35279 resultaten.
Iris
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.545 Over het grauwe golvend bergland joegen
De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde
Donder loeide - en de doffe echo's rilden,
Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…
brief aan Anne
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.074 naar jou op zoek
op jouw zolder
heb ik stil gezeten
keek naar
het vuile spinnerag
of daar misschien
een heel klein stukje
van je droom
gevangen lag
ook ik keek uit
over de daken
en zag de meeuwen
in hun vlucht
heb jij toen ook
wel willen ruilen
om vrij te zweven
in de lucht
ik zocht jouw schaduw
op de muren
of een echo…
Lentezang
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.168 Van Echo vervangen
Bij 't rijzen der maan,
Heft gij nog uw zangen
O Nachtegaal aan!
Geen nevelig duister
Bedekt meer het veld,
Geen blinkende kluister,
Die 't beekje meer knelt!
Ontvlucht nu de steden,
Wie vreugde begeert!
Ontvlucht ze nog heden -
De Lente regeert!…
dan doden ogen in een eerste blik
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
906 woorden schreeuwen stilte
ogen die geen blikken geven
echo's dwalen rond, kaatsen
tot herhaling gaat vervagen
glimmend spoken schaduwen
langs licht, raken aan het ronde
zicht onder de lantaarnpalen dat
regen vangt in striemend dalen
muren kijken uit de hoogte neer
met grauwe steen van lang geleden
donkere ramen weten weer hun
binnenkant…
Het zwijgen van de golven
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.868 Ik hoor de eeuwige echo
van de wonderlijke stilte,
in mijn hart gedragen.
Druppels water breken
op de vleugels van de wind.
Geruisloos strelen ze
mijn diepste luisteren,
waarin ik een bron
van tranen vind.
Op het strand spoelen
herinneringen aan,
beelden waarin
ik zelf ben
meegegaan.…
Een holle lach
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
1.690 Langzaam keer ik terug
naar de gevulde wereld,
wanneer een vrolijke echo
mijn afwerende ogen weer bereikt.
Ik lieg mee in de waarheid
en laat een holle lach
de stilte verdoezelen,
verstard in mijn eenzaamheid.…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 Kabbelende beekjes, de natuur zo wild
ik brul en ik hoor de echo die gilt.
De stenen storm is weggedreven,
ik val terug naar waar ik was gebleven.
De droom die ik vorige week nog had
verbleekt en verdwenen in een zwart gat.
Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen,
ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.…
Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
709 Zeldzaam scherp zijn de woorden
Helder en zuiver is het beeld
Eén denkend mens tussen gestoorden
Eén dichter die mij niet verveelt
Een echo van een oude luister
Een lang vergeten koninkrijk
Er is maar één naam die ik fluister
En met de Groten vergelijk
Die tot ons heden niet meer spreken
Omdat geen hart ze nog verstaat
Gesmoorde stemmen…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 heel en niet half
half en niet een tiende
houd me vast
zegt het moment, laat me niet vallen
verdrinkend in de tijd
klinkt zijn echo na in eeuwigheid
dringend wil de druppel die
voortdurend in de stroom vergaat
gezien gehoord worden,
nogmaals, dat voortdurend sterven
bevalt me niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het…
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 's Nachts sluit zich om ons het bos
vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen
door wanhopige ouders achtergelaten
bidden om wedergeboorte uit een wolf.
Maar kijk, tussen de stammen een licht!
Dan is het tijd. Ochtend Opluchting.
Hun lot is toch niet ons lot.
Varen terug. Tongval weer vertrouwd.…
Spijt
gedicht
5.0 met 7 stemmen
19.017 De echo zendt mij alles weer.
Gij die later wordt geboren,
wil naar wijze woorden horen:
pak die beide handen beet,
dien het wijf dat moeder heet.
Antwerpen, 1934.
---------------------
uit: Verzen (1969)…
Doucheputje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
534 Met galm werd zij aangevoerd
als beeld tegen de stroming in
waar ik dromerig in verwikkelde
als een echo in mijn herinnering.…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Leegte,
echo van gevoelens.
