Alle inzendingen over horizon,achterlaten

3326 resultaten.

Sorteren op:

Gedachtes...

hartenkreet
4.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.133
Een glimlach speelt over mijn gezicht, wetend dat ik het donker van de stad achterlaat, inruil voor het licht. Hier ben ik in mijn eigen wereldje. Hier ben ik bijzonder, speciaal, opmerkelijk. Niet meer een gewoon meisje in een saaie, grijze wereld.…
Nikki20 augustus 2008Lees meer >

hooggehakt in haar lach

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 663
Weten dat lijnen in verten verdwijnen alsof horizon oplossing biedt. Zij komt. Haar lachende mond in het stralend gezicht. Straten en pleinen tonen haar klasse. Een wiegende weg verraadt sensueel, soepel verend haar pas. In bomen dromen woeste gedachten wellustig de blaadjes jong groen.…

De Paarden

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.685
In 't Zuiden, in Zuid-Beveland, waar over alle dijken, waar dicht over de waterkant de neveldiepten wijken, Waar zich tot aan de horizon de regelrechte lanen, - zover, zover ik volgen kon, - een schemerdoortocht banen, Heb ik in het vergeelde gras, in wat alom verdorde, in wat alom verschrompeld was,…
Jan Prins1 augustus 2024Lees meer >

Landschap: bomen van licht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Neer, door het goud-doorzegen blauw, geselen striemen van schelle klaart die 't heil van open lichten lacht, en de aureate horizon van brede pracht schijnt in een purpren wrong de aarde óm te willen riemen. Zie: vogels draaien gek door 't golpend zonne-zijn dat giet zijn stralen-brand van woeste licht-orkanen.…

schipbreuk

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
vervolgen als dan voor reder en koopman de omzetdrift en het ongeduld de tijd verstrijken doet erodeert ons de scheepshuid de schaduw van dat verval overwoekert de passie voor ooit verbindende ambitie met sluipende muiterij lekslaand zijn dan de rotsen als ontgroeid dan de mensen van daaraf hun vleugels uitslaan naar nieuwe onbekende horizon…

Asfalt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 580
de lucht glijden terwijl de boer het hooi van het land haalt ik houd van het zwarte lint die werelden aan elkaar knoopt soms slechts voor een moment - als ik zie hoe een man en vrouw onder een viaduct naast en op afstand van elkaar staren - ieder naar een andere kant - hun hoofd vol met gedachten we gaan onze eigen weg tot aan de horizon…

Ik, Penelope

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 242
Hij was het dus die in mijn zoon, Telemachos, de strijder ontwaken deed, ver voorbij de horizon van mijn dromen, waardoor mijn moederhart harder bonsde; mijn verlangen naar hem, mijn geliefde, - O, Odysseus! die mijn zoon zich niet herinnerde van toen wij nog samen waren, maakte het ook niet makkelijker voor Telemachos.…

Odysseus’ verhaal; zeelied(en)

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 475
denk aan haar het geschenk wat die herinnering blijft tijdens deze eeuwigdurende bezinning onder mijn rots in de zuurst denkbare door gure tranen overstromende rivier Met plezier zou ik meerollen met haar daar wij luidruchtig zullen uitmonden bakken bagger gul leegstorten bij vloed de vrachten aan schuld laten wegebben nabij de hopeloze horizon…
R.E.N.S.20 oktober 2026Lees meer >

Op Beppe erfje

hartenkreet
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.158
Beppe bleef trouw Aan Haar Fryske Lân Bleef zij trouw aan eigen stee En de rustplaats van Pake In die aarde die Pake zo liefhad Waar hij werkte op het land Waar hij de vrede vond Rustte hij nu in de aarde En Beppe weet dat Pake Aan de overzijde op haar wacht Waar Pake in het leven mee was verbonden Gaat door tot ver over de horizon…
Ayla28 februari 2010Lees meer >

