8946 resultaten.
Dit is een vers over een plant
snelsonnet
2.0 met 3 stemmen
801 Voor cocaïne heb je stoere namen
Als crystal, brick en bump of weasel dust
Maar als je nu enorm graag knoflook lust
Dan moet je je heel creatief bekwamen
Verkoop je dan je smokkelwaar nog wel
Met ‘m’n truck zit mudjevol met China smell’?…
zo ver weg
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
766 ik ben nooit verhuisd
en toch wordt de afstand steeds
groter en groter…
maarts vers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 de zon betast
de schrale grond
het voorjaar komt
met rasse schreden
en geeft gehoor
aan de gebeden...
ik zie de knoppen
aan de bomen
en wil slechts
over warmte dromen die
wonderen verrichten zal…
Een brug te ver?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.470 in haar afstand ervaar ik geen integriteit,
vertrouwen en geloof. ergens onderweg is
de vriendschap gestorven.
in mijn ongeduld sluit ze me buiten. in rust
verwaarloost ze me. gerommel in de marge is
investeren in frustraties en stress.
in dit eindeloos coma regeert de utopie. de
verkenning onvoltooid. de top onbereikbaar.
de afstand…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
Verse kansen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
568 Waar de wolken jagen
verdwijnt de laatste zon
in het natte avondrood
terwijl je zelf trager gaat
lijkt de tijd al maar sneller
onderweg naar de dood
maar tussen gister en morgen
zit wel altijd nog vandaag
als een hoopvol kleinood
want gelukkig is elke dag
toch weer een nieuwe start
die verse kansen ontbloot…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
Vers uit de moestuin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
628 wat moet ik toch
met die pastinaak?
de wereld staat bol
van recepten
ik zoek me suf
in volkstuintjes, op lapjes grond
waar vergeten groenten
tot wasdom komen
in een verloren hoekje
vind ik wat onmisbaar is
voor een voedzaam soepje
mijn vingers jeuken…
Ver mist
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
576 door leegte omarmd
strompelend door een bos
dat geen pad lijkt te hebben
voelt het tapijt hoogpolig
waaronder geheimen schuilgaan
veert 't mos zachtjes terug
paddenstoelen klimmen op
tegen bomen, en verhalen
over wat komen gaat
ijverig zoekend naar licht
verdicht het eerder
dan dat bevrijding nabij is…
Lichtjaren ver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Jouw onrustig
Hart klopt in
Mij, ik ruik
Je dunne zweet,
Mens die mij
Gebaard heeft
En miljoenen
Lichtjaren ver
Bij mij
Vandaan is…
Hoe ver wil ik gaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Hoe ver wil ik gaan
Tot waar kan ik nog op beide benen staan
Zal ik blijven gaan langs deze weg
Hoeveel dingen staan mijn lach nog in de weg
Wil ik zijn waar ik hoop te komen
Is het misschien toch beter in mijn dromen
Is er aan het eind meer lach dan verdriet
In de toekomst kijken kan ik niet
Ik durf dit pad zonder twijfel aan
Maar wil…
ver reizen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 roerloos gewacht
op het vroege licht
wie stil ligt
reist ver
over ongekende grenzen
valt niet samen
met het lijf
soms wordt een
droom gesmeed en
de andere verbrijzeld…
In verse lentesporen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
660 heb het brood
met je gedeeld en
uit je handen gegeten
in oogopslag
zijn woorden
veranderd in weten
ik zocht zon
jij scheen en samen
wolkten we blauw
een zuchtje wind
fluisterde bloemen uit
gras langs de bomenrij
we liepen in
verse lentesporen
de winter zo voorbij…
Nog ver weg...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
749 Zo krijg je een wereld waarin vrede en
vrijheid nog ver weg is.
En er nog velen zijn die lijden.…
Van heel ver...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 Van heel ver komt al iets van vreugde,
bijna nog of het eigenlijk niet mag,
want ach, mijn lieve jongste broer ging henen
en liet ons zoveel droefheid na,zo’n pijn.
We treuren om dit scheiden, veel meer nog
dan we ooit maar dachten dat dit kon bestaan.…
Handel in veren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 Zoekend naar een
zeldzaam ras,
door bloedzuigers gekweld,
uitputting trotserend,
ver van je geliefden,
door jezelf gedreven
blijkt hetgeen je zocht
te worden opgemerkt
tussen de bessenstruiken
van je eigen huis
door wie je liefhad,
achterliet.
