414 resultaten.
Mijn vergeten land?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
428 , de lege ramen
op de kade staren blind over
een woestenij, het vrije zicht
voelt zich verraden, afgegleden
naar een andere tijd, achteloos
gaat de wind er aan voorbij,
de lucht welft zich over vaal
en levenloos terrein, verlaten
spiegeling van het blauw, nu
somber eentonig grauw, dit zal
het einde van mijn verten zijn,
sluimerend…
Je sprak via bomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Je sprak met mij via de bomen,
groeiend achter met helmgras bedekte duinen,
sluimerend langs stille verlaten wegen,
bloeiend in plantsoenen, diepe binnentuinen.
In het geritsel van bladeren en twijgen
was helder de klank van jouw stem te horen,
maar die werd omgebogen in hortend gefluister,
werd minder vitaal, ging langzaam verloren.…
gezichtsbedrog
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
868 Een stroom van volk om de stadswallen
De zon, een zwevende bal,
Die blaakt op haar hoogtepunt
Die bloost in haar gebogen val
Brandt in mijn rug
Aan de slotgracht staat een schilder
Wijdbeens maar wankel
Aan een burcht, een torenwal
Hij zoekt de stoere lijn
Hij wordt door verwachtingen gewurgd
De boa die de greep verstrakt
Een sluimerend…
Verweven werelden
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
252 In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik
glijdt langs mij heen - en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
myn poëzy
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
664 slompe
fertoevje yn myn sjongsum fers
it is ivich hâldber
pjuk in foarkje mei soe ik sizze
Vertaling:
geschikt geslepen mijn woorden
langzaam uitgezocht
van beide zijden
gestoffeerd met streepjes
wegwijs in de poëzie van nu
schijnend door de poort van toekomst
op zijn plaats in mijn gedichten
meegaand zonder grootspraak
sluimerend…
Schuilplaats ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 Onze gezichten beginnen te vervagen, de
klank in onze stemmen is bijna ontkleurd, hier
sluimeren geheimen van het leven, het einde
draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Meetloos lint
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 Op de rug wacht een verlangend
kind wat lacht, mij toedekt, de handen
strekt dan worden kromme lijnen zacht
in een meetloos lint van mededogen
loopt met je mee, het voltooide kind een
beeld wat je opwacht, zover het in je past,
de sluimerende dood je vindt, je verrast.…
Uiteindelijk komt er een morgen…
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
493 Hoeveel nachten moeten we nog delen
voor we verder weer veilig kunnen sluimeren
ontwaken uit de reflectie van de overvloed
dat raakt ons na een ongekende lange incubatietijd,
onszelf maar ook het klimaat wat beter maakt ?…
Daewoo Plasma
gedicht
2.4 met 5 stemmen
4.257 Het is niets
dan een kop, sluimerend, vol ongezegde
gedachten, ingewikkeld gelach.
-------------------------------
uit: 'Ik ben een bijl', 2009.…
Winterspel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 De winter trof ons
Slapend alleen
Geen spoor verlopen
In toverslag bijeen
Dan priemt een sluimerend verlangen
Verscheurend als een eerste licht
In richting gemeend gevangen
Toont ruimte haar gezicht
Zo roept de vorm van beide
Het hele circus in bedrijf
Geen opvoering meer te mijden
Ieder wakend in een oneigenlijk lijf
Men went aan…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd, ontleent aan een herinnering
kijkdoos door een kinderraam wat
rest als vroegste grens, de tijd
ploegt de voren vlak in de muizentrap
van leven, elke dag draagt vroeger
sporen in een nieuw begin.…
Windstil?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 Windstil linnen, elk geluid
gestold, geen streek zelfs
geen veeg te zien, het wit
en zwart voorbij, het niets in
de wereld weg gekeken, glad
getrokken tot aan de polen
geschikt voor weinig de aarde
in meerwaarde in te verruilen
in ruis, verf ademt de hang naar
het diepste evenwicht, in de
sluimerende maat van alle dingen.…
Annunciatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Lavagna in het voorseizoen: zie
de haven
boten nog in ruste
buigen naar elkaar
groeten
het voorjaar
schraapt hoeven en sluit
af en toe de ogen tegen
zonlicht dat al wit wordt
timmergeluiden
klinken op van boten
en rijken komen van verre
met geschenken want
de Oriënt is niet ver
koks rakelen sluimerende vuren op
ratelen keukengerei…
Feuillemorte rood
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
414 daar hebben wij het minste
noch geringst vermoeden van
raken wij het leeslint bijster
van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels,
ondergrond der 's herenwegen
spartelen al stribbelend
in sluimer van het slinkend schijnsel
in het een na laatst kwartier
van onze metgezellin maan
schimmig in halfduister
landschap, desolaat…
Verweven werelden
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
482 In haar ogen ligt een
onpeilbare zee, waar sluimerende
golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik
glijdt langs mij heen — en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
De mystiek van de wintertuin
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
504 Blauw op kale tak
stille hartslag in de kou
leven wacht zachtjes
In de wintertuin voel
ik hoe verstilde aarde ademhaalt
onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt
toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
Afstand
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.831 Het vertrek verrast je in een oogwenk
Ergens in december wanneer de dag twijfelt
tussen ontwaken en de sluimer van paarse lucht.
