4624 resultaten.
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 daaronder grazen prooidieren
van door de wol geverfde taal,
gedreven door herders
met een eigen symboliek
ten prooi gevallen aan de
melancholie van deemoed
onzichtbaar in het wolvenpak.…
Tuimelgeesten (cholerisch sonnet)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
960 Het schijnt geweldig te zijn om te sneren,
De schrijver die de vaste vorm nog eert
Geheel met pek en veren in te smeren
Omdat hij taal noch teken wendt of keert
En graag met oude woorden nog jongleert.
Kritieken zijn niet van gebakken lucht,
Zijn werk, alweer een ouwe lullen-vrucht.
Het mager schrijversvolkje vloekt en zucht.…
Van Kooten en De Bie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
902 Zonder Kees van Kooten en Wim de Bie,
zou de Nederlandse taal veel armer zijn.…
VOGELS.
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.195 Zij gunnen mij gaarne 't geheim hunner tale,
De roodborst zijn snoeren van bloedkoralen,
De merel haar zang als betinkte bokalen,
En vinken hun klink-slag op eedle metalen.…
Overpeinzing tijdens strandwandeling
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 Golven ik luister naar je ruisen,
open voor mij je taal en je verhaal
dat in mijn gehoor mag huizen.…
Afgunst.
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
924 Is nog meerdere talen machtig en hanteert ze prachtig
Cultureel onderlegd, toch niet die neus in de wind
Te onderdanig goedgelovig kind, erg gemind door de diertjes
Want dezen zijn de oprechtheid zelve
Veel te goed is half gek heeft ze nooit ofte nimmer geloofd
Tot ze door afgunstige familieleden ontoerekeningsvatbaar werd bekroond
Haar…
Trekdamse bos bij 's-Gravendeel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 Ik herdenk hier met taal bedreven
de kinderherinneringen uit mijn leven.
Langzaam gaan de omgevingsgeluiden verstillen
ze doen me terug denken aan eeuwigdurende idyllen.…
driedeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Een plaatje geëtst door de driedeling
het lot, het toeval en de zin van bestaan
anno pakweg tien miljard voor Christus
Toen reeds was het geklonken
met gevleugelde taal
dat naar het spant zweefde
buiten bereik
van lagere woordsoorten
Hoe het een school sentimenten
strooide met de tip van de vlerk
de abstracties in het zwerk
hing en in…
De nacht weerspiegelt een tweeluik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
502 Het wolkendek ademt dieper, zingt door
ruiten, ze weerkaatst de melancholie
geeft naast tal van denkstrategieën
ook een onveranderbaar diafragma.
Het heelal oogde weer goudversierd
betoverde met de maan haar regels.
Ze verschenen van elders, versleept
als kleine sterren dwarrelden ze neder
nu rest de vraag of dat vandaag moest.…
Burger King
gedicht
4.9 met 11 stemmen
7.657 Wat heeft het nog voor zin om in
een taal te denken die geen tanden heeft?
Ik sta alleen. Mijn woorden zijn naar god.
Dus slof ik door de leeszaal van de straat
en blader maar wat door de Burger King,
gewoon, omdat ik leef, omdat ik hopeloos
eenvoudig eet en straks vanzelf vertrek.…
De nadagen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
508 het was geen
majestueuze vuurbal die
aan de hemel verscheen
noch een ingetogen
stukje décor vol
nostalgie uit de nadagen
er vibreerde iets
tussen licht en lucht
dat ieder mentaal raakte
onontkoombaar schreef
een boodschap zijn letters
in de menselijke geest
een bericht dat voor
allen dezelfde inhoud had
door tal van beelden begeleid…
Vonkten in exegese
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 opbouw geplet
zijn referenties
werden xenofoob
de aardse samenhang
verroestte tot schroot
nog lang bleef
zijn lijfelijk verschijnen
een uiterst opzienbarende
en heftige gebeurtenis
de intense geladenheid
van zijn lichaamstaal
kon hij bij een groep
vertalers snel kwijt
zijn boodschappen
vonkten in exegese door
de heldere taal…
Beknopt verhaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 In dit geval zat het zo
je zocht op internet
en stuitte op een foto
van iemand nonchalant geleund
tegen de deurpost
tussen tal van tulpen
een bloemenkoopman,
dacht je
hij vroeg bij die foto of je
een verhaal met hem
durfde te schrijven
om de beurt
je deed het
en dan na een aantal jaar
loop je met diezelfde langs het strand
verzeil…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 werveling
waarbij de een
snel de ander verving
om gaten te vullen die
alles zouden onthullen
het was stilte die
joeg door ons bestaan
het steeds laten gaan
van niet te raken zaken
waar is de stop
die de strop van ons leven
weer lucht zal geven
in een vrij kunnen spreken
met het geluid van breken
zullen woorden open gaan
hun talen…
Verrechtsing
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
510 van hen met dubbele tong
m'n tengere tanden typen:
"ik heb schrik" maar
schreeuwen durf ik niet meer
daar mijn eertijds sterke handen
reeds geboeid aan banden gelegd zijn
m'n tengere tanden tikken
op het ritme en de maat van de klok
die echter niet begint te luiden
overstemde alarmsignalen: teken aan de wand
in een nu nog omfloerste taal…
Context ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 Blijf moedig ouwe dichter
