Alle inzendingen over sluimeren

414 resultaten.

Sorteren op:

Mijn vergeten land?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
, de lege ramen op de kade staren blind over een woestenij, het vrije zicht voelt zich verraden, afgegleden naar een andere tijd, achteloos gaat de wind er aan voorbij, de lucht welft zich over vaal en levenloos terrein, verlaten spiegeling van het blauw, nu somber eentonig grauw, dit zal het einde van mijn verten zijn, sluimerend…
Pama9 november 2019Lees meer >

Je sprak via bomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
Je sprak met mij via de bomen, groeiend achter met helmgras bedekte duinen, sluimerend langs stille verlaten wegen, bloeiend in plantsoenen, diepe binnentuinen. In het geritsel van bladeren en twijgen was helder de klank van jouw stem te horen, maar die werd omgebogen in hortend gefluister, werd minder vitaal, ging langzaam verloren.…

gezichtsbedrog

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 868
Een stroom van volk om de stadswallen De zon, een zwevende bal, Die blaakt op haar hoogtepunt Die bloost in haar gebogen val Brandt in mijn rug Aan de slotgracht staat een schilder Wijdbeens maar wankel Aan een burcht, een torenwal Hij zoekt de stoere lijn Hij wordt door verwachtingen gewurgd De boa die de greep verstrakt Een sluimerend…

Verweven werelden

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 252
In haar ogen ligt een onpeilbare zee, waar sluimerende golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik glijdt langs mij heen - en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
CB8 juni 2026Lees meer >

myn poëzy

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 664
slompe fertoevje yn myn sjongsum fers it is ivich hâldber pjuk in foarkje mei soe ik sizze Vertaling: geschikt geslepen mijn woorden langzaam uitgezocht van beide zijden gestoffeerd met streepjes wegwijs in de poëzie van nu schijnend door de poort van toekomst op zijn plaats in mijn gedichten meegaand zonder grootspraak sluimerend…
klaes6 maart 2007Lees meer >

Schuilplaats ?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
Onze gezichten beginnen te vervagen, de klank in onze stemmen is bijna ontkleurd, hier sluimeren geheimen van het leven, het einde draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Pama22 september 2013Lees meer >

Meetloos lint

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Op de rug wacht een verlangend kind wat lacht, mij toedekt, de handen strekt dan worden kromme lijnen zacht in een meetloos lint van mededogen loopt met je mee, het voltooide kind een beeld wat je opwacht, zover het in je past, de sluimerende dood je vindt, je verrast.…
Pama25 maart 2014Lees meer >

Uiteindelijk komt er een morgen…

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 493
Hoeveel nachten moeten we nog delen voor we verder weer veilig kunnen sluimeren ontwaken uit de reflectie van de overvloed dat raakt ons na een ongekende lange incubatietijd, onszelf maar ook het klimaat wat beter maakt ?…
Pama18 maart 2020Lees meer >

Daewoo Plasma

gedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 4.257
Het is niets dan een kop, sluimerend, vol ongezegde gedachten, ingewikkeld gelach. ------------------------------- uit: 'Ik ben een bijl', 2009.…
Eva Cox12 september 2017Lees meer >

Winterspel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
De winter trof ons Slapend alleen Geen spoor verlopen In toverslag bijeen Dan priemt een sluimerend verlangen Verscheurend als een eerste licht In richting gemeend gevangen Toont ruimte haar gezicht Zo roept de vorm van beide Het hele circus in bedrijf Geen opvoering meer te mijden Ieder wakend in een oneigenlijk lijf Men went aan…

Mijn opgespoten land?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 452
Dit zal de einde van mijn wereld zijn, sluimerend en ontraadseld in heimelijke trouw naar wat vertrouwen gaf in een verloren strijd, ontleent aan een herinnering kijkdoos door een kinderraam wat rest als vroegste grens, de tijd ploegt de voren vlak in de muizentrap van leven, elke dag draagt vroeger sporen in een nieuw begin.…
Pama18 juli 2019Lees meer >

Windstil?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 424
Windstil linnen, elk geluid gestold, geen streek zelfs geen veeg te zien, het wit en zwart voorbij, het niets in de wereld weg gekeken, glad getrokken tot aan de polen geschikt voor weinig de aarde in meerwaarde in te verruilen in ruis, verf ademt de hang naar het diepste evenwicht, in de sluimerende maat van alle dingen.…
Pama30 oktober 2019Lees meer >

Annunciatie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 571
Lavagna in het voorseizoen: zie de haven boten nog in ruste buigen naar elkaar groeten het voorjaar schraapt hoeven en sluit af en toe de ogen tegen zonlicht dat al wit wordt timmergeluiden klinken op van boten en rijken komen van verre met geschenken want de Oriënt is niet ver koks rakelen sluimerende vuren op ratelen keukengerei…

Feuillemorte rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 414
daar hebben wij het minste noch geringst vermoeden van raken wij het leeslint bijster van de paddenstoelensporen landen wij op zwarte sintels, ondergrond der 's herenwegen spartelen al stribbelend in sluimer van het slinkend schijnsel in het een na laatst kwartier van onze metgezellin maan schimmig in halfduister landschap, desolaat…

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
In haar ogen ligt een onpeilbare zee, waar sluimerende golven mij blijven wenken; haar onverschillige blik glijdt langs mij heen — en laat mij achter in een warme tocht van verlangen.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

