794 resultaten.
kamerplant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 ben ik geworden
het leven kabbelt traagzaam
aan me voorbij
als goudvissen
in de kom op de kast
die eindeloze cirkels zwemmen,
sierlijk en onbenullig
zingen ze hun mantra
maar luchtbellen
zeggen niets
de zon schijnt
nooit
in deze troosteloze kamer
op het noorden
waar ik stof vergaar
een verworpeling
opgesloten in rusteloze
onmacht…
Mantel van?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
503 de
horizon, die al eerder
overspannen was,schrikdraad
waaraan de alom aanwezige
schaduwen hangen, ik spartel
tegen, verlangend naar een
integere engel die bestaat,
ons het onzichtbare verklaart,
terugkeert op haar schreden
wordt ik door tijd en ruimte en
onder een mantel van de immuniteit
bewaart in de schaamte van de
onmacht…
Winter
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
753 Kijk
sneeuw
zeg ik
tegen haar
in een stoel
die nooit meer tuinstoel zal zijn
daar
achter het grote venster
ligt winters wit
bevroren
haar blik verdwaalt
want het sneeuwt ook al weken
in het landschap
achter haar ogen
nu is vandaag
en gisteren
en morgen
waar taal nu ligt
is het voor altijd winter
en het sneeuwt in mij
van onmacht…
De brandende vraag
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
351 ze schreeuwde
uit onmacht
en ongeduld
nog was er
geen vooruit
de massa stil
honderden
ogen keken
haar aan
blaatten de
brandende vraag
van tweeletters
waarop zij nu even
geen antwoord
wist te geven
het oponthoud
kon nog wel vele
uren gaan duren
de vervoerde
melk werd
steeds zuurder
met een herderin
die niet kan…
Avond-tjiep!
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.262 Paniek-getjiep klinkt het verderop
Er sluipt een kat met een nestje in zijn kop
Geruisloos verdwijnt hij de struiken in
Moedermerel bekijkt het flink, tegen haar zin
Tjiep – tjiep zo klinkt ononderbroken onmacht
De lichte lucht verkleurt, verdraait, verzacht
Horen doe ik haar al lang niet meer
Ik denk:‘Morgen hopelijk warmer weer.’…
woordwijzers
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
634 de lente is heen
in dit stilleven van
woorden
onmachtig weggegleden
zoals een glinstering op het water
veroverd door de nacht
waar stemloze vogels, zwartgepluimd
in leegte graven en uren tellen
opnieuw en opnieuw
tot elk geruis verdwenen is, zelfs
in mijn diepste slaap
of misschien wacht ik onbewogen
op de wind, veel verder…
netgedichten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
813 ik verzin ze waar je bij staat
kwak de woorden uit mijn hoofd
en het scherm vormt en vult
de nacht stormt onmachtig de schuld
waar vissersvrouwen eens
op het duin
op hun mannen wachtten,
soms tevergeefs want de zee
nam de boot, de mannen en hun netten
en ik, ach,
ik heb er zojuist eentje gesloten
dat krijg je er van
vissers gaan zo nu…
tankman
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
641 peking 4 juni 1989
het plein der hemelse vrede
is geen plaats voor vrijheid
duizenden schreeuwen
hun onmacht ten hemel
tonnen staal rollen in beeld
om het woord te vermorzelen
een chinees blijft pal staan
en de moordmachines stoppen
zijn schreeuw om vrijheid
wordt overal nog gehoord
de onsterflijke stem
van het geweten…
Nostalgie op de pubertijd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
852 Gevoelens van onmacht en liefde
troost en verlorenheid
oude dagboeken volgeschreven
het meisje van toen
Iedere week een ander als ze wilde
maar ze wilde niet
rust in een chaos
die ze als zo prettig heeft ervaren
Het meisje van toen,
tien kilo lichter en wat naïever ook
Maar altijd
feest feest feest
Ieder dag gemengde gevoelens
maar…
Met gebroken ogen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
610 je hebt het blad
nooit voor de mond gehouden
het dwarrelt naar de grond
uit vingers die
onmachtig zijn om
alles in de hand te houden
jij hebt altijd
de rug gerecht
maar nu lig je gestrekt
laat gods water
over akkers lopen in een
afscheid met gebroken ogen
toch zal uit as
jouw feniks weer herrijzen om
levend in herinnering te…
Laat me gaan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
794 De wind zachtjes tegen me
fluistert omdat hij kent
mijn onmacht, weet dat
niemand me helpen kan.
Als op een dag de storm
luwen zal ik het antwoord
voor mezelf heb gevonden
is ook mijn berusting bereikt.…
Lak aan alles
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 ik breek glas
beuk staal
met een moker
sla alles kort en klein
nog is
de chaos niet compleet
want ik sta overeind
die lak aan alles heeft
wie haalt
mij onderuit
voordat bezinning
mij vernielt
en ik moet knielen
voor de onmacht
van het lijf waaruit een
geest zich heeft bevrijd
ben gebroken
maar gewroken is de stem
die een…
Interpretatie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
431 Gewekt door de tijd, vliegt zij
boven de zee
Een oceaan van liefde
Gevangen
denkt zij, word ik vrij
In kleur
de dekens uitgetekend
vraagt zij God om veel meer zon
De ketens van haar onmacht
zijn verdwenen
Een sfeer van oprechtheid komt
naderbij
Drapeert de facto
op kleur
de teint van haar getijden
slechts daar zij degene is
die…
vergeten kind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 mijn huis werd een doos
met zwakke muren
het was stil daarbinnen
in dat huis zonder ramen
mijn oren had ik niet nodig
nergens noemde jij mijn naam
geruisloos verdween ik
in een verborgen bestaan
op onze onmachtige liefde
legde de nacht laf een deken
het kleine meisje van Madrid woont
in herinneringen op papier
alles wat geschreven…
Aan een zijden draadje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 hing jij
zo werd mij
de touwtjes
in handen geduwd
en balanceerden
wij samen
in een wereld
die stil staat
voor even
waarin minuten
uren lijken
onmacht
je aankijkt
en je je afvraagt
is dit het dan
overgeleverd
aan mannen
in uniformen
kwam je
voorzichtig
terug naar hier
het was jouw tijd
nog niet
en geef jou
met alle liefde…
Collecte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
592 Deze week loop ik collecte
Voor het gehandicapte kind
Zodat iedereen samen kan spelen, leren en sporten
Iets wat ik belangrijk vind
Aan de deur vertel ik mensen
Heb je geen cent op zak?
