620 resultaten.
Soms verslindt het ons ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
418 Keuzes zonder
maat of duur
men verdrinkt
erin, het zingt
ons toe in elk vuur,
het verslindt
zich in een explosie
gevoel soms
tijdelijkheid,
blijkt de eruptie
slechts een
krater, om daarin
te verdrinken, lijkt
de weg van eindigheid
maar smeekt weer voor
de beleefde associatie
in een nieuwe stap
de brede delta van
gestreden…
Lichaam X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 lief lijf
elke ochtend trek ik jou aan
de pasvorm iets te strak
je bent strijdtoneel van milde ziekten
tijdelijke oefenruimte voor gierende gitaren
en steeds vaker klassiek
geschoolde strijkkwartetten
alles wat ik nu lees heeft iets tijdloos
Dante en Milton
naast het sportveld hangt een verlept affiche
‘Jezus komt terug’
een hond loopt…
Heler
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 Een voetbalknie een tennisarm
Een hernia een endeldarm
Die werden tijdelijk verdoofd
Door 'n Indianenopperhoofd
Een wonderdokter die masseert
Waardoor het kniegewricht opveert
Een wondgenezer die direct
Een arm rechtzet die was verrekt
Een chirurgijn die alles wist
Als therapeut en internist
Was huidarts in een vorig leven
Reïncarneerde…
EVEN ER UIT
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 die het voortduwen
de man ligt in spanning
beleeft met klamme gedachten
deze korte rit
door gezaghebbende gangen
naar de kamers van
verdoven knippen en snijden
achter grappen en gekeuvel
wacht de door wetenschap
en toestellen gemaakte slaap
vraagt volkomen overgave
aan handen vol kundig werk
schenkt kortstondig genot
van het tijdelijke…
Gedoemd
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
517 Tot wederkeer gedoemden
in tijdelijk bestaan
in vederzacht omhulsel
hebt gij uw plicht gedaan
de liefde te ontdekken
te leren tot uw dood
doch wie liet mij verrekken
van dauw tot avondrood
O goedertierenheid
vergeef haar zondigheid
zij beidt nog wel haar tijd
alleen in eenzaamheid
met liefde die niet mijdt
maar overgeeft, verblijdt…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 De stoelen staan in een logica die niet de onze is,
een raster waarin lichamen worden opgeslagen
als tijdelijke bestanden.
Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.377 Niets is voor altijd, alles is tijdelijk,
bij alles wat je doet.
Je wordt geboren, "doorloopt" je jeugd,
gaat naar school, zoals 't moet.
Je krijgt een baan en doet je best,
werkt je te barsten en de tijd doet de rest.
Je krijgt verkering, verloofd en gaat trouwen,
krijgt kinderen, maar ook die kunnen de tijd
niet tegenhouden.…
iedereen te leen
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
3.026 Eigenlijk zijn we allemaal te leen
Niemand is werkelijk bezit van elkaar
We vergezellen elkaar slechts tijdens de rit
De rit van het leven weliswaar
We delen het leven met onze geliefden
ontvangen steun, toeverlaat en kracht
maar alles is ons slechts tijdelijk gegeven
Wij zijn het bezit van een hogere macht
Hier op aarde dus samengevormd…
en ze leefden
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
756 ik kan de vroegte
wel begrijpen, de bruid in trouw
en korte verhalen
met onbedekt en zelfde gezicht
de mond zo rijk, geheel luchtledig
de houdbaarheid of ochtendhanden
het tijdelijke in prachtig licht
maar ik weet van stilte, het lijdzaam staren
het gedoofde vuur in gesloten nachten
onvolmaakt en ooit geleden
dus ik liet hem gaan…
Mus
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.446 dingen die je zei want ik las het nooit in je ogen,
de liefde voerde mee…gaf me geluk of heeft me bedrogen,
tranen op het kussen van de vorige nacht doen mij m’n adem benemen,
kijk ik om hoor je stem en nog steeds is je parfum niet verdwenen,
die blik……haast een aanraking maar niet mogelijk,
die mus…teruggekomen kijkend…liefelijk...of tijdelijk…
een rugzak vol problemen
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
714 jouw regen
was mijn zegen
de druppels
in de plassen
het spelen
met geduld
de schuld
het is mij
afgewassen
verfrist maar
met een rugzak
vol problemen
is deze nieuwe dag
verschenen
de regen
en de zon
die licht verbuigt
tot kleurenboog
zijn tijdelijk
weerom
de last
heb ik verdeeld
dat delen
doe ik niet
met velen
het toeval…
herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
4.377 Betoverend aanschouw ik de sterrehemel
Herinneringen die me raken denkend aan jou
hoe onze lippen versmolten die 1001 nachten
alsof we het levenslot onomkeerbaar volbrachten
Ooit zien we elkaar terug
het leven biedt enkel tijdelijk een brug
naar de sfeer waar wij eeuwig samenhoren
waar de bron van onze liefde ooit is geboren
de…
in het hoogtij van het licht
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
675 witte rotsgrond
lente als oogst
wordt binnengehaald
met helderblauw en hoog plafond
dichtbij
en in de vertevloed van de ochtendmeeuw
die zilver, haast als licht, uit mijn ziel
tevoorschijn komt
begraaf me dan
en alleen dan in het geluid van de zee
hoorbaar tot in vele andere levens
en de denkbeeldige verhalen
waarin ik tijdelijk…
Ondeelbare gedachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
606 De tijdelijkheid van het gerijpte gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
levend wit wat eerder groen blozend was,
de plaggen zijn nog vers en onvolmaakt,
als de doden zijn geborgen, voor ons
zelf te zorgen in een niet volmaakte dag.…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt
de stekende pijn
waar liefde slechts
tijdelijk…
tussenbalans
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 ik heb nog restafval waar ik vanaf wil
er zijn nog puntjes zonder i
nog paaltjes zonder parkeerschade
tijdelijke voorzieningen, gewoon, voor
het geval ik moet empoweren
er is haast mee, er zijn plannen
om uit te rollen, planten te
bewateren, een maaltijd te verteren
voortgang te bewaken, het
teamproces, goals en objectives
een liefde…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het verval
tijdelijkheid…
De herfst van ons leven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
801 Aanbeland in de herfst, lopend naar de winter
van ons tijdelijke bestaan hier op aard
denk ik; alles, maar ook alles
Was het me meer dan waard!
