Alle inzendingen over alsof

4934 resultaten.

Sorteren op:

Overstuur

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Wie kan dit echt verstaan tenzij wie zelf die duisternis ooit heeft doorwoond, het niet meer kunnen ordenen van heel die wereld die chaotisch en onheilspellend op je afkomt, met dromen die heel angstig zijn en beelden die je hart verpletteren met kilheid en alsof er nooit nog andere dingen zijn die vreugde kunnen geven.…
Adeleyd12 april 2013Lees meer >

Ajuinvingers*)

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.243
Je sneed ze zacht alsof ze leefden, eerst dwars en dan de ringen, maar het deed pijn daar waar de schil je huid kon raken. We moeten nu niet praten had je nog gezegd. Je ogen prikken maar het stelpt de woorden niet. Zelf rook ik rode snippers, hun sap nog in de vingers die ik op je handen had gelegd.…

Te licht bevonden.. ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Alsof we reeds lang gewogen zijn en te licht bevonden voor de begane grond die zich opende door ongelijkheid, begaanbaar gemaakt zonder hierin te verzanden, het licht maakt geen onderscheid.…
Pama18 september 2013Lees meer >

Kortenhoef

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Een fuut komt haastig nog door de ban, met watervrees zwemmend, alsof het zo weer spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan. Een bel ontploft zacht aan het oppervlak; heeft ook het ongeborene al ontzetting? Wat heb je toch met de stilte, steeds minder beangste, verouderde man?…

Andere wereld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
neurotransmitters hun werk doen - Beelden vervagen en verschijnen In seconden hooguit, ik val, ik val Tot in de diepste kloof Van deze anderhalve kilo eiwit, Kabels die de bedrading vormen Van alles dat er in mij omgaat, En zie beelden voor me die Al veertig jaar geleden opgenomen Zijn in mijn ingebouwde recorder En neem ze in me op alsof…

er zij schaduw

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
wil of niet vaak blaast wind stof door het hart het bevuilt verlangen houdt het licht apart en maakt ogen dof, gevoelens blind soms ben ik stuurloos en weet niet waarom dan kiest de dag zijn eigen plan dat het verstand verre van volgen kan en mij verstookt van een enige lach of kieren dicht naar buiten met een duister gezag alsof…

Soulmate

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 757
Vanuit letters voor elkaar, zo ooit ontstaan, laten zij zich vanuit hun dromen gaan even geen afstand meer vleiend legt zij zich bij hem neer levend in het nu houdt zij hem vast alsof het is, de eerste en de laatste keer.…
Blond19 februari 2015Lees meer >

Clemence

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 436
Ik wil je alles graag vergeven, ook alles na vandaag, het dorp is afgebrand, de stad brandt als een balk in mijn dichte oog, alsof ik op dit heb gewacht. Waarom vergeef je mij? Omdat je weet hoe ik vergiftigd ben?…

Wanneer de man een griepje heeft

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 729
ach mijn man heeft griep en ligt op bed voel de moed in mijn schoenen zinken heb alvast mijn zusterkapje opgezet ren heen en weer met eten en drinken steunen puffen en maar klagen hoor aan hoe koortsig hij is en ziek alsof zijn laatste uur is geslagen de kamer gevuld met dramatiek ik word zo moe van al dat zelfbeklag wil hem slaan maar…
Dianah6 maart 2016Lees meer >

Karper

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.388
Dat zekere raakpunt met mensen uit eerdere tijden maakt hen plots nabij, alsof ze door de troebele ijsspiegel naar mij kijken.…

Nocturne.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.025
Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek Alsof al het bloed uit zijn wezen week, Staat te dromen in 't licht van de maan En Colombine triest, ontdaan, Zit te schreien.…

ANTWERPEN

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.087
is mooi van kleur en alleen om de motieven is ’t de moeite waard; langs de kaaien is het echt, de schepen als hoofdzaak met water en lucht, een fijn grijs, en in ’t algemeen vind ik het wel waar wat men van Antwerpen zegt, dat de vrouwen er mooi zijn: lichtere tonen in het vlees, lila tonen in de kleren – alsof ik tien jaar…

Tattoo

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 758
Als ik me al solidair verklaar met een club die vroeger simpelweg voor anker ging, maar nu op armen en benen, indianennamen, goeroes, schedels, totems brandt en daar waar plek is onder de oksels nog wat linten in knoeierige bomen hangt, verloren liefdes alsof het niets is wissend en die met heel die beeldenstormneurose zelden getuigt van authenticiteit…

Oud zijn en genieten

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
afhankelijk van een ander doet je vaak beven Maar kijk eens terug op een mooi leven breng de mooiste herinneringen naar voren koester ze, bewaar ze, geniet er van laat het je bekoren Muziek dat doet een mens goed klanken, woorden, gebaren met een lied alleen of met meerderen dat je het positieve weer ziet Leef of het je laatste dag is leef alsof…
Leidy30 september 2016Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.467
Een verneuteld vrouwke schikte 't Wit-en-rood geblokt gordijn; 't Was..., alsof heur rimpels zegden ‘'t Zal 'ne kwaaie Winter zijn’...…
Alice Nahon15 oktober 2016Lees meer >