Godin van de Fado

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 691
Als gewillig prooi houdt zij mij in haar greep gevangen weemoed en vreugde triomferen als een sirene met weelderig gestrekte armen tilt zij op en toont mij ver boven haar lichaam uit aan het water en de avondrode horizon brandende ogen branden steken in vuur en vlam geketend sleept zij mij over straten en trappen van Alfama…

Vermoorde engel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 970
(voor Sharon Tate (1943 - 1969)) De toekomst leek schijnend tot ver over de horizon je pronkte met babykleertjes en je glimlachte als een filmkoningin, die het geluk had gevonden in je man Roman Polanski, die je verafgoodde Je droomde 's nachts van zijn tedere aanwezigheid, wanneer hij weer moest overwerken in een verre plek of teveel was…

Het hoogelaand

gedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 4.784
de kerken en de börgen Het is t laand woar ik as kind Nog niks begreep van pien of zörgen Het binnen de meulens, het binnen de börgen Het is n doevetil in dörpstroat Het is n olle bakkerij Het binnen de grote boerenploatsen Van Waarvum, Oskerd, zo noar Meij Het is de waait, het is de hoaver Het is t koolzoad in de blui Het is de horizon…

Remco Campert in het oog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 765
Wild woekerend oorhaar likt haar jonge zuchten, overhangende oogleden bekijken een hemelsbrede horizon. Haar voorland: onbeschreven voorjaarslucht, maar ze kent het dichtwerk dat hij eens in verzen zong. Als tienerjongen vol waanzinnig vuur van verlangen, wat beslist vonkt onder de as en kalm blinkt in zijn laatste vuur.…

Ambivalent?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
is verdwaald, uiteindelijk te trots voor hoofvaardij als onkruid in serene grond, achter uitgestoten stikstof te verschuilen, het raakt de toekomst in onzekerheid en creëert een onvrije overdracht, die in een andere creatie wacht, genereert gevoel van onmacht in alle vezels waarin we zijn groot gebracht , dan verdwijnt een horizon…
Pama26 september 2019Lees meer >

Indië

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 589
Bocht na bocht de berg op naar een steeds wijdere horizon, daar haalde we vaak een frisse neus bij een hoog gelegen wit pension. En daar hoog in die Koninklijke bergen met goudgele sawah’s langs hun flanken, in die pure stilte waar insecten gonzen hoorde je soms verre gamelan klanken.…
Ruud12 januari 2021Lees meer >

De oudste taal ter wereld

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 562
paleontologisch zangrefrein Uit kelen onzer vrienden met de vlerken Reeds in de vroege ochtend van 1 mei Brengt men een ode aan die creaturen Een avifaunaubade van drie uren Als live concert van hun gekwinkelei... ........................................................... ...Aurora trekt gans Azië door Dat wijd en zijd door horizon…

Grasduinen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
In dat ene moment benijd ze de eenvoud van geluk en laat haar denken met wolken zweven voorbij de horizon de hemel als haar dak haar levensreis het pad van haar zijn haar bestemming. Ze slikt haar dromen in ....…

god(in) van de overdrijving

netgedicht
2.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 287
trede overslaat naar het superlatief van een hellend zwart gat de ladder des levens verder uitrekt dan men ooit eerder voor mogelijk hield die achteloos tachtig sloten tegelijk bedenkt en overspringt in één stokloze nanoseconde dreigende ketens temt door zijn poten slechts uit te rekken die de eeuwige beweging van de zee en de horizon…

VOOR WAARDIG STERVEN, VOOR AARDIG STERVEN! 7.00 uur geschreven, 7.30 uur Paus gestorven, dus wordt word werd!!!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 705
alles van de gezelligheid, behalve geiligheid doorgaans goed gemutst en grappig maar nu als een dood vogeltje in een doods ambulant kooitje z'n zegen gevend aan het leven wat daar voor hem/hen voor doorgaat Er is een man van 96 jaar in Toscane het leven geleefd en verlangend naar de liefde, zijn liefde, zijn vrouw in vertrouwen achterlatend…

