5695 resultaten.
Hoop
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
776 totdat ik wankel links of rechts
om mij te ketenen
gedwee en volgzaam
op mijn grond
in mijn licht uitstralende bloementuin
waar je de lelies vermorzelde
en de doornen plantte
niet wetende dat
de wortels met elkaar
verbonden blijven in vruchtbare aarde
niet wetende
dat ik nooit zal opgeven maar
zal wachten
om mijn bloemen…
Lente
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Het voorjaar spreidt zich uit,
met een tapijt van bloemen.
Fel kleurend
in de vroege lentezon.
De donkere aarde dekkend,
sierend, als op een feest.
Daarboven jubelen weer de vogels,
driftig trillend in hun liefdesgloed.
De mens aanschouwt dit sprookje
opnieuw, met grote vreugd.…
Prachtig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Uitzonderlijke tulpen op tafel
verzenden krachtige tonen:
beter kan een bloem niet ogen.
Gelijk edelstenen, trots gedragen,
waarachtig prachtig stralen...…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
geen titel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
517 En als dan danst het licht,
en als dan afgelegd het wachten is,
en als dan tonen hun gezicht
de bloemen, spreken zacht en hun gemis
al evenzeer het goud laat stromen,
en als dan toch de wolken komen,
de schaduw en de duisternis,
en als, als dan dieper dan mijn stoutste dromen
jij huist in zijn
zowel als in het niet-zijn blijkt te wonen,
en…
Heimwee (ik mis je)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
521 En dan het moment dat mijn hand de jouwe raakte,
een prachtige bloem, de liefde, ontwaakte.
Je mond, je lieve lach,
groene ogen waar ik de eeuwigheid in zag.
Zijn teruggekeerd tot sterrenstof,
nedergedaald in dat plekje waar je me ooit als een bliksem trof.…
Herdenking
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 symbool
voor veeloud zeer
dat nooit verjaart
weer opnieuw doorstane angsten
en ook dreiging van terreur
doen me duidelijk beseffen:
de bevrijding
is nog lang niet klaar
stel geweld aan de kaak
leg onderdrukking aan banden
dat is de taak
van vredelievende mensen
uit alle landen
zodat vrede
meer wordt dan een woord
een groeiende bloem…
Verliefd
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
480 Het wekt verbazing
dat ik in gedachten
bloemen laat verwelken
in de eenzame vaas
op het dressoir
ik leef nu vrolijk verder
met een tuin in mijn buik
in een jurk die te groot is
om stilletjes in te wonen
en jij in een ver landschap
traint jouw manlijke spieren
voor de omvangrijke spiegel
die diepe dromen laat zien
later wanneer…
Chinees liedje in Europa
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 De heren leiden
hun blanke gade
in sjieke kleren
voorbij de kade
De krekels sjirpen
er naar het westen
(Het meisje huppelt
er naar de velden)
De krekels sjirpen
beschut door bloemen
(De heren lopen
er naar het noorden)…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…
Genieten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
526 altijd als jij
buiten komt
lijkt het alsof
de natuur
jou verwelkomt
bloemen gaan
spontaan open
buigen zich echt
naar jou toe om
hun hart te geven
zelfs de vogels
showen uitgelaten
hun kunsten
onder het zingen
van het hoogste lied
de zon verlicht en
verwarmt het
decor waarin jij
deze dag deel aan
de wereld zal nemen
om…
Nieuwe dromen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
595 Als bloemen met al hun heerlijke geuren
verschijnen ze als regenbogen in allerlei kleuren.
Ze laten je zweven, ze laten je lachen,
je hoeft er vaak niet lang op te wachten.
In het moment is er plotseling één daar,
terwijl jij je zelf nog afvraagt, wordt deze waar.
Is de magie al aan het werken
zonder het te merken.…
Stapeltjes herinneringen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 de kleine
lieve zachte
dekentjes
in donskleur
al warmend
zij hebben onze
coronadagen met
hun intiemheid
gekoesterd
juist daar
waar tocht
het heeft
gewonnen van
isolatiedwang
waait kou
de bloemen
al vriezend
van het behang
het wit van
winters
helderheid
met franjes
dagelijks
leven siert het
landschap met
zijn gekleurde
aanwezigheid…
Iedere dag opnieuw
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
521 Iedere dag adem ik weer
de frisse ochtend geuren
van weide en bloemen.
Iedere ochtendstond geniet ik
van de witte schapen
grazend in het Pruisisch blauw.
Iedere nieuwe dag rijst
voor of achter de wolken
de nieuwe warmte bron.
En iedere dag opnieuw
geniet ik weer van het leven
dat mag, want ik ben tachtig.…
Stukjes lente
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
447 te maken
voorzichtig
lopend om het
snelste voorjaar
niet kapot te
maken want
ieder jaar heeft
weer zijn eigen
kleurpalet en
diverse
snuisterijen
waar blauw wit
en geel vaak
overheersen
in het groen is
rood en paars veelal
in de minderheid
omdat zij niet zo
veel van licht en
langdurige
zonnewarmte
hebben genoten
dan de bloemen…
Ontmoeten
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
691 Met welke woorden
zal ik je begroeten
schrijf ik de taal van
de vogel en de bloem
versta ik de taal van bergen
van drijvende wolken?
