3479 resultaten.
De kortste dag - Deel 3
hartenkreet
3.7 met 37 stemmen
2.067 bontgekleurde kaarsen aan
Dan gaat ze naast me zitten
De bank is voor drie personen gemaakt
Nog altijd zit ze wat veraf
En heb ik haar niet aangeraakt
Ze zet een romantisch muziekje op
'How sweet it is to be loved by you'
Ze kijkt me aan, vragend om meer
Maar is nog altijd een beetje schuw
Seconden lang kijken we elkaar betastend aan
Dan spreek…
Hoe ik me voel,...
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.211 Maar 't is allemaal zo moeilijk uit te leggen,
ik spreek precies chinees...
Ik vind het hard te moeten zeggen,
maar ik denk dat ik in het leven faal.
Ik loop al zo lang op de toppen van mijn tenen,
word voor het minste kwaad,
dan wil ik weer gaan wenen,
weet met mezelf geen raad.…
Je leeft verder in mij
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
6.218 Je staat niet meer naast me
Je zit niet meer bij me
Je ligt niet meer achter me
Je loopt niet meer voor me
Maar toch ben je er nog
Nee, je bent niet dood
Je leeft verder in mij
Ik kan je zien zonder te kijken
Ik kan je horen zonder te luisteren
Ik kan met je praten zonder te spreken
Ik kan je voelen zonder je aan te raken
Nee, je bent…
Warmte
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.451 Dan zal god in ons spreken en ons zijn liefde tonen en jij jij opnieuw geboren zult worden en haar zal zien met nieuwe ogen.
Ga dan...............
Ga dan door de donkere krochten van je ziel op zoek naar die liefde en naar mij.........
opdat we in de schaten van die duisternis elkaar zullen begroeten en verwarmen.…
droom
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.482 dan zal de eeuwige in ons spreken en ons zijn liefde tonen!
en jij....jij opnieuw geboren zult worden,
en haar zal zien met nieuwe ogen.
ga dan.............
ga dan door de donkere krochten van je ziel,
op zoek
naar die liefde
en naar mij.
opdat we in de schachten van de duisternis,
elkaar zullen begroeten en verwarmen.…
handen
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
656 wat daarna uit mijn bek rolt doet er niet toe
het is het inpalmen met de tong van de meer eigenlijke ingebonden tenen
alsof mijn voeten van zich laten spreken recht naar boven
door mijn ruggengraat
maar ik moet het hier doen met een dode computer
rekenmachien
dat zegt het dan weer, alsof er een rekening gemaakt moet worden
uiterst…
Op weg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
661 Hoe ik grenzen aan mijn mededogen stelde is niet relevant
ik gaf mijn mond die spruiten op dat moment het meeste miste smaak
terwijl mijn vlugge hand die al weer jaren borden en kopjes vult
door de rauwe spruiten liep net als mijn voeten aarden
al was het bij wijze van spreken en het was gewoon februari
en ooit komen er ook weer bladeren aan…
Wat is bovenal zonder volledig
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
557 Woud der gedachten spreek, verhelder mijmer ik.
Ik kan zoveel brieven ontcijferen,overtuiging lezen
mijn hoofd voelt als een hemelgewelf,een postkantoor
als glazen stenen bewaren ze de verrijzenis van toen.
Tijd voelt als niet bedrogen
door de dood neergezonken sneeuw.
Dit lichaam wat ik zie
staat tegen het zwart te pronken en het mag.…
Twaalf momenten van inspiratie
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
755 Woorden van stervende dichters stijgen
op in de blauwe lucht, zien elkaar weer
in ‘n volgend leven als ze meeuw zijn
spreken af hoog boven de blauwe zee.…
DE VIER KAMERADEN
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.136 en over mij leent zacht en zonder spreken
mijn dode lief, en lacht mij troostend toe:
haar mond is slap, haar ogen schijnen moe
haar haar is war, haar wangen zijn zo bleke.…
Zij hoeft niet te weten.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
707 Je bent bang om haar aan te spreken.
Want je weet dat anderen keken.
