3400 resultaten.
Monotonie
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
306 Het loopt als een tierelier
maar je ragt veel te hard
jouw brein in het rood
oostindisch inktzwart
klinkt niet als een kwinkelier
zet nou eens een andere
plaat op, die smart
en jouw ego die boeien
mij als niet-egotrippende
lyrische bard
met rede begiftigd
weldenkend dier
hoegenaamd niet, sterker nog
en het klinkt wellicht hard…
Het leven der ontdekking
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
309 Nieuwe momenten
in het leven
zijn vaak heel
Spannend en onbekend,
waarin onze comfortzone
zonder het echt
bewust door te hebben
Schijnveiligheid geeft,
met z’n onzichtbare muren
en het ontnemen
van de kans
om echt te groeien,
maar wie het onbekende
Leert omarmen,
zal een grotere ruimte
aan zichzelf geven
met onbegrensde…
alternatief voor…
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
367 Hier een ander beeld te schetsen,
eentje naast wat in werkelijkheid
door het zwart van nachten speelt;
de verleiding van vervormingen,
bestormingen van de muzenberg,
namen als maskers tegen tijding.
Als ik de waarheid spreken zou,
mijn gezichten wou openbaren,
de opgebouwde mist wegblazen;
als verdichter openen voor haar,
op gevoel de richting…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 Als zij maar één voetafdruk
achterlaat
dan is dit geen spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even…
Nachtelijke ruimte
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
324 In haar nacht
valt de wereld stil
en zacht,
de tijd vertraagt
verliest haar kracht
is denken helder onverwacht
niet zwaar
niet door iets voortgebracht
maar vrij,
een stroom die rustig
verder wacht
zij ziet de kamer
in gedempt licht
een glas, een bord,
een leeg gezicht
van dingen die er
gewoon nog zijn
de tijd beweegt zich
klein…
Ons lijkt voortaan ik alleen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
316 Moeten we doen alsof
alles is te formuleren
in zinnen bijgevoegd
tot onze eigen kledingkast
nu we naakt zijn
onder vergroeide littekens
van nachtelijke natte dromen
of proberen we het
zoals we slapen?
Een kinderlijke glimlach
rond onze oude maangezichten
wanneer we dromen
over vrouwen die voortborduren
over de oude voorbeelden…
Door zijn vingertoppen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
321 Door zijn vingertoppen
stromen levensechte beelden
belevenissen van mensen
zijn oprechte zijn
soms muizenissende goden
op hun eeuwige hobbelwegen
in springlevende doodsnood
onder goud-beloofde hemelen.
Tussen de resterende bloemen
strooit hij rijkelijk met mildheid
in trillerige pastelkrijtlijnen
elke zin rond-uit-geschreven
of natuurkundig…
meubilair
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Eén momentje,
dan zakken mijn ellenbogen
in het tafelblad,
dat in geen enkel opzicht lijkt
op een zee of een modderbad,
- wat een aanzuigende werking heeft
op mij.
Ondertussen zit ik hier te peinzen
wat ik zeggen zal
wanneer ik afscheid neem
van dit strijdtoneel,
deze onzekere haven
waar mijn trossen losbraken,
mijn schip op…
Doe hem ook zo’n roze bril
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
311 Doe hem ook zo’n roze bril
zodat hij dat zomerjurkje ziet
fladderend over het perron
achter de laatste coupé aan
waarin de eigenaresse
waarschijnlijk geen weet heeft
van het flagrante beeld
dat zij achterlaat
Geef hem anders wat zin
niet zozeer de zin van alles
maar gewoon
waardoor hij weer een keer
zonnestralen voelen wil
de wind…
Wie ik ben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
197 Ik sta op het balkon
bijna-gewoon te denken
aan de mannen in de zaal
die mijn kleren monsteren
en zich een beeld vormen
van mijn lichaam
Zo ben ik dus
zo verhouden mensen zich
tot elkaar, aftastend
wie ze zijn
in de ogen van anderen
elkaar inschattend
en afwegend met wie
ze wel willen praten en
wat flirten, wie weet
wat er dan…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
Op dezelfde hoogte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
580 zij zou graag de mens
ontmoeten die geen diepte kent en niet valt
iemand bij wie niets openscheurt
niets schuift niets onverwacht gestalte
krijgt of knalt
geen bergen die
zich verheffen geen
randen om zich
aan te verliezen
geen lege kamers waarin iets
achterblijft dat in
stilte opnieuw
kan kiezen
geen tranen die
zich…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 Als jij je de straat nog herinnert
het zicht vanuit het raam
van een slaap-
woon-
voor zijn part één
badkamer als verzamelnaam
voor meerdere mogelijkheden
vanaf een zoveelste verdieping
of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend…
De Ketting
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
226 De ketting rammelde aan alle kanten
nauwelijks zichtbaar als die was
geen tekenfilmveil echter
geen slijptol kwam er aan te pas
om al dat opgelegde via
omleidingen te beslechten
oneigenlijke schuld af te schudden
geduld en standvastigheid na
sinds het prille begin te zijn bedrogen
te streven naar niemand tekort doen
maar het keramieken…
Orde in de chaos
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
261 Misschien ben ik niet de mooiste
man in het onverdroten voorjaarslicht
maar mijn intelligentie spreekt boekdelen
er is een artikel in een encyclopedie
over mijn nijverheid geschreven
om orde in de chaos te scheppen deel ik
handtekeningen uit aan wildvreemde mensen
die net als ik lederen sandalen dragen
en zonder kleren door het leven gaan…
een eenzame weerspiegeling
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
181 Als je naar buiten kijkt
zie je slechts de duisternis
van de lege nacht achter
een eenzame weerspiegeling
in verspocht dubbelglas
Het blauwe licht versterkt
het contrast van dat gelaat
rimpels in het gezicht
de staat van die kamer
in het raam gereflecteerd
In dat ogenblik ervaar je
wat zij plegen te dichten
zij die jou niet zien zitten…
Strakke hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 Je zit daar
met diezelfde blik
die vroeger alles rechtzette.
