5060 resultaten.
Landelijke Liefde I
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.033 Ik vroeg haar:
‘Laat alles worden zoals vroeger.’
Zij gaf geen antwoord. Haar voetje stiet
Een steen in 't water en terstond
Verdwenen we. Zo was het altijd:
Verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid,
Zoeken in elkaars ogen en mond.…
Het strand
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
518 Op een vroege morgen wandelde
ik langs de Noordzee, dichtbij
de vloedlijn.
Een peddelsurfer kwam
rustig voorbij.
De zon gaf haar licht en
opwaartse warmte.
Het leek erop dat het een stralende
dag zou worden.
Toch had de zon moeite,
om zich,
door het wolkendek
heen
te prikken.
Het was stil, er waren
enkele mensen.…
Over behang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
533 Je vroeg me een wand af te stomen,
van een kamer in je nieuwe huis
daarbij kwamen laagjes pijn
van hoe ik destijds de muren
afstoomde van je puberkamer
tijdens het weekend dat je weg
en ik jou wou verrassen
maar jij bij terugkomst verdrietig was
want ik, voortvarend, zonder overleg
had afgepeld wat nog niet rijp
Hoe graag ook,
nooit kan…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
788 Iets wat vrees'lijk fout
nooit meer te herstellen lijkt
waarvan we zoveel spijt
de last toch maar niet slijt
dannog, zoals een kind
dat valt op straat en verdergaat
of dat zich verbrandt,
zich in gevaar wil storten
vergeven wordt, gewezen wordt op 't juiste pad
zo worden onze fouten ergens
als kreukels glad gestreken
om vroeg of laat…
Wat valt er nog in te kleuren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Er zijn geen wandelaars op de dijk
geen fietsers, er klopt even niemand aan
wellicht zijn ze opgelost in de vroege dageraad
pikt niemand voor nu de draad van deze dag op.
Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was
niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen,
schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen.…
Lente
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
461 Een merelstel heeft de lege bloempot gekraakt
dit aardewerk pand hangt zo mooi verborgen
tussen de klimop aan de bakstenen muur
het is voorjaar het nest moet worden gemaakt
zij vliegt nijver om het interieur te verzorgen
met sprietjes en pluisjes wordt het niet zo duur
hij zit op een tak ‘s morgens al vroeg te zingen
fluitend naar elke passerende…
Waar ik was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 jullie heb ik niet gezien
daar diep in het zuiden
wel heb ik lang in de oude wereld
als verdwaasd vertoefd
werd zogezegd gedwongen
om veel in mij uit te luiden
dat vroeg om actief verzuimen
in het heersende ritme
van de verslavende gewoonte
het was de overdadigheid
opgeslagen in hoofd, hart en ziel
die mij verplichtte te ordenen;
de…
Toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
472 Ik vroeg waar die nieuwe uren vandaan kwamen maar ze mocht niet delen
met vreemden, haar moeder had extra tijd nodig.
