3942 resultaten.
De pil
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
1.713 Oh, nee, het handelt om een pil
die de 'goede zin' vergroten zou
zowel 's zomers in de hitte,
als 's winters bij bittere kou.
Heel 'Olland slikt nu zo'n tablet
en zie je overal
-dat staat ook nog in die gazet-
toffe mannen
en glimmende madammen
die je vrindelijk lachend groeten
alsof ze dringend moeten.…
Het enige, ware lentegedicht van 2008
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.382 De Paashaas kwam idioot vroeg, dit jaar,
de meimaand bij lange na niet in zicht,
en de winter was nog niet met ons klaar:
niet het tijdstip voor een lentegedicht.
Met Kerst werd het ons deerlijk onthouden,
maar met Pasen was de sneeuwval heel dicht,
wat nooit voor mogelijk was gehouden:
niet het tijdstip voor een lentegedicht.…
het sluisje en het leven met jurken
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.362 de schrijver van ’t Dichtertje
zat er al aan het raamkozijn
's winters met gloeiende konen
turend over de watergang
naar de opwaai van jurken
door blazingen vanaf 't IJ
op de Nieuwendammerdijk
bedacht daar wis en zeker
zich warmend aan de wijn
stilletjes bij het gordijn
'O God, als er nu eens een wonder
gebeurde, als nu eens ineens…
Kerstmaand?
hartenkreet
2.6 met 30 stemmen
4.991 Sneeuw,
dwarrelend wit
bracht ons toen de Kerstmissfeer…
Vadertje winter, wanneer kom je weer?
Verdrijf met kille pit
m’n geeuw!
Kerstmis,
malse konijnenbout;
waar blijft de échte kerstgedachte?
Feest van ’t Licht - niet of de lekk’re, zachte
konijnenbout goed is gezout…
Droefenis!…
Ingrijpende A.P.K.
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.882 2006)
enkele opknapbeurten achter de rug
twee keer onder het mes
er was geen weg meer terug
dat heb je als jaren tellen gaan
slijtage slaat hier en daar toe
maar ook het dichtslibben
daarom was ik in januari zo moe
allemaal ditjes en datjes
zo word je langzaam ouder
noem het seizoenen van je leven
de herfst voelt telkens kouder
de winter…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft geleerd
bonkige zeeman op drift
op het verlaten platteland
voelt de tand des tijds
zich opmaken voor de laatste toegift
geplant in zijn verrimpelde hand
weet hij dat hij zich niets verwijt
de rode ochtendzon treft
een uitgedoofde ruwe pijp
het pleit werd eindelijk beslecht
bedekt met winterse…
de trekvogel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.370 de trekvogel heeft er geen zin meer in
die ellenlange vluchten elke keer
een hoeraatje voor het klimaatje
in Nederland wordt het warmer weer
weg met die bevroren sloten
die kou is toch nergens voor nodig
we blijven in het groene kikkerland
het zuiden wordt geheel overbodig
de hele winter voldoende voedsel
hupsakee, dat getrek gaat overboord…
Aardse bodem
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
921 de ganzen roepen in hoge V-vormige vluchten,
verbinden een ieder die luistert en tuurt,
met de eeuwige oertijd van zomer en winter,
steeds weer naar omhoog kijken dwingen ze af,
terwijl op de grond rottend blad van populieren
een zwaar herfstig parfum afgeeft, in ijle geuren,
heldere manen overwinnen nu het bleke zonlicht,
dat wikt en vecht…
Het afscheid voorbij
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.145 donkere leegte opstijgt uit koude klei
het gezang mijner kind'ren verstomd
denk dan nog eens aan mij
Als de lente in jouw lichaam herleeft
als vlijtige liesjes op een rij
die jij gezwind en dartel water geeft
denk dan nog eens aan mij
Als de open haard gezelligheid dicteert
het warme 'ons'-gevoel zo broos nabij
en jij alléén de koude winter…
Waar is de lente
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
1.221 Dan is de winter gevangen
in mijn stervende taal
en wervelen de woorden in
een doods en ontastbaar verhaal.…
Neem mij
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.039 Aan Jan-Peter
Mijn poëzie heb ik uitgekleed
tot deze woorden
zodat ik jou te woord kan staan
jij, die de harten van mensen
sneller en sneller laat kloppen
mannen kinderen vrouwen
oude mannen nog meer vrouwen
geef je een winter van asfalt
Welk gif van redenaties
gebruik je tegen het weten
over alle levens waaruit
je adem wegneemt…
De schoonste bloem
poëzie
3.5 met 29 stemmen
4.000 Een bloem die voor geen winter,
voor vorst, noch hagel vreest,
maar fleurt in onze woning
als op een lentefeest.
