5142 resultaten.
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…
Ontwaken
netgedicht
3.3 met 35 stemmen
3.058 half wetende dromen
ogen ontdekken je slaperige zijn
en handen strelend, zoekend naar de lijn
om nog dichter bij je te kunnen komen
liefkozend langs de contouren van je gezicht
fluisteren mijn lippen smachtend je ontwaken
prevelen hunkerend de jouwe uiteen
teder fleemt mijn tong over ze heen
geveinsd slapend laat jij je smaken
zwaar ademend…
Kus me...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.339 Laat ik mijn ogen sluiten,
je adem op mijn lippen voelen,
en weten wat je met een kus
kunt bedoelen.
Laat ik wachten op jouw kus,
jou kussen,
mij laten kussen
en voelen.…
Ik schrijf je neer
gedicht
4.1 met 68 stemmen
34.482 Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel,
Mijn jonge bos dat ik doorwinter,
Mijn zenuwziek, onkuis en teder teken,
Ik schrijf je adem en je lichaam neer
Op gelijnd muziekpapier.…
Als was in je handen
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.885 Je warme adem in mijn nek
je handen strelen mijn lichaam.
Van het begin tot het einde maak jij me gek
ik heb je nooit kunnen weerstaan.
Je zwoele blik, je verleidende ogen
als vanzelf word ik naar je toegezogen.
Met dwingende handen kleed je me uit
Jij bent een piraat en ik je buit.…
Magister Vinites
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
3.031 Door doof en blinde paniek overmand
zweeg zij, haar adem bleef eenvoudig steken
ik kon haar water bijna horen breken
helaas, zo ook ons stilzwijgend bestand.
Ze gilde, schreeuwde, beet iets in de trant
van rattenkop, rapaille, boeventronie
Den duivel was beslist mijn rechterhand.…
sonnet van de lust in de vroege ochtend
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.753 aarzelend gaan je laden door de nacht
je kast gaapt beurtelings met al zijn deuren
je koude spiegel twijfelt aan de kleuren
die ’t opengaand gordijn niet had verwacht
ze wekken met hun ruziënd gefluister
mijn aandacht voor jouw zijdezachte rug
terwijl jij in mijn ogen veel te vlug
je aankleedt in het grijze halfduister
mijn adem daalt bevangen…
Beweegredenen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
664 De zon staat op, een streep valt langs de bomen
voorbij het dromen gloort de werkelijkheid
en wij, en route, zijn tot hier gekomen
een halte op de snelweg van de tijd
hier zijn wij uitgestapt op 3 oktober
we namen onze intrek in dit huis
komen op adem aan het einde van de zomer
schuilen hierbinnen, zien het uitzicht wijd
Het is een fabel…
zing mijn dicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
847 letters
in noten gevangen
en vind de melodie
in een draaiende kolk
daar vormen zij
benedenwaarts gericht
een spiraal van klanken
waar de echo luistert
haast onhoorbaar
naar prille woorden
zo vindt mijn dicht
het lied van tongen
worden nieuwe zinnen
in het hart geboren
opstomend uit
de dragende buik
laat je dan glijden
op de adem…
Dierlijk leven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
636 Een dier hapt naar
adem en morst wat korst, aanschouwt
door boom en bos. Verzuchtend in de verte,
kijkt steen torenhoog toe van bebouwde
top, ook hier houdt dierlijk leven
zich op.
Grazende stedelingen, omringt
door stallen van verfoeibaar goed.
Verdwaast snoept menig dier zich vol,
in de illusie dat het suikervrij gras is!…
gestorven liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.104 in de kerker van gestorven liefde
kijk ik door een roestig rooster
de adem stokt wezenloos
als ik het groene mos aanschouw
ik blijf geketend aan koude stenen
waren mijn ogen gesloten
toen ik voor het ontluikende koos
alle wegen leiden al jaren
altoos naar krimpende eigenwaarde
en kan slechts pijnlijk staren
naar ieder die kennelijk
het…
Liefje
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
1.807 Jouw geur prikkelt mijn zinnen
ik kruip dicht tegen je aan
voel de liefde rijkelijk stromen
jij bent het geluk in mijn bestaan
Jouw adem vult de kamer
als een zweem zacht vol rust
Mijn vingers beroeren je lippen
kwetsbaar roze van liefde en lust
Jouw dromen en gedachten
vinden hun weg naar mij
Je glimlach maakt me week
zo ontroerend lief…
toen
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.092 Ik ben dat zwarte gat van onduidelijkheid die
bewijst dat leven alleen bestaat door adem te halen
verhalen te vertellen en gezellig op visite gaan.…
Straal de lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
716 Geconcentreerd licht hemelgoud
heeft van het kille wit gewonnen
groet aan pook en kachelhout
stralend golven de fotonen
vluchtend door de atmosfeer in
sprankelende geuratomen
barstend zeepsop in de lucht is
opgelost in warme nevel open
trekt het landschap uit vernis
zuchtend slaakt verlichting leven
ontwaakt door de verse adem lief…
lief in het nu, vandaag
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.779 en in mijn armen lig je warm breekbaar
je lijf een voor mij onbekend en heel vreemd land
beweegt zich zacht als golven die onmeetbaar
heel teder stromend glijden door de palm mijn hand
misschien dat wij ons nooit echt leren kennen
omdat het lot het zo voor ons bedoelt
of dat ik aan het fluisteren van je adem nog moet wennen
zodat mijn…
DIT WAS EEN DAG
poëzie
3.8 met 12 stemmen
3.332 Zoals een vogel wegduikt in zijn veren,
Door ’t eigen trillend hart in slaap gesust,
Een ademende zachtheid, onbewust
Van alles wat zijn argloosheid kan deren,
Gaf ik mij onvoorwaardlijk aan u over.
