14988 resultaten.
Een zinloos geval...
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.077 Zélf redde ik verleden week nog een
schildpad, die de weg kwijt was, 'k
zette hem terug waar of ie hoorde,
in het malse groene gras...
De mond vol van zinloos geweld ben
ik nu gedegradeerd tot iets wat
niet meer telt...
Een zinloos geval.....…
Niet meer vluchten
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
971 Schuil je leven maar dicht bij mij
Laat je woorden maar de vrijheid
Dit is niet het leven wat je bedoelde
Huil je leven maar dicht bij mij
Tranen die je nooit liet zien
Schuil je leven maar dicht bij mij
Geef je verleden de tijd om te helen
Dit is niet het leven wat mocht ontluiken
Huil je tranen in een rivier van vergetelheid
Laat je gaan…
nooit meer
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.160 blijf liever met mij alleen
veilig en vertrouwd
ik ga nergens heen
dit is wat ik heb opgebouwd
na alle ervaringen uit het verleden
heb ik er genoeg van
ik heb genoeg geleden
voor mij nooit meer een man!…
strak mijn borsten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
881 kronen
maar implanteer een
jonge bek zo maak ik
iedere man weer gek
vul mijn lippen
spuit mijn rimpels vol
kuiten zijn nog steeds te bol
wie ben ik na de lift
er staat geen tijd te lezen
op mijn nog nieuw gezicht
waar is de warme vouw
van wijsheid en ervaring
die lachend open ging
heden zie ik jeugd
die alles nept
uit mijn verleden…
De keuze
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
6.145 Als de waarde van mijn woorden
tot het nulpunt is gezakt
en de hoogte van de vriendschap
door de tijd is afgevlakt
is het tijd om te vergeten
dat mijn naam jou nog iets zegt
en dat ik ooit zal weten
waar de oorzaak wordt gelegd
Als het verdriet om een verleden
tot verbittering heeft geleid
en het zaad van haat gevoelens
opgroeit tot zinloze…
Tegenvoeter
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
661 Hij danst en krijst en roept formules door het open raam,
hij kent geheime spreuken uit een zinderend verleden.
Hij schreeuwt druïdenwoorden naar de volle maan:
kaarslicht en wierook begeleiden zijn gebeden.…
verhaallijn
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.067 adem woont de rust van voorbije dagen
onzichtbaar, omdat de ramen niet beslaan vandaag
ogen wijd open en gedachten gespitst op de verte
de nacht versloeg mij niet, ze is een bondgenoot
gaat niet voorbij want schemerhanden strelen nog
heel even, omdat dromen nu geen afscheid nemen
het venster biedt zicht op de toekomst, vingerafdruk
van verleden…
schaduwen
netgedicht
3.2 met 44 stemmen
28.744 van regenbogen
witte wolken wiegden langs strak hemelblauw
schaduwen bereikten de fietser langs ’t water
hij voelde het niet, pas later (toen de regen viel)
en de uitweg al vergeten, nog altijd niet te laat
paarse schemer vloeide door ramen in het huis
waar de vrouw reeds droomloos sliep, ontdaan
van kindertijd – onschuld was allang verleden…
weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.524 veelvuldig sloeg ik de riemen uit,
roeide tussen heden en verleden
eindeloos heen en weer.…
zij gaat, hij ook
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.753 knipperen
met zijn tweetjes op de kloof
die beiden Rode Zee doen zijn
hij links en zij rechts
het centrum al lang voorbij
werpen ze extra blikken
naar de ander die daar wegdrijft
ongekende hoogtepunten tegemoet
spelen ze verdwaasd het spel
van zichzelf dan maar behelpen
het schaarse contact vandaag
dat hen nog sporadisch bindt
heet verleden…
Het leven tweemaal beleven
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
786 vraag ik in een moedig moment
Ze lacht, nee dat ben ik toch
al geweest, ik reis in mijn
verleden langs mooie momenten
met een glimlach of een traan
De mens is in z’n levensherfst
zijn herinneringen, zonde om
die film ongebruikt te laten
ik geniet na van ‘n mooi leven
beleef het tweemaal
Door haar positieve geestelijke
kracht…
Herfstmaan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.166 onbekend voor
alsof ik ze zelf niet had geschreven
mijn eigen zienswijze was gebleven
kon zich niet ontwikkelen
de geestelijke achtergronden van mijn bestaan
hadden nog een innerlijke gereedheid
waardoor eenzaamheid zonder verlangen was
en jij niet nader tot mij of wij te samen omgekeerd
konden verklaren, wat goed, wat kwaad
zich in het verleden…
Tegen beter weten in...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
772 zo moe ben ik,
veel te lang onderweg geweest
nooit aangekomen, altijd op stap
altijd net niet
dit zou toch eens over moeten zijn
maar het leven is zwanger van de tijd
die nodig is om dit te ondergaan
de tijd die gisteren toekomst was
maar verder leek dan vandaag
zo ver weg
is het verlangen naar het verleden
dat welgeteld
één straaltje…
Verduistering
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
983 ze weefde een gordijn uit haar gedachten
en maasde er zorgvuldig het verleden in
het aller-langste deed ze over het begin
omdat ze toen nog dikwijls zat te wachten
doch op een dag had zij dat opgegeven
want er kwam immers niemand op bezoek
ze schreven enkel nog hun namen in een boek
en bezwoeren dat ze lang waren gebleven
maar zij het allemaal…
Geloven...