De leliën en rozen
zijn wel der hoven roem,
maar kindren, Moeders liefde
dat is de schoonste bloem.…
het danseresje
netgedicht
2.2 met 11 stemmen
1.238 zij
het danseresje heen en weer;
van dansen werd ze toch zo blij
van ophouden wilde ze niet weten
Verlangde al naar volgend keer
En zwaaiend zwierend ging ze door:
het ritme, de muziek ging voor
Ze danste sterretjes in de lucht
haar hele korte leven lang
tot aan de volle maan
en slaakte toen een diepe zucht
En elke keer als ik de winter…
heel even
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
2.436 zomaar
een lente-dag
nog maar nauw'lijks
de winter vaarwel gegroet
ontmoette ik haar
ademloos
het eerste woord
door mij gepreveld
amper hoorbaar
fluisterzacht
verdronken
in jouw sprankelende
waterval van woorden
die vertelden
over wie jij bent
en wat jou raakt
een sluimerend begin
inspirerend, vol reflectie
twee mensen
o zo…
Albanese Bona
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 buitenlandse op
bezoek tijdens haar leven
in ons kleine wereldland
de eigenaardige klanken
vervullen het hoofd met dromen
over weidse vergezichten en bergen
die dringend verkend dienen
misschien wel volgende zomer
waar geitenhoeders nog tellen
met droge witte bonen zien of
ze hun schaapjes al op het droge
hebben staan, de winter…
Kachelstand 5 annex Lentisch Ziektebeeld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.137 tussen mijn Ogen
het regent zo lang en moedwillig
dat spreekwoorden de cliché bevestigen
en mijn fiets naar binnen wil
ik stak haar aan, mijn liefde
ze zorgde zo zalig voor me
werd duizelig en ligt nu
plat te vergaan tot ik boodschappen doe
de kamer wordt kleiner,
het bed des te warmer
we zweten er doorheen
zoals we rilden door de winter…
Ontwaking
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.495 I
ik heb de eieren gevonden
onder de aprilklokjes
opgeslokt in het lentefrisse gras
waar je nederig als een dauwbloem
onze bedjes schikten
ver van de plooien
die de winter achterliet
het verband mocht eraf
en nu de huid schoon is
kan het licht alleen maar raken
II
een vlinder heeft het gegeven
het jawoord mocht er zijn
een gekleurde…
Al ben je je er niet van bewust
gedicht
2.0 met 73 stemmen
9.328 Neem nu de Spitsbergse ganzen:
leggen ze hun eieren twee weken
te vroeg, dan bevriezen ze, doch
is het twee weken te laat, dan valt
de winter in vóór de jongen god-
gans vliegklaar zijn. Uitgerek-
end hier, nu rilt het lot. Doodge-
moedereerde boventonen ademen
ons die onbezonnen uit borduren
gaan, lichtlinnen tijdpatronen aan.…
heden ten dage
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
757 heden ten dage
waar licht knokt
tegen donkerte
en blaren
dwarrelen
naar vaste bodem
lijkt het dat
ook ik ga schuilen
om mijn ziel
weer te ontwaren
niet dat ik in
de vroege mist
geheel zal opgaan
ook in mij is
een terugtrekkende
beweging
een tocht naar binnen
waar in afscherming
de dood rijpt
naar winterse termen
en mijn…
Mijn tuin
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 herinnering
’s Ochtends klinkt er de bazuin
En het geurt er naar sering
Een tuin waarvan ik heb gedroomd
O, eens zal ik daar binnengaan
Via een brede bomenlaan
Die het gebied daar dan afzoomt
Van mijn tuin
Een tuin met een prieel
Een tafel in een stille hoek
Plek voor oud en nieuw bezoek
’t Goede is er nooit teveel
Een tuin die ‘s winters…
In Memoriam Matris (Obiit 1.III.95)
gedicht
2.4 met 82 stemmen
33.188 Daar riep een meisje:
'Kijk, oma, het is winter!' En zij zei:
'Ik zou zo graag gaan spelen, weer spelen
in de sneeuw.' De lente kwam, een lente
later zou ze sterven. Maar ze zei:
'Ik zou zo graag gaan lopen, lopen door
de regen, al die druppels op mijn gezicht.'
