Alle inzendingen over zee-rozen-strik

9787 resultaten.

Sorteren op:

Slecht moment

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 944
Slecht moment Van Nieuwkerk zit even niet op rozen Zijn programma dat ruim terug betaald Wordt toch per direct van de buis gehaald Dat moment was wel erg slecht gekozen Voor velen was dit besluit, zonneklaar Toch wel het “TV-Moment van het Jaar” …DE VARA heeft haar succesvolle televisieprogramma “TV Moment van het Jaar”geschrapt.…

panis angelicus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
de hemel huilt op de tere witte rozen een zachte deken daaronder zwijgt hij zijn glimlach blijft en verzacht de pijn veelvuldig waardig nijgen een laatste blik in de aarde waar deze moedige man rust zo ver weg van de wereld en zo dichtbij in ons hart teruggegeven aan de aarde die nu triomfantelijk deelt in het brood der engelen…

vader, een atheïst zonder besef

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 791
als een lege lente in een vol graf, overmoedig draagt de aarde woorden zonder betekenis, ophef zonder waarde – daargelaten dat de zon de rozen tot stro verwelkt is jouw betonnen plaat gescheurd tot aan de aftak die de hemel kruist god, in mij huist geen onverschilligheid maar jouw bestaan is als mijn handen - niet gebald maar sterker…
elze8 maart 2010Lees meer >

(on)draagbaar

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 523
begin de draden tussen jou en mij zijn beladen en ik kan enkel lopen met wapens onder mijn ogen gericht doet het mij schamen is het een onvermogen om jou in mij te dragen of verdraag ik mijzelf niet verdwaald in een verstand vol mist de dood zal mij niet vroeg komen noch zal het leven mij verlaten zo ik jou als een bos rozen…
Claire22 november 2010Lees meer >

Ranunculus

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
Vandaag lig ik tussen boterbloemen in de stad lopen enkel bomen met rozen aan hun voeten op het raam een zoenoffer geplakt omdat dit het enige is wat nog niet is gedaan er zwom een vis naar de maan op een blauwe deur daar zag ik nog een naam ik kon hem niet naar huis brengen ik ben allang geleden ik weet niet of ik je versta…

Je bloesemde fel

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 520
je ademde warm en zacht ik ging mee in je kracht ontdooide de grond waar ik in lente het prille groen vond je bloesemde fel bloeide je bloemen veelkleurig en snel we zomerden samen oneindige dagen wisten ons nachts met koelte te laven oogsten in roze de vrucht die enkel de herfst kon geven het eerste liefdeskind van ons leven…

Aan een kust

gedicht
2.3 met 155 stemmen aantal keer bekeken 18.828
. ------------------------------------------- uit: "Rozen verwelken, bloemen", 2006.…

graflichtjes

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
in de stilte van nu verblijf ik zachter, door droombeelden van toen er brandt een kaars, mijn loflied zingt en onderaan de dag klinkt wee een jammerklacht maar hier, geborgen in het nu draagt liefde duizend rozen op, aan alle zielen waar we knielen zucht de grond mijn mond noemt honderd namen rond een warm moment wat ben ik blij-…
switi lobi2 november 2012Lees meer >

De strakke kragen riet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
mis de ochtendrijp in roze tinten bij een rood omkranste zon het ongerepte witte landschap waar de stilte krakend klonk grijze buien met hun sluiers sneeuw die dansen op de wind krasse schaatsers langs de strakke kragen riet verglijdend in het verre niets eens zal de vorst zijn winterse entree gaan maken anders zal de lente nooit…
wil melker30 december 2012Lees meer >

Rond bloemfestoenen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
steeds maar dichterbij de dichter voor je zijn een klank in elk refrein meer nog dan kan mijn liefde volmaken met je slapen, waken levenswarmte signeren op een plek verpozen een stek vol riekende rozen in bewondering voor de lieve stromen vertaald in ridderlijke dromen bij je willen zijn een vonkend hemelvuur belevend in elk…

Wie kon vermoeden

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 890
een zonovergoten dag verwarmt hen, die haar zo ontberen stilletjes ontluikt het vers groene landschap met roze en witte bloesems vlinders dansen om elkaar heen op de tinten van de wind wie kon vermoeden dat jij plots werd opgewacht door degenen die jou liefhebben aan de gene zijde als wel wij jou hier omringden met al…

Waar de wind liggen gaat

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 729
Ik wil naar rozen ruiken. Thuiskomen in het hoge gras De liefde verzinnen, de liefste.…

de illusie van een meisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 489
ooit als kind begonnen in een droom een bruidskleed, wit met volle rozen blakend onder zonnig zijn en een schijfje maan nu vervrouwelijkt binnen deugd het bij elkaar geraapt geluk verzameld boven vruchtwater, een vreugd binnen verdriet plooien banen weg in haar oud geworden huid levensecht gekweten aan de bruid die enkel zomerleven…

op gepaste wijze

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
ik deed een kleine stap naar links, opdat de duif mij niet zou zien zijn lichte buikje stootte zacht tegen het glas ik- beschermvrouwe der duif, zoek vrede in een mooi moment mijn tuin bloeit roze nog zolang het zomer is een kleine bel luidt onmiskenbaar aan de buitenlamp de schijn bedriegt, en wendbaar vliegt een witte vlinder boven…
switi lobi9 september 2015Lees meer >

