3808 resultaten.
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
826 is nu ergens op de Atlantische oceaan
Hij wordt vergezeld door de veeg roet, gele, rode, groene, blauwe en regenboog pieten
Een zwarte Piet is een taboe voortaan
Al het speelgoed moois in boekvorm gleed al door de brievenbus
Ja want kinderen moeten kunnen dromen
En de commercie graait graag een graantje mee
Hoe vroeger in de tijd hoe groter…
Voor de afbraak
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
223 werden bereikbaar
mogelijkheden
vermenigvuldigden zich
als deuren zonder einde
Maar overal kunnen komen
bleek ook een val
Ik liep verder
dan mijn schaduw,
waagde mij aan de verte
richtte mijn blik op het raken
op het bereiken,
op alles wat nog buiten mij lag
En juist daarin
ging iets verloren
Want het richten op het doel
werd groter…
strip na strip, doosje apotheek ( benzo’s )
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
102 mij
werd opgediend
mijn weten wist van kennis
bitter weinig, een pammetje
voor het slapen, eentje bij
het opstaan en zomaar
even een pilletje tussendoor
het leven gleed als gesprokkeld
glas dat verloop van tijd van
scherpte werd ontdaan
diffuus wankelen door het opaak
van wereldse dromen die de
immuniteit verklaarde aan meer
in grotere…
Bomencentrum Nederland
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Inspirerende bomen nodigen ons uit.
Kom naar Bomencentrum Nederland!
Nederland wacht op groene ideeën.
Op groene innovatie.
Op ieders groene denken.
Met het oog op onze toekomst.
Maak al onze parken, tuinen en tehnieken groen.
Jardin d'Hiverre rekent op ons allen,
samen met het Groene Paviljoen.…
winterleven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
9.784 Dan zal weer alles groeien, met nieuwe levenskracht,
gaan duizend bloemen bloeien, en ver is dan de nacht.
Wat dood lijkt draagt het leven, het duister ’t ochtendlicht,
en houdt met kracht ons streven, op vreugd en liefd’ gericht.…
hij staat in het huis waar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.205 het ongeloof
waarvan het nuchter licht boven de bomen nog leeft
wonderlijk zelfs in zijn eigen verleden ziet hij
zichzelf weinig steekhoudend met zelfs nooit een ruzie
hij houdt van de grote open ruimtes in het bos
overgrootouderlijk verloren
als wat hij deed of naliet fortuinlijk misliep
of vergeefs beroerde
het heeft hem niet doen groeien…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van zand schroeiend in de zon
die wegkwijnende grond gewoon liet verdwijnen
omdat het simpelweg niet groeien…
De veerman rust
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.565 'k laat er wel het schoeisel achterwege
zodat het slib twee naakte voeten kust
in gebed laat ik dan mijn sporen achter
waar je straks bij laagtij de boot aanlegt
daar bouw ik op het droge een stenen
tombe met zwarte letters en de datum
jaren later dan vandaag, zodat de cijfers
zullen blijven hangen, aan de populieren
eeuwen lang, ze groeien…
Volle buik, volle maanden
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
3.614 die wolk aan
en nu zat hij kalm te wachten
tot de tijd dat hij weer terug mocht gaan
na maanden was het dan zo ver
opnieuw werd hij verwacht
en nu woont hij weer in zijn mama
en schommelt en groeit daar zacht
Een tweede kans gekregen
Omdat het gewoon zo moest zijn
moeder en kindje opnieuw samen
en wat voelt het ongelovelijk fijn
Groei…
De kleinste dood
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.363 Smeulende tongen smelten
Innig rillend
Draden in een bloedlauwe bries
Welig speeksel van de dageraad
Een bron van bruisbelletjes
Een lelie zou in haar voetsporen groeien
Murmelt de profeet in zijn baard
(Versneden kul voor de sul die knielt voor het gouden kalf)
De dorst van haar vezels
Bloeit roezig onder mijn vingers
Het sap gloeit vol…
je rust is magisch
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
921 aan banden
spijtig geef ik
jou mijn handen
ik kan er niets
mee doen
niet eens een zoen
op beide wangen
je rust is magisch
lief je stilte
je warmte voelbaar
na die jaren kilte
je hart is ruim
nog onbewoond
kijken naar jouw ruimte
is heel ongewoon
ik nam misschien
te snel een deel van jou
je zult nog moeten groeien…
Lente zit in de lucht
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.002 Lente zit in de lucht
Wolken lijken blijer
De wind waait met een zachte zucht
Lente zit in de dieren
De dagen worden langer
Vogels vliegen samen hun vlucht
Lente zit in de bomen
De zon wil vaker schijnen
Knoppen springen open in de laatste koude nacht
Lente zit in de grond
Wortels gaan weer groeien
Voelen het water dat weer stromen…
Meneer de directeur
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
3.326 Wie laat de dood groeien?
Ze zeggen hier dat de directeur overleden is
maar ik vertrouw die mensen niet.
Volgens mij vertrok je met de noorderzon
en raakte vast in winterslaap. Zo is het toch?
Word wakker, wakker, alstublieft.