De koffie voor je,
al lang koud.
“Recht je rug,” zei je,
zoals vroeger.
Ik glimlach even.
Meer zit er niet in.
Ik probeer het,
maar mijn schouders zakken terug,
ze dragen wat jij niet ziet.
Je handen liggen stil,
maar ik herinner ze anders—
op mijn rug,
duwend,
corrigerend…
Dit ongevraagde gegeven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
206 Dit ongevraagde gegeven
wat leven nou eenmaal is
hoeft van hem echt nooit
zozeer gestolen te worden
De voorkeur gaat uit naar
een alfabetische ordening
tussen alle andere boeken
of bij herdenkingsborden
Hij studeert al veel langer
zo hij zich herinneren kan
op een onvijandig bestaan
onder de omstandigheden
Het begrip is reeds gegroeid…
je zou kunnen zeggen dat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
228 je zou kunnen zeggen dat
hij niet meer voldoet
aan de verwachtingen
van het toegestroomde publiek
je zou kunnen denken dat
zijn impact is gestokt
door onduidelijkheid
over betrokken struiken
je zou kunnen vinden dat
hij überhaupt niet hier hoort
voor de zielenrust
van onoorbare malloten
je zou kunnen stellen dat
zijn stem verdwenen…
zoet zuur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
602 al woon ik in de ouderdom, met weinig later,
ben nog steeds dorstig van geest en vrij
met mijn lippen aan de beker, ik ben gewenst
mijn eigen uitbater. tot de ziel roept of de zucht
enkel nog van de verleiding snoept
kom schaar je aan mijn zij, laten wij drinken
op onze beider vrucht die door de jaren heen
niet in storm en strijd, maar nog…
Vogelgedaante
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
333 Er zijn zeven huismussen
aan de wildernis ontsnapt
om te eten in een vogelkooi
heb je een vergunning nodig
om te vliegen?
vraagt een grijze mus aan
een in de kooi geboren kanarie
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
ik ben de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter…
Metamorfose
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
227 Ongeschonden blijf ik mezelf
totdat jij me aanraakt met jouw vingers
en ik verander in een fraaie vlinder
dan vlieg ik weg met gouden vleugels
wanneer jij me vrijlaat
uit jouw lachende mond
het is zeker niet onmogelijk
dat ik zwijg wanneer jij luistert
dat ik niet buig voor argumenten
nu jij ze opschrijft in de schaduw
jij weet dat ik…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
Anders mooi
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.176 ik vond schoonheid
in kleine dingen
in regenlicht langs
oude steen
waar anderen voorbij
bleven lopen
voelde iets vertrouwd
om mij heen
ik hield van wind
door open straten
van stilte aan
het eind van de dag
waar de één slechts
eenvoud zag
lag voor mij wat
blijven mag
misschien bestaat
geen mooi of lelijk
geen waarheid die…
geuren
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
234 soms heb ik geen woorden nodig
voel dan wat ik denk
zie hoe ik kijk, mijn ogen vertellen:
je bent nooit overbodig
volg mij in de lucht, ik maak een geringe wenk
ervaar dat gebaar
het is een regenboog als geschenk
die kent alle kleuren
net als ieder, hebben zij een eigen glans
met bijpassende geuren…
Smeulen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 deze dag ben ik met mijzelf
en spreek me liefdevol toe
versober mijn gang en dromen
het maakt me minder moe
heden vergeet ik mijn verleden
maan mijzelf tot rust
probeer gister aan vandaag
te smeden opdat alles in
smeulend as sissend sust…
Klotsende triremen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
408 Laten we eerlijk zijn,
de woordenfontein
der afkortingman
met een jee en een cee
nadert stilaan
het bedenkelijk niveau
der randdebielen
wier oren tuiten
aan de voet van de oevers
van gortdroge greppels
der drooggevallen
wadi's van kali's
Zolang de triremen
met geboeide roeiers
het luizige luipaarden
volk dat zijn leuter…
Mijn wijze vaderfiguren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
186 Mijn wijze vaderfiguren
kunnen beter de negatieve kauwkrachten
zoals de vracht aan violen en gladiolen
de mysterieuze dwaallichtjes
oplichters der ademzuchten alsook
de vluchtelingen voor de realiteit van hun eigen onkunde
laf-linksig danwel rechtsextremistisch
of in het radicale midden laten spartelen
in hun eigenste draaikolkwerkelijkheid…
Klein gewicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
478 Misschien begint
verdwijnen niet
bij het gaan
maar bij langzaam
kleiner leren staan
misschien daardoor
vroeg al verstaan
hoe veilig stilte voelt
tegenover werkelijk
bestaan
hoe zachtheid
langzaam veranderd
in beleid
tot bijna elke emotie
voorzichtig wordt
vermijd
het lichaam bewaart
ondertussen
ieder spoor
later keurige…
god(in) van de overdrijving
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
287 Broeder in de zeemansliederenkunst
het is een gigantisch genot
in de razende en dwaze winden
die wij dagelijks alleen
en gezamenlijk creëren
waardoor de zeilen bloemig bollen
onze woorden als schoenerbrikken
door de rollende golven prikken
Deze zelfingenomenheid
vindt enig aftrek binnen de geëigende
veilig welgestelde kringen
-…