Het brandt, het brandt.
Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.
Toekomst is aan hen die durven te dromen.
Open je ogen en ontwaak.…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 Bij nacht wanneer er niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken…
"Euterpe"
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 ik wil soms enkel toetsen
voor hoofdletters gaan plaatsen
als mijn hart vraagt om een klinkende melodie
het lijkt dat het zwart-wit
minder mijn ziel wil weerkaatsen
en ik de vertaalde echo niet hoor
maar enkel in een snarentrilling zie
het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt
en vaker vraagt om lyrische aandacht
maar dan middels…
De streling van de piano
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
465 Elke toets wekt een
echo van iets lang verzwegens.
Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht.
Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost.
Ik speel niet om te
presteren, maar om te ontsnappen —
aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het
voortdurende voelen.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…
"De Spoedcursus"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
569 ." Maar de echo van de samenleving roept harder. Tot op een dag, we afstuderen in het leven, met een diploma in de hand en de dood als eindcijfer. En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 '
Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart
zonk tussen de woestijnrotsen
laat in de avondschemering
op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel
en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode,
in Gaia's moederschoot terug
verlost van hemelgoden
en…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 Dus leert hij lopen
alsof de wereld van glas is,
alsof elke glimlach die hij vindt
een echo draagt van een tweede glimlach
die niet mag breken.
En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik ben de echo van wie ik was.
Ik word de stilte waarin ik verdween.
Ik was voordat ik mij kende.
Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.
Ik word zonder aan te komen.
Ik was wat mij droeg.
Ik werd wat mij brak.
Ik ben wat bleef.…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In de verte klonk nog de echo
van dierenstemmen uit de nacht.
Nu breekt langzaam het flets blauw door,
de inkt op het papier droogt op.
De wolf vindt rust in de schaduw,
terwijl de vlinder haar vleugels spreidt;
de brief is onderweg.…
Empathie
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
898 Je waant ons in zee
omdat je wenst
dat ik jouw tranen
niet van het zeewater
zal onderscheiden
Maar straks, m’n lief,
spoelt jouw verdriet aan
op het zand
waarmee je de woorden hebt uitgewist
die je zei,
maar niet sprak...…
De stroming van ons water
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
971 Als druppel in die grote zee,
glijdend, varend, met de stroming mee
Geen kans om zelf te stoppen,
te kiezen bovendien
De andere kant op gaan,
heeft geen zin.
De stroming is te sterk,
je wordt meegevoerd,
voor je het weet zit je er weer in...…
Gevonden
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.095 Een leeg woord
om in te blijven wonen
als een schelp
van een heremietkreeft
of kleiner nog
een koud bed waarin
het langzaam warmer wordt
gezellig haast
jij hebt je neergelegd
in je oor ruist de zee…
Als een rivier
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
7.739 Als een rivier
Die nooit stilstaat
En altijd bochten kent
Als een rivier
Die onregelmatig
Zijn regelmatigheden toont
Als een rivier
Die eindigt
In een zee van gedachten
Als een rivier
Die stoppen wil
Maar dat niet kan
Als een rivier
Is mijn liefde voor jou
Oneindig en pijnlijk…
Naaktzwemmen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.286 Een Amerikaanse naaktzwemmer ging in zee
Zijn vriendin nam na een half uur zijn kleren mee
Toen de man zijn pikkie zo verschrompeld was
Dat hij moest plassen via een bypass
Maakte hij beschaamd zijn rentree…
tegenlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
521 de zon naakt
een einder tegemoet
onwaarschijnlijk roze wolkend
goudbrokaat
sissend onderuit in een zee
van waaierend uiteen gaan
eens houdt het op
oplichtend een laatste kreet
de nacht wenkt…
Sirene
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
799 je laat me los
grootmoedig
in een zee waar onstuim
welig tiert
aarzelend neem ik
je geschenk aan
zoekend naar
mijn eigen koers
ik zing een lied
van vrijheid
en weet me voor altijd
verbonden
met jou…