3520 resultaten.
Het bloesemt!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
588 het bloesemt in de bomen
't is toch zover gekomen
al leek het er niet op
de winter bleef maar hangen
er rees een diep verlangen
naar bloesem uit de knop
naar roze getinte takken
die haast van zwaarte knakken
dat leek dit jaar een flop
de wolken bleven dreigen
het voorjaar bleef maar zwijgen
de zon liep niet voorop
nu staan ze toch…
Zomeravond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
402 Met fles en glas de trap afdalend,
loop ik langzaam de verwaarloosde tuin in,
ga zitten in de verweerde stoel,
vaag zichtbaar in de schemering.
Een zoele wind houdt zijn adem in,
ritselend klimop bedekt bemoste muren,
donkere struiken voeren weemoed aan,
zacht klinken de stemmen van de buren.
Ik hoor hun inhoudend gefluister,
ruik de zware…
STIJGEN EN DUIKEN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
448 De geur van weiden
vol sappig gras en bloemen
vliegt op en zweeft door teer lover
dat voorzichtig ontwaakt is
streelt de bodem van boerenland
en in 't woelige Drachten
daalt ontdekkend neer
beurt nijvere fabrieken op
speurt langs winkelrijen
drentelt heen en weer
tussen een banketbakkerij
en een hoog huis met witte
raamranden en daklijsten…
Ik zag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
427 Ik zag in de lente
de eerste krokusjes
geel, wit en paars
zo dapper en zo teer
In de zomer zag ik
gele zonnebloemen
wiegend in de wind
ze volgden trouw de zon
Ik zag in de herfst
vlammende kleuren
geel, rood en oranje
zo schilderachtig mooi
In de winter zag ik
blauw, oranje en geel
de warme kleuren
van de winterviooltjes
Ik…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 In een piepklein huisje
vlak aan de dijk
Hoord' ik iemand jubelen
juichen en gieren
Van lentegekeuvel en floragezang
Haar man werd er gek van,
ging vloeken en tieren
"Ik erger me groen aan je voorjaarsgekweel
Dat paars uit de humus en bodemstruweel
Ontluikende kuikens in barstensvol groen
En insecticiden in huis tuin en keuken…
Zomers geluk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
475 De zee is kalm
ze ontmoet blote voeten
ze overspoelt ze met zout
ze speelt en deinst terug
meeuwen blijven ongestoord
zich tegoed doen aan levensonderhoud
er worden palen geslagen
gekleurde doeken vrolijken het goudgele goed van ontelbare korrels
de hemelblauwe kleur
ons zonnige humeur
geen wolk als saboteur
De zee kent ons gemoed…
Als het zomer wordt
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
585 Een vroege zomer
met alleen maar verbeelding
het reizen begint
Dat het zalig is om te zitten in heerlijk
geurende vers gesneden gras waar elk spriet zo zacht
aanvoelt als zij oogt en met de rug tegen een hoge stam van waaruit
ik in totale admiratie en diepe nederigheid luister naar geluid van ritselende bladeren.
Voor mij glooit het uitgestrekte…
Wissel weer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
501 Groeven in het akkerland
Gedroogd in hete zon
Onkruid overwoekert
Waar geen gewas gedijt
Hete Bliksem, hagel
Regent op het balkon
Zomer in het land
Belgisch als altijd…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
Scheppingsdag
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 kleine grijze
duif eet
wat van
de bladeren
maar waait
hierop mee
met de
harde wind
met de
storm langs
de woeste
zee een
uitje voor
ouders en
kind
dit alles
geschapen door
de heilige
Schepper ziet
hoezeer hij
ons bemind
sportieve jongelui
in zomerse
kleding kunstrijke
sprongen op
de trampoline
voetballen nog
erbij…
Herfstleven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Als je je ogen sluit, niet beweegt,
hoor je in onderaardse holen de muizen,
kruipende spinnen die argwanend naar je staren
vanuit fragiele door henzelf gesponnen huizen.
Je hoort het knisperen van het dorre blad,
hoe vette regenwormen diepe gangen graven,
pissebedden onder vochtige stenen gevlucht,
op zoek naar een veilige haven.
Wanneer…
is het nu zomer of herfst?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
679 Is het nu zomer of herfst?
We kunnen het niet vatten
het is nog maar augustus
en de zomer geeft al een afscheidskus.
Waar is de zon gebleven
met een klein beetje strandleven.
Overal buien en onweer
het lijkt wel herfstweer.
We kunnen niet genieten
de wolken beginnen met regen te gieten.
Bloemen kunnen niet meer bloeien.
De kinderen niet…
in een zomerend park
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 een man en een vrouw
samen oud geworden
zaten samen zwijgend op een bank
in een zomerend park
en hij zag
hoe herfst in hun bomen sloop…
Zoals het is
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
484 Die mooie zomer
blijft nog lang nazinderen
bij geknakte tak
Wanneer tijd is gekomen dat het
prachtige blauw van de hemel vermindert waar
de zon gezelschap krijgt van steeds meer getinte en donkere
wolken gelijktijdig zorgt een opkomende wind voor aandacht en verstrooiing.