Wanneer men een slordig zeil hijst
Met slingers en handen die wapperen naar haar.
Alhoewel ik toen huiverend over de reling leunde.
Verdraag ik de ruis, de grijze toon van havens niet meer.…
De Taal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
19 De taal, te leen voor iedereen,
Een schat aan woorden voor het grijpen
De taal, onbeschreven puur, sluimerend vuur.
Maagdelijkheid voor het typen
De taal, de pen daar gaat ie dan!
Hebt u een keuze kunnen maken?
De taal, ontvlamt haar uitgesproken, toorn ontstoken.…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 bomen prevelen gezangen voor dit eerste uur
alles is weer glanzend nieuw
de dageraad duurt slechts een tel
er is geen vandaag er is geen gisteren
en morgen lijkt niet te bestaan
de slinger van de metronoom
draait als een ballerina haar pirouette
om en om rond haar as
in dit onmeetbaar ritme van leven
wij zweven ongemerkt in de sluimer…
Kuddedier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
913 Jij weet toch van jezelf, mens,
Dat je niet meer bent dan voornamelijk
Een kuddedier, die meent met een paar
Honderd van je soortgenoten het centrum van
Wat tot voor kort nog een rustig
Sluimerend dorp was tot de grond toe
Te vernielen en onschuldigen
In doodsangst achter te laten
Dat je veilig op afstand achter je eigen computer
In…
IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Onder weg zwierende zomervogels
tegen teder geel gesneden horizon
sluimeren driften gezwind en
ontvlammen kussen naar lomer
bindt de wind ons warm witte lichaam
dat kronkelt oneindig tezamen
op vocht groene mossen rond dieprood
knisperend berk en beukenblad
zojuist gevallen door de herfst
zacht uitgelegd in geulen
van ons verhittend…
Tederheid?
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
571 De gezichten beginnen te vervagen, klank
in onze stemmen is bijna ontkleurd, sluimeren
geheimen van het leven, onze schuilplaats
draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Jij de roos in mijn verzen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
789 Jij mijn avondlijke ster
verzilverend mijn nachten
en jij die sluimerend blijft wachten
al ben jij daar zo eindeloos ver.
Jij de roos in mijn verzen
die over de dood heen zoekt naar leven
-maar die ik ooit weer moest derven-
ge-anker-de pijn in mijn leven.…
de zachte weemoed van vaarwel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 van het vertrouwde huis
waar ik mij de woorden
en de passen herinner
toen wij op elke geheiligde
zondagmiddag dansten
op Blakeys " blues march"
de zomeravond aan het strand
waar in aarzelend licht
de verlegen zinnen
van het te vroege afscheid
verdwijnen in een ruimende zee
en de nacht te snel verzadigd raakt
de wandeling langs sluimerende…
Het zaad van Poëzie
netgedicht
1.7 met 29 stemmen
722 In de stilte tussen gedachten
vind ik wortels, die zich diep verankeren,
nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn
levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
't Is goê
poëzie
3.7 met 24 stemmen
5.564 - Die goede, oud-bekende -
Daar, tussen waak en sluimer in,
Vindt menige goedheid haar begin
En menige smart haar ende...
--------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
ONTROERING
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
578 en teer,
naar warmte, borsten, zachte huid,
je kreunt zachtjes, voelt je betrapt,
je probeert te zwijgen, maar passie
maakt geluidenloos beminnen onmogelijk,
je zucht, je huilt, je lacht, je kreunt,
ik neem je en houd je dicht in mijn armen,
ik voel je zachtjes schokken, ik wacht
tot het moment dat je verdwijnt
in een stille, zoete sluimer…
Een herfst van herinneringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
10 In deze gouden herfst zitten
gedachten en ik, onder een deken van zwaar
gemis en sluimerende verlangens, ik observeer de tijd die
langzaam smelt, en ontdek dat gevoelig zijn een stille vorm van thuiskomen is.…
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.268 Gelijk een bloem, zo teder is ons leven;
Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom;
’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom,
Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven
Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven;
Een felle noodstorm geselt vaak de vloed;
De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed,
En doet de sluimerenden…
afgewezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 zij kende dat gevoel al haar hele leven
afgewezen te zijn maakte het kwaad in haar wakker
het lag al jaren lang te sluimeren …ze liet het vrij.
en stuurde het naar mij.…