Je houdt je stil en zegt verder niets.
En stapt huilend op de fiets.
Ze hoeft niet te weten dat zij de eerste is.
Dat zij zal verdwijnen in je geschiedenis,
Als de eerste meid waar je verliefd op werd
En dat voelde echt behoorlijk snert.…
Ik vergeet je niet... (aan mijn moeder)
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
997 Als ik aan je denken wil,
spreek ik over je en vul de ledige stilte
die het einde van ons samen zijn
met zich mee bracht en
laat jou verder leven in de woorden
die al luisterend een weg vinden.
Ik schrijf je niet meer neer
want geen zin zal ooit kunnen vertalen
welk gevoel er tussen ons bestond.…
Soms denk ik weleens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
993 duiken we een bruin café in met een rode wijn
Totaal in een roes van gelukzalig samenzijn volgen we de mensen om ons heen waarbij onze blikken de tederheid beklinken
Soms denk ik wel eens
Zou het ook zo kunnen gaan
Zonder dat ik nu stil sta
En jij in mijn hoofd zit
Terwijl ik voor jou erbuiten zweef
Zal je openstaan voor mij en je gevoel laten spreken…
Innerlijk kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
834 Hey
Ik moet je eindelijk nu even spreken:
Weet je ik weet
Je hebt je zo vaak alleen gevoeld
Wist niet waar heen
Voelde je niet veilig
Was vaak liever alleen
Dan kon je tenminste jezelf zijn
Je hoefde je dan niet te bewijzen
Je hoefde niet zo je best te doen
Hoefde niet bang te zijn dat je fouten maakte
Je was vaak liever alleen
Niemand…
Mooi zijn is...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
827 ieder mens
Ieder moet zich eens bezinnen
Luister naar mijn hartenwens
Laat je naasten toch eens weten
Hoe het eigenlijk met je gaat
Zeg ze: „’k ben je niet vergeten”
Sta ze bij met raad en daad
Juist je innerlijke schoonheid
Te verblindend voor het oog
Ongeacht geslacht of leeftijd
Mooier dan een regenboog
Laat je hart dus vaker spreken…
Vallen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 aanwijzingen en afwijzingen,
Je aanmoedigingen en vragen
Eigenlijk zoals dat overal zo
Gaat, denk ik, in het levenrijk
We deelden de dag, het verleden
De kinderverhalen van de dag
De nabije plannen
De veraffe plannen en
Deelden het eten
En de wijn
Eigenlijk zoals dat overal zo
Gaat, denk ik, in het levenrijk
Nu even niet
Over je paniek spreken…
'T LAATSTE
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.425 o Dichten, die 'k gedregen, die 'k
gebaard hebbe, in pijn
des dichtens, en gevoesterd aan
dit arem herte mijn;
mijn dichten, die 'k zo dikwijls her-
kastijd heb, hergekleed,
bedauwend met mijn tranen en
besproeiend met mijn zweet,
o spreek voor mij, mijn dichten, als
God eens mij reden vraagt,
is 't zake dat gij, krankgeboor-
nen, 't…
Gewoon dat beeld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 De nacht heeft schijnbaar smetten van gisteren
ook die van vandaag werkelijk op haar voorhand
al in een handomdraai blijkt nu echt weggedaan,
vele gulle gouden zonnestralen spreken ons aan.…
Water
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 buigt in ruisen
alle zware deuren opent van mijn hart
sentiment gaat er met behouden kalmte
lokt en sluipt toch weer koelte in mijn warm
verborgen jeugd waar jonkheid speelt
zelfs kokende kolkende waterstromen
welke met paardenkracht mij trachten
te overspoelen zonder enige compassie
doch mijn geest heeft sterke krachten
bij wijs van spreken…
Vergeet me maar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 We hebben dezelfde kleur ogen
Spreken in dezelfde taal
Ik mis je
Heel erg
Nu
Het kan zijn dat de gevoelens die ik
Voelde niet het mooist waren
Kan ik dan niet eens nagaan hoe jij
Je hebt gevoeld.. Pannekoek
Wij kenden elkaar, jij , was je nou verliefd.. Dat was vast niet het ergste
Ik heb geen herinneringen als ik aan ons denk.…
Volhouden
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
555 Uit ervaring spreek ik,
zie het nog te vaak
gebeuren.
