Alle inzendingen over schelpen

637 resultaten.

Sorteren op:

Vorsen bij de zee

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 643
ongekunstelde kind dat karrensporen volgt het vertrouwde in het zand van de jutter die in de harde kern een zachtheid blootlegt in het strelen van schatten zijn vondst op het strand * blijvend vorsen bij de zee waar beelden ontwaken terugkeer naar toen, de prille liefde de gloed onder het hemeldak die het parelmoeren binnenste van de schelp…

cel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 670
In een donkere cel Niet geboeid Maar zittend Slapend In isolement Tot dat je weer wakker bent Ik zag je vaak Heb je één keer zien huilen Om de vriend die er niet was Waartegen je even kon schuilen Iedere keer de schelp Des levens die je beschermt Die hoort van je eenzaamheid De zee die je uit de samenleving doet verdwijnen Dicht gaan de…
ebba12 september 2015Lees meer >

Haar stilte wit

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 869
nog zijn konijnen traag maar in een vlaagje lentezon ontwaakt hun eerste voorjaarssprong zien ze het prille groen van lichtend mos dat in warmte weer ontkiemen mocht na winterslapen struin door duinen naar het strand waar golvend grijs haar stilte wit in een opkomend tij in variaties blauw leg ik de schelpen in jouw hand…
wil melker22 februari 2008Lees meer >

Dichterbij

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
Je zit in zoveel dingen zo zag ik je, dacht ik echt in die ene schelp die zanderig naar me blonk. Het steentje in mijn schoen fluistert "als je twijfelt moet je het niet doen."…
Marije Geerts24 februari 2016Lees meer >

Verloren

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 591
Witte vleugels breken het prille ochtendlicht aan de einder tussen wolken en zee waar het opstijgt uit het nacht'lijk duister Gedachten rapen schelpen ranke vingers glijden door zand en het zilte schuim vangt dromen waarin alles verloren ging tussen het wit en zwart van woorden Daar buigt de wind zich in haar schoot en zij buigt…
Almaresare27 februari 2016Lees meer >

een nieuwe schepping

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
ontbreekt hoe merken ze dan toch dat mijn eclips het verzwijgen tentoonstelt van niets dat in mij is verrezen of heeft de serre hun eigen bron verwarmt met een hitte van gestolen gedachten en wedijvert de lente met het spiraal van verloedering alhoewel het luisteren effectief in bescheidenheid kan plaatsnemen oort mijn gehoor als schelp…
elze11 april 2016Lees meer >

Duinpan

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 567
Er was een duinpan en wij waren er er was wind geluid van golven wapperend helm, zand overal was er ontstaan uit schelpen, steentjes, korrels mineralen, miljarden, biljoenen, er waren wolkjes en natuurlijk waren er vogels we dronken zuurstof er viel zonlicht op onze huid warmte was er waardoor we naakt wij de enige mensen.…

de zandkorrel

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 733
een klein fijn korreltje van zand verloor zijn hechte band toen de wind hem even meenam en hij zo in woelige zee terecht kwam… verzwolgen door klotsend water, aangezogen met veel kracht, naar bodemloze diepte gebracht, waar een schelp zich wel ontfermde over het verloop van zijn verdere lot… de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde…
metske4 februari 2017Lees meer >

Strand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 403
Uitgestrekt tussen schelpen en aangespoeld zeewier, drijfhout beweegt zich mee met de zee. Zon vraagt: ‘Zou je vlees zich hechten aan je beenderen, als je ‘nee’ zei tegen mijn zomer?’…

voor beide moet ik springen

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 993
ik wankel tusen afgrond en ravijn voor beide moet ik springen ik haat het eeuwige onzekerzijn waarheid zal tot keuze dwingen de weg ben ik al kwijt geen handen om te helpen als ik diep in me kijk zie ik slechts lege schelpen gebroken zonder kleur het leven is verdwenen in de stilte van mijn huis voel ik me niet meer thuis ze zwaaien…
wil melker22 september 2003Lees meer >

Storm

netgedicht
4.1 met 234 stemmen aantal keer bekeken 66.195
Storm is er achter de horizon Niet te zien vanaf een veilige plek In zeldzame schelpen enkel te horen De alles verwoestende wind Maakt mij verward Lieve vriend.….welkom in mijn hart…
Anne29 augustus 2001Lees meer >

Liedje van troost

hartenkreet
3.3 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.044
probeer je pijn met mij te delen je façade van bordpapier is zo overduidelijk voor mij dus leg je masker eindelijk neer anders barst het nog een keer ik neem je angst er wel bij De waarheid maakt mij niet bang want ik ken je goed genoeg van sterrennacht tot schemervroeg en wordt het naargelang steeds zwaarder om te verzwijgen mag deze schelp…
Moontan29 november 2002Lees meer >

Diep geëtst in mij.