De buren waren thuis. Ik belde aan om wat toekomst te lenen,
ze gaven me brood. Al onze dagen zitten hierin, zeiden ze. Eet,
morgen komt vanzelf en morgens komen niet met lege handen.…
Onderhuids
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
482 Ik voelde je
weet niet waarom
Koos kleren
vroeg de spiegel
of ik er
zo uit wou zien
Weet niet waarom
En daar belde je
En meldde je
Dat je langs en wat tijd
En wat onderhuids
Je stond in mijn kamer
en ik voelde meteen
en zocht
het onderhuidse
waarvan je niet wist waardoor
Het mobiel als tussenpersoon
Maar je liet het los,
nam…
de wandelaar
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
531 eenzaam niet alleen
langs groene paden met broedende berm
die vol verwachting
in eieren genesteld die nieuw leven dragen
door zon verwarmd loopt de wandelaar
door groene weiden
waar lentegras pril de liefde omarmt
die sterren fonkelen
in ogen die branden vol verlangende lust
in vallende duisternis loopt de wandelaar
door de vroege…
Echo van een zomerdroom
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
608 Of ik iets wilde schrijven
voor als je zou ontwaken
in jouw doodskist vroeg je mij
bij wijze van grap op jouw sterfbed
heimwee waaide woedend weg
over zilte stranden van verlangen
in mijn fantasierijke verbeelding
over de zwoele zomeravond
intens was de liefde, warm
het zand als kleding, naakt
was de echo machtig
als een vlinderhart…
Wattenzacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Mijn voeten werden 's morgens vroeg gekoesterd, gemasseerd
Ik kwam thuis en zag haar bezig
met mijn keukenkastje
De buur kwam aan de deur
wou mee naar schilderen,
ik verder met een perspectief
dat maar niet lukte
' k liet los,
schilderde harten
en hing ze aan de deur
Ik kookte, er was eten,
mijn benen trapten toen ik fietste,
zat…
Kroegsport
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
509 Marcheer naar herberg, dranklokaal of kroeg
Het kan nog even door, het is nog vroeg
Doe rustig aan, verzamel navelpluis
Het hele leven spelen wij een spel
Ja, deze waarheid geldt dus ook voor ú mens
We zijn geen Homo Sapiens maar Lúdens
In ieder samenzijn huist een duel
De strijd wordt op een tafeltje gestreden
De noeste hersenen die kraken…
Kea Bouman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 kunde te vergoeden
Niet dat ze op een paard heeft moeten wedden,
met sexy sokken, spierwit shirt en rokkie
werd Kea kampioen in golf en hockey,
in tennis wist ze zich ook ‘best te redden’
Een understatement van het hoogste plankje,
als enkel vrouwmens uit ons landje ooit
heeft ze ’t tot grandslammeesteres geschoten
Toen Hollywood haar vroeg…
SNEEUWKLOKJES
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 Nauwelijks door de wind bewogen
beschut onder ‘t dorre struikgewas
gedijen zij als vroege voorjaarsboden
door Hij die de kiem tot leven gaf.
Verrezen na een lange winterreis
tarten zij trots de barre winterkou
fris gewassen door sneeuw en ijs
geven ze ‘n tintje aan ’t wintergrauw.…
Wachtend op Voorjaar.
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
600 Hij, een wankele gestalte met een koude rug
die veel te vroeg naar het voorjaar heeft verlangd
rilde van het koude water dat stroomt onder de brug.
Blijft hij dan voor eeuwig tussen hoop en wanhoop geprangd ?…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 zetten de kantlijn buitenspoor
ik heb niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg mijn lichaam in de stand
van lui en ongehoorzaamheid
en wanneer mijn laatste zucht
het kwelderwater drinkt waar nog
vele van mijn jeugdige stappen
zich hebben gekluisterd aan
het te vroeg…
jeugdig elan
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
584 al vroeg las ik geschriften, die ik amper begreep
en zocht naar zinnen overeenkomstig mijn aard
ik dikte die aan met koolstof, een potlood die er toe deed
intuïtief wachtend om tot een barend moment
van inzicht te worden bewaard
vele ervaringen, aangestuurd door gevoel
of nieuwgierigheid heb ik willen vertalen
wellicht als gevolg van wijsgierige…
Vriendschap
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
682 langzaam overgingen in wij
zwim en zwam uit Zwammerdam
samen op toneel, onze passie was geboren
ballet, muziekinstrument bespeeld
daar waar ik ging, daar was jij
een geheimtaal gemaakt
alleen voor jou en mij
wie zou ons nou kunnen begrijpen
zo dichtbij elkaar zijn, dat konden alleen wij
samen naar de bieb, peukie roken
dansen tot in de vroege…
Alter eega
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
440 .'
