de muurverf krachten van verderf
dat is echter enkel door hen zelf te geloven
die hersenspinsels gaan mijn en ons denken te boven.…
Profielfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
365 Bladerend door mijn foto's
koos ik de kleurige olifant
als mijn naambordje in het web
Mijn huid voelt elke vlieg
die met telepootjes op mij landt
alsof ik ooit beloofd heb
om voor altijd verbonden
te zijn met hen en voor hen
klaar te staan
Maar ik wil er zijn
voor wie het voelt trillen
wanneer ik op grond stamp
De vliegen zwiep ik…
Onzichtbare vriendinnetje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde
onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad
liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje
alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden
touwtje springend door het leven
we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen
zongen samen een vreugdevol liedje
een…
Bekende tonen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 stilte eindelijk
de klanken smoort
er is geen stop
maar harmonie
verliest verbondenheid
in de melodie die
als los zand zijn
decibellen ziet stranden
alleen de wind
vangt wat vlagen
herinnering die
in verdwaalde
cohesie nog naar
bekende tonen klinkt
weer hoor ik
geschuifel van
schoenen op het pad
een bedeesd gefluister
alsof…
Dauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 voelt raar
Ik streel mijn kippenvel, het is gênant
dat ik moet plassen aan de waterkant
We staan stil om niet te vallen
Schouder voor schouder met zijn allen
We staan stil voor de foto als atleten
voor de start, strekken ons uit, vergeten
het harde plankje, de overstekende tenen
het koude ijzer tussen billen en benen
We staan stil alsof…
Sterrenzee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Donkere golven rijzen op
In klanken van ruisen en zuchten
krullen zij langzaam om
Alsof zij de maansikkel aanbidden
die badend in bleek licht boven hen hangt
Een zilte adem wordt ingehouden
vergezeld door een korte stilte
Boven de golven van donkerte
verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen
Dan buigt het geheel volledig neder
Stort in en…