Daar is geen schutsel dan uw liefde om mij.
’t Liederlijk leven, wrede rauwe rover,
Jaagt onophoudlijk aan mijn rust voorbij.…
DE WITTE RAAF
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
913 Maar adem haal ik in een cenotaaf.
De winden blazen hier gevieren kilte
en vonken uit de hoge wereldnaaf.
Zij doven sissend in volslagen stilte.
Ik reed als een gek om thuis te komen
en met mijn lief eenparig weg te dromen.
ZONNELEEN
De episoden van Amos…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
Open raam...
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.062 Door het open raam
vangen je ogen de blauwe lucht
Nog even genieten
voor je allerlaatste zucht…
Vogels laten zich meedeinen
op de zachte adem van de wind
Je ogen stralen in het schemerlicht
Even voel je jezelf het kleine kind
De angst voor je laatste reis is weg
Genietend neem je afscheid van de natuur
Nog één keer glijden je ogen de hemel…
Leef
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.532 lief kind
Vertel me
Wat voel je
Ben je eenzaam
Heb je angst
Sluit je niet op
Jij lief kind
Mooi ben je
Van binnen
Van buiten
Eerlijk en lief
Spreid je vleugels
Proef het leven
Deins niet terug
Pak mijn hand
Ik voer je mee
Naar momenten
Vol van liefde
Geef je bloot
Vrijheid roept
Jij lief kind
Breek jezelf los
Uit je wereld
En adem…
een geboren einde
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.321 bouwde ik om me heen
het was slechts mijn gegeven tijd
inkleuren
het waren de momenten van stilte
die ik met leegte deelde
ik verfde lucht met dichte deuren
om op illusies te kunnen bouwen
maar het innerlijk getuigde al vroeg
dat ik over de toekomst zou rouwen
ik was geboren om te sterven
te dichten om het donker te verlichten
het ademen…
EEN SCHREEUW OM HULP
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.324 'k Voel de wind door m'n haren
kilte heeft mijn adem weggenomen
wie zal mij voor verder leed bewaren
zodat mijn hart tot rust zal komen?
Langzaam ebt de waanzin weg
het schreeuwen wordt gesmoord
ik weet dat ergens daarboven
mijn schreeuw om hulp wordt gehoord.…
Ingelijst verleden
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
3.040 Van de wijs gebracht door mijn wijsvinger
die zachtjes langs jouw foto glijdt
wil ik heden ademen in verleden
kijken in ogen die alles beloven
maar niets meer willen geven
nog kan ik jouw handen voelen
warmte uitstralend naar mijn rug
daar waar de koude kil opkruipt
naar het weten, het nooit vergeten
willen mijn armen jou bereiken
het…
de wind zong het blauw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
875 ooit was je vrij
ik kende nog niemand
je vloog zonder binding, ik
aarde een zoekplaats voor mij
in steden schiep tijd
ruis van de mensen
hun ziel en de lijven
gestapeld in hoge verblijven
de wind zong het blauw van
de hemel, je wolkte in dromen
een einder voorbij, bleef
tijden onvindbaar voor mij
ik voelde je adem versnellen…
Op de hoek
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.258 Kou kruipt langs mijn mouw omhoog
En grijpt me bij mijn nek
Versteend sta ‘k in mijn jas op straat
De tegels, de stoep, het hek
Hier was het, waar hij mij greep
Hij hield mij in zijn macht
De kilte, angst, mijn hart
Mijn lippen, witte streep
Ik was zo klein, begreep het niet
Ik hield mijn adem in
Zijn jas was vies, zijn handen hard
‘k…
De zon brak door
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.909 de flauwe winterzon
heeft zo hoog ze kon
haar rokken opgetrokken
ze flaneert nu langs de lanen
ze spiegelt in het helderblauw
en kleurt het grauwe laken
ze schudt nog even gauw
wat witte vegen van de daken
haar frisse adem blaast
het water van de vaten
die haar goudgeel vocht
met het witte schuim
in kristallen glazen
koel…
lacht in vleugjes lente
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.311 de branding en wat golven
zomaar cadeau, uit
mijn herinnering gedolven
je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon
ik zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga
je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen
ik adem…
MAMA
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.361 En ik, die blij ben dat ik adem, dat ik leef,
Was ziende blind voor wat ik in je ogen las.
De wanhoop in je oude ogen zag ik niet.
Natuurlijk, het besef komt pas later,
En de eenzaamheid: Het weegt zwaar.
De dood .. het Witte Licht .. de pijn.
Gebogen onder verdriet, de kater,
Sleep ik mezelf van jaar naar jaar.…
Een voorjaarswandeling 1
gedicht
3.4 met 53 stemmen
22.577 '
Wij stonden stil, hielden onze adem in.
De zon scheen, het was het midden van een dag.
Een beek leek wel te rinkelen, had niet genoeg aan glinsteren.
Toen vielen alle bomen om, bedolven ons.
--------------------------------------
uit: Tirade nr. 300, 1985.…
Daadkracht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.669 Tenlotte blaast
hij blauwe rook en tot besluit
z'n allerlaatste adem uit.
De peuk ligt naast een briefje met:
'Dit is m'n laatste sigaret.'…