Ik weet niet, zei ik, of het iets voor haar is
Doen mijn verborgen wensen er wel toe
Zij wil niet weten wat ik zoal doe
Als man die haar verzorgt maar liever daar is
Ze vroeg, 'mag ik je alter eega zijn?'
Ik zei, niets liever, maar kun jij dat aan
Kun jij mijn alter ego wel verdragen?…
Om nooit te vergeten
netgedicht
5.0 met 45 stemmen
450 bij
het omgaan
van de hoek
jij vleugde
onze geuren en
even verder
dook het
bekende blonde
staartje op dat
kittig wiebelde in
een kleurige strop
ik voelde me blij
zoveel van jou
en mij heel
warm dichtbij
ik lachte stil in
de schaduw met
een verliefd
klein stukje zon
waar jouw figuur
in een flatteuze
look de spiegelruit
vroeg…
De stille trom
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 ik wil de dood
ontlopen want ik
ben gaan dromen
heb al vroeg contact
gemaakt met alles
om mij heen
voelde aan
de aarde en zij
warmde terug
aaide stenen
die spraken elkaar
achter mijn rug
wuifde naar
wolken en
vlaagde met de
wind had ontzag
voor zwaar onweer
het donderde zo hard
ik leefde in
mijn dromen
voelde al als kind…
Toffe kweepeer
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
760 O bellefleur, ge zijt een hele
schone
Met appelwangen, huid van abrikozen
Een kinky hankypanky pinky
lady
Bij jou zit ik als goudreinet
op rozen
Ge zijt een reine claude en douce france
Sappig, vol van smaak en niet meer zuur
Al is 't wat vroeg in 't jaar en prematuur
Voor 'n maagdenpeer en groene conference
Maar met een kweetje…
Siobhan uit Galway, zomer 1973
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
601 Vroeg: do you like girls too?
Sure, zei ik, I do.
In de ontbijtzaal lachte je Bye
met een wink of your eye.
Geen idee hoe je broer heette.…
Iedere dag gewoon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
360 Vroeg begon deze dag
zoals overigens alle dagen
zonder byzondere beloften
gewoon bewolkte lucht
zo afentoe gewoon een zonnetje
en natuurlijk gewoon
zo nu en dan een gewone plensbui.…
kapseizoenen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
426 hoopvol spreekt men over een korte
doch strenge en vervullende winter
te midden van de veelkleurige pracht
en onstuimige kracht van de herfst
men draagt het verlangen naar lente
naar een vredig ontluikende wereld
vol nieuwe geuren en kleuren zacht
op handen door de zeurende winter
de verwarring slaat toe bij de vroege
vracht aan gele en…
Nachtbruid
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
542 De herfst doet alle zomerzang verbleken
de merel kwelend in het gouden uur
heb ik gemist - niet eens, maar maandenlang
Geen hij was het die zong in 't hoogseizoen
maar 't was een zij die mijn ziel dansen liet
het jaar tevoor - zo stelde ik mij voor
Verdwenen was zij dus met haar aubade
mijn nachtbruid, matineuze sherezade
ik vroeg mij…
Verdwaalde vlinder
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
472 Je spijbelt van school
deze droeve woensdagochtend
in het chagrijnige regenland
transparant is de ballast
die jij hebt weggedaan
om verder te groeien
een oude koffiemok
met als opschrift
Amsterdam leeft
gedichtenbundels en een atlas
het verschil tussen non fictie en fictie
nog maar nauwelijks aanwezig
deze druilerige ochtend vroeg…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een wonderkind — haast ongekend,
een ster die vroeg haar banen kent.
Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…
Achter de eeuwige grens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
92 In zijn zieke knuist rust waar ik om vroeg;
wat bij hem lag, maakte hem tevreden.
Zijn lief kon hij achter schrikdraad palen,
toen de zomer nog fraaie bloemen had
en het veld achter de eeuwige grens was.
Achter zijn oren bewaart hij verhalen
die je eens kon horen bij het waterrad;
het wad schreeuwde toen ik haar zonde las.…