3 februari 2002 Zondag Sexagesima
ZONNELEEN De episoden van Amos 653 februari 2002…
Woluwe-Dal
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.985 De planten groeien, vredige gedachten,
heur stille wording onbewust;
en over de eerstigheid van alle dingen,
die 't een naast 't andre, elkander niet doordringen,
daalt, in geleidlijkheid, gedegen rust.…
Onaf hankelijk
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.300 hoort
zorgt ze, studeert ze
presteert ze
nu in Zeeuwse gronden
waar ze niet kan wennen
aan de stilte en de afstand
van de polder
Haar hart verlangend
naar de warmte
van haar vaderland
geborgenheid in
mensen die haar taal
verstaan
is ze een jonge vrouw
in een vrij land
onaf hankelijk
Zal ze ooit kunnen
aarden in nieuwe grond
groeien…
Dopamine
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
963 brandt
Ik heb zoveel te klossen het ontbreekt me echter aan kant
Het is een kwestie van ondergaan
Ik begin altijd onderaan
Het analyseren kost zoveel energie
Had ik maar een simpele allergie
Brak het brein maar als een been
Zes weken later kan ik overal weer heen
Als ik je vermoei
Bedenk waar ik mee stoei
Achteruitgang is beslist geen groei…
- De vraag naar meer -
netgedicht
4.2 met 53 stemmen
717 Verschillend in groei,
een charmante geste,
de vraag naar meer,
herkende in het leven
geen enkel perspectief.
Nieuwe dieptepunten,
bleven warm gehuisvest hopen,
tot het laatste restje
ongewijzigd verlangen bleef.
Het bekende werd zeldzamer
en verdoofd,
gunde het de dorre vlakte geen vocht.…
Denkende gekte
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
508 Als eendagsvlieg geboren worden, groeien, eten,
voortplanten, sterven, een heel kort leven aan scherven.
Misschien beter zo, heel intens, want langer hier op aarde
kan je ideaalbeeld bederven.…
De Madiwoedon in de vrije zaterzon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 Stopt met groeien, daarom voeg toe:
Water, aarde, licht.
De fundamentele wortels van dit gedicht.
Nu kan ik langer genieten van mijn plant.
Of niet?
Vruchten bederven immers toch niet?…
De winter voorbij....
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.603 Hopend dat er ooit weer blad aan ons zal groeien
en wij eens vol roze bloesems opnieuw zullen bloeien.
Ik gun het jou, gun het ook mij
waarbij
ons samenzijn hierbij...troosteloos...voorbij......…
sprekend steen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 met de vijl in je vuisten
verwijder je mijn puisten
in het afwisselend ritme
van hamerslag en vijlen
groei ik, ontsta ik
jij bepaalt
jouw gevoel leidt
je raakt mijn diepste kern
mijn ziel
geeft zich bloot
naakt sta ik daar
o zo kwetsbaar
mijn hardheid aaibaar zacht
mijn uiterlijk glanzende pracht
jij hebt mij op een voetstuk geplaatst…
Bovenstroom
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 weggaan, huilde je tot het stopte
de opluchting bleef uit, het hikken begon
Je krabde de droge plekken op de huid
er zouden korsten en littekens komen
je kneep in het vlees tot het verkleurde
rood en geel in het paars blauw
Een zeemeermin willen zijn
oceanen overzwemmen want het water
zou je dragen, voeden en verwarmen
kieuwen zouden groeien…
PIJN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
572 Wat is eigenlijk pijn
iedereen krijgt er mee te maken
of je dat nou wilt of niet
pijn zorgt er voor dat we dingen staken
Pijn is een onplezierige sensorische en/of
emotionele ervaring
wat het ook is
pijn is een akelig ding
Spier-, hoofd-, kies-, buik-, groei-, keelpijn
we hebben het allemaal wel eens gehad
het is een teken, maar nooit…
Stof genoeg
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
921 Gras gaat groeien
over leven
bloemen bloeien
om het even
Soms nog even
blijft een levendig gezicht
hangen
woorden en gedachten
in geheugen;
wordt ter aarde nog verzucht
blijft de aandacht nog gericht
hangend in een rouwgedicht.…
Gesprek met de dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
860 Bij 't leven wil je horen, zoals 't groeien,
zoals de bries in 't voorjaar geurt,
de kruidentuinen bloeien,
zo speel jij mee als herfststorm,
en geeft bladeren
aan de zwang're aarde.
Dus jij bestaat niet dood,
tegen wie ik vecht en vuisten bal!
Laten we vriendschap sluiten,
omdat het leven eeuwig doorgaan zal.…
Dijkleger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
763 Waar morgen bij droog weer gewoon de koeien
Loeien en in de uiterwaarden de bloemen
Weelderig groeien; het rijke boerenleven zich
Weer ontspant, dankzij het dijkleger op de
Grens tussen water en land.…
Eerlijkheid en vertrouwen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
3.215 De leugen zal alleen maar groeien want anders val je door de mand.
Als iemand je betrapt op een leugen dan is het vertrouwen beschadigd voor het leven.
Eerlijkheid is de sleutel van vertrouwen, dus je kan beter gewoon eerlijk wezen.
Want wat heb je nou voor leven als jouw leven een leugen moet zijn?…
Vakantieblues
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
710 Ik heb de dagen vervloekt
Steeds de uren geteld
Mezelf weereens verwaarloosd
Geen mens nog opgebeld
De afwas laten groeien
Het huisvuil opgespaard
Heel ongezond gegeten
Lang voor mij uitgestaard
Mijn badjas aangehouden
Een paar dagen
Misschien zelfs meer
Onzichtbaar voor de wereld
Verstoppen, keer op keer
Na jouw vertrek direct al
Een…
Rijmend dwalen
hartenkreet
1.0 met 10 stemmen
544 duistere analen
over brengen en halen
over heel vlot en dan dralen
draaiend de pedalen
winnen en falen, diploma's behalen
gezondheid en kwalen
over eten grof of gemalen
borden garnalen
en over horden vandalen die stalen,
over kanibalen, rivalen,
maar ook over volle zalen
met bollen kristal en kralen
die pralen en stralen
ze vertellen over groeien…
Zwarte zeilen, donderwolken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Uit de graven groeien bomen
die hun takken samenvlechten
onverbreekbaar is hun band…