Alle inzendingen

Zeven zilverwitte zwanen zweven rustig boven uw bruidsbed Zeven zilverwitte zwanen bewegen door de alsmaar ijlere lucht Zeven zilverwitte zwanen strijken neer op het tevoren bepaalde moment Zeven zilverwitte zwanen spreken u in koor zachtmoedig toe Zeven zilverwitte zwanen nemen u liefdevol op hun schouder Zeven…

Wie continentieconsulent wil heten (Een ander woord daarvoor is poepoloog) Houdt soms een wetenschappelijk betoog Als specialist van poepen en van scheten. Zelf ben ik met mijn stoelgang zeer content: Ik ben gewoon geweldig continent.…

Die…. je weet wel - waant zich met zijn a.i. glimlach sterk en machtig allemachtig prachtig Slaat hij toe als een bokser met bokshandschoenen in de ring…

Sinds ik aan huis gekluisterd ben Zijn alle dagen gelijk Het uitzicht onveranderd Al jaren uitzichtloos En toch vliegt tijd heel hard voorbij Maar pas wanneer ik weer herinneringen kan maken Zal de tijd misschien haar haast kwijtraken…

Een Rubik's kubus heeft ongeveer 43 triljoen mogelijke combinaties Je kan draaien En draaien En draaien, zonder doel Dan kom je weer op een andere Van die 43 triljoen kleurenmassas Soms merk je dat een zijde Perfect geordend is Je kunt het laten zien en Pronken met het mooie Éénkleurige vlak Maar schijn bedriegt Wat betekent het oppervlak…

De dominantie van het mannenlichaam als leidende in de gezondheidszorg is aan het kantelen tot 'n evenwicht met het vrouwenlichaam, goed bericht en ook het respect voor haar speeltje de clitoris in haar vulvalippen voor mij met een man was het en is het 'n must ik gun de vrouw zo die lieve lekkere lust…

Ik ben zo groot dat ik Mijzelf kon scheiden, in Wij klein, als zandkorrels in de zee Wij kunnen niet aarden, niet aarden Wij woelen door de baren Wie we zijn of ooit waren Wilden in een wereld die zichzelf niet weet Maar Ik ben Als Ik in de mensen Met wat tijd, met wat ruimte Soms iets vind en soms vergeet Maar altijd weer verder ga…

Zoete stilte spreekt waar eerst woeste stormwind dacht. Het dwalend kind heeft nu de moed herpakt. Het kijkt omlaag, de blik niet langer mat, omdat het kosmos’ blauw in de ogen had. De rook vervliegt, het vaderland herrijst, waar heel de schepping naar verandering wijst. Geen wees is eenzaam die de sterren kent, en zich in overgave tot…

De ernstige christen weet dat vergeven in het ware geloof zeer glansrijk is, bij alle kwaadheid, wrok of droefenis door het vaak woedende mensenleven. Strenge wijsheid wil liefdevol streven naar mild aankloppende geheimenis, waarin licht en minzame duisternis veel omhullen, daarbij verklaring geven. Genade en boete ontmoeten elkaar om…

ghe leest dit met een kloppend herte, soo mach men hopen, ja nogh stercker. . ghe leeft gewis in mijn ghe-dicht, ick schenk u adem ende morgenlicht, mijn bezielinge is in u gekropen. . 't is een langh zoeken gheweest naer 't rythme van uw wordinge, door luysteren, voelen ende schouwen. . oogen verhalen 't meest, soo segt men dickwils…

Uitademend op mijn huid voel ik je leven. Van de koude avondlucht huiver je licht. Waar zijn de gedachten die wij delen. Begrepen is beaamd. Anderen kunnen op ons wachten. Lachend schenken wij geduld. Een briesje, bladeren bewegen, terwijl duisternis omhult. Een lantaarn noodt tot vinden. Is er iemand die ons zoekt? Dit is een even…

De roze Champagne valt slecht tijdens het onderonsje met de moraalbaron. Maar het pluche is er zacht en ijdel met de intieme fluistering van een dichter in de besloten huiskamer van de stad. Binnen glijden de uren geruisloos voorbij achter de schijn van zwaar spiegelglas waar de wereld zich schikt naar onze privileges en de waarheid beleefd…

met een misthoorn de verstilling omver blazen te laat om je in te graven in deze zwarte tijden klinkt ontwaken zachter dan wakker blazen in een verlaten woonoord waarschuwing noch bescherming wis mij uit dit droeve landschap ik ben niet het ware verhaal…

De dood speelt geen theater met de stilte zeg maar niets meer, nu is het bittere ernst. Alles wat er toe deed is verkeerd gegaan alsof de heimwee met het vergeten speelt en liedjes kantelen door de aai van de wind. De herfst kent nu zijn eigen heilzame rust je slaapt niet, je bent niet herrezen je zweeft ergens kalm en sereen in de versteende…

Hoe mooi is de herfst! Haar schoonheid overstijgt genot. Ook in de Kempen.…

mijn hele koninkrijk ligt gelegen aan de gaba a receptoren, overgevoeligheden vertolken de waanzin die ik merk te mogen lezen in alles wat ik zoek en vind het balanceren op het randje van het trottoir vertolkt de angst die in een persisterend molecuul nog tot kleinere eenheden wordt gesneden explodeert wonderlijk in al mijn zintuigelijke…