Je kunt ook met QR doneren
Dat is toch een gemak!
Tegenstrijdig voelt het dan toch
Dat een andere QR
Mijn collecte misschien te niet doet
Want sámen,…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 Hoor hoe de nacht uw diepe klacht omarmt
waar de ijle mist het kille graf verwarmt
het dwalend kind door onmacht zwaar beproefd
ziet slechts het wezen dat in 't duister kwijnt
terwijl het vaderland in rook verdwijnt
doch treur niet om wat achterblijft
wanneer de kille wind de nevels drijft
de wees is nimmer teder en alleen
wie opkijkt blikt…
Dagen van onmacht V
poëzie
3.2 met 5 stemmen
2.222 Als een zang die langzaam en machtig wiegt,
Uit de verte aansuist en dan weer vervliegt,
En op nieuwe wind
Me nauwer omwindt,
Hoor 'k steeds het geruis van de zee.
Waar ik ben.... ik wandel langs zonnestranden,
Alleen met het ruisen der baren die branden,
Zachte branding die schuimt
Naar de guurklare ruimt',
Witte ontrolling…
Onmacht, de ware macht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
641 de nacht braakt water
uit diepe wonden, geen
delicatesse of een sierlijk teken
maar een tastbaar iets dat alle
leven omlijnt door slechts te zijn
zoals het is geschapen
vluchtige verschijningen, het speeksel
van een kus, niets meer dan onmacht
is de latente houding die de foetus aanneemt
telkens wanneer het buikgevoel wordt
geraakt door…
Nieuwe goden der onmacht
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
515 Men doolt over hun schepping
toetsen opnieuw verzonnen wiel
kniel niet voor opgeklommen licht
zotteklap; men spot de nieuwe god
buiten te weten; nooit geleerd
dat het sowieso nog steeds bestaat
waar het omdraait is zo onzeker
zonder creatie niet geëerd
dan siert een wonder hen de lippen
uit woelnacht en smeekgebed
die hun hersens…
Kracht voor een ander onmacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
655 Ferm en krachtig
Soms zelfs te machtig
Het groeit je boven het hoofd
Ondanks dat je er in gelooft
Mensen worden jaloers
Maar toch zit je op de juiste koers
Want je weet wat je tot nu toe hebt gepresteerd
En dat is volgens mij echt niet verkeerd…
Vrij onmachtig gedicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Het is een vast gegeven
en ook al vaak beschreven:
er is geen weg naar wat eens was,
dat is vergaan verleden.
Al wil je nog zo graag
het goed van toen weer eens beleven,
er is een muur van tijd die scheidt
en niets meer terug wil geven.
Maar geluk van toen
naar wens opnieuw doorleven,
wat is daarop tegen,
dat heeft toch zeker zin?…
Afscheid
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
2.374 Nu ik
afscheid van je ga nemen
verdrietig ben
omdat het moét
wij samen
niet meer verder mogen
ontbreekt mij hiertoe alle moed
Wat zeg ik wél
Wat zeg ik niet
Wat doet je teveel zeer
Ik wil het zo graag
voor jou verzachten
maar hoe ik het ook wend of keer
elk afscheidswoord doet pijn
en daarom zou ik nu
uit pure onmacht
in jouw plaats…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
Hoogmoed ?
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
459 De onmacht van koraal doet
het leven verbleken, verstomt
elk verhaal in het fletse blozen
van de aarde, getuigenis zonder
kleur, een waarde die het rif
doet zwijgen.…
Verstilling
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
491 ik huil jouw tranen
aangezien de jouwe zijn drooggevallen
verstrikt in de verbintenis van het web
voer je stuurloos door de grachten
van harteloosheid en onmacht
glijdt begrip aan je voorbij
moet je duiken voor lage bruggen
die je haast overboord kieperen
niet wetend waar deze reis
eindigen zal, veeg ik de scherven
alvast bijeen die een…
Sorry
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.282 Of is het de sorry van de blijvende afstand,
niet door onwil maar de de sorry van de onmacht?…
Geborchte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 buiten het zicht, ver van gewoel
als wachtkamer van dolenden
tussen val en wedervlucht
een verblijfplaats, doorwaadbaar
van tijdelijke aard -
muren vol binnenmonden
voor het onbekende beducht
een begeerte te ontsnappen
werd mij deelachtig
zodat ik naar doorgaande wegen
vroeg
om kort elkanders pad te kruisen
ons eeuwige onmachtig…
Bedekte gevoelens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
551 Door woorden verpakt in onmacht
met strijd tegen je onwetendheid
gevolgd door de stilte in het donker
van jaren zichtbaar te zijn in de tijd.
Nu de dagen jouw voorbij gaan
in een huis zonder fundament
typeert jouw gezicht in onrust
waar in jezelf niet meer herkent.…