Zo dreef je haar
in armen van de ander
en zo verloor je
wat je had.…
Ver Laten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
791 winterbang zichzelf
niet tegen te komen
zoekt sneeuw houvast
de bomen, kijk, ze zwijgen
niets dat mij beweegt
oorverdovende stilte
hoopt zich op
geen tijd meer te verliezen
ik ga er aan voorbij
stilte,niets dan stilte
alle vergeten woorden
ze vallen zacht
zacht
zachtjes weg
in het nog onbeschreven wit
ik kan mijn zinnen…
Vers voer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
486 Ze zijn nu allen in dit vers gekomen.…
Het verste vers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
687 Voorbij dit vers kan ik niet lezen.
Ik leef terug naar het begin.
De eerste en de laatste zin.
Ik weef mijn eigen exegese.…
Vers uit de oven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.437 Vers uit de oven de geur
van brood en koffie uit een mok
de ochtend kan niet meer stuk
Wentel me in de uitwerpselen
van geluk met zekere tevredenheid
God schiep de dag en de mens
wordt geboren en raakt verloren
in het vinden van de nacht
waarin maan en sterren blinken
verdwijnen uit het zicht
Een gedachte reist sneller
dan het snelste…
Heel ver.
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.440 Ik wilde ik kon je in mijn armen nemen,
Dragen heel ver
Langs blanke velden en koele wegen....
De avondster
Zou wel onze vriendlijke leidsvrouwe wezen,
Als over dagmoede landen rezen
Avond- en nacht-
Schaduwen zacht.
Ik zou je voeren langs rozenheg
En vogelwoning.... heel ver weg....…
Per vers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
902 mijn vingers spelen
met je huid en haar
jouw tong draait
rondjes om een lel
mijn adem mengt
zich met jouw geur
je kreunt, ik hijg
we wisselen lieve
woordjes uit
jouw hart bonst
op de mijne…
Uitgerust met veren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 het naakt van hun lichamen
in ruige veren gestoken,
met pluimen hoog en warm
langs rietstengels omsloten..
in verlangen dichter bij elkaar
een plek om samen te schuilen
uit de benauwende drukte van de steden
valt de nacht bemoedigend snel..
aan de grond stijgt weinig meer
dan een sterk gesmoorde opwinding,
trillen vleugels na..…
IJ-veer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
582 De beste stuurlui staan aan wal: het management
managet de informatie en de tijden,
de schipper koerst tussen de overzijden
maar of de spitsdienst vaart of niet is onbekend.
De massa fietsers op de kade wacht gedwee
vloekend een Amsterdamse krachtterm: GVB!…
Is 't nog ver?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
557 we wandelden door het bos
ik, aan de hand van mijn vader
tot de schemer van bomen
schimmen maakte
dan lijken alle paden op elkaar
staat de auto bij elk dwaallicht
'een stukje rechtdoor en dan
links, nog even, we zijn er zo'
de dood van blinde wegen
ging geduldig aan ons voorbij
de zondag is al lang in een
zachte doek gewikkeld…
Ver weg, zonder mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
586 Badend in duister
Verlangend naar jou
Drijf ik op de oceaan
Verloren in het gemis
Gedachtes raken bevangen
Verleden, heden, toekomst
Zink langzaam,
Tot de bodem van het bestaan
Een diepe slaap
Vervult mijn wens
Geest overstijgt
Stroomt weg
Naar een plek
Waar ik jou ontmoet
Waar zielen versmelten
Het duister verdwijnt…
Vers uit de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
561 Aangespoeld
lag daar deze broze
schat aan liefde
Tussen warme korrels
waddenzand
Vers uit zee
Het was Oerol
dat ik me weer één voelde
met het mooie Schylge
Omgeven door de golven
en de eilanders,
de zilte lucht…
Vers brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Nu weer rook je naar vers brood,
ik verifiërde, kwam de lucht door het raam
van iemands broodbakmachien,
een bakkerij misschien in de stad?
Nee jouw lijf!
Ik liet je raden waar je naar rook
nee, iets lekkers, zei ik
wat je soms vroeg in de ochtend
ruikt in de stad...
je noemde bloemen,
ochtenddauw,
maar je kwam er niet op.…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
Ver achter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 De kroonprins der Nederlanden
verblijft in het land van Wales
op een oude kostschool
de jonge man van hoge adel
ervaart de gevreesde tucht
en soldateske leefwijze
die met afschuw dan wel schertsend
genoemd zijn in geliefd verhaal
vertellend van sloebers
uit Britse gezinnen
waar ouderliefde dikwijls
taant of misschien geen raad weet.…