schrijf je pen niet stuk, anders
blijven boeken zonder lezers,
verlaten onder stof, vergaan tot
kruimels van gedachten, die
je opveegde voor je ziellepartners
weer herhaald op een andere morgen,
wachtende op de teksten die je brak
in het samenkomen tot een gilde,
waarin het nog ongeboren kind van
taal…
Herfst zonder oogst
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 jij hebt zomer gezocht
waar kou klapperende
tanden wit licht weerkaatsten
einders gevonden die
hitte trillend de verzengende
horizon mismaakten
hebt tal van
verschroeide bladeren
gekeerd maar het leven
bleek al door de immense
hitte te zijn verteerd in
een herfst zonder oogst
nog duistert het
onder levenloos loof
maar de koelte…
jouw stad
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
486 dit is jouw stad, wat ze ook zeggen
de stoeptegels zijn van jou
de ramen, de kleuren, de geuren
het bloed achter de ogen
de geboorte, het kind
elke straat, elke taal
deze plek is van jou
alleen van jou
jij bepaalt met wie je deelt
deze lucht is jouw adem
dit cement zijn jouw poriën
hier at je brood, dronk je verdriet
huilde je vreugde…
Erasmus
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
541 Dát, beste Erasmus, is nu dus hun taal.
Maar toch, ik probeer steeds jouw houding te zien
als bron van mijn denken (nou ja, voor een deel).
Als velen dat doen, wel, dan lukt het misschien:
in plaats van verdeeldheid opnieuw een geheel.
Maar mijn hoop lijkt vergeefs, want ik hoor al je spot.…
Een volmaakt geheel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
453 zonder
pigmenten in
een eerste glans
van nano en energie
uit nieuwe elementen
zij spelen met
en in de atmosfeer
zoals ook wij delen
in en deel zijn aan
onze leefomgeving
sprankelen zij in
harmonie met een
totaal andere biosfeer
in ons nieuwe samen
zijn identiteiten gelijk
maar in verbinden
vullen zij elkaar aan
en versterken tal…
Zwijgend leren leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
579 niemandsland
waar verdwaasde weeskinderen zoeken
naar de spiegel van de kalme horizon
en weet je, in mijn kleine wereld
blijf ik in gedachten alles lezen
wat jij ons in broze woorden toevertrouwde
in de doodsangst van jouw benauwde leven
altijd samen op weg naar nergens
ons verwonderen over de zoektocht
samengebracht door jou in onze taal…
open water
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
422 zoals water vormen kan
in alle talen, soms met veel
geraas en dan opeens is ze
de spiegel van mijn aangezicht
zij is de zee het meer, mijn meander
wanneer ik zwijg en mijn gevoel
de richtingen absobeert totdat
het grijs van staar zicht keert
tegen het licht van vandaag
het open water, ingesloten door
beperkingen van een
telkens veranderend…
Hun sferisch gevoel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 jij hebt de
kunst verstaan
om te gaan
met mensen
die net even
anders waren
kon hun
boeken zonder
woorden lezen
in talen die
nog geen stem
formuleerden
las lichaamstaal
uit hun verschijnen
beantwoordde
die in soepele
lijnen met een lach
en sprekende ogen
had de intuïtieve
aantrekkingskracht
van gelijkgestemden
die herkenbaar…
Poëzie
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
538 achter
tralies belandt
poëzie is
de schoonheid van de kanteling
naar de zwartheid van het licht
zij is de angst die op een
zonnige dag in het heldere oog
van het hert schijnt
de achtergebleven
woorden van de herder
die vergeten zijn
poëzie is een magische bezem
die in het boek der tranen
de boze geesten verjaagt
zij is de taal…
Anders zijn wij u Mevrouw Yesilgöz spuugzat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Geachte fractieleidster van de
Volkspartij Voor Vrijheid & Democratie
De stevige, de stoere, die mooie van de klare taal
Mevrouw Dilan Yeşilgöz- Zegerius
Er was geen gebak (jammer)
Maar uw gemak (verassend)
‘We hebben het gehad’ (ontluisterend)
U moet nu juist aan de bak (kijk over uw schaduw heen)
uw volkspartij dicht het gat (verplicht…
Zwart goud
netgedicht
5.0 met 33 stemmen
445 in de lage zon
klotste het zwarte
water zijn gouden
kuiven uitbundig in
blinkend bewegen
de donkere
afgronden zonder
taal of enig teken
van inhoudelijke
communicatie
het zwarte goud
gaf ruimte maar
vrat energie in de
niet aflatende
emotiespeelbal
slurpte aandacht
in afleiding van
macabere suïcidale
actievlagen om te
pogen…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Zal ik woorden tussen lijnen schrijven
in de omheining van lege taal gaan staan
op verkleumde dichtershanden zitten?
Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
het luchtruim zoeken als een ongebonden vogel
de plek vinden voor poëzie waarvan de diepte mij ontgaat?
Waar niets voor altijd is?…
IK HEB MEZELF DE OORLOG VERKLAARD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ik heb mezelf de oorlog verklaard
om uit einde lijk de vrede te bewerkstelligen
Alles breng ik in stelling
hard daaraan te werken
zelfs keihard er tegenaan te gaan
fier ten strijde te trekken
en mijn wapens zijn
woorden, woorden, woorden
met af en toe zeer ruige taal
dat ze mogen leiden tot een oer-dialoog
wederzijds leidend tot absoluut…
kiezelsteen
netgedicht
1.9 met 290 stemmen
1.569 een desolate plek
in zachte regen krast
de stilte op schuldige grond
je noemt de naam
van je dode vader
je gedenkt zijn naam
je ziet hem
hij zwaait halverwege
het tuinpad
nog één keer
kijkt hij achterom
een laatste maal achterom
je legt een kiezelsteen
op zijn graf
in uitgesproken taal
noem zijn naam
blijf bij…