540 resultaten.
Vergeelde beelden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
973 is het omdat er takken Flamboyant
stervend buigen in kristallen kelken
gedoemd om geknakt te verwelken
levend geplukt door ‘n wrede hand
is ‘t het bloed dat aan de hemel rouwt
om de zon die stralend ondergaat
in een pracht die de verbeelding slaat
waardoor de adem zijn snik inhoudt
Hoe heet het verdriet dat in je schuilt
dat je trekt in…
halverwege de nacht
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.303 heel stil omhelst de zon het betreden pad
wanneer de dichter woorden laat vervagen
in ondergrondse, nachtelijke lagen
die nog schemeren doorheen zijn zielensmart
hij schikt het zwijgen in ’t bleke ochtendlicht
onder de grimmige wolken op de ruit
verzamelt zinnen voor zijn stervende bruid
wanneer zij het uur volgt zonder morgenzicht
en in…
DE DOOD VAN MEI
poëzie
4.6 met 13 stemmen
4.679 En in zich voelde zij het laatste: wil,
De allerlaatste wil der stervenden,
De wil tot doodzijn die het zwervende
Mensengeslacht doet stilstaan en hen drijft
Van zelve naar de grond waar ’t lichaam blijft.…
Nieuwsgierig overleven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
828 de mens gelukt
er wetenschap van te maken-
die brengt gevaar in kaart
we worden niet verrast
door onbekende gevaren
de menselijke geest tast
het eindeloze heelal af
in ‘n nooit eindigend pogen
het eens te bevaren
Waren we niet nieuwsgierig
leefden we nu nog in bomen
ultieme doel is ooit ontsnappen
in de ruimte om aan
de stervende…
Lach om kennis
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
407 Ik kotste mijn darmen eruit
en mijn maag bleef steken in mijn
verkrampte keel, waardoor ik stikte
en in die ademloze momentopname
lachte ik stervend al mijn kennis weg,
niets wetend als een pasgeborene
werd ik herboren. Lachte God mee.…
VOORBIJGANG
gedicht
4.0 met 3 stemmen
4.611 Nu welhaast onhoorbaar vergaat
In de stervende dag het geluid.
Wat is van mijn vroegere staat
Mijn eigen, mij blijvende buit?
Bestaat er alleen voor de geest
Een samenhang? Of is dit schijn?
Is iemand wel één uur geweest
Wat hij altijd had willen zijn?…
Haaksbergen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
779 Een kleed van bloemen voor wie hier gestorven zijn,
als zachte tonen van een stervend slotakkoord.
Troost voor wie verder leven in verdriet en pijn.
Een tocht, van groot en klein; geen stem wordt nog gehoord,
men draagt elkaar op het voortaan verloren plein.
In deze stilte heeft God zelf het laatste woord.…
Gebelgd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
609 heer Wilders
is gericht
speciaal op
mensen zij
die gebukt
gaan onder
vreselijke armoede
vind ik
echt
typerend het
bijbelverhaal aangaande
stervende vader
broers Jacob
Ezau komend
vanuit het
veld hongerig
ruikend de
heerlijke soep
met een
sluwe ruil
verloor hij
spijtig zijn
begeerde geboorterecht
rechtsconservatieven zie
het…
TERE KRIJG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 Hij mag stervend, zijn hoofd in haar zachte schoot,
getroost, gesterkt, naar de Eeuwigheid gaan.…
Dieper dan de wortel reikt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
373 Ik houd het vast
zoals een oermoeder
haar stervende kind:
niet om te redden,
maar om het barsten
van betekenis te voelen.
En de aarde zingt.
Laag en langzaam.
Alsof ze weet
dat wat groeit
eerst moet sterven
aan licht.…
Tangerine dream
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
451 Men neme een paar liter tranentrekkers
en een zakdoekje nog voor het bloeden
hagelwitte voor achter het raam
maar ik ga nu echt geen woorden noemen
over dood en verderf, nee laat staan
over uitzichtloosheid, die kompaan
van stervende alleenzaamheid
van stop contacten zonder stekkers
over lijden gedoodverf ellende
Dus engelbert, laat…
Zwichten Vanaf Hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
743 Wij zijn stervenden, ons verleden
dicht geen grote mensen.
Verlaat het bed en kijk niet om,
kijk niet om naar onverleden.
Ruimte blijft nu over, hoe groot
de plek die open ligt. Regels
die onze liefde beschreven
zijn tastbaar uitgewist.
Chaos uitgebroken, zwichten.
Begin vanaf hier.…
Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen
poëzie
3.8 met 11 stemmen
1.816 Soms, plots'ling, door mijn Brahmanvrede heen,
Schreeuwt als een stervend beest mijn oud verdriet:
Een reuk, een landschap, een herinnerd lied
Roept op naar 't leven, wat gestorven scheen.…
Apocalyps
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
1.246 In de rode schaduwen
Van een stervende zon
Zingt de machtige adelaar
Het troostende lied voor
De eenzame leeuwerik.…
Aan de rand van het bestaan (over dementie)
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.357 spook in de nacht
Een misschien nog levendige ziel
achter de tralies van
verstard vermogen
nog vóór de dood
al veroordeeld tot de hel
De toegang tot
de schatkamer van het leven
voorgoed vergendeld
een niet te breken code
op het tijdslot
van ordening en samenhang
Nog slechts voortgedreven
door een pompend hart
dood van binnen
stervende…
Kerstzwerven
netgedicht
2.8 met 30 stemmen
4.933 voel de afkeer voor het gebrek aan nuancen
kerstliedjes klinken door de volle straten
gejaagd lijkt men de gladheid niet te merken
de drukte verschijnt opnieuw in de kerken
en ik glijd mezelf naar mijn stil verlaten
ik heb geen boom, geen timbre achter glas
feestelijk door tientallen lampjes verlicht
als verzilverd decoratie, langzaam stervend…
Daar rijst me in 't hart...
poëzie
4.0 met 28 stemmen
3.801 Daar rijst me in 't hart een droef gedicht,
Terwijl de hemel straalt en lacht:
'Een bloem ontluikt bij stervend licht
En leeft - een enkele lentenacht.