De mystiek van de wintertuin

netgedicht
1.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Blauw op kale tak stille hartslag in de kou leven wacht zachtjes In de wintertuin voel ik hoe verstilde aarde ademhaalt onder het koude kleed, hoe alles wat slaapt toch beweegt, en ik herken datzelfde sluimeren in mezelf.…
CB2 januari 2026Lees meer >

Afstand

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.831
Het vertrek verrast je in een oogwenk Ergens in december wanneer de dag twijfelt tussen ontwaken en de sluimer van paarse lucht. Wanneer men een slordig zeil hijst Met slingers en handen die wapperen naar haar. Alhoewel ik toen huiverend over de reling leunde. Verdraag ik de ruis, de grijze toon van havens niet meer.…
Wimper8 januari 2003Lees meer >

De Taal

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 19
De taal, te leen voor iedereen, Een schat aan woorden voor het grijpen De taal, onbeschreven puur, sluimerend vuur. Maagdelijkheid voor het typen De taal, de pen daar gaat ie dan! Hebt u een keuze kunnen maken? De taal, ontvlamt haar uitgesproken, toorn ontstoken.…
Ruud Blom7 november 2026Lees meer >

Lome traagheid der dagen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 767
bomen prevelen gezangen voor dit eerste uur alles is weer glanzend nieuw de dageraad duurt slechts een tel er is geen vandaag er is geen gisteren en morgen lijkt niet te bestaan de slinger van de metronoom draait als een ballerina haar pirouette om en om rond haar as in dit onmeetbaar ritme van leven wij zweven ongemerkt in de sluimer…

Kuddedier

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 913
Jij weet toch van jezelf, mens, Dat je niet meer bent dan voornamelijk Een kuddedier, die meent met een paar Honderd van je soortgenoten het centrum van Wat tot voor kort nog een rustig Sluimerend dorp was tot de grond toe Te vernielen en onschuldigen In doodsangst achter te laten Dat je veilig op afstand achter je eigen computer In…

IN AL HAAR VERSCHEIDENHEID

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 583
Onder weg zwierende zomervogels tegen teder geel gesneden horizon sluimeren driften gezwind en ontvlammen kussen naar lomer bindt de wind ons warm witte lichaam dat kronkelt oneindig tezamen op vocht groene mossen rond dieprood knisperend berk en beukenblad zojuist gevallen door de herfst zacht uitgelegd in geulen van ons verhittend…

Tederheid?

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 571
De gezichten beginnen te vervagen, klank in onze stemmen is bijna ontkleurd, sluimeren geheimen van het leven, onze schuilplaats draagt de tederheid zoals het werd gegeven.…
Pama16 september 2020Lees meer >

Jij de roos in mijn verzen

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 789
Jij mijn avondlijke ster verzilverend mijn nachten en jij die sluimerend blijft wachten al ben jij daar zo eindeloos ver. Jij de roos in mijn verzen die over de dood heen zoekt naar leven -maar die ik ooit weer moest derven- ge-anker-de pijn in mijn leven.…
Greta Casier15 november 2017Lees meer >

de zachte weemoed van vaarwel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
van het vertrouwde huis waar ik mij de woorden en de passen herinner toen wij op elke geheiligde zondagmiddag dansten op Blakeys " blues march" de zomeravond aan het strand waar in aarzelend licht de verlegen zinnen van het te vroege afscheid verdwijnen in een ruimende zee en de nacht te snel verzadigd raakt de wandeling langs sluimerende…
Kees Visser20 januari 2022Lees meer >

Het zaad van Poëzie

netgedicht
1.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 722
In de stilte tussen gedachten vind ik wortels, die zich diep verankeren, nog niet zichtbaar, maar al richting geven aan mijn levensstroom en mij herinneren aan wat ik te lang heb laten sluimeren.…
CB13 december 2025Lees meer >

't Is goê

poëzie
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.564
- Die goede, oud-bekende - Daar, tussen waak en sluimer in, Vindt menige goedheid haar begin En menige smart haar ende... -------------------------------------------- uit: Op zachte vooizekens (1923)…
Alice Nahon5 februari 2024Lees meer >

ONTROERING

netgedicht
4.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 578
en teer, naar warmte, borsten, zachte huid, je kreunt zachtjes, voelt je betrapt, je probeert te zwijgen, maar passie maakt geluidenloos beminnen onmogelijk, je zucht, je huilt, je lacht, je kreunt, ik neem je en houd je dicht in mijn armen, ik voel je zachtjes schokken, ik wacht tot het moment dat je verdwijnt in een stille, zoete sluimer…
Tjoke29 mei 2009Lees meer >

Een herfst van herinneringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
In deze gouden herfst zitten gedachten en ik, onder een deken van zwaar gemis en sluimerende verlangens, ik observeer de tijd die langzaam smelt, en ontdek dat gevoelig zijn een stille vorm van thuiskomen is.…
CB2 november 2026Lees meer >

Gelijk een bloem, zo teder is ons leven

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.268
Gelijk een bloem, zo teder is ons leven; Het vliet daarheen, gelijk een snelle stroom; ’t Ontwijkt de mens, gelijk een vlugge droom, Die ’s morgens flauw slechts voor de geest blijft zweven Ene enkle nachtvorst kan de bloem doen sneven; Een felle noodstorm geselt vaak de vloed; De droom benauwt en foltert soms ’t gemoed, En doet de sluimerenden…

afgewezen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 898
zij kende dat gevoel al haar hele leven afgewezen te zijn maakte het kwaad in haar wakker het lag al jaren lang te sluimeren …ze liet het vrij. en stuurde het naar mij.…
fairouz21 juli 2014Lees meer >