De zomer was voorbij, voorbij.…
De kijkers thuis
gedicht
3.5 met 15 stemmen
5.011 verschillende gezichten die hij over z'n kop trok
sinds hij zelf als een man uit een stuk door de dagen
wandelen moest en niets mocht hij laten liggen
niets ontsnapte aan hun taaie aandacht op afstand
geen meisje is geknakt blijven liggen, geen moeder
kinderloos gebleven, geen moederziel alleen zonder
dat hij het zag, hij hamsterde warmte voor de winter…
berijpte grassen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
626 koning winter neemt de vlucht…
New York - Queens
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
772 In een winterse laan
staat een stoere hoge boom
wit besneeuwd verheft hij zich,
onopvallend voor zich uit knarsend,
boven het luidruchtige verkeer uit
niet zwichtend voor de kou en de last
alsof bomen aanvoelen dat
de lente alles zal herstellen
Onder die boom
rust een doelloze zwerver
die ooit ergens liefde gaf en kreeg,
onopvallend onder…
het klopje aan de deur
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.764 spelen
doet blozende wangen roder kleuren
koude handen glijden vanuit wollen wanten
de warmte tegemoet
op de stoelleuning een dikke sjaal
onder de kapstok
staan de moonboots
ze lieten een nat spoortje na
op de treden van ‘t portiek
op tafel geurt chocomelk
een roomboterstaaf
warmt het geheel
kaarslicht wakkert
de sfeer van winters…
Gezonde liefde
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
847 Misschien kom je ooit terug
op een koude regenachtige dag
als de liefdeszomer voorbij is
de zon niet meer terugkeert
of afwacht om nog hier te komen
gedurende de herfst en winter
in stilte van onze geheime liefde,
ergens op een bibbereiland buiten de stad
in het midden van het meer woelige water
zal ik eindelijk in liefde leren zwemmen
naar…
VEERTIENTWEE
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.186 allang mijn gedachte
Zowel bij dag als bij nacht
'k Heb hierover niets te zeggen
't wordt voor mij beslist
'k Geef mij dan ook over
Al klinkt dit wellicht wat zwak
Jouw schaduw reeds
Doet mij verlangen
Naar een tijd van schoonheid en plezier
Zowel in goed als minder
Charme van voorjaar en zomer
Natuur die zich rijpt
De herfst en winter…
Ik ben de eenzaamheid zelf
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
556 niets dan leegte een zogenaamde
volmaaktheid de stilte
die plaatsneemt op banken
en stoelen
de tederheid uit huis heeft gezet
bruut en geforceerd de deur dicht klemt
de muren doet kraken
gelijk de winter zich schouderbreed maakt
ruimte inneemt
dat liefde leven geeft en leven liefde neemt
sterft het in mij
als de dood ben ik voor de…
Schaduwrijk verlangen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
408 allang mijn gedachte
Zowel bij dag als bij nacht
('k Heb hierover niets te zeggen)
('t Wordt voor mij beslist)
'k Geef mij dan ook over
Al klinkt dit wellicht pover
Jouw schaduw reeds doet mij verlangen
Naar een tijd van schoonheid en plezier
Zowel in goed als minder
(Charme van voorjaar en zomer)
(Natuur die zich rijpt)
Zowel herfst als winter…
de gevallenen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.065 vanochtend, staande op de koude sloot,
zo viel mijn oog op bladeren in’t ijs
de herfst lag daar gevangen, eigenwijs
in bonte kleuren: geel en donkerrood
en bruin, met her en der een vleugje groen
elk blad omhuld in dood’lijk zwart, versteend
en stil, van leven, dood en mij vervreemd,
bevroren, koud gemaakt door ’s winters zoen
ze vielen toen…