De stormen zijn doorstaan de winden en de zeeën Het belangrijkste blijft het onbegrijpelijke raadsel dat jij graag bij mij bent bloot voor mijn handen en mijn kussen bij mij ligt en met een zucht ons beiden laat voelen dat het leven goed is We zijn voelwassen nu kennen de hemel van de huid de tintelende sterren de zon waarin we…

Gerbera, Je hebt de wetmatigheden meegemaakt van mannen die te vaak dronken zijn, de leerschool van het liederlijke leven, hijgende stemmen en slechte manieren. Je weet als geen ander alles over de onderkant van de samenleving, de subtiele verschillen tussen arm zijn of rijk. En toch— Ik hoor de polsslag van de aarde in jouw stugge, harige stengel…

Och, wat zouden ze ons haten als dieren konden praten elke koe zou woedend de wei verlaten en brullen, luid naar ons toe; ‘boe, boe wat een egoïstisch ratjetoe!’ Grazend over alle velden en straten zullen wij ze vrij moeten laten naar ze luisteren en met ze praten klopjes geven op hun ruige rug en vol spijt beloven; ‘we draaien de tijd…

het is al laat voor een bericht vandaar dit rechtlijnige alles binnen handbereik -teveel om te herhalen de overtuiging is rotsvast het zicht beperkt in galop naar de stal als veldstorm of flitskraak het pad van twijfel ligt haaks op de rijrichting inmiddels is het te laat om nog ten halve te keren we zouden figuurlijk kunnen…

Ik droom van verre, onbekende stranden, waar golven fluisteren in de vroege nacht. We reizen samen door de wildste landen, omdat jouw hand de verste reis verzacht. Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen, geen grens die houdt de vrije vleugels tegen. Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen, twee sterke vrouwen op de open wegen. De wereld…

Hoe ik als enige de boog spannen kon, welke ik gekregen had van gastheer Eurytos aan het hof van Mycene, zal ik nooit bekennen; en waarom ik nimmer mijn doel miste, - dat weten hedendaagse gamers inmiddels ook, er bestaat zoiets als een ‘aim-assist’. In mijn tijd bestonden de goden ook niet echt, het was een manier om recht te spreken over…

Wind water en buitenvergiet druppel keer op keer onaangekondigd zonder oponthoud maar geruisloos in groen geheveld gras, als de zomer wegkrabbelt die de blinde mol het eerste zag. Bevend inderdaad zonder twijfel wakkeren de herfstvuren aan zodat geurige harten licht laten spelen in de mossige schaduw aan weerszijden loef en lij Onvernieuwd…

Tineken van Heule, ons maartje, kan werken gelijk een paardje, kan melken, kan mesten, kan schuren gelijk de beste. Tineken van Heule, ons maartje, staat hoog in de gunst van mijn vaartje, en als moederke haar prijst dat mijn zuster erom krijst, dan lach ik een beetje in mijn baardje. Liever dan een vis die in een goudzee zwemt, liever dan…

Ik kan hier wel m'n mening zitten uiten, Maar dat heeft volgens mij maar weinig zin, Dan stap ik mogelijk de valkuil in, Dat ik mezelf daardoor dreig uit te sluiten. Want volgens Jetten is het toegestaan, Wie anders denkt vol op de bek te slaan.…

In de ochtend van mijn leven Kwam ik veel moois tegen. In de middag van mijn bestaan Kwam er meer lekkers aan. In de avond die daarna kwam, Plukte ik de vruchten ervan. In de nacht, ’t eind op d’aard, Wordt in de dood niets bewaard.…

Ik schreeuw het uit in stilte, elke dag, Een geluid dat niemand hoort, maar alles zegt, Jouw naam op mijn lippen, elke keer, Hardop gezwegen, steeds maar weer. Ik mis je elke dag opnieuw, jij gaf mijn leven kleur. Jouw lach was als het licht in het donker, Onttrok ons uit de sleur. Je bent overal en toch ben je er niet, in de chaos,…

De tijd dacht de jeugd in het verleden te laten, maar uit een eigenzinnige bron welt zij weer op. Daar gaat de zwerver, die geen spiegel kent, gedreven door de drang diep vanbinnen, hij zoekt de luwte waar het hart aan wenst, als witte wolken boven ’t zengend land. Naakt wil hij rusten in het koele linnen kleed, waarmee hij door de hete…

Ik ben zo bang Bang om ze de waarheid te vertellen Bang om te zeggen dat ik dit niet meer wil Dat ik dit niet meer kan Ik ben bang om ze teleur te stellen Ik wil dat ze trots op mij kunnen zijn Ik wil dat ze kunnen zeggen Kijk, dat is ons kind En dat ze dan een trotse gevoel voelen Maar ik ben bang Bang dat ik ze dat niet kan geven Want wat…

Geen komma, meer maar een punt. een definitieve Paulien is dood en de taal een schat armer en een slimste mens Paulien rust zacht dank voor je pracht!!…