4012 resultaten.
een vader betekent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 het leven
die mij steeds weer de juiste weg wijzend
toch ook de ruimte laat en gelegenheid biedt
mijn eigen weg te vinden en te gaan
een vader betekent
zoveel dingen voor mij
een veilige haven is hij
een schuilplaats met beschermende beschutting
als het op de een of andere wijze tegenzit
die mij ook het vertrouwen geeft
om na het vallen…
Meridianen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Ooit, als de mensen samen zijn,
door het openen van het zonnegordijn
weelde gedeeld in die verbindingslijn
sloot zich op zonder woord van spijt
onze natuur legt een baken in de tijd
we draaiden de klok terug en
bevroren geweld tot ijskristallen,
dan zou de oude zon zich uit een
verrukkelijke hemel laten vallen
in de krimpende schaduwen…
Des dichters muze
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
538 Dames, ik zeg u wordt nooit verliefd op een dichter,
tenzij je af wilt vallen, je wordt kilo's lichter,
tijdens zijn nadrukkelijke af- en aanwezigheid,
want vaak is er voor een warme maaltijd geen tijd,
dan weer voltooit hij zijn gedicht met jou in bed,
terwijl jij net de aardappels op het vuur hebt gezet.…
Grenzen gaan en komen.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
430 Warmte wat nooit bevriest,
zoekt zijn immuniteit
in het bloed, wie dat vindt
dat resistentie bestaat even
alleen in woordenboeken,
wat ik lees is lopend vuur
sterk geïnfecteerd dat het
zelfs de dood ontdooit
de grenzen vallen weg
staan als blokkades weer op
waar mensen gaan, de haat
verbleekt, is even weg,
bladeren die al gestorven…
Open je ogen en Ontwaak
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
542 Donder,
Zal het water zal uit de lucht doen vallen,
de aarde doordrenken.
Haar verfrissen met het nieuwe groen.
Toekomst is aan hen die durven te dromen.
Open je ogen en ontwaak.…
Pinkster Gedicht
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
567 wil zijn
tussen de doodgravers handen ons lied
woorden van leven
diep in onze ziel geschreven
de kracht van ons volk; van ons geslacht
gezangen bij tokkelend snarenspel
wanneer we niet meer
kunnen huilen , de pijn te heftig , het
leed te groot
en we alleen nog maar kunnen denken
dat we willen leven
elke dag opnieuw ons laten vallen…
Onafhankelijk?
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
840 Je voelt hem als je gaat vallen
en zere knieën je leven vergallen.
Gehoorzaamheid aan deze meesters
is altijd nog het beste.
Ze zijn er tot ons nut.
Dat gaan we wel beseffen, ten lange leste.
Alleen een vogel laat zich niet beteugelen.
Op het dunste takje strijkt hij neer
En wiegt daar zorgeloos heen en weer.…
De strijd op straat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 waar vroeger
het klimaat
zich rustig
liet beschrijven
in proces en
statistiek lijkt
de strijd op straat
te worden beslecht
vooral als bomen
al in vroege herfst
hun bladeren laten
vallen beuken
winden meteen
in agressieve buien
op de kale stammen
breken jonge loten af
laten de vroegste
knoppen zonder
enig mededogen
verdrogen…
Als allen slapen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 De nacht valt met z’n vele zorgen
Velen vallen met geluk in slaap
Anderen sterven
In Kabul wordt de overwinning gevierd
Dar al harb wordt ingedamd
Studenten schreeuwen dat hun jaar begint
En ik, geplaagd door hitte
Ik denk aan werk dat spoedig wacht
Ik denk aan de mensen die denken
Aan de rode bloem van de oorlog
Het geweld dat…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 kort zijn mijn gedachten
enkelvoudig is mijn geheugen gevuld
daarbij heet in de kuil vallen verwachten
het sluit aan bij menselijk ongeduld
gevuld met onwaarachtig verzachten
de zon schijnt door mijn venster
en zie het groen van mijn tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin…
Volo ut sis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Het is een grijze dag vandaag - pilarenbijterwolken
Willen als ik hun agonie sinteren vallen leren
Maar moeten voor de donder dieper zijn
te klein
Ik kabbel als te kleine golven aan mijn eigen oppervlak
Als hout gekloofd tot aan de nerven
Sterker na het kleine sterven
Zo moest ik dieper zijn
Ik moet ontwennen aan dit bloed met botten…
van harte 65
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 65 is een gouden jaar
zeker voor wie weten
dat eerst met 66 jaar
het leven echt begint
nog niet eens gestart
ben jij al ruim bepakt
met oogst van liefde
die vol de rugzak vult
met ervaren wijsheid
die stevig anker vindt
in de volhardendheid
van altijd vasthouden
het opstaan na vallen
over struikelsteentjes
die jouw pad plaveien…
Wat als vader zegt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
928 Een kruispunt van falende wegen
In een bergachtig gebied
Waar de lawines vallen als regen
Om hoop te bederven
Wilskracht niet meer te verwerven
Bang voor het einde van de dag
Hoe ontwaak je nog uit deze nacht
Schaamte voor je wezen
Om voor je medemens te vrezen
Maar wat als je vader zegt
‘Ik ben trots op jou’
Lijkt het van binnen
Dat…
Camera obscura
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 In schaduwzonnevlekken
van de bast van de plataan
de stramme takken wijd uiteen
gelopen tot een nachtverblijf
waar Nadenken Herinnering Verbeelding vallen in de ziel
gelijk in ene camera obscura
doch waar in 't volle licht der dag
onverhoeds tot schrik van velen
als bij des hemels donderslag
plompverloren soms een groene en een kleine…
Vredesgebed
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
710 In vrede herdenken we hen
die kozen te strijden,
hen die kozen de strijd
geweldloos tegemoet te treden
en hen die geen keuze hadden;
allen wier lot het was te vallen,
te sterven in de strijd.…
Tranenrivier
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
560 Druppels vallen, weerspiegelen ons wezen,
op het water dansen sporen van onze smart.