Zal ik je vinden om je
steeds opnieuw te vinden
houden we elkaar
met hart en handen vast
draagt onze ziel de
tedere nabijheid ?
Zijn wij sterker dan
een kloppend hart…
Anders dan anders
netgedicht
3.4 met 78 stemmen
446 in verschijningsvorm
op tal van plaatsen
toch weer anders
dan anders ook onder
dezelfde omstandigheden
nee ik heb geen gouden
bloemen om jou te geven
wel mijn met een
gouden glans
gevulde ogen meer
dan 21 karaat echte
liefde direct warm
terugstralend anders
wordt liefde koud
alleen ingepakt door
afstand in de kleur
onbereikbaar…
Vlinders en bijen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
292 Bijtjes zoemen rond de bloemen,
Wijl wij zijn aan ’t zoenen.
Donkre wolken trekken saam,
’t Is met fladderen en zoemen
Gedaan. Wij gaan met zoenen
Door, zijn nog lang niet klaar.
Dan regen klettert op ons neer,
Wij willen wel nog steeds meer,
Regen deert ons geen van beî,
’t Stoort ons niet bij ons gevrij.…
Verjaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Verjaren is
het helder weten
dat alles ons gegeven is:
de zon, het licht,
de kinderlach,
de bloemen en hun geuren;
de witte sneeuw,
de lange dag,
de vriendschap en de kleuren;
de vogelzang,
de lentelucht,
de blije open deuren.…
Stiltelicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
237 misschien dat mijn verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
het is te laat om opnieuw te beginnen
het laatste nieuws komt keihard binnen
wapens, oorlog, bloed, tranen en geweld
na zondag keert de wind weer om
de absurditeit van de buitenwereld
jij snakt naar een gezellige huiskamer
met gedichten en geschikte bloemen…
landschappelijk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
383 heel wat water door de rivier
langs de bomen aan de kant
al dat gras aan de overzijde
van de duimdikke dijken
onbespreekbare bloemen
de zon en de regenwolken
als die nachten op de dagen
van het donkerste naar licht
door muren van bordkarton
met verse verf aan kwasten
verre sterren als verbeelding
van de ordening van ruimte
het gebied…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 De middag heeft zijn sombere wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen…
Wachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
266 Dromen brengen enig soelaas,
geven als bloemen in een vaas
wat verlichting in het zijn.
Dan komt de ochtend toch,
je weet wat komt er nog,
weer uren aaneengeregen
tot een eindeloos lange dag,
steeds jezelf komt in tegen.
Die ene op wie je wacht,
die je wenst, niet verwacht.
Die ene komt nooit weer,
dat doet zo immens zeer.…
Werkelijkheid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
328 Je waant jezelf een sombere clown
in mist van een verloren landschap
wat je met jouw hart
niet weet te bekoren:
nostalgie van vlinders
op stoffige meubels
of bedelende geur
van verwelkte bloemen
naast rottend zomers fruit
nu de vergankelijkheid betoogt
dat je mij geen gedag zegt
in de nacht nu het er op aankomt
is een heldere werkelijkheid…
Opnieuw staart hij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
230 Opnieuw staart hij
in de nacht in zijn tuin
als hij niet beter wist
zou hij niet zeggen dat
zijn gedachten vruchtbaar zijn
zelfs vruchtbaarder dan
menig bloem die onbestoven
vergeeld
verwelkt de ruimte inneemt
als het ware onkruid
zinloos en welig tiert
in zijn biodiverse multiversa
Maar nu blijft de man
de kalme observator…
De weg naar ontgonnen geluk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
340 Nog even en het is zover:
bloemen kunnen boeiend vertellen -
het monopolie van de hoop!…
Opgaan in iets moois...
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
903 De juiste bloemen stonden op tafel.
De avond viel romantisch.
Men had begrip voor elkaar:
gedichten werden volkomen begrepen!
Kunstzinnigheid schept voorwaarden.
Daar was men het over eens.
Betekenis geeft dan voldoening
en komt de afronding 's nachts:
als zoete beelden bezingen
wat overdag is bedacht.…
HERDENKING AANSLAG BERLIJN, HOMOMONUMENT AMSTERDAM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
146 Dinsdagavond 28 juli 2026
ik zal er zijn bij het Homomonument
als mens, man, schoonzoon, vader, vriend van
en als JordaanDichter
ik kom en neem mee
een kaars
een bloem
bij mijn Homomonument
bij mij om de hoek
bij de kerk, waar ik kerk
en zing in de cantorij
DE WESTERKERK
ik luister naar de toespraken
met aandacht, ik ben stil
heel…
onvervuld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
173 bij zonsondergang werden
de ramen zo roze als bloemen
totdat de zon de hemel verliet
om middernacht waren ze
zo zwart als inkt toen de dichter
zijn vragen losliet
de vergeefse verplaatsing
van letters van tafel naar inktbak
een gedicht dat niet werd gebouwd
hoe schep je taal als
zoveel verschillende woorden
hetzelfde betekenen?…
in een koperkleurig woud
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.125 opgelapt
mijn kleuren bijgesteld
en kan weer vliegen
je had me weggetrapt
ineens was ik oud vuil
te min om naar te kijken
in blinde haat ging
je agressie over lijken
je ogen openden het weten
niet vergeten hoe het was
we spiegelden de uren
en braken muren af
liepen constant uit de pas
we vlogen goud
het zilver schitterde
in bloemen…