Nog even heerlijk genieten van de
groene ritselende bladeren die…
veranderlijk
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
484 mijn voeten reppen zich
door zilveren regen
ik dacht:
ik kleur de woorden
en maak een zon
later op de dag
zal zij komen
haar hitte verschroeit me
zij zal vogels verstenen
in oogverblindend licht
vleugels gebroken
niemand is veilig
als het zomert
laat mij winters zijn
ik ruik bloemen op ijs
mijn voeten reppen zich
onder de koperen…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 De bomen vertellen het
ze laten los wat bloeiend nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat…
Herfstochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
454 Ochtendgloed verdrijft duistere nacht
En kleedt de velden met kleuren
Een deken van het zuiverste smaragd
Overal begint men herfst te bespeuren
De takken zijn behangen met zirkoon
Struiken gehuld in beparelde tooi
Boven de kim stijgt als gouden kroon
Een stralende zon in vol allooi
Over het water hangt nog een witte mist
Een sluier voor…
Herfstbezinning
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
513 Wat de herfst ons leert
alles is vergankelijk
als een paddenstoel
Wanneer herfst overvloed aan kleuren en
texturen aanbrengt in het glooiend landschap waar een
rood, oranje, geel, goud tot roest de zintuigen beroeren en ontroeren
Verder krijgen hun bijzondere creativiteit en uitzonderlijke schoonheid mij in beweging.
Terwijl men afscheid…
Herfstbeleving
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
577 Vroege ochtendkou
wind speelt in de bladeren
herfstmelodieën
Hoe ik het pad van het leven bewandel waarin
dagen bruin verlicht worden door het strogeel van de zon
terwijl mijn stromend bloed kleur van de rode bladeren aanneemt
Ik raak van de weg en beland in laatste kwartaal tegelijk blijft tijd doortikken.
Wanhopig en machteloos probeer…
Herfst
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
616 Buiten op de bemoste tafel.
Een oude krant van een
warme dag. De wind leest
haar bladen. Binnen schuilt
een kat achter de kachel. Ze kijkt
even op als een troep ganzen
voorbij trekt. Vage schaduwen
vermengen zich snel met de nacht.
Verkleumde kaarsen warmen zich
langzaam op. De vlammen dansen
op de tonen van de jazz. 'The
falling…
Vlokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
516 Zo rond het nul begint het
de hoop op hemelse plaatjes
Dan die speelsheid van de eerste worp, of duik
een engel vormt zich op de vloer van het dorp
Hongerig loop ik met open mond door de straten
happend naar het eerste vlokje van mijn jeugd
Een volwassen masker draag ik door de dagen
die afvalt wanneer ik hier floreer van vreugde
Want…
O dagen van oktober.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
984 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teerste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen....
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu goude' oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?
wat jubelt er…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.
Oktoberlucht verzonken
nu naar de winter snelt…
troostvolle herfst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
738 Het bos is stil
alsof ze zeggen wil
laat me maar even
laat me even in mijn afscheid
van fris groen en beknopte
nieuwigheid
Ze kleurt ervan
ja weet je
ook ik moet loslaten
gevoed en groot gebracht
De wind laat haar zacht
troostvol wiegen
We verwonderen ons
om haar kracht
in stilzwijgend vallend blad
Het bos heeft geen strak…
halloweenpret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 in de duistere avond en nacht van Halloween
werpt bleek de maan haar schimmige gloed
waarmee zij de wereld in spookachtig waas hult
fluisteren ons de spoken, heksen en griezels
angstaanjagende geesten met grijnzende tronies
zweven door schaars verlichte straten en stegen
in het duister rammelen botten en kraken beenderen
die vrees beklemming…
Winterklaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
700 Ik deed - vandaag - de
bruinige bladeren bij
elkaar. Bedekte er de
de vaste planten mee
Legde het loof van
tomaten op de hoop
Stalde de tuinstoelen
in de houten schuur
Deed de deur van
de serre dicht. Hing
het slot eromheen
Het metaal schuurde
Een oud bekend geluid,
dit piepen en dit kraken
Het deed me denken aan al
die vorige…
WELKE HERFST
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 wat kan de herfst
mij nog vertellen
over vallende bladeren
over de kraaien die
in de bomen luidruchtig
zitten te vergaderen
over de reeën die hopen
op hun vlucht de schietgeile jagers
te kunnen ontlopen
over de vos die een
prooi verschalkt
over een verre ezel die
het melancholieke geluid
van de herfst uitbalkt
wat kan die toch zo
adembenemend…
Als geen ander
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
510 Ouderwetse herfst
tussen geruis en kalmte
het zacht licht vervaagt
Hoe ontspannend en verfrissend het is om te
proeven van een herfst die haar zoveelste hoogtepunt
heeft bereikt waarbij ieder van ons kan genieten van paletten met
authentieke en ongedwongen kleuren van waar tinten perfect bij elkaar passen.
Op welke wijze heel wat zonnige…
Winteren
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
525 Sneeuw dwarrelt neer
loopt menig stad en land af
stilte hoopt zich op
Wanneer in de vroegte van morgen
verschillende wolken samenkomen om de hemel
te bedekken waar vale zon zich niet laat zien terwijl een brede
waaier aan grijstinten en monochroom steeds meer op de voorgrond treedt.
Tezelfdertijd beginnen enkele vlinders
te zweven…
Herstwandeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Aangenaam voelt de regen aan.
Zacht vallen dunne druppels neer
op grassprieten, zich fris verheffend.
En nat geworden haren beplakken
je wangen. Ik verlang naar kussen,
onder een geheel van bomen met
rood, geel en bruin geworden bladeren,
onrustig wachtend op dartelende wind
om verlost vrij weg te mogen zweven
naar een reeds bezaaide ondergrond…