Zomer

netgedicht
2.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.510
Het gouden graan buigt wuivend naar de verre horizon waar warmte trilt als opgelaaide felle brand, de zinderende lucht verkopert het vergloeide zand, een koele kabbelende beek verdampt tot dode bron.…

Gek op zijn berg

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 702
Mijn wereldje als wondertol, spint rond als caleidoscoop verbeeld, als makke lammeren en trekken in traag galop aan mijn horizon voorbij. Geklommen naar een bergtop waarop ik boven het aards gareel spiegelend mezelf aanschouwen kan, krijgt niet ieder snel z'n deel en lijkt menigeen z'n eigen berg te moeten bouwen.…
pama30 april 2007Lees meer >

langs zeekraal en engels gras

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 894
compleet, hoort ge het ruisen van de zee, ziet het spelen van de duinpannen ze bewegen echt zunne en dan efkes verder staat de ijzeren haas boven op het duin daarachter Knokke en rechts ziet ge Cadzand zoveel beelden, zoveel schoons en rust een hele grote groep plevieren kantelt in het zonneke, wolken van vleugels die afsteken tegen de horizon…
Rieg1 februari 2009Lees meer >

interpretatie van het uitzicht

gedicht
3.3 met 30 stemmen aantal keer bekeken 8.609
Van de vlugge lustige vogels geen hulp meer te verwachten is nu de heilige reiger zelfs al ochtendlijk is uitgeweken achter de geschonden horizon.…

Elementen van het weer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
We voelen de warmte van de zon liefde, geluk en hoop Schijnen op ons neer, de zon straalt, daardoor stralen wij Een helderde lucht geen wolken aan de horizon, geen zorgen, verdriet of problemen: totale rust is waar je van geniet Soms hebben we bewolking, donkere wolken verduisteren de zon er zijn problemen er is verdriet er is onrust die niemand…

kracht van verandering

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.366
verandering is tijd doden met geloof in juist daarvan de waarde en kracht daarvan die betekenend blijken zal voor draagvlak dat nodig is verandering is een zoektocht met in de rugzak overmoed naast onervarenheid en tekort met de overtuiging als houvast wanneer anderen je zitten laten verandering is een ontdekkingstocht die ons voorbij de horizon…

Ze lachte weer.

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 754
Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten, boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon. Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
Peterdw.21 februari 2010Lees meer >

Benedenrondje IJsselmeer

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
De kerken aan de horizon, als bakens, ze blijven nog wel even, het water dat ons land omringt, de sloten het verweven, het riet dat maar wuiven wil, de meeuwen krijsen, kraaien kraaien, het hooi bestond niet zonder maaien, een paard met veulen aan haar flanken, en uit een carillon daar klonk een nabij bedanken.…
Ralameimaar1 september 2013Lees meer >

Maak je droom waar

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 896
Geschreven op het ritme van de muziek van ‘Don't Dream It’s Over’, gezongen door Crowded House, zie link (herhalingen staan tussen haakjes) Vrijheid zit in je hart Vrijheid zit in je hand Je kunt de zee niet vangen in een vingerdop En je roeit heel alleen Niemand roeit met je mee Je ziet de kust achter de horizon als je ver genoeg reist…

Vincent

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
onvoorspelbaar sturende pigment Met streken op het linnen spreken Tot het leven wekt Het strijklicht bedekt En wrijft en spreidt Over ongetemde wolken tot ze kolken En uiteenstuiven in een woest begin Bovenin, Waar het zwart uiteen geknepen Zich in grove schets en flets Van grijs naar blauw laat strepen en lucht geeft aan de bron die de horizon…
ad nouwens14 oktober 2020Lees meer >

Dageraadsfluister

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 234
Waar de horizon nog slaapt in grijze wolkenmantels dik, kust de dauw de halmen met een kus zo koel en teer. De aarde ademt langzaam, geur van vocht en mos verspreidt, en in die stilte hoor ik ‘t hart van ‘t land dat klopt als ‘t mijne.…
piewan5 maart 2026Lees meer >