Zoals rivieren slingeren door het land,
en wind zich vrij lost in een open lucht,
zo is de liefde vergeving in ons bloed,
de rivier troost ons met haar klagend gerucht.…
Een kleine herinnering
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 voor even
had stilgezet
daar op die trap
en op dit moment
een ontmoeting
liet niet lang op
zich wachten
en de spanning
knabbelde aan mijn
rust in de nachten
een ontmoeting
kon ik arrangeren
als zij het moment
nog helder had
ja dus zij had
morgens haar
laarsje niet goed
gesloten zou dat later
op de dag wel doen
later gevaar en vallen…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 geen bodem, geen einde, alleen vallen.
de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.…
Vertel mij wie ik vroeger was
netgedicht
1.8 met 28 stemmen
597 Verloren stemmen
fluisteren in stilte zacht
ik zoek mijn echo
Vertel mij wie ik vroeger
was, toen stilte nog een veilige plek was
om te schuilen, toen ik sprak met bomen en luisterde
naar het licht, en elke traan mocht vallen zonder uitleg of schaamte.…
De Schermer
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
472 Die laat zijn oog op Verleidelijk vallen.
Scènes die algauw jouw weerzin wekken.
Maar hoe moet je beelden attaqueren?
Dus fiets je verder door de velden.
Vegetaties voorspellen de toekomst!
Ploegen keren de grond zorgvuldig.
Vlakbij een peloton dappere schermbloemen!…
Aftands
hartenkreet
4.5 met 16 stemmen
1.246 Aftands, onacceptabel,
om weemoed te dragen
tandenloos na jaren
iedere vreugdedans voelt zich verlaten,
stikstof in het afsterven
elke dag een beetje
het water begint te knarsetanden
't lijkt op niks méér
De levensboom
vallen van de eerste bladeren
verweerde rimpels
eerste levensjaren
jeugdigheid waar ben je heen
'k voel mij zo…
DE TRAAN VAN MIJN VADER
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
649 in de grote Wilhelminakerk
op Rotterdam-Zuid
aan de Oranjeboomstraat
toen eenvoud
nog heel gewoon was
en emotie zo ongewoon
ondanks de muzikale diepgang
van wijlen organist Feike Asma
of de psalmen van wijlen Piet van Egmond
tot grote verwondering van mij als kind
bij de meest meeslepende orgelwerken
vaders oog een traan liet vallen…
Reprise; Meerstemmigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
421 Gedachten vallen uiteen
onder volheldere manen,
draaiend rond de grond
waarop men zou willen
dat pseudoverwisselingen
niet meer voor kwamen.
‘De schrijver toont diens
ware gedicht in woorden,
herhalende dramatische
wendingen door thema’s
verbonden in de zinnen,
-met onbevlekt gezicht.’…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Herfst - een kwetsbaar blad
in de wind, nog even maar,
dan is het voorbij
Het blad laat los zonder
haast, al wist het dat vallen geen einde
is maar een mild terugkeren naar wat het altijd al was.
De lucht vangt het op zonder oordeel, en even lijkt alles gewichtloos.…
Peperkoek
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
358 De kruimels vallen,
zoals alles valt:
onopgemerkt,
voorspelbaar,
volgens plan.
Fatalisme is ook troost:
weten dat er niets meer komt
dan wat al verdwenen is.…
Sceptisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
365 Terwijl hun woorden roesten
en hun beloften in as vallen.…
Stormlicht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
345 Mijn hoofd rent vooruit,
sneller dan woorden kunnen vallen,
sneller dan zinnen durven breken
op de rand van mijn mond.
Ik probeer te spreken,
maar alles struikelt —
letters botsen tegen elkaar
als vogels tegen een gesloten raam.…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw.
Dieper dan de lucht.
Je huid.
Grijs,
alsof iemand het licht had uitgezet
van binnenuit.
Ik zocht naar een woord.
Iets kleins
om over de rand te duwen.
Er valt iets uit mijn mond.…
wachten op het woord
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
325 twee stemmen staan tegenover elkaar
als deuren die tegelijk willen openen
maar klemmen in hetzelfde kozijn
woorden vallen niet
ze botsen
stuiteren terug naar de mond
waar ze opnieuw worden geslepen
de één spreekt
de ander wacht
niet in stilte
maar in een binnenstorm van tegenspraak
een hoofd schudt al vóór het einde
een antwoord groeit…
Op dezelfde hoogte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
580 tegenspreekt of zegt
dat er meer is of minder of iets dat ontbreekt
en daar op dezelfde hoogte zonder vragen
die nog wegen,
geen samenvallen maar
een weten dat zich
niet zich laat bewegen
dat zij elkaar niet raken
slechts bestaan langs
eigen wegen,
maar juist daarin schuilt
de prijs die
nergens wordt gezegd,
een leven zonder vallen…