Stokroos

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 653
de stokrozen al vergeten Wat wij niet al weten van 'de roos der rozen' hun geur en kleur een boeket voor vele vrouwen Het is een teken van 'hou en trouw' menig vrouw kijkt ernaar uit Maar een stokroos staat als 'n staak -wat stijfjes- in de zomen van de zomertuin.…

gronden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
zoveel gronden om te liggen in een veld van lavendel op een pindakaasvloer of op een tapijt van porseleinen zonnebloempitten neerstrijken op vloeiende vloeren van blauw roze en perzik of op het witte tapijt lig je graag op een met zout bestrooide vloer of land je liever op gebroken vensterglas het is een kunst om de…
J.Bakx22 januari 2019Lees meer >

Ik leg wel bloemen op je graf

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik leg wel bloemen op je graf als je dood bent, overleden bij leven wil ik geen contact meer omdat we elkaar niet liggen met die realisitische woorden ‘omdat we elkaar niet lagen’ leg ik het mooiste boeket neer en buig mijn hoofd diep voorover en mocht je worden gecremeerd dan koop ik verse rode rozen pluk honderden rozenblaadjes die…

Oudheid

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 616
Haar lipjes, zo roze, weken vaneen en ik dacht nu komt het maar ze verdween.…

Spek en bonen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 606
de keuken van Karel Frank Wachter geboren hier in de stad en vorige winter overleden We boenen het aanrecht gemaakt van zijn grafplaat Er zit nog geen krasje op De kist waarin hij lag hebben we geruild voor spek en bonen De tijden veranderen maar ongelijkheid niet hoeveel marsen we ook lopen naar het Grote Gouden, het Witte Roze…
Zywa23 maart 2025Lees meer >

Oneindigheid

netgedicht
4.0 met 28 stemmen aantal keer bekeken 474
De wereld wordt weer groen Na dagen winters wit De ijskristallen smelten Het sprookje is verteld De bloemen zullen bloeien De tulpen en de rozen Met geuren en met kleuren Het verhaal zal verder gaan Liefde gaat altijd verder Over paden, over zeeën Door bossen en door bergen Er is geen eindbestemming Er is alleen de liefde…

Kom gauw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 276
rennend, op de wind op stroom of kerosine Ik droom je naar mij toe Je komt op wandelschoenen op de fiets, op een slee of van liaan naar liaan Je steekt de bergen over de zeeën en alle grenzen om bij mij te komen om bij mij te zijn Ik droom je naar mij toe op skis, een surfplank een vliegend tapijt of in een mandje onder een grote roze…
Zywa26 februari 2026Lees meer >

Nooit meer zwijgen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
wikken en wegen tussen moraal, gehoorzaamheid en gezag trouw zijn aan tradities, wat wel en niet mag en je schrijft me brieven hoe het is in een ander land waar gewone liefde strafbaar blijft voor de man uit dezelfde hand ik kan niet opgeven de strijd gaat door een regenboogvlag uit solidariteit met de slachtoffers in Berlijn een roze…
mobar27 juli 2026Lees meer >

Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.517
In dertienhonderd en twee beken naar de stroom, stromen naar de zee, zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd, wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid; zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.…

Open orakel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 694
Kus iedere steen en ontwaak met mij, naakt in zee, zee die mij omringt, zee die Ik ben.…

Riviervogel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.533
Ik kijk uit over de rivier maar ik denk aan de zee, jij bent mijn zonsopkomst mijn boek in de branding het brein van mijn intieme gewoonte boven diepe wateren met vrije vogels vlieg jij hoger riviervogel boven het stromend water naar mijn dromen … Ik kijk uit over de rivier maar ik denk aan de zee, ons liefhebben is nu samen…
mobar22 december 2013Lees meer >

In het achterland

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 637
Zij kiezen voor de makkelijkste weg, Gaan uitsluitend voor grote hotels aan zee, Ze gaan voor de sterren van het hotel, Maar de sterren boven zee zien ze niet, Want daar hebben ze niets mee.…

LUST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee. er barst een kern van liefde in de liefde open, zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij. het wrijft haar naam in hoge, droge duinen uit, en ‘s morgens leest de zon de letters weg. er kwam verlangen in de zee van het verlangen.…
Dirk Vekemans3 september 2023Lees meer >

OPEN VELD

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
De zee is zee alsof de zee bestond, maar niets daarvan is waar. Er staat een klaproos te wijken van haar gebrek aan verweer. Er waait wind die liefde was en lust. Er is zon die huid van haar bescheen. Er valt geen licht op het onzijdige. Het leeft en telt de dagen af, één na één. Het weet niet eens waar het is aanbeland.…
Dirk Vekemans13 september 2023Lees meer >