390 resultaten.
Onze gave
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
732 Wat is nu nog een wonder vandaag
Continu word ik omvangen door melancholie in mijn maag
Mijn geest reikend naar zielen in mijn omgeving
Met nog altijd last van een aardbeving
Bevind mezelf gewoon stilletjes prozaïsch discreet
Op een lijn met mezelf, zo nuchter alleen
Wie kijkt er in, om of op, mee met mij
Niemand durft en ik geef je groot…
Schaduwtekst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
146 zochten samen naar de waarheid in de nacht
verstrengeld in een koortsige verloren droom
nu fluistert de wind door de oude eikenboom
over de liefde die tevergeefs op redding wacht
de bladzijden vergelen het handschrift vervaagt
jouw stem is nu een echo in de mistige laan
waar wij dachten de eeuwigheid te zijn aangegaan
blijft slechts een melancholie…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 zich tijdloos voortpompt
voorbij de einder
loopt zich ook iemand leeg
de handen in kadans
strekkend in een zielloze horizon
het ijle tintelen in het gezicht
het wegkomen van de aarde hard
met wrede voeten van de loochening
de wereld is begonnen
met een strekkende vinger
uit het eiland van het lichaam
de tinteling, het gevoel, de melancholie…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Iets van melancholie verlegt de afstand
in een formule die wij ontrafelen wanneer
we aanmeren aan de nog maan-zijde
gelegen oever waar het gele riet
zich vereerd voelt met de zon die
aan de overzij het licht smeed
op het aambeeld van het heden
Dit alles kent geen gelijke in een wereld
die tragisch gelegen is aan de rand
van een altruïstisch…
Als we vallen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 de onzin stapelt zich op,
mijn ooglid trilt bij het lezen ervan,
ik val haast ten prooi aan Forest Whitacker-eye
toch verven kwasten
niet zoals vroeger
toen alles eens vanzelf ging
en zeker geen uitleg behoefde
krullen zinnen nog altijd anders
dan hoe ik ze eerder opzette
Nostalgie en melancholie zijn slavenmeesters
ze likken, bewieroken…
Onstuitbare natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 De tijd en maan staan bol
de seizoenen slijpen vol, ik verzin een
onvoltooide symfonie, een universele
ouverture, een humaan bolwerk,
een “pas de deux” in natura
die maar langzaam wil rijpen
mijn composities zijn van een
ouder repertoire, vaak op hol geslagen
door melancholie, ontsproten uit het
labyrint van een herkenbare gravure…
Guilty Pleasures
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
408 Wellicht zal het ooit even compleet anders gaan
nu wij vandaag in weer die stemming hier staan,
met regels, wellicht verlangen, een tijd van weleer,
over kinderlijke eenvoud en melancholie dit keer.
Dus kom dansen, geniet de verwondering van alledag
krabbel ook gedachten dat zo lieve op een briefomslag.…
Melancholiek.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.131 Ik herinner mij woorden van jou
van mij, wat we zeiden.
Maar leiden nu ons eigen leven.
De avondschemering boven de tuin
en het huis waar ik een gedicht lees
van M.Vasalis, schoonheid en verval...
Even een traan, het regent en ik kijk
naar het natte gras.
Alles wat zuiver was, de grond, de
aarde, jouw ogen en je haren.
Wat er is, is een…
Betoverend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Vanuit mijn opgebolde burcht van onweer,
met eigen dichterlijke hand gekneed,
daar flitst krakend bliksem van inzicht;
melancholie verdwijnt nu zonder omkeer.
Het is alsof de zon doorbreekt op
een nevelige morgen, de zon in mijn hart.…
Willem Arntsz
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
483 Zoals bij de maanzieken of
de lijdenden aan epilepsie; of bij hen die
hun manie verdroegen in de vorm van een
pijnlijke melancholie. Frenesis, insania
of hysterie zouden ze gaan heten; bij al
diegenen die zich liever zo zouden vergeten.…
Ik herinner me jou zoals jij was
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
489 Momenten waarvan de herinneringen overblijven
Sporen gegraveerd in het geheugen om nooit meer weg
te vegen, onze liefde vervoegt de tijd van melancholie en stilte
Hoe dierbaar en waardevol zij allen zullen zijn... alsof het gisteren was.…
Avond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Een stille melancholie daalt neer
over een wat verdrietig hart.
Gedachten wijlen een ogenblik
over hoe het vroeger was.
Met een verlangen
groter dan de smart.
Geniet het moment zoals het is.
vergeet het oude zeer.
