Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Iris

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.545
Over het grauwe golvend bergland joegen De angstig zwangre wolke' hun nacht, - de wilde Donder loeide - en de doffe echo's rilden, Tot zij hun roffel uit alle rotsen sloegen.…

brief aan Anne

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.074
naar jou op zoek op jouw zolder heb ik stil gezeten keek naar het vuile spinnerag of daar misschien een heel klein stukje van je droom gevangen lag ook ik keek uit over de daken en zag de meeuwen in hun vlucht heb jij toen ook wel willen ruilen om vrij te zweven in de lucht ik zocht jouw schaduw op de muren of een echo…

Lentezang

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.168
Van Echo vervangen Bij 't rijzen der maan, Heft gij nog uw zangen O Nachtegaal aan! Geen nevelig duister Bedekt meer het veld, Geen blinkende kluister, Die 't beekje meer knelt! Ontvlucht nu de steden, Wie vreugde begeert! Ontvlucht ze nog heden - De Lente regeert!…

dan doden ogen in een eerste blik

netgedicht
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 906
woorden schreeuwen stilte ogen die geen blikken geven echo's dwalen rond, kaatsen tot herhaling gaat vervagen glimmend spoken schaduwen langs licht, raken aan het ronde zicht onder de lantaarnpalen dat regen vangt in striemend dalen muren kijken uit de hoogte neer met grauwe steen van lang geleden donkere ramen weten weer hun binnenkant…
wil melker14 januari 2004Lees meer >

Het zwijgen van de golven

hartenkreet
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Ik hoor de eeuwige echo van de wonderlijke stilte, in mijn hart gedragen. Druppels water breken op de vleugels van de wind. Geruisloos strelen ze mijn diepste luisteren, waarin ik een bron van tranen vind. Op het strand spoelen herinneringen aan, beelden waarin ik zelf ben meegegaan.…

Een holle lach

hartenkreet
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.690
Langzaam keer ik terug naar de gevulde wereld, wanneer een vrolijke echo mijn afwerende ogen weer bereikt. Ik lieg mee in de waarheid en laat een holle lach de stilte verdoezelen, verstard in mijn eenzaamheid.…

Ik Droom 2

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Kabbelende beekjes, de natuur zo wild ik brul en ik hoor de echo die gilt. De stenen storm is weggedreven, ik val terug naar waar ik was gebleven. De droom die ik vorige week nog had verbleekt en verdwenen in een zwart gat. Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen, ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.…

Zeldzame dichter - Ode aan Jean Pierre Rawie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
Zeldzaam scherp zijn de woorden Helder en zuiver is het beeld Eén denkend mens tussen gestoorden Eén dichter die mij niet verveelt Een echo van een oude luister Een lang vergeten koninkrijk Er is maar één naam die ik fluister En met de Groten vergelijk Die tot ons heden niet meer spreken Omdat geen hart ze nog verstaat Gesmoorde stemmen…
Dark horse7 augustus 2011Lees meer >

Verder dan de tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 595
heel en niet half half en niet een tiende houd me vast zegt het moment, laat me niet vallen verdrinkend in de tijd klinkt zijn echo na in eeuwigheid dringend wil de druppel die voortdurend in de stroom vergaat gezien gehoord worden, nogmaals, dat voortdurend sterven bevalt me niet, wendt het moment zich een korte stonde tot de wind het…

's Nachts

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.378
's Nachts sluit zich om ons het bos vol echo's van boerenkrijgen. Kinderen door wanhopige ouders achtergelaten bidden om wedergeboorte uit een wolf. Maar kijk, tussen de stammen een licht! Dan is het tijd. Ochtend Opluchting. Hun lot is toch niet ons lot. Varen terug. Tongval weer vertrouwd.…

Spijt

gedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 19.017
De echo zendt mij alles weer. Gij die later wordt geboren, wil naar wijze woorden horen: pak die beide handen beet, dien het wijf dat moeder heet. Antwerpen, 1934. --------------------- uit: Verzen (1969)…

Doucheputje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 534
Met galm werd zij aangevoerd als beeld tegen de stroming in waar ik dromerig in verwikkelde als een echo in mijn herinnering.…

Dakloze

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 596
Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten Lopend in het donker mis ik sterren en maan Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan Verder…

Open je ogen en Ontwaak

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
Leegte, echo van gevoelens. Het brandt, het brandt. Donder, Zal het water zal uit de lucht doen vallen, de aarde doordrenken. Haar verfrissen met het nieuwe groen. Toekomst is aan hen die durven te dromen. Open je ogen en ontwaak.…

Bomen

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 617
Bij nacht wanneer er niemand getuige is op het onvolprezen groene kerkhof van de eigentijdse melancholische narcist waar bomen simpel bomen zijn is de echo in haar oren te horen nymfomane van het woordgebied met beide voeten op de grond geworteld in het ruwe heden buigen de ontbladerde takken voor woedende wind, weerbarstige regen breken…