Dus herfst kom maar op, winter
pak me maar, het kan, het mag en ik zal ‘t ondergaan
In dit mooie aardse wereldse bestaan!…
NAMUR
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
553 Sterren waren ogen
binnen handbereik, zee
was waar het strandde, land
verraad van het deinen
in de volmaaktheid
van hun tijdelijk bestand.
Het kreeg een dons van vreemde tekens
en de woorden werden trage daden,
lijven reikend naar een dode ziel.
Wind woei haar naam. Hun liefde
wordt beschreven in de kraters
van de maan.…
't Tijdloze en 't Tijdelijke
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.398 De dennen wiegen de eeuwig groene kronen
In 't zachte blauw, dat aarde en al omspant,
En in de diepte voor ons ligt het land,
Waar duizend nijvren hof bij hof bewonen:
Hier drijft een landman met de kracht'ge hand
De vore' in de aard, die tijd en arbeid lonen,
Oogst reeds een ander 't ooft welks rode konen
De almachtige zomerzon heeft rijp…
Tijdelijk abnormaal, die anderhalve meter
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Die anderhalve meter
blijft nog even
u weet wel
het nieuwe normaal
nou laat ik u dit zeggen
dat is abnormaal
en laten we hopen
tijdelijk abnormaal
en die noodwet van de baan
want nood breekt al wetten
en wat die afstand betreft
zo close zijn Nederlanders niet
ook niet zo heldhaftig, strijdig, gastvrij
dat heeft de 2e wereldoorlog…
helder
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
704 Elke trede
een tijdelijke verblijfplaats
om even op verhaal te komen.
Ik houd van de regelmaat
van het opgaan en neerkomen ervan.
Met berekening kunnen we
de willekeur van ontwrichting
temperen,
terwijl mijn dakloosheid gewaarborgd blijft.
Het bestaan neemt zo vorm aan
en hoedt de betekenis van de zon.…
Vreemde reiziger .....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Dwars door het hart van de tijdelijke stad
smelten aderen in gelopen straten
niet gehinderd door bloedstollende vaten
baant hij zich een weg door uitgehold hartegat
steeds hoger legt hij de innerlijke lat
eenzaamheid sijpelt, niets heeft hij in de gaten
omhelst met d’ogen zijn omvangrijke zate
daarbij vergetend wat hij ooit bezat…
Eeuwige schoonheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Was je maar tijdelijk schoon onweerstaanbaar,
dan had ik je wellicht wel kunnen beminnen!~
Maar je eeuwigheid beneemt me de levensadem.…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Is alles om mij heen vluchtig en onwaar,
iets dat bij de gratie van mijzelf bestaat
en zijn alle dingen slechts zolang daar
voor wie tijdelijk zijn ogen openslaat?
Of blijft alles zoals het is,
autonoom en van alle tijden,
bij licht en duisternis?…
SMART
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
1.562 Mijn tranen van krampende eenzaamheid druppen,
ze maken tijdelijke vlekjes op het grijze marmer.
Ik probeer met je te praten, maar mijn keel stokt.
De verwelkte bloemen van de achtergelaten groet
neergelegd door gewoon met hun leven doorgaande
andere mensen, maken dat ik me nog eenzamer voel.
Wat moet ik toch nou…. zonder jou………
Tot stilstand gebracht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
642 Het leek wel alsof Titatovenaar ons
tijdelijk had bevroren. Door de opbolling
dacht ik aan zo'n maandlap, maar hoe dan ook,
ik voelde geen seksuele aandrang, maar wel
een enorm respect.…
De meeste mensen sterven op bed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
739 het leven voelt zich hier het beste thuis
de slaapplaats heeft een tijdelijke dut functie
mijn grootmoeder benoemde die dagelijks
en zei dan: ‘ik ga een halfuurtje doodliggen’
een breed bed is een persoonlijke behoefte
er wordt in geboren en er wordt in gestorven.
de liefde wil er altijd op zegevieren.…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 Ik heb een tijd niet over de natuur nagedacht,
heb tijdelijk last van een ontembaar hart,
een die mij zowel vreugde als verdriet bracht,
de rouwtijd is nog niet geheel vrij van smart.
Hoe moet ik mij nu in de komende tijden gedragen
het verleden is mij allesbehalve ontgleden.…
Daardoor straalt een Thuis
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 komen
onbekende en al lang
vergeten namen
zij die na hun jeugd blij
of met pijn vertrokken
zij die zijn verknocht
één zijn met het huis
hun ziel aan haar
hebben verkocht en
daarom hier aan hun
eind willen komen
de muren absorberen
de gevoelens en gedachten
over wel of niet vervulde dromen
van hen die er hebben geleefd
of er tijdelijk…