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.509
met salpeterzuur jouw hart in het mijne zorgvuldig, teder, zacht leid je diepe groeven door de grauwe korst van neergeslagen jaren waar ook m’n ziel lijdt onder de verzengende warmte waarmee het dieprode wordt ontzet en een vergezellend temperament geëtst, om jou, op gepaste tijden mijn bevrijde passie te bewijzen en ja ook de schelp…
Aafje20 oktober 2005Lees meer >

Tussen dromen en de zee

netgedicht
4.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 869
rond weergekeerde hielen rimpelt het water wanneer ik de rust liefkoos van luie lentedagen en iedere gedachte die ik in mijn strandtas wil dragen langs voorbij zeilende woorden en kuierende lippen vangen schelpen het maanlicht die als mijn schaduw, zo traag dansen en draaien ik lees vogels en bloemen in duinzand en wolken pluk…

Tij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…

ROADBOOK

netgedicht
0.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 548
De wereld is van ijs Door dubbele, valse tongen Zijn wij uiteen gezongen Ik Dakar, jij Parijs De wereld is grauwgrijs Ik, troostvrouw, jij troostjongen We slaan op watergongen Meeuwen doen het gekrijs Dat ik niet van mijn lippen krijg Ik schrijf met schelpen in het zand Hoe of het tweepersoonsland heet Dat ik nu te verliezen dreig…

Schrijfhut

netgedicht
3.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 1.005
Blokhut balkenrond planken vol boeken steentjes schelpen kunstzinnig gesmolten kaarsen vergeelde oude foto`s hun oorspronkelijke lijstjes overleden oom de vagebond oude groetkaarten sommige bolrond gevallen meigewei gekromde rookstoel potloden stapels kringlooppapier olielamp verlicht schrijfplezier zwarte allesbrander schrijfhut warm beschut…

Schelpenwind

netgedicht
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.665
Ik vertelde de schelp die ik vond op het strand mijn woorden van liefde voor jou Ik legde haar terug in de zee met mijn hand en zag hoe zij dreef in het blauw Ik vertelde mijn hart met de lach van een kind en de wind nam haar mee met een zucht Ze ademde liefde en ik zag hoe de wind mijn woorden verdreef in de lucht Ik vertelde de…

het laatste gedicht

netgedicht
4.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.025
deze kapotte woning mijn letters dragen anonieme gezichten, liefst ver weg analfabete minnaars die uit mijn mond vluchten en het glazen trapportaal vermijden bewegingsloze decoratie, mijn spiegelbeeld waarnaar honden blaffen waarom zou ik nog wind is wind en bomen praten niet de zee is slechts een illusie van schelpen…

Kasteelzand

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Er is een drempel die verzakt is tot een kloof een berg die een kuil wil zijn een strand dat uit het water rijst geef maar een schelp voor de zee een hand om het zand te lichten een zandklont om de kloof te dichten bouw maar een zandkasteel in de lucht of spoel de muren en de trappen glad tot de kloven elkaar langs het water ontmoeten…

Brugse kant

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 557
Buiten,ook in de wintertijd, kan je dat kant verfijnen, verder klossen,je verliezen in het dichten van de spreeuwen stekelige stoppels op het land, in de schelpen lijnen en de grote golven aan het de waterkant.…

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand, de meeuwen etend uit mijn hand, die daarna opgingen in hun spel, van vliegen, zweven en dalen snel. Nee, het altijd durend krachtenspel, van wind en water boeien wel, maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand, trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

Wolkenhemel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.026
donker grijs getamponneerde wolken steken af tegen het vuile wit hier en daar wringt een winters zonnetje om het blauw in de zee te weerkaatsen wentelende golven te verlichten die af en aan rollen op het strand meegebrachte schelpen slijpen in het tij aan het natte zand wanneer zonlicht het wolkendek breekt en het water kust, schept het…
LadyLove11 november 2010Lees meer >

Over het gras

poëzie
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.113
Smalle schelpen zijn haar handen om een eeuwge zee te horen, in zijn wieg en broze wanden zingt haar hart mijn wee verloren. Handen die mijn hoofd niet koelen met hun sneeuw, de lichte, zachte. Hartklop die ik niet zal voelen onder stergoud, al de nachten.…

open

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 502
daar bij de poorten van de zee ontmoet ik lucht in water aan de grens van zout en zand neem jij me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp naar later mijn linkerwang is warm rechts als uitgehouwen steen waar jij me brengt, gaat niemand heen slechts ik in dromen boven omgewaaide bomen leeft de hooggeheven maan we moeten…
switi lobi28 oktober 2012Lees meer >

Mijn muze met mij

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
moedeloos van te worden Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg Door het donkere struikgewas Hij wil verboden vruchten plukken Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong Voor de speech Niet meer urenlang in stoffige kamers Zoeken naar woorden Een zee vol demonen De adem van muziek huivert Zet in Zo wit als de stranden met roze schelpen…

LAIS CCCXV

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
Jij die nooit op jou lijkt, een schelp waaruit de zee verdwenen is, mijn hand waarin jouw weigering verzuurt en hoe vervloekte liefde verder duurt terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg. Heb ik verlangen naar de dood bestuurd? Jouw doen gebeurt. Ik zie, ik voel, ik zwijg.…

Moules Belges

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.785
Het schaap is de mal van het lam De schelp is de mal van de mossel De zee is de mal van het zout Marcel is de mal van het beeld De pijp is de mal van de rook De kunst is de mal van de vondst Het idee is de mal van Christopher Columbus is de mal van het ei Het ei is de mal van de kip De kip is de mal van het ei De mal is de mal van de mal is…

Liefdeswind

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 602
strelende flarden lucht die haren laten vliegen als onstuimige golven hand in hand lieten wij stappen in het natte zand achter totdat de vloed ons samen uitgumde niets werd uitgesproken doordat de straffe wind woorden verwaaide stil langs de schelpen rand waar de bries ons verstomde tot geluidloze gedaanten die de stilte koesterden…
J.J.v.Verre26 september 2015Lees meer >