"Euterpe"

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 622
ik wil soms enkel toetsen voor hoofdletters gaan plaatsen als mijn hart vraagt om een klinkende melodie het lijkt dat het zwart-wit minder mijn ziel wil weerkaatsen en ik de vertaalde echo niet hoor maar enkel in een snarentrilling zie het is die muze die ook mijn innerlijk stuwt en vaker vraagt om lyrische aandacht maar dan middels…

De streling van de piano

netgedicht
2.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 465
Elke toets wekt een echo van iets lang verzwegens. Een stil gebaar dat zich uitstrekt naar licht. Bastonen dragen mijn verdriet. Het hoge register fluistert troost. Ik speel niet om te presteren, maar om te ontsnappen — aan ongewenste stemmen, scherpe indrukken, het voortdurende voelen.…
CB31 mei 2025Lees meer >

Vertel mij wie ik vroeger was

netgedicht
1.8 met 28 stemmen aantal keer bekeken 597
Verloren stemmen fluisteren in stilte zacht ik zoek mijn echo Vertel mij wie ik vroeger was, toen stilte nog een veilige plek was om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…
CB25 juni 2025Lees meer >

"De Spoedcursus"

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
." Maar de echo van de samenleving roept harder. Tot op een dag, we afstuderen in het leven, met een diploma in de hand en de dood als eindcijfer. En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…

Phaëton, een zwanezang

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 349
' Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen van een nimmer te herhalen solozeiler hemelvaart zonk tussen de woestijnrotsen laat in de avondschemering op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode, in Gaia's moederschoot terug verlost van hemelgoden en…

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Dus leert hij lopen alsof de wereld van glas is, alsof elke glimlach die hij vindt een echo draagt van een tweede glimlach die niet mag breken. En zo groeit geluk niet als een vlag op een veroverde heuvel, maar als licht dat zich verspreidt zonder ooit een schaduw te verjagen die niet de zijne is.…

Zij wordt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik ben de echo van wie ik was. Ik word de stilte waarin ik verdween. Ik was voordat ik mij kende. Ik werd toen ik mij verloor. Ik ben omdat ik verloor. Ik word omdat niets blijft. Ik was zonder te weten. Ik ben zonder te begrijpen. Ik word zonder aan te komen. Ik was wat mij droeg. Ik werd wat mij brak. Ik ben wat bleef.…

Voor vlinders en wolven

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
In de verte klonk nog de echo van dierenstemmen uit de nacht. Nu breekt langzaam het flets blauw door, de inkt op het papier droogt op. De wolf vindt rust in de schaduw, terwijl de vlinder haar vleugels spreidt; de brief is onderweg.…
mobar15 augustus 2026Lees meer >

Empathie

hartenkreet
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 898
Je waant ons in zee omdat je wenst dat ik jouw tranen niet van het zeewater zal onderscheiden Maar straks, m’n lief, spoelt jouw verdriet aan op het zand waarmee je de woorden hebt uitgewist die je zei, maar niet sprak...…

De stroming van ons water

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 971
Als druppel in die grote zee, glijdend, varend, met de stroming mee Geen kans om zelf te stoppen, te kiezen bovendien De andere kant op gaan, heeft geen zin. De stroming is te sterk, je wordt meegevoerd, voor je het weet zit je er weer in...…

Gevonden

hartenkreet
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.095
Een leeg woord om in te blijven wonen als een schelp van een heremietkreeft of kleiner nog een koud bed waarin het langzaam warmer wordt gezellig haast jij hebt je neergelegd in je oor ruist de zee…

Als een rivier

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 7.739
Als een rivier Die nooit stilstaat En altijd bochten kent Als een rivier Die onregelmatig Zijn regelmatigheden toont Als een rivier Die eindigt In een zee van gedachten Als een rivier Die stoppen wil Maar dat niet kan Als een rivier Is mijn liefde voor jou Oneindig en pijnlijk…
T Z14 mei 2001Lees meer >

Naaktzwemmen

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Een Amerikaanse naaktzwemmer ging in zee Zijn vriendin nam na een half uur zijn kleren mee Toen de man zijn pikkie zo verschrompeld was Dat hij moest plassen via een bypass Maakte hij beschaamd zijn rentree…

tegenlicht

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
de zon naakt een einder tegemoet onwaarschijnlijk roze wolkend goudbrokaat sissend onderuit in een zee van waaierend uiteen gaan eens houdt het op oplichtend een laatste kreet de nacht wenkt…
Fred24 oktober 2007Lees meer >

Sirene

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 799
je laat me los grootmoedig in een zee waar onstuim welig tiert aarzelend neem ik je geschenk aan zoekend naar mijn eigen koers ik zing een lied van vrijheid en weet me voor altijd verbonden met jou…