De wind is stil en alles rust;
De bloemen knikken, fluistren zacht
En dromen dat de zon haar kust -
Nog één bloem slechts waakt en wacht.…
Silhouet
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.059 Tastbaar maken jaren stervend leven
regenachtig of zonnig, elke dag
voel ik de adem naar buiten streven
zie ik het zoeken naar die oogopslag
waar ik mezelf in terug kan vinden
het is meer dan kinderlijk verlangen
ook volwassen zoek ik speelse winden
omdat mijn taken ermee samenhangen
soms voel ik me zeker als vrije man
dan zie ik ook mezelf…
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 Thans keer ik weer : mijn God heeft mij vergeven,
En Zijn genade wreekt de wegen niet,
Waarlangs ik zwierf bij spel en ijdel lied,
Zijn liefde doet mijn stervend hart herleven.…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
stil
netgedicht
3.7 met 35 stemmen
2.780 de waardigheid beroofd
een leven lang heb jij voor haar gesloofd
de kosten blijken hoger dan de baten
zij regelt, is de stuurvrouw van je wil
het roer houdt zij onwrikbaar in de handen
ze leest je streng, met minachting, de les
de warmte is al jaren op reces
ze gromt, ze toont met leedvermaak haar tanden
en jij bent stil, zo tergend stervend…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 mijn kamer kent twee ramen
zover ik nu kan overzien
ik kijk thans van voren
naar buiten en zie
de staart van een gier
nog hangend in de lucht
een aanvalsplan beramend
op het stervend lijf
van een te vroege mier
gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin…
Afscheid van oude Oma (11.08.2008)
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.184 Beheerste treurnis bij sterven op hoge
gezegende leeftijd; de verwerking is
gespreid, de dood is doodgewoon doch
onmenselijk als de stervende lijdt.
Ontspanning dat stervenslijden voorbij
is, wordt uitvaart weerzien van familie
en vrienden; de dood leeft sterk en ze
komen van heinde en ver afscheid nemen.…
Geen encore
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.134 Bevroren noten
Gespeeld door de verkrampte ledematen
Van een goedkope pianist
Leggen de laatste hand
Aan een stervende climax
Waar jouw partij werd uitgesneden
En ik mijzelf de hoofdrol toemeet
Waarna het langzaam en te laat
Binnenstromende blauw
Het cliché met stomheid bevestigt.
Vanavond
Geen encore.…
Nieuwjaarskaarten in de vijftiger jaren
gedicht
2.5 met 80 stemmen
30.997 Breng
ons door de poort van het stervende jaar! Ja
hoefijzers en klavertjesvier, zilverglitter,
reikten postbodes aan in de sneeuw. Eeuwig
stormden klokken aan in de lucht, schijnsel
viel uit kerkjes. Zoete landschappen ademden
geur van vanille uit. In de zandwegen hoog-
stens karresporen; blijde vinkjes laag op hun
tak.…
Calais
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.009 21 dagen zwerven op straat
opgeven spreekt boekdelen
en het overgeven aan
gewoontes brengt
troosteloos
diepgezonken
tranendallen
vervallend in
Uitzichtloos blijven
klampen aan het idee
van haat op alle
fransen bepaalt
het hangen in
overbodig voelen
in deze stervende
stad zegt een
toevallige passant
of infiltrant
sloffend nagalmend…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de…
- Weerschijn -
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.124 gedragen door vleugels van geloof,
verder dan te sterven en dood te zijn
kon ik wenen om je, mijn eenzaamheid
want ik droeg je diep in mijn gelukzalig hart,
mijn beste schemering
..mijn weerschijn,
mijn stervende stap,
naar het oneindige stoffelijke bestaan,
dat nachtenlang aangebroken was.…
Onbenul
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
660 koude oorlog
De wolf huilt, de wind schreeuwt
Bomen, van hun blad ontdaan
Staan naakt in lijdende rijen opgesteld
Ingesneeuwd
Massieve nevel bevriest op boomschors
Takken hangen verlamd in het ochtendgrauw
Het gekras van koukleumende kraaien
Weerklinkt in de harteloze winterkou
Omgeven door seizoensgebonden gebreken
Smult een man van stervende…
THUISVLUCHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.612 zitten
Een zachte stem klonk in de nacht
gedragen door die stil zachte wind
Het was de mijne, ik kreunde zacht
doordat oud verdriet mij verblindt
Een droog blad dwarrelde omlaag
zwevend door de kille najaarswind
In mij brandde nog altijd die vraag
waarom ik immer smart ondervind
Een kille wind blies door de nacht
hij woei als de stervende…