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
880 Vaak lijkt dat voor mij niet weggelegd,
Maar ik weet zeker
Dat er ooit een dag zal komen
Waarop ook ik zal lachen
Om wat er in het verleden is gebeurd.…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…
Wit
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Het verleden sterft geleidelijk.
Thuis staart een voormoeder hem dagelijks aan op een
overbevolkte foto anno 1900. Als enige draagt zij nog
de Alphense muts. Verkwikkend dat wit temidden van
al dat aak'lig zwart.…
Ik hoorde stemmen van een vreemd bestaan
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.975 Brachten zij tonen uit een vér verleden?
Ik weet niet - of was alles droom of waan?
't Kan zó niet zijn! - Eér heeft de stilte een taal
Dan aller zomervooglen lied in 't woud
Dat onverstaanbaar van de takken glijdt -
O, ik geloof óns wordt in eenzaamheid
Somwijlen een mysterie toevertrouwd...
Dat wij vergeten moeten - telkenmaal.…
bloem der bloemen
netgedicht
4.7 met 35 stemmen
980 zee bracht je aan mijn oever
sloot met haar binnenste,
de ogen van de nacht
op diezelfde oever
zal ik op je blijven wachten,
de dagen doorbrengen in zandkastelen
tot jij weer terug bent, om met kinderhanden
de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld
waar zij nu breken op de branding van het leven
en stilaan de botten van ons verleden…
Lieve Han
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
780 brief voor geliefde Han
dat had je niet gedacht hé Han nee toch
jawel hier istíe dan de langverwachte
Pim, Lisette en Wim hebben een mobieltje
zij waren jarig weet je nog van toen
Koen uithuizig was door schotwonden
de meeste buren liegen over ligfietsen
zo ja waarom niet hé Han ja toch
postcodeloterijen liegen never nooit
lees ik verleden…
Als de adem draagt
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
752 mijn dak kent
geen vaste plek meer
het is verloren gegaan
plots is er
na zoveel jaren
een doorbroken bestaan
de grond behoort mij
niet meer toe
ik draag de koffer voortaan
van hier naar daar
verspreid over de tijd
die mij nog rest
op en neer en verder
naar het onbekende waar
verleden wordt geleden
in de onrust van het hart…
Schaduwdans
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
599 Misschien,
dans je hemelschaduw
weer terug naar het midden
waar ooit het begin was
jouw magie in trance
voor de God van vergeten
of laat je vriendelijk weten
de filosofie van vergeven
moeders die dichten
over katers die stinken
en schepen die zinken
geschilderde bloemen
op het zielenbehang
bijna droomverloren
in gevoel van verleden…
Dame in blauw / De Venetiaanse markiezin
netgedicht
4.5 met 47 stemmen
1.419 Venetië
toon ons jouw kleurrijk verleden,
haar straten schilderen de nacht verder in,
de oude dame kleedt zich
als de Venetiaanse markiezin.…
Een nieuwe mond om te spreken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
591 dag naar binnen
Er kraait geen haan naar
gezonder of beter
Gezocht heb je
naar dat ene puzzelstuk
naar de naam
van voor je geboorte
naar een nieuwe mond om te spreken
De klimop vertakt zich meer dan vorige jaren
in de bleekheid van je gebeente
En de groeven in je huid smaken naar verzuurde druiven
op de dag dat je het verleden…
boter op het hoofd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
498 hebben we nog dan geen enekele keer
uit het verleden geleerd?
hebben we al ooit het tij en de tijd
ten goede gekeerd?
om stil van te worden
en
minder mee te huilen
met de boze wolven
in 't grote bos....…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 Tijd verschuift het zachte dons, bepaalt het
gewicht uit de ruïnes van het verleden en
steelt voedsel uit de harten van de hemelkar,
waar starre blikken worden versluiert, breken
vonken door, geheeld door bloesemgolven
uit een veilige kudde lammeren, die het land en
zee bezetten, een witte meeuw vangt de zilte
boodschappen als broedsel…
Indringend licht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
575 Het wringt zich tussen firmament
en het bonte van de vroege akkers
overdrijvende dreiging deert niet
Het water is hier nooit ver weg
het verleden sijpelt
over nooit bestane dijken
De wind wordt oud
weet geen richting meer te vinden
zwenkt tussen west en kracht acht
De zeilen zoeken waterwegen
laveren door winderige gewesten
van dwaallicht…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 als wolken uiteengedreven
door donderslagen
die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans van het verleden…
Oog in oog
gedicht
2.8 met 11 stemmen
7.820 Maar het huis is leeg, niemand spreekt
het verleden tot stilstand, geen vader,
geen moeder, geen vuist, geen schoot.
Er blijft alleen deze angst in de aders,
dit huis in de rug, dit blind oog-in-oog.
------------------------------------------
uit: 'De hertog en ik', 1989.…
uitgeleefd maar niet vergeten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
810 ons leven krijg ik niet uit mijn geheugen
maar heb ik veilig en wel geborgen
diep diep diep zit het gevangen
niemand zal het kunnen los krijgen
niemand zal je ooit vervangen
niemand zal me ooit doen zwijgen
het uiten van de haat
het denken aan wat liefde moest zijn
het spreken over het ongeluk
het verlaten van de emotie
een verleden…