Sommige mensen
denken dat je het niet
hoeft te doen als je
samen bent.
De waarheid zit echter
helaas anders in elkaar.
Als je samen bent moet
je je ook aan de regels
houden, echt waar.
Je doet het voor jezelf,
maar ook zeker voor
anderen mensen.…
Herfst en Corona
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
557 ondanks strenge maatregelen blijven stijgen
ons leven en onze gezondheid wil bedreigen
in schrijnende toestanden met soms gevolg: de dood
mensen worden eenzamer en zonder perspectief
in lichtloze dagen valt al ons sociale leven stil
ook al vergeten wij familie en vrienden niet
in ons hart is er verdriet, angst, voelt het zo kil
virologen spreken…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Straks ruisen verdorde bladeren in de wind,
zijn kabbelende heldere beekjes een zeldzaamheid,
hoor je stilte spreken over wat ooit was,
en is verloren voor de eeuwigheid.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 leeft, is een schaduw, een schijn
tot de fantasie fijn het weefsel maakt
de mars van de waan, de dans van gevoel
bindt de massa een koor of eenzaam doel
als in verliefde schijn gloeit er verbondenheid
die zielen versmelt in een liefkozend zijn
zeg niet: ‘je dwaalt, jouw waarheid is niets’,
want elk idee heeft vleugels, elk woord een blik
spreek…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Kleuren zingen in warme tonen, als de morgen die haar dag belooft
Een hart dat luistert naar dit leven, waar liefde tintelt, diep geloofd
overpeinzingen blijven spreken, in zachte golven op mijn pad
het licht dat door de dagen straalt, herinnert aan wat ik ooit had.…
Twee minuten, en meer
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
247 Van zorgvuldiger leven,
van zachter spreken,
van het weigeren te vergeten.
Voor hen die geen tijd meer kregen.
Voor ons die nog kunnen kiezen.…
Odysseus’ verhaal; intermezzo
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
101 Aangetast in mijn eergevoel, het overgebleven
plukje trots dat ik, vanonder mijn rots, met enig beven,
om van angst niet te spreken, nog durf te verdedigen;
na dit era van stilte, laat ik mij niet langer beledigen.…
Ds. Steven Anderson schiet sodomiet dood op de Dam; DROOM
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
482 “””De Koninklijke Familie zit op de voorste rij
hoefden ook bijna niet te lopen
vanuit hun Koninklijk Paleis op de Dam
daar direct achter mijn eigen (schoon)familie
aflopend van vol evangelisch tot overvol
van eigen weten, gelijk en ongelijkheid
ook mijn gehandicapte dochter met haar moeder
zittend op een kleine verhoging met remranden…
WAT MEER VULVA IN DE POLITIEK!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
435 Ik ben vervuld van de vulva
Ik ben een getrouwde man
Met een man, mijn man
Mijn liefde, mijn hartstocht
Doch, toch ben ik vervuld
Van de vulva van de vrouw
Niet alleen de schoonheid van buiten
Maar vooral de kracht van binnen
De oerkracht van de vrouw
waar geen man aan kan tippen
Dus wat meer vulva in de politiek
Brengt de pikorde…
Duizend en een nacht
poëzie
3.7 met 14 stemmen
3.654 En zij: laat af van spreken en geniet
des Scheppers gave in stilte van bezit;
wit is mijn lijf en wit is mijn gewaad,
wit mijn gezicht en wit mijn levensdraad
en dit is wit op wit en wit op wit.…