Hoe te poseren

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 11.315
Moet iemand even doen alsof een hoed, laat maar begaan. Dan kruimels weg en kleren recht en voorsten vooraan neergelegd, daarachter door de knieën, daarachter staan. Lach zacht, vlucht niet, kijk niemand aan.…

Paarden ver weg

gedicht
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 6.271
Als het mist, zie ik haar kop boven de mist, als het regent, glimt ze alsof haar hele lichaam huilt, als de zon schijnt, schommelt ze met haar kont. Allemaal voor mij, dat zie ik wel. -------------------------- uit: 'Tirade', nr. 200.…

Superieur intellect

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 795
Neerkijkend op opkijkend oog, wachtend op het klimmend oor, dat niet weet door te breken, alsof zijn kunnen is bezweken. Zwemmend in de simpelheid der dingen, lijkt het te verdrinken in zijn gaan. Het brein staat erboven en ziet het zingen, van hen die zich verliezen in hun bestaan.…
Dani Vlijm29 december 2017Lees meer >

Mars

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 656
alles voortgesproten uit sponzige hersens en mensenhand ach voorlopig hebben we er nog niets aan want de doorsnee mensen interesseert het niet of je hieruit kunt herleiden hoe de aarde is ontstaan nee die heeft hele andere wensen nee echt het interesseert hem helemaal geen snars maar één Nederlander het is niet verzonnen was zo blij alsof…
c. ale28 november 2018Lees meer >

De echte rijkdom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
Hoe zalig toch wie in de taal mag leven – hij zwemt als naar de poorten van het licht en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht is als een dag-blij kind vol vreugdezangen dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn; het is alsof een oud en diep verlangen toch nooit voorgoed verdwenen maar…
Adeleyd2 februari 2019Lees meer >

We schoven in rangorde op

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 582
Plots voel ik intens gemis, alsof het geen jaren terug is. Gedachten aan haar zijn in mijn rimpels blijven hangen ik kijk de dag nu aan, om desondanks toch verder te gaan.…

De schapen ( voor E.M. uit S.)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 571
Het leek wel alsof je mijn oma was, zo strompelde jij door het poldergras. Maar mens toch,jij hengelt naar eeuwige rust, Je bent werkelijk aas voor de gieren. toen je later door magere Hein werd gekust wist ik zeker, hier valt iets te vieren.…

Te koud om weg te gaan

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
Golven bedekken koude taal Dacht zij er is hier niemand nog We wandelen alleen Langs rechte lijnen Hij dacht wat als we nog een keer De kronkelpaden nemen Bij de zoute druppels op het zand waar zij dacht Hij dacht nooit meer aan die dag Toen ze binnenkwamen een puinhoop maakten Van wat ze hadden opgebouwd Dacht hij laten we teruggaan alsof…
J.Bakx29 april 2019Lees meer >

Wat je gaf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Tussen wiegen en graven, leven mensen, alsof ze concurrenten zijn. Winnaars en verliezers. Wanneer we overlijden, sterven ook vragen, over het hoe en het waarom. Hoogstpersoonlijke vragen, over onze bron van lijden, over onze missie in dit leven, sterven niet.…

Krachten van gespuis rondom Bansky

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Alsof zat in de muurverf krachten van verderf dat is echter enkel door hen zelf te geloven die hersenspinsels gaan mijn en ons denken te boven.…

Profielfoto

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
Bladerend door mijn foto's koos ik de kleurige olifant als mijn naambordje in het web Mijn huid voelt elke vlieg die met telepootjes op mij landt alsof ik ooit beloofd heb om voor altijd verbonden te zijn met hen en voor hen klaar te staan Maar ik wil er zijn voor wie het voelt trillen wanneer ik op grond stamp De vliegen zwiep ik…
Zywa24 april 2020Lees meer >

Onzichtbare vriendinnetje

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 524
Een zomerochtend toen mijn werkelijkheid verzuimde onder het felle zonlicht van een verdwaalde stad liep ik hand en hand met haar, mijn onzichtbare vriendinnetje alsof we slechts in een droom uit het verleden bestonden touwtje springend door het leven we babbelden met elkaar over onbelangrijke dingen zongen samen een vreugdevol liedje een…

Bekende tonen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 440
stilte eindelijk de klanken smoort er is geen stop maar harmonie verliest verbondenheid in de melodie die als los zand zijn decibellen ziet stranden alleen de wind vangt wat vlagen herinnering die in verdwaalde cohesie nog naar bekende tonen klinkt weer hoor ik geschuifel van schoenen op het pad een bedeesd gefluister alsof…

Dauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
voelt raar Ik streel mijn kippenvel, het is gênant dat ik moet plassen aan de waterkant We staan stil om niet te vallen Schouder voor schouder met zijn allen We staan stil voor de foto als atleten voor de start, strekken ons uit, vergeten het harde plankje, de overstekende tenen het koude ijzer tussen billen en benen We staan stil alsof…
Zywa18 juli 2020Lees meer >

Sterrenzee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
Donkere golven rijzen op In klanken van ruisen en zuchten krullen zij langzaam om Alsof zij de maansikkel aanbidden die badend in bleek licht boven hen hangt Een zilte adem wordt ingehouden vergezeld door een korte stilte Boven de golven van donkerte verschijnen nieuwsgierige schuimkoppen Dan buigt het geheel volledig neder Stort in en…
M. Bos15 december 2020Lees meer >