Wat morgen komt,
met misschien opnieuw
weer zon en warmte…
Dat zien we morgen dan wel weer.…
hoe ze keek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 hoe ze keek
hoe
niet waarom
dat vroeg ik mij nooit af
niet tijdens
en niet
daarna
het was
en het was
hoe
hoe ze keek
melancholiek
kan dat?
kun je zo kijken?
want het was hoe
het was
hoe ze keek…
Het is bijna herfst
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
457 Het is de tijd van inspiratie, energieën ontvangen
maar ook in elk van ons weer zal loslaten, melancholie en
weemoed als welluidende melodie, een opeenvolging van klanken
van verschillende toonhoogte laat diepe sporen na in een breekbaar hart.…
leven heeft een soundtrack - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
667 als het leven een soundtrack heeft
dan klinken toegenegenheid en liefde
doorheen hartstocht en drama
klingelt aandacht verfrissend haar bries
door teder betoverende klanken
die onrust en angst trachten te ontmoedigen
dan prikkelen de elan blussende noten
van verdriet en melancholie
vriendelijk maar zelfbewust
de verrukking van optimisme en…
Pittoreske straatje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
931 Ze mogen dat oude,
dat beetje verleden
in melancholie vertalen.…
Litteraturalia
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
448 Tandwerpse liedboek met metaalbeslag
Bekoorlijk exemplaar van Lancelot
Der boerenduvels en der keerlen god
Verwijlend in Gruuthuuse manuscripten
Ligt in rechtschaepen naeckte adamsglorie
Vast aan de boei der duivelin Quisitie
Om droefheyt der melancholie te weren
Die schand der zucht tot lustigheyt verschromen
Ontsloten int Latijn de Ysengrimus…
gedenkt Satyr; LGW III
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
360 waar melancholie in optimisme drijft
maar de liefelijkheid meer verzwijgt
dan fadoïstische eerlijkheid bezweert
op
de hellingproef van uitgeklede dromen
vergist zich in stoom van gedoofde lucht
terug
ondanks dat
het hart in volle frequentie
gemotiveerd tot op de beat
wil
doch
een pil door overkill…
De stem van de herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
436 Hoe op een kale tak ik de gezangen van een
huismus hoor wier akkoorden en toonsoorten zich laten mee-
stromen op de golven van heimwee en melancholie tegelijk vermommen
zich allerhande vlinders als dorre bladeren die een voor een zweven in de open lucht.…
In memoriam
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 Momenten waarvan de herinneringen overblijven
Sporen gegraveerd in het geheugen om nooit meer weg
te vegen, onze liefde vervoegt de tijd van melancholie en stilte
Hoe dierbaar en waardevol zij allen zullen zijn... alsof het gisteren was.…
De rivier van het leven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
619 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Langs de rivier
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
496 Bovendien stromen de golven mee op tempo
maat en ritme van langslopende seizoenen: lente, tijd voor
innerlijke schoonmaak en ontwaken, zomer vol passie terwijl stemmen
van melancholie en weemoed vloeien in herfst tot zij zich overgeven aan winterrust.…
Als de zomer ons verlaat
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
505 De herfst doet zijn intrede die me zal
dragen op vleugels naar een wereld vol schoonheid
melancholie en stilte waarin ik ook langzaam naar binnen keer in mezelf
maar elke keer weer beleven en ervaren van de grote en kleine dingen; een raken nabij.…
Als herfst me overvalt
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
574 Steeds meer hoor ik ze knisperen en
kraken zonder gebroken te worden onder mijn voeten
tegelijk laten heimwee en melancholie in schoonheid en tristesse
zich ook meevoeren met deze nooit eerder gehoorde golven; stille mijmering nabij.…
In het licht van Euterpe
netgedicht
2.4 met 63 stemmen
695 Noten in de wind
het hart klopt in stilte mee
muziek ademt ons
Euterpe, jij die de lucht
vult met klanken en stilte verandert
in toon, die hart en ziel opent met noten als zachte
regen, verhalen wevend van vreugde, melancholie, troost en vuur.…
Antidichter
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
340 Een melancholie
die mij draagt
en tegelijk uitput.
Is mijn hart te klein,
neem dan mijn lichaam.
Als woorden tekortschieten,
blijf dan
bij wat ik niet kan zeggen.
Heb mij lief,
niet groots,
niet voor altijd—
alleen
zolang ik leef.…
- Opgesloten leed -
netgedicht
4.5 met 64 stemmen
1.137 Gebaren gevuld met korte woorden,
verwijten met haast dodelijke stilte,
versterkt met intensiteit, ditmaal nood,
melancholie van duister wreed in dood.
Beelden, ervaring wil nog lang blijven.
Duizenden mensen lopen in een lange rij,
zonder enige hoop ooit leven in ruil
voor hun geinvestereed verdriet te zien.…
brodsky
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 leven, de onvermijdelijke dood
het metaforische incurabile voor alle pijn
de tsarentijd onverhoopt achtergelaten
met geheven hoofd, geen tijd voor pijn
- jij luie jood die niet wilde werken - dichter en schrijver
daar verboden in je eigen kernachtige taal
met zangerige monotone aanhoudende klanken
je lichaam verteerd door rook en alcohol en melancholie…
Herfstgedachten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
522 Vooruit, komaan, schrijf eens een vrolijk liedje
een versje of een opgedroomd verhaal
het maakt niet uit, vermaak ons allemaal
als je je kriebels krabbelt dan geniet je
Het is zo lang geleden dat we lachten
o, please, hou op, vergeet je nostalgie
die supersnelweg naar melancholie
gebruik je hoofd, kies andere gedachten!…
Herfststemming
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
904 Desondanks was het een krachtig moment doordat
mijn gemoed even was aangedaan maar in elk geval heb ik deze
melancholie in schoonheid en tristesse opgenomen omdat er niet aan te ontkomen
of te ontsnappen valt tegelijk een bijzonder en uniek plaatsje gegeven om nooit meer te vergeten.…